Categoriearchief: Dorpsketting

Corrie Janson- van Haaster, deel 3 en laatste

We worden nu eenmaal niet allemaal 100

Maar Corrie wel! 

Waar waren we. Corrie is inmiddels getrouwd en heeft 9 kinderen. 

Ze hadden het echt goed, haar man wilde graag dat een van de zonen de zaak overnam, maar die zag dat niet zitten. Dat vond hij jammer. 

Wie kon studeren, leerde en in dat opzicht is ze een tevreden mens. Hier hecht ze enorm veel waarde aan, omdat ze het zelf als een enorm gemis ervaren heeft.

Ze zegt: ‘100 worden is gewoon geluk, daar kan je niets aan doen. Toch?’

Ze heeft nooit gerookt of gedronken, gezondheid is je geven. Wel heeft ze een sterke geest, zegt zoon Aad. En volgens mij zit daar haar geheim, van hoe ze nu nog steeds midden in het leven staat en er plezier in heeft. Er zijn nog genoeg leuke dingen, ze heeft geen tijd voor de dood. 

Haar leergierigheid zorgt ervoor dat ze bij blijft en heeft haar veel gebracht.

Ze heeft haar zwemdiploma’s gehaald. Haar rijbewijs, een cursus ‘Spreken in het openbaar’ gevolgd. Meester van der Put, hoofd van de school, waar ze urenlang mee kon discussiëren vroeg haar voor het schoolbestuur, samen met Lenie van der Loos. Nou dat stelde niet veel voor. ‘De mannen hadden de papieren en hadden het voor het zeggen en wij waren alleen maar goed om koffie in te schenken”. 

Samen met Jan v.d. Brink en Jan Elderhorst vormde ze een van de eerste Adviesraden. Trouwens met mevrouw van der Put heeft ze nog steeds face-time contact.

Ze haalde haar EHBO diploma, gezellig samen oefeningen doen en wedstrijden houden. 

Nadat haar man is overleden is ze, inmiddels 60, de Volwassen Mavo gaan doen. Ze gebruikt liever niet dat truttige woord: Moeder-Mavo. Met de auto naar Leidschendam, ze deed dezelfde examens als de jeugd. 

Hierna trok kunstgeschiedenis haar aandacht en heeft ze dit gestudeerd. De school organiseerde een reis naar Rusland, je hoefde alleen te betalen en alles werd geregeld! Zoon Hans was net afgestudeerd en ging met haar mee. Het werd een prachtige ervaring. 

Het is niet verwonderlijk dat alle kinderen door haar geïnspireerd en gestimuleerd zijn om door te studeren. Ze zegt: Ik zit per ongeluk wel eens op te scheppen over mijn kinderen. Maar dat mag toch, vanuit trots.

Is het dan alleen maar rozengeur? Nee ze heeft ook haar verliezen, zoals haar zonen Theo en Jos en schoonzoon Ton. Ze overlijden allemaal te jong. Dit brengt heel veel verdriet met zich mee.

Theo had veel met bomen, hij gaf les op een tuinbouwschool in Frederiksoord. Vlak voordat hij overleed is een boom naar hem vernoemd. Een nieuw soort boom; een rood bloeiende kastanje! Dat is een mooi aandenken!

In 1990 ruilt ze van huis met Aad op de Dr. van Noortstraat en gaat met het idee dat ze er wel niet zo lang zal wonen, naar de Van Swietenstraat. Uiteindelijk werd dit 31 jaar. Ze woont nu ruim een jaar in een aanleunwoning in Emmaus. Ze heeft veel geluk gehad met dit mooie appartement.

Hobby’s

Ze heeft erg veel hobby’s, ze boetseert graag, en ieder kind heeft wel een aantal boetseerwerken van haar in huis staan. In haar huis staan ook de nodige kunstwerken, zoals Suske en Wiske en een prachtige kraanvogel. Voor elk achterkleinkind heeft ze een kaboutertje gemaakt. Ze is gek van Rien Poortvliet. Opnieuw zijn de fotoboeken stille getuigen. 

Ze heeft een tekencursus gevolgd waar ze veel plezier aan heeft. Ze houdt van het programma: Sterren op het doek, dan tekent ze zelf mee. Voor haar verjaardag gaan ze dit ook doen en dan speelt ze zelf de hoofdrol. Ze heeft van elk kind en kleinkind wel een portret gemaakt. Allemaal verzameld in een map. 

