Iedere maandagmiddag gaat het er fanatiek én gezellig aan toe tijdens de bridgemiddag in het Dorpshuis. De ongeveer 35 bridgers verhuizen in het Kulturhus naar de grote zaal. Docent Jan van Die vertelt graag meer over de charme van bridge.
Kun je allereerst iets meer over jezelf vertellen?
Natuurlijk! Mijn naam is Jan van Die, ik woon in Zoetermeer en ben bridgedocent en wedstrijdleider. Iedere maandagmiddag ben ik in het Dorpshuis van Stompwijk te vinden. In mijn dagelijks leven heb ik diverse functies gehad. Zo heb ik diverse computertijdschriften uitgegeven en heb ik jarenlang de verhalen van de strip Sjors en Sjimmie bedacht.
Wat is er zo bijzonder aan bridge?
Het is een bijzonder spel omdat je per bridgemiddag maar één keer de kaarten schudt. Iedere tafel behoudt zijn eigen kaarten. Wat we wel wisselen, zijn de personen aan de tafels. Je krijgt daardoor kaarten in handen die al eerder door iemand anders gespeeld zijn. Doe jij het met diezelfde kaarten beter? Het mooie van deze aanpak is dat je de geluksfactor uit het spel haalt. Bij bridge gaat het echt om vaardigheid en gevoel. Alleen zo kun je het beste uit je kaarten halen. Ook geef je vooraf aan hoeveel slagen je denkt te halen. Als dat daadwerkelijk lukt en je hebt hoog ingezet, dan krijg je heel veel punten.
Is bridgen in Stompwijk anders dan ergens anders?
Jazeker, hier komen de mensen echt om een gezellige middag te hebben. Ze durven best een beetje risico te nemen. Dat gebeurt dan onder het mom van dat ze liever hebben dat het mis gaat, dan dat ze het niet geprobeerd hebben. Niemand heeft het idee dat hij of zij wereldkampioen kan worden. Daarom is het helemaal geen probleem als iemand een foutje maakt. Bij andere verenigingen komt dat niet voor. Dan gaan mensen echt voor de winst in een competitie. Voor mij is dat ook de reden dat ik hier al negen jaar blijf. Ik wil zelf altijd graag winnen en dat neem ik wel eens te zwaar op. Hier leer ik dat op een liefdevolle manier een beetje af, haha.
En je moet toch heel stil zijn bij bridge?
De potjes duren zo’n zes minuten, dan is iedereen gefocust. Maar daartussen is tijd genoeg om over nieuwtjes en de kleinkinderen te praten, hoor. Wat wel grappig is in Stompwijk, is dat je veel termen van het klaverjassen in het spel terug hoort. Dan hoor ik iemand zeggen dat hij of zij de slag ‘koopt’. Terwijl bridgers het altijd hebben over ‘aftroeven’.
Kun je nog nieuwe spelers gebruiken?
Mensen die al meer dan twee jaar ervaring hebben met bridgen, kunnen direct aanschuiven op maandagmiddag. Dat past bij het niveau van de huidige groep. De kosten bedragen € 5,— per middag, inclusief koffie of thee. Als mensen het vanaf het begin willen leren, moet ik een groep bij elkaar hebben. Het liefst van zo’n 16 kaartgekken bij elkaar. Als mensen hierin geïnteresseerd zijn, kunnen ze contact met mij opnemen via info@sweetbridge.nl of 079 – 361 70 81.
En dan ga je binnenkort naar een nieuw pand…
Tja, ik vind het oude Dorpshuis wel sfeer hebben, dus het zal even wennen zijn. Maar dat hoort erbij. Stilstand is immers achteruitgang. En misschien doet in het nieuwe pand de verwarming het wel wat beter, want je zit natuurlijk stil bij bridge. Naar die kou zal ik in ieder geval niet terugverlangen, haha.
Waarom vind je dat iedereen zou moeten bridgen?
Bridgen is belangrijk omdat het je hersens fit houdt. En het is zo gezellig en verslavend, dat mensen buiten de bridgemiddag om afspraken maken om elkaar te ontmoeten en te oefenen. Ik heb best vaak gezien dat mensen die hun partner verloren, door de andere bridgers door de rouwperiode heen geholpen werden. Ik zou iedereen zo’n vangnet toewensen.
