Categorie archieven: ingezonden

Toch er bijna ingetrapt

Afgelopen woensdag werd ik gebeld door de “bank”. Er waren dat uur daarvoor vreemde, hoge bedragen van mijn rekening afgeschreven. Of ik daar van op de hoogte was. Het was op dat moment al een bedrag van ruim

€ 4000,00. Als eerste slaat de schrik om je hart. De dame aan de telefoon vertelde mij dat ik de volgende dag bij de bank aangifte moest doen en daar kon de politie ook bij aanwezig zijn en dat ik een nieuw banknummer plus bankpasje aan moest vragen. Ik kreeg een verificatiecode en zij vertelde mij dat ik beslist mijn bankaccount niet mocht openen en dat ik een app moest installeren. Ik zei, nou je belt over een half uur maar terug. Ik ga mijn man en de bank bellen. Nee, werd me gezegd: ik mocht mijn man niet op de hoogte brengen en beslist niet de verificatiecode laten zien. Ik heb opgehangen!!!! Het klonk allemaal heel dreigend. Ja, achteraf had ik direct op moeten hangen, zodra er gebeld werd. Maar ben ik naïef en/of dommig? Nee, ik probeer altijd vriendelijk te zijn als iemand belt, maar van de schrik ben ik er bijna ingetuind.

Wees gewaarschuwd!!!

Naam bij redactie bekend

Van de molens tot de Hoge brug

Zo mooi het dorp ook maar lijkt.

Als je goed met andere ogen kijkt.

Zo veel punten met ergernissen.

De schoonheid van Stompwijk,

ga je missen.

Door veel verloedering,

wat onderhoud vraagt.

In tuinen, huizen in slechte staat.

Wat al jaren op de nominatie staat.

Voor een vergunning aan de vaart.

En een groot onderhoud aan de straat.

Wat aanvoelt als een hobbelpaard.

Het begint zo mooi met de molens.

En eindelijk nieuwe huizen komen.

Is een meerwaarde en graag gezien.

Dat er hoop blijft bovendien.

Ooit komt alles weer zoals het moet zijn.

Stompwijk blijft de landelijke parel,

en blijft bescheiden klein.

Ingeklemd rondom grote steden.

Heeft een toekomst en verleden.

Net zoals de molens draaien

Ik zeg het vlug,

Het blijf genieten van de molens tot de Hoge brug,

Wybo Suijten



 




Zomertijd

Mooi zomerweer, buien, het verschilt soms per uur. Een paar foto’s van afgelopen week. Vrijdagmiddag op de Bovenmeer buien.

De 3 Manspolder op een zwoele avond, wat een rust. 

Wilde bloemen op de Meer-en Geerweg

Haasje over langs het fietspad

Er is altijd iets te zien als je er op let!

Groetjes Ria Luiten
 

Jammen met stemmen

Donderdag 5 september gaan we weer jammen met stemmen

Net als vorige keer kan je zo binnen lopen om lekker een avondje mee te zingen. Het is voor alle leeftijden vanaf 16 jaar en ouder.

We hebben weer een gitarist om jullie te begeleiden tijdens deze avond. 

Voor meer info 06 40241754.

CArmen



 




Kaartje naar:

Vorige week is Adrie van Nierop ten val  gekomen in haar schuurtje en pas na 4 dagen ontdekt door haar buren. De ruim 80 jarige Adrie is waarschijnlijk vrijdagochtend (haar ontbijtbordje stond er nog) ten val gekomen met haar rollator in haar schuur.

Het was de overbuurman opgevallen dat er beneden een raam open stond en vroeg zich af of ze soms met vakantie was. Samen met de naaste buurman zijn ze op onderzoek uitgegaan. Er werd in eerste instantie voor haar leven gevreesd toen ze haar geheel verzwakt op maandagmiddag in haar schuurtje vonden. Met de ambulance is ze afgevoerd. Vanaf de brancard kon er toch een klein lachje af en was er opluchting van haar gezicht te lezen en zwaaide ze zelfs naar haar redders.

Ze is in het ziekenhuis onderzocht. Ze heeft doorligplekken en was uitgedroogd. Ik ben vanmiddag even bij haar langs geweest. Het gevaar is nog niet geweken en ze wordt voor de zekerheid aan de monitor gehouden. Op de vraag of ik een oproep zal plaatsen in de Dorpsketting voor het zenden van een kaartje, beginnen haar ogen te twinkelen. “Ja, dat zou ik leuk vinden.”

Dus allemaal een kaartje zenden aan Adrie om haar te laten weten dat ze er niet alleen voor staat, ook al zal ze dagen dat gevoel hebben gehad.

Haga Ziekenhuis Zoetermeer

t.a.v. Adrie van Nierop,

kamer 228,

Toneellaan 1,

2725 NA Zoetermeer

Petra Oliehoek- Es 

Aad Janson op de Spelen

Aad Janson geniet van de Olympische Spelen in Parijs en stuurt even een berichtje.

Het is geweldig hier. Goed georganiseerd, we voelen ons veilig en de Fransen zijn erg behulpzaam. Veel politie, veel vrijwilligers, geweldig.

We hebben al veel sporten bezocht. Hockey, zwemmen, volleybal, waterpolo, atletiek (Femke Bol in het stadion met 80.000 mensen).

Geweldig allemaal.

We hebben met z’n vijven een mooi huis in het noord/westen van Parijs. We genieten volop en ook van het mooie weer, met uitzondering van de openingsavond. Het is onvergetelijk. 

Groeten Aad

Neven en nichten van Dijk ontmoeten elkaar in Stompwijk

Het is zo’n 60 jaar geleden dat Opa (Jan) van Dijk (1873 – 1964) uit Stompwijk zijn 90e verjaardag vierde in het Blesse Paard. Het Blesse Paard was dan ook bij uitstek de locatie waar de kleinkinderen van Opa (Jan) van Dijk elkaar wederom hebben ontmoet voor een unieke “neven-en nichten Van Dijk-dag”.

Opa (Jan) van Dijk heeft zijn leven lang in Stompwijk gewoond aan de Dr. v. Noortstraat 142. Elk jaar, tijdens de harddraverijen (paardendagen) van Stompwijk kwamen de kleinkinderen (in totaal zo’n 41) bij Opa van Dijk op bezoek om naar de kermis te gaan.

Ieder kleinkind bewaart daar nog steeds bijzonder leuke herinneringen aan en daar hebben zij uitgebreid met elkaar over gesproken tijdens hun ‘weerzien’ in het Blesse Paard op woensdag 31 juli jl.