Ondanks het mooie weer tijdens het afgelopen weekend in Nederland was het met de wedstrijdvluchten voor de duiven veelal kommer en kwel. Dit kwam voornamelijk door de slechte weersomstandigheden in Frankrijk. Op het programma stond een zogenaamde dubbelvlucht voor respectievelijk oude en jonge duiven vanuit Chantilly (352 km.).
Zaterdag bleek al snel dat de daar aanwezige mist en regen een lossing in de weg stond. Het gehele gebeuren werd daarom uitgesteld naar de zondag.

De aanvankelijk betere vooruitzichten bleven echter opnieuw uit. Besloten werd toen om het gehele Zuid Hollandse konvooi, circa 100 km. terug, naar Peronne te brengen. Daar aangekomen durfde de wedstrijdleiding het toch niet aan om de duiven de vrijheid te geven. Uiteindelijk is men toen naar de Frans/Belgische –grensplaats Menen (170 km.) gereden. Pas om 13.15 uur in de middag mochten de duiven daar het luchtruim kiezen. Inmiddels was het in het Nederlandse kustgebied ook gaan regenen. Overvallen door het hemelwater keerden de wedstrijdkleppers zeer moeizaam min of meer als verzopen katten terug op de veilige thuisbasis.

Duivenman pur sang Gerard Onderwater deed in dit waterballet echter zijn achternaam zondermeer eer aan. Met een overwinning oude duiven (NL06 ‘697’) en een derde plek bij de jonkies (NL07 ’139’) was hij met 26 verdiende competitiepunten onbetwist de man van de dag. In de vliegrace voor jonge duiven moest Gerard slechts Wim v.d. Bosch (NL07 ’949’) en Eddy v. Leeuwen (NL07 ’067’) voor zich dulden.

Piet Oliehoek

Weer 11 B rijders aan de start. Maar eigenlijk 10 want Leo is verstandig en trekt lekker zijn eigen plan richting s Gravenzande. Mijn ketting kraakte nog een beetje. En (ome) Theo had nog wel wat olie voor mij. Ik hoopte op wonderolie, maar helaas. Via de Knipbrug en het bos naar Wassenaar. Dan de duinen in en dat alsmaar volgen tot s Gravenzande. Langs de Vliet gingen we hard van start. Maar dat zal wel weer aan mij liggen, want de kopman/vrouw vinden het nooit te hard gaan. Ik had eigenlijk gelijk al zo iets van “laat ze maar gaan”. Maar men verzekerde mij in de duinen dat dit toch echt het laatste klimmetje was. Dat hoorde ik zo n vier keer natuurlijk. Door de drukte van de overige fietsers naar het strand kon ik ze achteraan bungelend toch in het vizier houden. Die wonderolie was of kruip of remolie. Met 35 km bij de koffie.
De terugweg zou ik lekker met vader Cees op eigen tempo rijden. Een hele tijd hadden we ze toch in het zicht. De B ging via het t Woud, wij gingen rechtdoor naar Delft. Onderweg zagen we ze toch weer rijden. Via Delftse Hout, Nootdorp, Leidschenveen naar Leidschendam. Met 67 km kwamen we daar aan. De rest van de B hebben uiteraard meer kilometers. Ik zag nog wel een B rijder langs de Vliet rijden. Dus ze zaten vlak achter ons. Ik denk dat de C er volgend jaar weer een lid bij heeft (of is het al volgende week).
Marianne de Mos

