Voor lezen ben je nooit te oud. Deze boodschap ten bate van de Boekenweek doet mij goed omdat wij hier thuis regelmatig met de kinderen de discussie voeren dat ze meer moeten lezen. Vooral met de oudste. Sven en Sil hebben er wel lol in. Sil zit nog in de leerfase maar heeft er veel plezier in. En wij ook, vooral wanneer hij een vragende zin leest, dan schiet hij lekker uit om het vraagteken te verduidelijken. Sven ligt ook vaak in bed met een strip of een boek en leest zich dan door de tijdslimiet van slapen gaan heen. Bijna elke avond moeten we nog een paar keer naar boven roepen dat hij het licht uit moet doen. Maar ik heb daar niet zoveel problemen mee. Laat hem maar lekker lezen, de verhalen meenemen in zijn slaap en dromen over alle avonturen. Maar dan Youri. Als Youri iets wil vertellen dan ben je na drie zinnen het verhaal bijster. Zijn woordenschat schiet tekort. De enige keer dat hij een boek leest is wanneer hij een boekbespreking moet houden op school. En dat gaat dan met hangen en wurgen. Nu heeft dat ook te maken met het feit dat hier in huis weinig momenten van rust zijn. Ja, wanneer er een film opstaat of wanneer een nieuw computerspel uitgeprobeerd wordt. Wat films betreft kunnen ze weer hun lol op want van de week kwam een overbuurman vragen of de jongens van Science Fiction hielden want hij had nog wat videobanden liggen. Vervolgens moest hij even uitleggen wat Science Fiction precies was en toen sprong het licht op groen. Even later kwam hij met twee Albert Heijn tassen retour, vól met banden van Star Trek. Ja, die serie met Doctor Spock, Captain Kirk en ‘Beam me up, Scotty’. Een band of dertig, dus als ze die allemaal gezien hebben dan hebben wij echte ‘Trekkies’ in huis. Maar een computerspel kan ze ook behoorlijk in beslag nemen, vooral wanneer het een nieuwe is. Dan zijn ze in staat om op te staan en er gewoon een hele dag achter te zitten: één speelt dan het spel en de twee anderen zitten er dan naast om toe te kijken. Hij heeft mijn lees genen niet. Toen ik zo oud was las ik mijzelf behoorlijk suf, zat ik elke week in de Bieb. Alles van de Kameleon, De Grote Zeven, De Vijf en Bob Evers verslond ik. En tussendoor de Donald Duck en stapels stripboeken. In mijn jeugd kwam je óm in de rustmomenten… Ondanks dat wij thuis ook met z’n drieën waren, elkaar regelmatig in de haren vlogen, treiterden, voerden maar ook liefhadden zoals dat gaat bij broers en zussen. Er kwam niet veel op ons af in die tijd. Als je ziet hoeveel invloeden de jeugd van nu van buitenaf te verwerken krijgt dan verwacht je uiteindelijk een mega burn out onder jongeren. Ze sms’en zelfs met hun leraren! De tijd van nu was toen science fiction voor ons. Ik besprak mijn zorgen laatst met iemand en die vroeg zich af waarom ik Youri dan niet ging voorlezen. Voorlezen? Hij is dertien! Ja, maar ook kinderen van dertien vinden dat nog best fijn en misschien gaat hij daardoor weer zelf lezen. Inderdaad, toen ik twaalf was las onze Meester ook altijd voor en hoorden wij hem ademloos aan. Nu was dat vaak op vrijdagmiddag, het einde van een vermoeiende week school en was je toch al te moe om er nog wat tegen in te brengen. Maar voor lezen ben je nooit te oud. Dat geeft mij hoop, is een geruststelling. Dus zal Youri misschien in de toekomst toch weer eens uit zichzelf een boek pakken en zich laten meevoeren door het verhaal van de schrijvers. Ik ga vanavond direct beginnen met voorlezen, zeer waarschijnlijk wordt dat het boek Bob Evers belegert Fort B uit mijn boekenkast. Vergeeld en versleten, maar de avonturen van hoofdpersoon Bob, Jan Prins en Arie Roos zullen weer even herleven!
Arjen Veldhuizen
