Na jarenlang een administratieve baan te hebben gehad, zocht ik eind 2012 naar een nieuwe uitdaging. Dat vond ik bij de Verkeersacademie in Nieuwegein.
In februari 2013 ben ik daar begonnen aan de opleiding rij-instructeur, met als uiteindelijk doel het opstarten van mijn eigen rijschool. De opleiding zou ongeveer een half jaar duren, 2 dagen per week naar school in Amsterdam.
Die maanden gaven mij de tijd om alles voor de eigen rijschool uit te zoeken. Welke auto wilde ik, wat werd mijn logo, hoe wilde ik mijn website en hoe om te gaan met sociale media…..
In augustus was alles uitgezocht, gekocht en opgestart. Vanaf 1 oktober zou ik beginnen met Autorijschool Immerzeel, in Noordwijkerhout. Mijn nichtje zou mijn eerste leerling worden en diezelfde week startte er nog een leerling. Het begin was er. Al binnen een paar maanden werd ik redelijk bekend en begonnen er meerdere personen bij mij aan hun rijlessen. Deze eerste leerlingen ben ik nog steeds heel dankbaar. Zij gaven mij uiteindelijk toch het vertrouwen, zonder hen kon ik immers niet werken.
In datzelfde jaar leerde ik ook mijn huidige man kennen, René den Haan. (Uit Stompwijk, waar ligt dat???, was mijn eerste gedachte)
De eerste jaren bleef mijn werkgebied vooral de Bollenstreek, daar had ik inmiddels naamsbekendheid. Maar steeds meer begon het te kriebelen, hier in Stompwijk. Wat zou ik graag hier mijn thuisbasis gaan creëren. Als eerste Stompwijkse leerling begon bij mij Wesley Faas. Net 16,5 jaar oud. Ons doel werd om hem vlak na zijn 17e te laten afrijden zodat hij nog een paar maanden met zijn ouders als coach kon verder leren. Uiteindelijk is hem dat gelukt en nog altijd ben ik de familie Faas ook erg dankbaar voor hun vertrouwen in mij en mijn rijschool.
Niet lang na Wesley kreeg ik meer aanvragen en sindsdien hebben al heel wat Stompwijkers hun rijbewijs behaald bij Autorijschool Immerzeel.
Het leuke van dit beroep is de diversiteit in leerlingen. Elk persoon is anders en daardoor heeft iedereen weer een andere aanpak nodig. Het duurt een paar lessen voordat ik een leerling een beetje kan doorgronden en uitgevonden heb welke aanpak hij/zij nodig heeft.
Uiteraard maak ik wel eens aparte dingen mee en moet er wel eens flink ingegrepen worden om een benarde situatie te voorkomen.
Een trots gevoel krijg ik wanneer ik een oud-leerling zelfstandig rijdend, op de weg tegen kom.
Al die jaren bleef ik Stompwijk combineren met de Bollenstreek maar uiteindelijk was dat geen doen meer en ben ik volledig gestopt in mijn oude omgeving. Stompwijk werd mijn thuisbasis en nog altijd kan ik zeggen dat het me hier prima bevalt.
De rijwereld is een echte mannenwereld. Alhoewel er steeds meer vrouwelijke instructeurs bijkomen kan ik wel zeggen dat 75% van de collega’s die ik bij het CBR tegenkom, man is.
Ik had verwacht dat ik als vrouw zijnde meer aanmeldingen zou krijgen van meisjes. Dit omdat zij zich vaak fijner voelen bij een vrouw. Maar bij tijd en wijlen komt het voor dat ik bijna alleen maar met jongens rijd. Dat was dus een vooroordeel van mijn kant.