Ze heeft veel gelezen en van elk gelezen boek maakt ze een verslag en houdt dit bij in een schrift. Ze heeft twee schriften vol geschreven. Het Cultuurhuis in Zoeterwoude houdt een boekbespreking voor senioren en toevallig staat het boek “Wees onzichtbaar” van Murat Isik op het programma en dat heeft ze gelezen. Ze belde vol interesse met de organisatie. Er kwamen 3 dames bij haar thuis om over het boek te praten. Dat vond ze heel erg leuk.

Ze ging samen met een vriendin een computercursus doen. Hier heeft zij nog dagelijks plezier van. Ze kan foto’s maken met haar iPad, face-timen, mailen en Word Feuten met haar kleinkinderen. Zo blijft ze in contact.

Onderzoek

Ze doet mee aan een onderzoek van het Amsterdam UMC van 90 plussers die wel en niet dementeren. Ze is hiervoor 3 of 4 keer naar Amsterdam geweest. En ze komen haar ook thuis bezoeken. Het zijn veel onderzoeken, sommige wel belastend maar ze vindt het wel interessant.

Ze is afgelopen zomer bij Midvliet bij het radioprogramma ‘Zomergasten’ geweest, om haar verhaal te doen. Ze heeft dit als heel leuk er varen, ook om Leidschendam weer eens te zien. Er is zoveel veranderd. 

Openstaan voor nieuwe dingen is een goed medicijn tegen ouder worden, is mijn interpretatie.

En ja ook je levensinstelling. Aad zegt: ‘Mijn moeder heeft altijd voor alles een oplossing, ze heeft een creatieve geest en anders vraagt ze het wel. Verder is ze niet zo snel van iets onder de indruk en niet snel van de kaart. Nuchter.

Zelf zegt ze door haar kinderen in de watjes te worden gelegd. De weggegeven warmte, komt nu weer terug. Ieder staat haar op zijn of haar manier bij. 

Voor haar 100ste verjaardag is er een feestcommissie ingesteld. En er zijn al de nodige activiteiten geweest, zoals met de boot door Leiden om op onverwachte plekken te worden opgewacht door haar kinderen en kleinkinderen en achterkleinkinderen. Mooie tekeningen, soepjes, broodjes vielen haar ten deel. Dat was erg leuk. 

Er zijn festiviteiten met alleen de kinderen, de klein- en achterkleinkinderen, de overige familie en de burgemeester komt ook! Kortom het wordt een druk programma.

Het is de vraag of de ooit gevolgde cursus spreken in het openbaar nog van pas komt voor het houden van een speech tijdens haar verjaardag. Ze denkt van wel!

En ze heeft helemaal gelijk, ze heeft nog helemaal geen tijd om dood te gaan.

Petra Oliehoek- van Es (Het was mij een waar genoegen)

Herfstmarkt aan het Oosteinde

Aanstaande zondag organiseren wij een mini herfstmarkt aan het Oosteinde 20a in Stompwijk. Zoals het er nu uitziet wordt er droog weer verwacht en we duimen dat het zo blijft!

Voor de kids is er ook wat te doen. Samen met de ouders kunnen ze een workshop pompoen uithollen of een gezicht tekenen/kleuren om alvast een beetje in de Halloween stemming te komen. Ponyrijden voor de kleintjes enz…..

Brocante spullen te koop

Vintage kleding 

Wijnproeverij met mogelijkheid tot kopen

Handmade woonaccessoires 

Fotoshoot bij Fotografiecarmen

(wil je niet wachten, boek een tijd zodat je gelijk aan de beurt bent)

Bloemsierkunst De Passie met haar mooie herfst stukken

En nog vele andere hebben-dingetjes voor de feestdagen;

Zoals de met liefde zelf gemaakte sieraden 

De lekkere hapjes van Maria vielen tijdens Vaderdagmarkt ook goed in de smaak. Benieuwd wat zij dit keer voor ons gaat maken.

Kortom alles wat met de herfst te maken heeft. 

Koffie en thee is altijd gratis met wat lekkers erbij!

Voor meer info of boeking 0640241754

Tot ziens op de Mini Herfstmarkt, CArmen

Voortgang van de herbouw van Akkerlust……

Oktober 2021,

Boerderij Akkerlust…………

door de eeuwen heen…….

Gebouwd  1765  door Paulus van Spijk, bierbrouwer en pondgaarder uit Leiden.

Precies 100 jaar geleden gekocht door opa Piet van Boheemen.