De C1 groep
Eindelijk weer eens een zondag dat we konden fietsen, niet alleen vanwege het weer, maar ook dat ik geen andere activiteiten had en telkens niet kon fietsen. Het was nog frisjes ± 16°C maar wel “hemdjes” weer. Bij de start telde ik zo`n 60 leden die ook wilden fietsen. Onze groep bestond uit 10 personen en de koffietent was “Het Reeuwijkse hout”. Een mooie plek om naar toe te gaan met dit mooie weer. Wij reden via Zoetermeer, Boskoop, Reeuwijk Dorp en dan langs een van de plassen. Een schitterende route over soms smalle boerenweggetjes.
Bij de koffietent eerst onze krentenbollen of broodjes buiten opgegeten, want dit is de enige plek waar we geen consumpties mee naar binnen mogen nemen. Maar helemaal niets bij de koffie is wel erg kaal, dus koos de een na de ander voor de heerlijke moorkoppen!! Ook de C2 kwam al gauw, met zijn 5en, bij ons op het terras zitten.
Terug met de 2 mannen, Jan en Martin, op kop reden we over de Oud Bodegraafseweg naar Boskoop en daar namen we de Dorpsstraat en reden we door het rustige kwekers gebied naar Hazerswoude dorp, Benthuizen en brachten we Jan bijna thuis. De zon liet al even verstek gaan maar de temperatuurmeter gaf nog 23°C aan. Het was half 1 geweest toen ik mijn fiets in de schuur zette met ruim 60km op de teller.

Annie van Rijn

Na 4 weken was ik weer eens van de partij (bij de C2) en in die tijd heb ik amper op de fiets gezeten, afgezien van de ritjes naar het kermisterrein of de supermarkt en dat was te merken. Ik vertrok laat van huis richting startpunt en dat viel me al zwaar. Zeker na die zwoele zaterdagavond in de tuin. Na het zien van een voetbalwedstrijd was het snel later dan verwacht. De rit naar Reeuwijk stond op het programma, een flinke rit. De afstand wordt per week opgevoerd en we zoeken het steeds verder op.
Een rit via de Geer, via Benthuizen waar de bewoners begeven zich richting kerk begeven, met niet alleen zwarte maar ook zonnige hoedjes op. Een kerkklok in de verte nodigt de bezoekers uit. Ik vind het altijd een beetje bij de zondag horen. Langs de lange ietwat saaie Hogeveenseweg richting Boskoop waar we via het centrum over de hefbrug de bordjes Reeuwijk aanhouden. De kwekerijen schieten in deze omgeving als kwekers uit de grond en het ene bedrijf ziet er nog mooier uit dan het andere. De prachtig onderhouden tuinen zijn bloeiende reclame voor de zaak. Kortom een lust voor het oog. Kleine paadjes voeren ons naar Sluipwijk (nog nooit van gehoord) en ik zie een wegwijzer met de plaatsnaam Tempel er op (ook nog nooit van gehoord) Ik hoor van Rienus op de pastorie dat juist daar Maerten van den Velde vermoord is. We laten het plaatsje links liggen. Wat heerlijk is het fietsen met ervaren fietsers, ze lijken elk weggetje te kennen. Het summum is een pad langs de plassen met links en rechts water. Het pad is erg smal en zo begroeid, dat brandnetels langs onze kuiten strelen. Ik denk aan die prachtige uitspraak van Hannes de Winter, lang geleden voor de kantine na een avond poldercrossen, dat hij de brandnetels bij het wieden van de tuin vraagt hem niet te prikken. We moeten regelmatig duiken om overhangende takken te ontwijken. Tijd om links of rechts te kijken is er niet, alleen bij de opritten van een enkel huis dat er staat. Vlakbij Reeuwijk slingert er een adder op het fietspad richting gras, waar hij thuishoort . Bij het ‘Reeuwijkse Hout‘ staan de deuren wagenwijd open, in tegenstelling tot de koffietent van vorige week. Prachtige kooikarpers heten ons wuivend met hun staart welkom en we scharen ons bij de C1 op het terras. Die groep zit al achter een flinke moorkop of ander lekkers en een welverdiende kopje koffie. Dat ziet er uitnodigend uit. Ik hoor ze lachen, GIEREN, brullen als ze het over het verjaarsfeestje van Gerrit hebben. Aha, vandaar dat Gerrit vandaag niet meefietst. Als we ons op het terras genesteld hebben in het zonnetje met uitzicht op het water en de term ‘Laat de boeren maar dorsen” valt, denken we aan Geert Ham die vast probeert vandaag nog zijn hooi droog binnen te krijgen. Hij heeft helemaal geen tijd om te fietsen. Het appelgebak is warm en over heerlijk. Na de pauze gaan we opnieuw op pad om via kronkelweggetje over de hefbrug van Waddinxveen richting Moerkapelle en Zoetermeer naar huis te gaan. Een jong meerkoetje met zijn rode kuifje staat op het rechte blad van een lisdodde op de uitkijk. Er is veel jong spul in de sloten te vinden. In de bermen heeft het pipkruid plaatsgemaakt voor de kamille en de maïsvelden zijn opnieuw gegroeid. Even voor de klok van 1 met pakweg 60 km op de teller zijn we weer thuis.
Petra Oliehoek van Es

