Toernieuws

Verslag van de A2 naar Schoonhoven.
We vertrokken even over half negen, met 9 man richting Schoonhoven. Weer zonder onze wegkapitein Aad Zwitsar, die we al wel gesignaleerd hadden. Op papier een lange tocht van 100 kilometer.
Na een paar kilometer kwam Aad, ons routegeleidingssysteem, toch nog opdagen. Hij kon niet nog een keer zonder ons. Met mooi droog weer en het windje schuin achter reden we voorspoedig en met een aardig vaartje richting Schoonhoven. Wel met het gebruikelijke gekeuvel: ‘Beetje rustig mannen! Vierendertig is hard zat!’ en even later: ‘Laat maar gaan die twee…’ Die twee waren Aad en Kees van Winsen. Op zo’n 50 meter volgde de rest, tot we na een paar kilometer het gaatje maar weer dicht reden.
Toen we al een beetje in de buurt van Schoonhoven kwamen zagen we tot ons ongenoegen dat ons route beleidingssysteem niet de kortste route aangaf. Het bleek al spoedig wel de snelste route te worden. Met zo’n vaartje van 39 km/u reden we over de dijk richting Schoonhoven, waar we als eerste aankwamen na zo’n 60 kilometer. Eerst dachten we nog dat de andere groepen al weg waren, maar dat bleek al gauw niet het geval: eerst de A1 toen de A3. Maar toen zaten wij al aan de koffie en appeltaart (tegen boulevard prijzen bleek later!).
Op de terugweg namen we wel een korte route. Ad van Leeuwen had de geest en schroefde het tempo goed op. We kregen eerst nog een pittig buitje te verwerken, maar daarna toch ook weer wat zon. Na een poosje, voorbij Gouda al, begon Kees het moeilijk te krijgen en Ad, die hem een lesje wilde leren over op elkaar wachten, voerde het tempo nog wat op. Voorbij Waddinxveen moest Kees er echt af. Toen hebben we maar even gewacht tot hij bij kwam. Hij had allerlei smoezen zoals ‘Ik heb van de week hard moeten werken’ en ‘Mijn vrouw was ook al zo veel eisend’. Maar wij wisten beter: ouderdom! Het lichaam begint wat sleets te raken.
Na nog een bui en zo’n kleine 120 kilometer kwam ik gedoucht, opgefrist en moe, maar voldaan weer thuis aan. Benieuwd wie er nog benen had voor de kermis.

Siem Oppe