Bestuur Stichting Dorpshuis,
Theo van Velzen, Aad de Haas, Bert Wolterbeek
en Frank van der Voort
E-mail: info@dorpshuis-stompwijk.nl
Telefoon: 06 21 85 36 61
Dinsdag 5 maart was het zover! De Maerten van den Veldeschool kon haar intrek nemen in het achterste deel van het Kulturhus. Wethouder Astrid van Eekelen opende samen met Dani Soonius uit groep 8 het nieuwe gebouw door een lint door te knippen. De leerlingen konden niet wachten om samen met hun leerkracht naar binnen te gaan.
Binnen vinden zij een frisse, lichte inrichting met een opvallende rode trap naar boven. Hoewel nog niet alles helemaal af is, maakt het gebouw een goede indruk. Vooral de bibliotheek en de speelruimte op de begane grond springen in het oog. Ook de klassen zijn licht, fris en ruim. En het uitzicht op het bos achter de kerk en het groen, is prachtig. Het gloednieuwe schoolmeubilair maakt dat het allemaal een verzorgde uitstraling heeft. We zijn inmiddels een week verder en de leerlingen en leerkrachten beginnen al een beetje te wennen.
Het consultatiebureau en de peuterspeelzaal blijven nog even op hun plek aan de Van Santhorststraat. Zij gaan over op het moment dat het speelplein voor de peuters klaar is. Dit kan pas aangelegd worden als het oude schoolgebouw is gesloopt. Aan de voorzijde van het Kulturhus wordt nog hard gewerkt. Als Stichting Dorpshuis hebben wij nu een week de sleutel. We zijn druk bezig met het afronden van de binnenwerkzaamheden. Daar horen ook het plaatsen van de bar en vaste kastenwand bij.
Wat plezierig is, is dat nu ook het voorplein klaar is. In de voorjaarsvakantie is hard gewerkt om het allemaal in orde te maken. Nu kunnen de kinderen van school dit plein gebruiken om buiten te spelen. Ook hebben we diverse parkeerplaatsen erbij gekregen. Kortom, we zijn hartstikke goed op weg. Wel hebben we nog een paar weken nodig om alles af te ronden. We hopen dat we in april open kunnen. We houden u op de hoogte en wensen u vast veel plezier bij de school en de (school)bibliotheek!


Ook van binnen wordt het Kulturhus steeds mooier. Jacht- en interieurbouwer Pim van den Brink maakte een deel van de meubels en de inrichting.
Wat leuk dat je voor het Kulturhus aan de slag bent gegaan, wat heb je gemaakt?
Naast deze tafels heb ik ook voor de grote zaal een kastenwand van zo’n twaalf meter gemaakt. Die is drie meter hoog. Wat je straks ziet aan de voorkant van al die kasten zijn panelen van berkenhout. Die hebben allemaal gaatjes erin. Door deze gaatjes is de kast meteen een akoestische wand. Dat is heel plezierig, omdat in vrijwel alle moderne gebouwen met harde materialen wordt gewerkt. Je hebt niet, net als vroeger, dat gordijnen en tapijt het geluid dempen. Deze gaatjes dempen de galm, dat is natuurlijk ook prettig voor bijvoorbeeld de fanfare.
Tot slot heb ik ook nog een flinke, ronde bar gemaakt. In eerste instantie was het een rechthoekige bar, maar in overleg hebben we er een ronde versie van gemaakt. Wat mij betreft is dit echt een verbetering.
Ook gemeente Leidschendam-Voorburg is geruime tijd partner binnen de ontwikkeling van het Kulturhus. Projectleider Marian Rood haakte in 2009 aan en blikt met ons terug op de afgelopen periode.
Als gemeente wilden we een initiatief uit het dorp graag ondersteunen. En woningcorporatie Vidomes, een organisatie met veel ervaring in maatschappelijk vastgoed, zou het plan gaan realiseren. Als gemeente hadden we de rol om mensen bij elkaar te brengen en met de partijen een gezamenlijke visie te ontwikkelen. Al vanaf dat moment zijn we samen met de huidige partners aan de slag gaan.