Met schitterend weer en tegenwind vertrokken 11 A1 mannen zondag richting ’s Gravenzande. Behalve dat een enkeling de koffietent te laat opmerkte en gewoon rechtdoor reed gebeurde er op de heenweg niet veel noemenswaardigs. De terugweg was spannender. Omdat Arno op tijd thuis moest zijn is hij niet gestopt en in zijn eentje via de kortste weg naar huis gereden. Dat betekende dat ik mijn debuut moest maken als wegcaptain. Dit tot groot plezier van de oranje brigade die de gekozen route erg konden waarderen. Dankzij een extra ommetje door de altijd mooie buitenwijken van Zoetermeer, kwamen we uiteindelijk aan de benodigde kilometers. Hierdoor kwamen we over de fietsbrug over de A12 die, doordat het de langste beklimming uit de omgeving is, altijd goed is voor flink veel bergprijs punten. Richard ging met de punten aan de haal door als een volleerd veldrijder met de fiets in de nek via de trappen de kortste weg omhoog te volgen.
Jurriën Rinsema

Afgelopen zaterdag heeft een groep van uiteindelijk 11 fietsers in Limburg de Mergellandroute gereden. Ook toen al was het prima fietsweer en vooral niet te warm tijdens het klimmen. Na een nieuwe aanrijroute vanaf de auto naar de route hadden we het eerste stuk nog niet al te veel klimwerk, zodat we lekker op gang konden komen. Vlak voor de koffie in Slenaken had Sjaak een klapband in de afdaling maar gelukkig kon hij veilig tot stoppen komen. Terwijl hij even later van een lekkere vlaai zat te genieten werd het scheurtje in zijn buitenband vakkundig weggewerkt, zodat hij de rit zonder problemen af kon maken. Daarna begon het echte klimwerk, met o.a. de Camerig, Eyserbosweg en Keutenberg. Hier viel de groep in 3en uiteen: De echte klimmers, een groepje dat hen niet bij kon houden en een groepje dat wijselijk in eigen tempo omhoog ging. De 2e stop was weer in Sibbe, waar de eigenaar ons al verwachtte(?). De heerlijke tosti’s, broodjes en soep vonden weer gretig aftrek. Tot volgend jaar dus maar weer!
De 2 snellere groepen reden daarna nog een extra lusje via de Cauberg en vervolgens het laatste stuk route naar de auto. Marga en Piet raakten na hun soep/broodje het spoor bijster, doordat er een routebordje ontbrak. Na een aantal keer vragen kwamen ze in Valkenburg weer een stuk verder op de route uit en reden samen naar de auto, waar zij tot hun verrassing als eerste waren. Sjaak had gezien waar het bordje ontbrak en reed wel goed. Wel moest hij hierdoor de hele laatste etappe alleen rijden. Door hun extra lusje kwamen de snelle jongens om 16.45u als laatste binnen. Allen waren het er over eens dat we ook dit jaar weer heerlijk door Limburg gefietst hebben.
Arno van Rijn

Aanstaande zondag 19 augustus rijden we met de A en B groepen de altijd mooie rit van ± 90km naar Vlist. De C gaat in dezelfde richting voor een rit van 65km naar Haastrecht. Vertrek is weer om 8.30u vanaf Oostvlietweg 30.