Herbouw  2021 door Peter, Coby, Niels en Rick van Boheemen.

Wat gaat het allemaal lekker vlot. Ergens in week 41, deze week dus, gaan de palen de grond in.

Hiermee start de opbouw van ‘n nieuw Akkerlust -tijdperk!

Hartelijke groeten van Peter, Coby, Niels en Rick van Boheemen

Winterkledingbeurs 2021

Dinsdag       16 november                         10.00 – 16.00

Woensdag   17 november                        10.00 – 16.00

Donderdag   18 november                        10.00 – 16.00

Vrijdag        ******GEEN BEURS!******

Zaterdag      20 november                        10.00 – 16.00

Op de fiets bereikbaar vanuit Voorschoten via de kniplaan over de fietsbrug richting Stompwijk. Doorrijden tot net voor het viaduct over de A4. Vanuit Stompwijk is het de Kniplaan op richting de Vliet en net over de A4 het 1e huis aan de rechterkant (parkeren op de parkeerplaats vogelplas)

Wij vragen voor ieder kledingstuk dat wordt verkocht 10% extra voor het goede doel dat wij met de kledingbeurs willen steunen. Dit jaar komt de opbrengst ten goede aan Stichting Yayasan Setetes Embun, Stichting Berhan en Stichting Amigos. Kijk op: www.yayasansetetesembun.org,

www.stichting-berhan.nl,

www.stichtingamigos.nl

In verband met de maatregelen rondom corona kunnen er een beperkt aantal mensen tegelijk naar binnen. Het kan zijn dat u daarom even moet wachten op uw beurt.

Adres: kniplaan 4, 2266 GK Stompwijk, e-mail : t.angenent@hetnet.nl

Tel.nr.: 070 31 77 00 2 of 06 11 85 44 66

Keuring- slot

Dit stukje kan ik beginnen met waar ik vorige week mee geëindigd ben, met vlag en wimpel!!

Want met vlag en wimpel is mijn moedertje geslaagd voor haar rijtest en mag ze weer 5 jaar overal naar toe sjezen in haar fijne autootje. Zelfs de examinator gaf aan dat ze met vlag en wimpel geslaagd was. Dat is toch wel weer fijn, want ook al is er altijd wel iemand beschikbaar om haar ergens heen te brengen, als je vanuit Hoogmade of Schipluiden naar Stompwijk moet komen om haar 500 meter verder te brengen om een middagje te kaarten en ook weer te halen wordt het wel een andere zaak. We doen het met liefde maar het is heel fijn dat ze gewoon zelf kan rijden, kan ze gaan en staan waar ze wil en is ze van niemand afhankelijk. Ma gefeliciteerd en gewoon blijven rijden zoals u nu doet dan is er niets aan de zeis!!

En zo gaat het dagelijks leven weer zijn gangetje, de laatste paar middagen is het toch nog heerlijk weer, zodat we daar nog even van hebben kunnen genieten. De tuin gaan we nu toch echt wel winterklaar maken, de wonderplanten van één van de lieve leden van de Ouderen Soos groeien nog steeds de pan uit, de grootste is zelfs 2.20 meter. Als de maand oktober nog zo blijft dan kunnen we daar ook nog het zaad uithalen en proberen volgend jaar zelf de plantjes zo groot te laten groeien. Nu was het eerste werk al gedaan en hoefden we alleen het plantje in de grond te zetten. De fuchsia’s doen het ook nog steeds goed, maar die hebben we wel naar het kasje verplaatst want de nachten zijn toch fris. Mijn wederhelft heeft nog een heel aantal stekken genomen en het lijkt erop dat die goed aanslaan. Ik moet echt alle credits hiervan aan hem geven, ik vind het leuk om naar te kijken en gezellig om erbij te zijn maar ik ben geen type die met m’n handen in de grond gaat zitten wroeten en daarna een uur bezig is om alle aarde weer onder mn nagels vandaan te halen brrrr. Mijn klus in de tuin is het gras maaien, als ik mij goed voel, en dat is meeeeeeer dan genoeg haha.