Bij een gloednieuw Kulturhus, hoort ook een gloednieuwe functie. Enkele weken geleden zag u de functie van locatiemanager al in de Dorpsketting staan. Inmiddels is bekend dat Leo Oliehoek de nieuwe locatiemanager is.
Het is een heel mooie, unieke plek waarbij allerlei activiteiten kunnen plaatsvinden. Ik denk dat het een belangrijke rol kan vervullen op cultureel gebied, ontspanning en de ontmoeting van mensen. De combinatie is heel erg mooi en leuk. Ik denk aan mijn kleindochter van twee, die straks in het nieuwe gebouw naar de peuterspeelzaal gaat, vervolgens naar school gaat en daarna weer in The Base is te vinden. En wie weet wat er daarna nog meer komt. Om uiteindelijk ook bij de KBO-PCOB weer welkom te zijn. Als je wilt, kun je er een leven lang komen. Nu veel van de zorgfuncties in de pastorie zitten en straks de sociale functies in het Kulturhus komen, creëren we aan de Doctor van Noortstraat echt de kern van het dorp. Prachtig als dit zo wordt meegenomen in de herstructurering van de weg en de woningbouw op de plek waar nu het Dorpshuis staat.
Iedere woensdagmiddag barst het creatief talent los tijdens de teken- en schildercursus voor volwassenen. De groep cursisten gaat na opening van het Kulturhus werken vanuit het gloednieuwe atelier. Docent en kunstenaar Wies van Etten vertelt er graag meer over.
Ik ben nu alweer zo’n 15 jaar als kunstenaar bezig en heb een eigen atelier in Voorburg, ik geef daar ook les. Een keer per week ben ik eruit en kom ik naar Stompwijk. Ik ben wat je noemt een heel-erg-laatbloeier. Ik ben op mijn 58e begonnen. Ik werkte met mijn partner in onze bakkerswinkel en heb mijn baan opgezegd voor de kunst. Ik vind het heerlijk om die vrijheid van het kunstenaarschap te ervaren en te doen wat in mij opkomt. Mijn werken verkoop ik ook. Dat is mijn inkomstenbron naast het lesgeven. Ik vind overigens dat lesgeven een vak apart is. Zelf heb ik best veel les gehad, maar ik vind het belangrijk dat je gevoel erbij hebt, dat je je passie kunt overbrengen. Heel leuk als leerlingen dan tegen mij zeggen dat ze na al die jaren nog iedere week iets van mij leren.
Als iemand pleitbezorger is voor het Kulturhus, dan is het Koos van Wissen wel. Al vanaf de start is hij intensief betrokken. Hij neemt ons graag mee door de geschiedenis van het nieuwe gebouw.
In Gelderland staan vrij veel soortgelijke gebouwen. We hebben informatie ingewonnen bij een stichting die hierbij ondersteunt. Al snel waren velen van ons enthousiast, omdat je voorzieningen kunt bundelen. Je hebt daardoor dynamiek in je gebouw, je gezamenlijke kosten zijn lager dan als je los van elkaar werkt én je kunt het met elkaar makkelijker in stand houden. De afgelopen jaren hebben we andere Kulturhus-en bezocht en leerden we van de beheerders dat je goed moet kijken hoe je de belangen van professionele organisaties en vrijwilligers combineert. Bijvoorbeeld wie er voorrang heeft bij het gebruik van een ruimte. Dit vereist zorg en aandacht.
gezamenlijk een toekomstvisie voor Stompwijk was ontwikkeld. Dat plan heet ‘Stompwijk: vitale kern in het Groene Hart’. Deze visie ligt aan de basis van alle ontwikkelingen die we nu zien. Zoals de rondweg, de reconstructie van de Stompwijkseweg/Dr. Van Noorstraat en het Kulturhus zoals het er nu staat. Het enige dat nu helaas nog ontbreekt, zijn concrete plannen voor woningbouw!
SlimScholenBouwen geworden. Zij kwamen met een ontwerp dat klimaatneutraal is en zorgt voor een goed binnenklimaat voor de leerlingen en gebruikers.