Afgelopen zondag stonden opnieuw zo’n 45 fietsers klaar voor de wekelijkse clubrit. Het was deze ochtend een stuk frisser dan we gewend waren, dus waren velen ook iets warmer aangekleed. Gelukkig brak onderweg alsnog de zon door en warmde het in de loop van de ochtend wel zodanig op dat we lekker op het terras konden zitten. Dat terras was voor de A-groepen in Bergambacht, recht tegenover de pont over de Lek. Bij aankomst bij restaurant Aan de Dijck werden we bij de ingang al welkom geheten, waarbij we meteen onze bestelling konden doorgeven. Dat hadden we nog nooit meegemaakt. Het zorgde er wel voor dat we ook snel voorzien waren van onze 1e kop koffie. Helaas duurde de 2e wat langer. Ook waren er lekkere gebakjes. Deze keer niet alleen appelpunten, maar ook overheerlijke aardbeiensloffen. Ook wel eens lekker voor de afwisseling. Verderop op het terras zaten nog wat bekenden van een andere toerclub, waarvan sommigen al aan een biertje. Dat voorbeeld hebben wij maar niet gevolgd, met nog een flink stuk trappen voor de boeg. Voor de koffie waren we al geëindigd met een stuk over de dijk. Ook de terugweg ging verder over de dijk, totdat we de afslag richting Berkenwoude namen en door de polders weer uitkwamen bij Gouda. Uiteindelijk waren we na ruim 100km weer terug in Stompwijk.

Arno van Rijn

Ondanks het prima fietsweer stonden afgelopen zondag maar zo’n 45 fietsers aan de start bij de sporthal. Hoewel voor de A en B Maasland op de kalender stond, kozen sommige groepen liever voor een andere bestemming. Zo ook de A1 die een keer naar Abcoude ging. De captain werd onderweg opgehouden door een kudde koeien, dus was hij te laat bij de start. Gelukkig had de groep op hem gewacht en konden ze gezamenlijk aan het mooie rondje beginnen. Het werd een route langs vele wateren, zoals de Amstel, de Waver en de Holendrecht. Een prachtige omgeving, slingerende weggetjes, omgeven door hoge rietkragen zorgden dat de kilometers voorbij vlogen en het bordje Abcoude snel in zicht kwam. We hadden nog geen koffietent gepland, maar wachtende voor een verkeerslicht zagen we verderop het terras van espressobar Ollie’s liggen. Daar namen we plaats en serveerden ze prima koffie en appelpunten. Ondertussen zagen we vele fietsers voorbij komen, waarbij het aandeel bakfietsen opvallend hoog was. Het zal de Amsterdamse invloed wel zijn. De terugweg via de Vinkeveense Plassen was natuurlijk ook mooi en na ruim 110km waren we weer terug in Stompwijk.

Arno van Rijn

C1

We vertrekken precies op tijd met 7 C1-toerders en 1 verdwaalde B racer richting Nieuwkoop, waar de koffiepauze is gepland. Stevig windje met nog een truitje extra tegen de ochtendkou verlaten we Stompwijk en bereiken via Gelderswoude, Spookverlaat Hazerswoude, Alphen aan den Rijn, Zwammerdam de altijd wonderschone Nieuwkoopse Plassen, waar we na 30 km in de benen op zoek gaan naar het allermooiste plekje voor de koffiepauze en dat is Strand Zomer. Je waant je dan even op vakantie. De koffie was lekker. Geen zin om weer op te stappen, maar het thuisfront verwacht ons toch rond het middaguur weer thuis. Het zonnetje deed goed haar best en de wind leek met ons mee te draaien. Slingerend door de Meije fietsen is ook altijd weer genieten. Langs Bodegraven en door Boskoop reden we via Hazerswoude Dorp Zoeterwoude binnen, waar we na het doorkruisen van de Weipoort onze groep langzaam zagen uitdunnen en om half 1 ook de laatsten hun fietsen weer thuis in de schuur konden zetten. Genoten van een mooie tocht!

Lidia van Leeuwen

Na de heftige storm en slagregens van zaterdagmiddag was de voorspelling dat het zondag droog zou blijven, maar wel met stevige wind. Dat klopte. Onder een aantrekkelijk temperatuurtje vertrokken we (C1) met ons negenen voor een tochtje richting de Rottemeren. In Moerkapelle was het wat druk en moesten we wat laveren tussen de auto’s, fietsers en wandelaars richting de 2 plaatselijke kerken. Via het dorp Zevenhuizen kwamen we over de boulevard langs Bad Nesselande. Mooi recreatiegebied rond de Zevenhuizerplas. Het CuliNESSE festival was zaterdagavond ten einde gekomen. Dat was goed te zien aan alle tenten en stellages die klaarstonden voor afbraak. Hoewel het plan bij vertrek was dat we naar de Roerdomp zouden gaan voor de koffie, wisten de captains na wat heen en weer en zoeken een mooie plek bij Flow op het terras te vinden. Door de harde wind kwam die koffiepauze als geroepen. Langs de randen van Rotterdam en de Rottemeren werd de terugreis aanvaard. Een loslopende hond, die het nodig vond dwars door de groep te rennen, zorgde voor grote schrik, maar gelukkig bleven alle fietsers ‘op de been’. Even verderop lag er een berg glas uitgestrooid over het fietspad, dat helaas te laat werd opgemerkt, maar wonder boven wonder leverde het geen lekke banden op. De zwarte wolken gingen ons vooruit en hadden vlak voor wij Zoetermeer bereikten hun zware waterlast even geloosd. Droog en verwaaid en met een kleine 50 kilometer op de teller was iedereen weer rond 12 uur thuis.