Afgelopen weekend was het weer Formule 1, heerlijk. Een sport voor ons is om de namen van de coureurs en teambazen te verbasteren tot iets leuks. Zoals is Frans Tost, teambaas van Alpha Tauri, French Toast en Nikita Mazepin, coureur bij Haas, ineens Nikita Marsepein, heerlijk zoet snoepgoed in de sint en kersttijd (of Mazespin omdat hij vaak spint met zijn auto en daardoor buiten de baan terecht komt) Lando Norris, coureur bij Mac Laren is Lando Snorris omdat hij zo lekker met zijn auto over het circuit kan snorren. Esteban Ocon , coureur bij Alpine is Esteban Pocon, omdat mijn mannetje zo lekker in de tuin bezig kan zijn en we regelmatig ergens Pocon bij doen. De gekste combinaties komen voorbij dat maakt het nog een stukje leuker. Max Verstappen rijdt bij het Team Red Bull en dat is dan ook een standaard drankje wat hier zondag tijdens de race gedronken wordt. Misschien zeggen deze namen u niets, maar wij hebben de grootste lol. En als we dan elke race andere aliassen kunnen verzinnen hebben we het helemaal naar ons zin. Ach je, je moet toch een hobby hebben, anders wordt het zo saai.

Lieve lezers van dit stukje, wat toch ook een klein beetje hoop geeft is dat het coronavirus toch wat lijkt te verdwijnen. Dat wil niet zeggen dat we weer helemaal los kunnen gaan en in de winkel doe ik nog braaf mijn mondkapje op, evenals in het ziekenhuis en bij de dokter, maar het ziet er positief uit. Er wordt nog hard gewerkt aan passen, polsbandjes, verbeteren van het vaccin, de vraag een derde vaccin of niet maar heel voorzichtig denk ik dat we het ergste hebben gehad. De Ouderen Soos is weer begonnen, 7 november begint ook het zangkoor weer met een mis en dat geeft toch hoop. Anderhalf jaar afzien maar het lijkt de goede kant op te gaan. We houden met elkaar nog steeds vol!

Een lieve groet en tot de volgende keer, Agnes Hofstede

Gouden mandje gezocht

Deze 2 broertjes uit 2008 zijn samen op zoek naar een nieuw thuis.

Door privé omstandigheden zijn ze bij ons in de seniorenclub terecht gekomen, maar we denken dat ze gelukkiger zijn als ze samen in een huis zonder andere huisdieren geplaatst worden.

Ze zijn opgegroeid in een appartement met een dakterras en wij denken daarom ook dat ze prima in een flat geplaatst kunnen worden met een goed afgezet balkon.

Hun gebitjes zijn pas helemaal opgeknapt en de slechte kiezen zijn verwijderd, ook zijn beide heren helemaal door onze dierenarts nagekeken en zijn we erachter gekomen dat Bikkel aan zijn rechterpoot last heeft van artrose en hiervoor de rest van zijn leven pijnstilling nodig zal hebben.

Tantor is de dappere van het duo en staat altijd vooraan voor knuffels, kammen, eten gezelligheid. Ook geniet hij van op schoot zitten/liggen en likt hierbij graag aan je arm en kleding.

Bikkel is wat onzeker en moet zeker in het begin overgehaald worden tot knuffelen, kammen en kroelen. Voordat we zijn gebit hebben opgeknapt wilde hij alleen natvoer eten maar we hopen dat nu zijn pijnlijke kiezen getrokken zijn hij ook te verleiden is tot brokken. Als je zijn vertrouwen hebt gewonnen is hij dol op aandacht en loopt hij graag met je mee om zijn nieuwsgierige neusje overal in te steken.

Omdat Tantor en Bikkel zo aan elkaar gehecht zijn plaatsen we deze broers alleen samen.

Besluiten woningbouw

De gemeenteraad is laat op gang gekomen na de zomervakantie. Op 5 oktober vond de eerste raadsvergadering plaats waarin besluiten werden genomen. De raad nam een behoorlijk aantal goede besluiten. Zo werden het bestemmingsplan voor de Meeslouwerpolder en een mooi bouwplan aan de Westeinderweg in Stompwijk goedgekeurd. Aan het bestemmingsplan voor de Meeslouwerpolder is lang gewerkt, het biedt o.a. ruimte aan de tuinbouwbedrijven.

Aldus Christen Unie – SGP

Corrie Janson- van Haaster, deel 2

We worden nu eenmaal niet allemaal 100

Maar Corrie wel! 

Waar waren we. Corrie geboren in Voorschoten. Haar beide ouders en oudste zusje overlijden aan tuberculose. 

