Weer 11 B rijders aan de start. Maar eigenlijk 10 want Leo is verstandig en trekt lekker zijn eigen plan richting s Gravenzande. Mijn ketting kraakte nog een beetje. En (ome) Theo had nog wel wat olie voor mij. Ik hoopte op wonderolie, maar helaas. Via de Knipbrug en het bos naar Wassenaar. Dan de duinen in en dat alsmaar volgen tot s Gravenzande. Langs de Vliet gingen we hard van start. Maar dat zal wel weer aan mij liggen, want de kopman/vrouw vinden het nooit te hard gaan. Ik had eigenlijk gelijk al zo iets van “laat ze maar gaan”. Maar men verzekerde mij in de duinen dat dit toch echt het laatste klimmetje was. Dat hoorde ik zo n vier keer natuurlijk. Door de drukte van de overige fietsers naar het strand kon ik ze achteraan bungelend toch in het vizier houden. Die wonderolie was of kruip of remolie. Met 35 km bij de koffie.
De terugweg zou ik lekker met vader Cees op eigen tempo rijden. Een hele tijd hadden we ze toch in het zicht. De B ging via het t Woud, wij gingen rechtdoor naar Delft. Onderweg zagen we ze toch weer rijden. Via Delftse Hout, Nootdorp, Leidschenveen naar Leidschendam. Met 67 km kwamen we daar aan. De rest van de B hebben uiteraard meer kilometers. Ik zag nog wel een B rijder langs de Vliet rijden. Dus ze zaten vlak achter ons. Ik denk dat de C er volgend jaar weer een lid bij heeft (of is het al volgende week).
Marianne de Mos

De C1 groep
Eindelijk weer eens een zondag dat we konden fietsen, niet alleen vanwege het weer, maar ook dat ik geen andere activiteiten had en telkens niet kon fietsen. Het was nog frisjes ± 16°C maar wel “hemdjes” weer. Bij de start telde ik zo`n 60 leden die ook wilden fietsen. Onze groep bestond uit 10 personen en de koffietent was “Het Reeuwijkse hout”. Een mooie plek om naar toe te gaan met dit mooie weer. Wij reden via Zoetermeer, Boskoop, Reeuwijk Dorp en dan langs een van de plassen. Een schitterende route over soms smalle boerenweggetjes.
Bij de koffietent eerst onze krentenbollen of broodjes buiten opgegeten, want dit is de enige plek waar we geen consumpties mee naar binnen mogen nemen. Maar helemaal niets bij de koffie is wel erg kaal, dus koos de een na de ander voor de heerlijke moorkoppen!! Ook de C2 kwam al gauw, met zijn 5en, bij ons op het terras zitten.
Terug met de 2 mannen, Jan en Martin, op kop reden we over de Oud Bodegraafseweg naar Boskoop en daar namen we de Dorpsstraat en reden we door het rustige kwekers gebied naar Hazerswoude dorp, Benthuizen en brachten we Jan bijna thuis. De zon liet al even verstek gaan maar de temperatuurmeter gaf nog 23°C aan. Het was half 1 geweest toen ik mijn fiets in de schuur zette met ruim 60km op de teller.

Annie van Rijn

Na 4 weken was ik weer eens van de partij (bij de C2) en in die tijd heb ik amper op de fiets gezeten, afgezien van de ritjes naar het kermisterrein of de supermarkt en dat was te merken. Ik vertrok laat van huis richting startpunt en dat viel me al zwaar. Zeker na die zwoele zaterdagavond in de tuin. Na het zien van een voetbalwedstrijd was het snel later dan verwacht. De rit naar Reeuwijk stond op het programma, een flinke rit. De afstand wordt per week opgevoerd en we zoeken het steeds verder op.
Een rit via de Geer, via Benthuizen waar de bewoners begeven zich richting kerk begeven, met niet alleen zwarte maar ook zonnige hoedjes op. Een kerkklok in de verte nodigt de bezoekers uit. Ik vind het altijd een beetje bij de zondag horen. Langs de lange ietwat saaie Hogeveenseweg richting Boskoop waar we via het centrum over de hefbrug de bordjes Reeuwijk aanhouden. De kwekerijen schieten in deze omgeving als kwekers uit de grond en het ene bedrijf ziet er nog mooier uit dan het andere. De prachtig onderhouden tuinen zijn bloeiende reclame voor de zaak. Kortom een lust voor het oog. Kleine paadjes voeren ons naar Sluipwijk (nog nooit van gehoord) en ik zie een wegwijzer met de plaatsnaam Tempel er op (ook nog nooit van gehoord) Ik hoor van Rienus op de pastorie dat juist daar Maerten van den Velde vermoord is. We laten het plaatsje links liggen. Wat heerlijk is het fietsen met ervaren fietsers, ze lijken elk weggetje te kennen. Het summum is een pad langs de plassen met links en rechts water. Het pad is erg smal en zo begroeid, dat brandnetels langs onze kuiten strelen. Ik denk aan die prachtige uitspraak van Hannes de Winter, lang geleden voor de kantine na een avond poldercrossen, dat hij de brandnetels bij het wieden van de tuin vraagt hem niet te prikken. We moeten regelmatig duiken om overhangende takken te ontwijken. Tijd om links of rechts te kijken is er niet, alleen bij de opritten van een enkel huis dat er staat. Vlakbij Reeuwijk slingert er een adder op het fietspad richting gras, waar hij thuishoort . Bij het ‘Reeuwijkse Hout‘ staan de deuren wagenwijd open, in tegenstelling tot de koffietent van vorige week. Prachtige kooikarpers heten ons wuivend met hun staart welkom en we scharen ons bij de C1 op het terras. Die groep zit al achter een flinke moorkop of ander lekkers en een welverdiende kopje koffie. Dat ziet er uitnodigend uit. Ik hoor ze lachen, GIEREN, brullen als ze het over het verjaarsfeestje van Gerrit hebben. Aha, vandaar dat Gerrit vandaag niet meefietst. Als we ons op het terras genesteld hebben in het zonnetje met uitzicht op het water en de term ‘Laat de boeren maar dorsen” valt, denken we aan Geert Ham die vast probeert vandaag nog zijn hooi droog binnen te krijgen. Hij heeft helemaal geen tijd om te fietsen. Het appelgebak is warm en over heerlijk. Na de pauze gaan we opnieuw op pad om via kronkelweggetje over de hefbrug van Waddinxveen richting Moerkapelle en Zoetermeer naar huis te gaan. Een jong meerkoetje met zijn rode kuifje staat op het rechte blad van een lisdodde op de uitkijk. Er is veel jong spul in de sloten te vinden. In de bermen heeft het pipkruid plaatsgemaakt voor de kamille en de maïsvelden zijn opnieuw gegroeid. Even voor de klok van 1 met pakweg 60 km op de teller zijn we weer thuis.
Petra Oliehoek van Es