Lidia van Leeuwen

Ondanks het mooie weer van afgelopen zondag was de opkomst wat lager met zo’n 45 fietsers. De A en B-groepen hadden een bestemming aan het strand op de kalender staan. Maar dan niet het Noordzeestrand, maar StrandZomer aan het Meijepad. Toch waan je je daar wel bij een echte strandtent, inclusief het laatste stukje lopen door het zand. We reden met 9 man van de A1 eerst ruim voorbij de Meije met een mooie route langs de Kromme Mijdrecht. Daarna draaiden we alsnog terug om bij Nieuwkoop het Meijepad op te gaan. Een rijdster van de B kwam ons op het terras begroeten, want zij lag met de boot een paar dagen aan de naastgelegen Nieuwkoopse Plassen. Het terras was net geopend, maar het was al snel druk met allerlei groepen van onze club en ook andere bezoekers die op dit idyllische plekje aanschoven. Voor de terugweg vervolgden we het Meijepad om alsnog een stuk door de slingerende Meije te fietsen. De route terug naar Stompwijk bracht ons uiteindelijk op een rit zo’n 110km.

Arno van Rijn

C1/C2

Naar het ‘Wapen van Maeslant’ te Maasland. Dat beloofde een mooie rit te worden. Prima temperatuurtje, goede zin, heerlijk zonnetje. Maar………. Geen captains, zij hadden andere bezigheden buitenshuis en konden dus niet aanwezig zijn bij ons. Ook Jan moest het deze prachtige zondag af laten weten. Maar ja, wij wisten het zelf ook wel. Of toch niet?? Nou nee, niet helemaal, aan half werk (route) heb je niets, dus, goede raad was duur. Nou ja, gelukkig was Fried er wel en na goed beraad, werd er besloten om op gepaste afstand de C2 te volgen. En zo gezegd, zo gedaan. Het was een prachtig mooie rit, met een omweggetje bij het Kruithuis, maar als je de ene brug niet over kunt, is er wel weer een andere waarbij het wel gaat lukken. En zo was het ook! Om even over 10 uur zaten we bij bovengenoemd café aan een overheerlijk bakkie koffie. Zoals Fried gewend is, snel het tweede bakkie, maar wij van de C1 waren nog niet eens aan het eerste kopje koffie begonnen. Snel ons tempo aangepast, tweede koffie besteld, opgedronken en hup, weer op de pedalen. Geweldig. Daarna de prachtige polders achter Maasland doorkruist en verschrikkelijk veel moois gezien onderweg. Niet helemaal de route van de 11-Dorpentocht gereden, want het werd best wel warm en 70 km is ook een goede afstand.

Fried, harstikke fijn, dat jij zondag onze captain wilde zijn. Wij hebben genoten. Dank je wel!!

Trees

Afgelopen zondag stonden met de Sfeerstal in Nieuwveen en De Punt in Baambrugge kennelijk 2 populaire bestemmingen op de kalender, want er stonden meer dan 60 fietsers aan de start. Dat het goed fietsweer was werkte natuurlijk ook mee. Baambrugge was de koffiestop voor de A’s en dat is een van de verste ritten van het jaar. Toen iedereen gereed was vertrok de A1 met 10 man. Het werd weer een mooie rit door het Groene Hart die ons leidde naar een gezellig terras aan het water. We waren de eerste bezoekers, maar niet veel later zat het gehele terras vol. De Olympische wegwedstrijd bij de heren werd nabeschouwd en ook werd al vooruit gekeken naar de damesrace van die middag. Zou het opnieuw een Belgische overwinning worden? Om niets van die race te missen vertrokken we snel weer voor de terugweg. Bij Aarlanderveen vloog iemand bijna uit de bocht en dat was het sein dat een band lek was. Er kwam een latex binnenbandje uit de tas en we hoopten op een snelle bandenwissel. Dat viel echter tegen. We leerden dat je latex voor veel zaken kunt gebruiken, maar dat het niet echt geschikt is als reservebandje voor onderweg. Na 2 pogingen tot oppompen met een CO2-patroon toch maar overgestapt op een normale binnenband. Daarna konden we snel weer verder richting Stompwijk. In de Weipoort stelde onze Belgische fietsmaat voor om de ‘aanstaande’ overwinning van Lotte Kopecki alvast te vieren met een ijsje van de IJsboerderij. Dat lieten we ons geen 2 keer zeggen, dus 10 minuten laten zaten we met z’n allen te genieten van deze verkoeling. Het zou uiteindelijk op brons uitdraaien, maar wij hadden het ijsje mooi binnen.

Arno van Rijn