Het gemiddelde aantal uren dat men doet over het behalen van het rijbewijs ligt landelijk op 40 uur. Daarbij doen jongens er iets sneller over en meisjes gemiddeld wat langer. Uiteraard is dat geen standaard en zijn er ook jongedames die snel examen doen. Op ongeveer 2/3 van de rijopleiding ga ik met de leerling op proefexamen. Bij de RIS methode (rijopleiding in stappen) heet dat Deeltoets 3. Met het afleggen van deze toets (waarbij de leerling niet kan slagen, maar dus ook niet kan zakken), maakt de leerling kennis met het CBR, leren zij te rijden naast een voor hen onbekend persoon en kunnen zij als bonus de vrijstelling behalen voor de bijzondere verrichtingen. Zij ervaren de toets allemaal als heel prettig en zijn daarom minder zenuwachtig bij het examen wat een paar weken later zal plaatsvinden. Doordat zij heel bruikbare tips meekrijgen van de examinator, kunnen we verder met de voorbereiding voor het echte examen.
Het behalen van het rijbewijs is tegenwoordig niet meer zo “makkelijk” als vroeger. Leerlingen moeten veel meer zelfstandige opdrachten kunnen uitvoeren en vanaf dit jaar is zelfs het rijden op navigatie een verplicht examenonderdeel. Er is veel meer verkeer op de weg waardoor er veel meer gevraagd wordt van de beginnend bestuurder.
Met een slagingspercentage van, momenteel, 85 % kunnen we toch wel zeggen dat ik goed lijk te zijn in wat ik doe. Een slagingspercentage wordt door het CBR berekend op basis van de laatste 4 kwartalen en is te vinden op de website www.rijschoolgegevens.nl. Dit is een officiële website van het CBR en daar valt door ons rijscholen niet mee te knoeien.
Ik krijg wel eens de vraag of het niet eng is naast een nieuwe leerling. Eng vind ik een te groot woord, maar bij sommigen kan het best spannend zijn. Daar ikzelf nog de pedalen bedien in het eerste deel van de les, hoeft de leerling alleen maar te sturen. Ik rijd nooit harder dan dat ik zie dat de leerling aankan. Door ze te complimenteren met wat ze doen, zie je hun trots groeien. Vaak kunnen ze na de eerste les van 1,5 uur al de koppeling bedienen, gas geven en schakelen. Dat verwachten ze vaak niet van zichzelf en dat is superleuk om te zien.
Inmiddels draait mijn rijschool 6 jaar en heb ik afgelopen week de 100e leerling aan zijn/haar rijbewijs geholpen. Deze leerling, Bart van Santen uit Stompwijk, hebben we flink in het zonnetje gezet.
Monique Immerzeel
Ook dochter Robine heeft gereden bij autorijschool Immerzeel
bedrijf. Aan de laatste docu’s wordt nog gesleuteld, maar de eerste is donderdagavond bij het startschot getoond. De boerenbedrijven, ook zij die niet gefilmd zijn, waren uitgenodigd, wethouders en raadsleden, Adviesraad, erf-betreders enz. De avond werd vakkundig met de nodige anekdotes aan elkaar gepraat door Jack en Frans Luiten, een mooie combinatie. Er waren al cliff hangers, van welke boer zoekt een vrouw, en wie vangt de mol en een demonstratie strotouwtjes draaien.
Vrijdagavond stond in het teken van happen en trappen, een culinaire fietstocht door het groene landschap van Zoeterwoude, Gelderswoude en Benthuizen.
Harde zaken … zo noemde Elly de Waal van de Hobbycirkel zelf de creatieve middag afgelopen donderdag in het Dorpspunt. Nieuwsgierig naar elke vorm van schilderen zorgde ik dat ik om half twee op de stoep stond. Met mij nog twee enthousiaste deelneemsters aan de workshop porselein /aardewerk schilderen. Er stond van alles klaar, borden, kopjes en schotels, verf, kwasten, water en een tafel om te kliederen. Nadat Elly het een en ander uitgelegd had mochten we wat uitzoeken, zij had een aantal voorbeelden gemaakt en zo werd het dus al moeilijk om een keuze te maken, want wat zag het er allemaal leuk uit. De anderen gingen voor een bord met kersthulst, zelf koos ik een ander kersttafereeltje met rendier. Wat een leuk resultaat direct al.
Iedereen voor het sturen van kaarten, bloemen, koekjes!