Met schitterend weer en tegenwind vertrokken 11 A1 mannen zondag richting ’s Gravenzande. Behalve dat een enkeling de koffietent te laat opmerkte en gewoon rechtdoor reed gebeurde er op de heenweg niet veel noemenswaardigs. De terugweg was spannender. Omdat Arno op tijd thuis moest zijn is hij niet gestopt en in zijn eentje via de kortste weg naar huis gereden. Dat betekende dat ik mijn debuut moest maken als wegcaptain. Dit tot groot plezier van de oranje brigade die de gekozen route erg konden waarderen. Dankzij een extra ommetje door de altijd mooie buitenwijken van Zoetermeer, kwamen we uiteindelijk aan de benodigde kilometers. Hierdoor kwamen we over de fietsbrug over de A12 die, doordat het de langste beklimming uit de omgeving is, altijd goed is voor flink veel bergprijs punten. Richard ging met de punten aan de haal door als een volleerd veldrijder met de fiets in de nek via de trappen de kortste weg omhoog te volgen.
Jurriën Rinsema

Afgelopen zaterdag heeft een groep van uiteindelijk 11 fietsers in Limburg de Mergellandroute gereden. Ook toen al was het prima fietsweer en vooral niet te warm tijdens het klimmen. Na een nieuwe aanrijroute vanaf de auto naar de route hadden we het eerste stuk nog niet al te veel klimwerk, zodat we lekker op gang konden komen. Vlak voor de koffie in Slenaken had Sjaak een klapband in de afdaling maar gelukkig kon hij veilig tot stoppen komen. Terwijl hij even later van een lekkere vlaai zat te genieten werd het scheurtje in zijn buitenband vakkundig weggewerkt, zodat hij de rit zonder problemen af kon maken. Daarna begon het echte klimwerk, met o.a. de Camerig, Eyserbosweg en Keutenberg. Hier viel de groep in 3en uiteen: De echte klimmers, een groepje dat hen niet bij kon houden en een groepje dat wijselijk in eigen tempo omhoog ging. De 2e stop was weer in Sibbe, waar de eigenaar ons al verwachtte(?). De heerlijke tosti’s, broodjes en soep vonden weer gretig aftrek. Tot volgend jaar dus maar weer!
De 2 snellere groepen reden daarna nog een extra lusje via de Cauberg en vervolgens het laatste stuk route naar de auto. Marga en Piet raakten na hun soep/broodje het spoor bijster, doordat er een routebordje ontbrak. Na een aantal keer vragen kwamen ze in Valkenburg weer een stuk verder op de route uit en reden samen naar de auto, waar zij tot hun verrassing als eerste waren. Sjaak had gezien waar het bordje ontbrak en reed wel goed. Wel moest hij hierdoor de hele laatste etappe alleen rijden. Door hun extra lusje kwamen de snelle jongens om 16.45u als laatste binnen. Allen waren het er over eens dat we ook dit jaar weer heerlijk door Limburg gefietst hebben.
Arno van Rijn

Aanstaande zondag 19 augustus rijden we met de A en B groepen de altijd mooie rit van ± 90km naar Vlist. De C gaat in dezelfde richting voor een rit van 65km naar Haastrecht. Vertrek is weer om 8.30u vanaf Oostvlietweg 30.