En hier wordt het verhaal interactief door invoeging van de herinneringen van Nico van Vliet. Zijn ome Janus van Vliet had destijds de boerderij in Voorschoten gekocht. Jaren later gaf Corrie aan de boerderij nog eens te willen bezoeken, dat heeft Corrie samen met haar zoon gedaan. In de woonkamer hing nog steeds de klok, de klok die de oudste zus van Corrie, staande op een stoel moest stilzetten, na het overlijden van haar moeder. Dat was gebruikelijk in die tijd, net als dat de gordijnen gesloten werden.  Zij werd er emotioneel van. Weer later heeft Nico nog pogingen gedaan om de klok voor haar te achterhalen. Helaas was de klok toen niet meer in oude staat. Het uurwerk was eruit en de kast geverfd.

Corrie en 2 broertjes worden 2 jaar na het overlijden van hun moeder ondergebracht bij Ome Jas en tante Kee in Stompwijk. Op de lagere school, als er geld werd ingezameld voor de juf voor een verjaardagscadeautje, hadden veel arme kinderen een probleem. Veel geld was er niet, héél misschien een stuiver. Ze kreeg nog wel eens een kwartje, maar dan moest ze een dubbeltje geven voor een kaars bij het Heilig Hart, maar dat deed ze dan stiekem niet, want ze wilde niet voor schut staan voor die meiden van Waaijer en Luiten. Ze wilde niet de arme ziel uithangen!

Ze heeft haar man Cor leren kennen, doordat hij vaak voor de zwarte handel, in de oorlog, kaas en boter kwam kopen bij haar pleegouders. Haar broer Rinus had verkering met de zus van Cor, Lena Janson. Dat is een dubbele familie dus, broer en zus trouwen met broer en zus. Hierdoor wordt Lena Janson, Lena van Haaster en Lena van Wissen wordt Lena Janson.  Snapt u het nog.

Die Jansonnen hadden veel gevoel voor humor én grote bekken. Er zullen vast mensen zijn die een hekel aan hen hadden. Vroeger was er meer standsverschil en de middenstanders voerden vaak het hoogste woord. De Boschen, Waaijers, Luitens. Maar, de Jansonnen zaten niet in besturen. 

De oorlog heeft ze niet aan den lijve meegemaakt. Wel weet ze dat toen de Duitsers Stompwijk binnen kwamen, pastoor Floor hen op stond te wachten. Ze hebben geen honger gehad. Er waren onderduikers en vluchtelingen. Mensen uit Rotterdam, een journalist van de Maasbode uit Voorburg werd in huis genomen, omdat hij geen eten had. Ome Jas en tante Kee, lieten ze overnachten in de stal of achterhuis. Van de Jodenvervolging wisten we helemaal niets. Er waren immers geen communicatiemiddelen. Niet zoals nu. Mensen uit de stad kwamen vooral naar hun huis voor het eten. Jongens, die konden werken, werden naar Duitsland gestuurd en doken dus heel graag onder. 

Er was er nog eens eentje die veel te vroeg tevoorschijn kwam. De avondklok was ingevoerd, als er dan na acht uur gebeld werd, kon je ervan op aan dat het Duitsers waren of de ondergrondse. In ieder geval paniek!

Dan moest Rinus als de bliksem maken dat hij weg kwam naar de schuilplaats. Die was ze in de stal tussen de strobalen gemaakt.  Er was ook eens een onderduiker, hij moest met Rinus mee om zich te verschuilen. ‘Het bezoek’ was de deur nog niet uit en meteen stond die onderduiker alweer in huis. Hij bleek achter de keukendeur hebben staan luisteren, hij kon de onzekerheid mogelijk in combinatie met angst, niet aan. Kwaad dat Rinus was, want als ze de onderduiker gepakt hadden, zou Rinus ook de sigaar zijn geweest.

Soms waren het Duitsers, maar ook mensen die zich als Duitser voordeden. En zij roofden de boel bij de boeren weg. Kaas werd achter een luikje in de slaapkamer of onder de vloer verstopt. 

Gelijk nadat de oorlog was afgelopen trouwen Corrie en Cor. Ze gingen met een koets met 2 paarden naar de kerk. Tijdens het gesprek verdwalen in mooie fotoboeken en zien allemaal bekenden of onbekenden, waaronder vluchtelingen uit de oorlog. Tegen de muur bij de ingang van de kerk spot ik mijn moeder, Sjaan van Santen, ze schelen maar een paar maanden en hebben bij elkaar in de klas gezeten. 

