Aflopen week was er behoorlijke consternatie op de boerderij van John en Meert Verhagen langs de Stompwijkseweg. De in de lucht hangende lente was mogelijk van invloed. De stier van Verhagen was in ieder geval behoorlijk onrustig. Hij stond met de kop vastgebonden en met zijn achterpoten had hij de stalen plaat van de groep weggetrapt. Voor de niet bekend met boeren onder ons, dat is de strontopvang in de stal achter de koeien, de stront zakt tussen de stalenplaten door en wordt verzameld. Regelmatig wordt de bak leeggehaald en in de gierput gestort of als de tijd rijp is op het land uitgereden of geïnjecteerd. De ruimte is al gauw 1 meter diep en breed. In een poging de riem bij de kop los te maken werd het dier nog onrustiger en zakte met zijn beide achterpoten scheef weg in de groep, de billen strak geperst in de groep en de kop strak getrokken. Hij dreigde bij het verder zakken te stikken. Stront aan de knikker dus.
Politie en brandweer kwamen te hulp en plannen werden bekokstoofd . De stier zat nu letterlijk vast in de bak en geen enkele poging om hem hieruit te bevrijden lukte. Opa Verhagen sprak zijn bewondering uit voor de brandweer die zonder aarzelen in de bak met stront stapte. Uiteindelijk moest er een gat in het dak gemaakt worden en het touw werd om de horens gevat en met behulp van een kraan opgetakeld, totdat hij weer vaste grond onder de voeten had. De stier kwam verder met de schrik vrij en heeft een kleine schaafwond boven de staart. De tweede stier in de stal kuierde gedurende de reddingsactie over het erf en maakte zich nergens druk om. Toen het slachtoffer bevrijd werd en met een wat verwilderde blik om zich heen keek, verdwenen de hulptroepen voor de zekerheid achter het veilige hek. Hij heeft zijn oude plek weer ingenomen en voor de zekerheid heeft John de platen nu vast gelast, want als het kalf verdronken is, last men de put….

Petra Oliehoek van Es