Na zoveel jaren te hebben ingewoond, zegt tante Kee vlak voor haar trouwen, dat ze hen misschien maar toch met vader en moeder moet aanspreken. Ze zijn nooit geadopteerd maar altijd nichtje en neefjes gebleven. Mogelijk omdat ze op den duur, toch graag de rol van oma en opa in wilden nemen.

Haar trouwjurk is genaaid door Riet Luiten (17), haar eerste trouwjurk. Haar man Cor had een klant die een stoffenzaak had in Den Haag, hij leverde de stof. Die mooie witte schoentjes heeft ze geleend bij Marie Koot- Waaijer. De bruiloft werd gehouden in het Blesse Paard.

Ze gingen wonen in het voorste deel van het huis van moeder Janson. Dat was speciaal voor hen verbouwd. Binnen het jaar kwam de eerste. Klanten uit de stad kwamen op huwelijksbezoek en toen liep ze al te protsen, want ze was ze al zwanger. Kees was wel iets te vroeg geboren!

Ja, dat zeggen ze altijd! reageert zoon Aad: ‘Mam, je was toch wel netjes getrouwd, je was toch niet zwanger?’ vraagt Aad verontwaardigd. Hij krijgt het antwoord, dat hij zich niet mee hoeft te bemoeien! Ja, dat was vroeger vreselijk,  vervolgt Corrie, als je al voor het huwelijk zwanger was. Net of je het grootse kwaad van de wereld had gedaan. Nu trouwen ze niet eens meer, gaan samen wonen en hebben al snel seksueel contact. Dat komt vooral door de voorbehoedsmiddelen dat geeft een enorm gevoel van vrijheid.

Een beetje opstandig was ze wel, zegt ze zelf. Ze kon goed voor zichzelf opkomen. 

Ze had een aardige man en is uit liefde getrouwd. Dat vindt zijn neerslag middels de goede sfeer in het gezin van uiteindelijk 9 kinderen. Het was een druk huishouden. De was werd, met de hand in de stal gedaan, ver van het huis. 

Er vinden door de loop der jaren verschillende verhuizingen plaats op een paar meter afstand van elkaar. Even kort van 62a (waar de eerste 4 kinderen werden geboren) naar 57 (waar het eerste meisje werd geboren), terug naar 62a (waar het zesde kind werd geboren). Toen nummer 60 gekocht en uiteindelijk een nieuw huis gebouwd (nummer 62b) op de grond van nummer 60. Op nummer 62b zijn de laatste 3 kinderen geboren.  

(Cor en Corrie, 12,5 jaar getrouwd.)

Destijds kreeg je geen hypotheek in Stompwijk maar wel Leidschendam. De rol van de bank was meer het bemiddelen naar, in hun geval, een rijke dame op de Damlaan en daar is geld geleend. 

Met de zaak heeft Corrie zich niet veel bemoeid. Ze hadden het goed, mijn man was echt een zakenman. Ze had al snel een daghulp en later 4 á 5 dagen per week hulp. Fietje van Santen heeft er jaren gewerkt, het contact is er nog. Ze denkt dat dat wel eens stak bij de grote gezinnen om hen heen. Die hadden geen auto of hulpje, ook wel pijnlijk. 

Je deed de afwas in een teiltje op de tafel, die bedenkt was met een zeiltje. Afspoelen deed je niet. 

‘Moet je nu al weer geld hebben’, zei haar man dan. Je hebt gisteren nog 100 gulden gehad. ‘Nou betaal jij dan de groenteboer, slager, kruidenier en de bakker’ was haar repliek. 

Zo’n groot gezin kostte nogal wat. En hij was royaal hoor. Hij had lef. Hij kocht rechtstreeks kaas in bij de boer, dat schakelde de leverancier uit. De taken waren goed verdeeld, hij bracht het geld binnen en Corrie gaf het uit. Hij stelde het ook op prijs dat ze goed uitzagen. 

Op de vraag of het inkomen gevolgen heeft voor de maatschappelijke positie, twijfelt Corrie een beetje. Kijk, onze kinderen gingen wel allemaal studeren, omdat dat kon. Wij hadden een groot huis laten bouwen met een bijkeuken, een echte badkamer, warm en koud water, overal kachels en later centrale verwarming van de erfenis van tante Kee haar pleegmoeder.

Als je honderd wordt, heb je veel te verhalen.  Wordt vervolgd dus.

Heb je zelf nog mooie herinneringen deel ze dan, als cadeau aan Corrie.

Petra Oliehoek- van Es