In Turkije gaat alles met miljoenen lees ik het boek van Geert Mak en dat klopt. De munteenheid, de zonovergoten dagen,sterren die onze boot ’s avonds verlichten. En niet te vergeten de druppels water die de afspraak gemaakt hadden om de zee te vormen.
We hebben net klas gehad op de boot, waarmee ik een literaire zeiltocht maak onder begeleiding van schrijfster Yvonne Kroonenberg en we mochten te water. De houten boot was voor anker gegaan in een prachtig azuurblauwe baai. Er was zo waar een strandje dat overging in kale rotsen. Er stonden palmbomen.

Observeren was de les. Kijk wat iemand doet en op welke manier. De opdracht was een interview te maken. Ik zag de vrouwen om mij heen. Ik koos een vis.

Trots was ik op mijn badpak dat in één keer paste nadat ik ruim 10 kilo was afgevallen. Ik wilde goed gekleed naar mijn afspraak. Om een bijdehante indruk te maken had ik mijn bril opgezet.
Langzaam daalde ik het trapje af en zag de zonnestralen zich bundelen op de bodem van de zee. Een aantal vissen met blauwe staartjes kwam mij tegemoet. De voorzaal was bedekt met een vaag groen bijzonder hoogpolig tapijt, dat ging in de gang over in een zandkleurig soort zeil waar het zonlicht zorgde voor verschillende schakeringen. Een flinke vis in een saai grijs pak wees mij de weg. ‘Ik wil eerst nog even naar het toilet’, vroeg ik hem. ‘Dan moet aan het eind van de gang rechtsaf.’
De vloer was net aangedweild en spiegelde nog een beetje. Ik ving een vleugje zeelucht op. Ik plaste en waste mijn handen en wierp een blik in de spiegel. Mijn normaal weerbarstige kapsel zat keurig op mijn hoofd, met uitzondering van een klein plukje. Dat deed ik achter mijn oor. Tevreden ging ik op pad.

De firma Onderwater werd geleid door een gehaaid zakenman. Er werd in water gehandeld, die in grote flessen tegenwoordig in elk kantoorgebouw te vinden zijn. De ietwat zilte smaak onderscheidde zich van de rest. Van de directeur had ik carte blanche gekregen, ik mocht iedereen aanspreken. Een lieftalig visje in een zilverkleurig mantelpak, dat haar enig stond, stelde zich voor als Hanny Vis. Ze bood mij een plaats aan in een gezellige zithoek. Haar kantoor straalde, net als zij, rust uit. De wanden waren in grijsblauwe tinten gesausd en op haar bureau lag een schelp als presse papier. Ik pakte mijn pen en papier. Ze begon enthousiast te vertellen, ze werkte op de afdeling inkoop en in de ondernemingsraad had zij zich hard gemaakt voor extra beveiliging na de laatste inbraak. Het was haar verdiensten dat de blauwstaartjes in dienst waren gekomen bij de beveiliging. Inderdaad was ik er al honderden tegen gekomen en zij begeleidden mij op gepaste afstand. Ik voelde altijd hun ogen in mijn rug.

Later leidde ze mij rond en liet alle afdelingen zien, zodat ik een indruk kon krijgen. Er klonk muziek op de achtergrond en ik meende een liedje van Corry en de krekels te herkennen. In een lokaal werd een groep bijgeschoold aan de hand van een presentatie met behulp van een beamer. Een juffrouw van de schoonmaak ging geheel in de ondergrond op. Een jonge brede en bijzondere platte rog schuierde de vloer aan. Een vinnige duizendpoot, in oud roze, snelde door de gang. Het was haar secretaresse, vertelde ze. Een ander type in een schreeuwerig oranje pak van de afdeling reclame had zeesterallures. Ik staarde hem net zo lang aan totdat hij zich onder een steen verstopt.
Het was mij duidelijk dat water hier een hoofdrol speelde. Ik had voldoende materiaal om mijn opdracht te schrijven.
Na plaatsing van het artikel heb ik Hanny via de flessenpost bedankt.

Petra Oliehoek van Es

Op twee plekken in recreatiegebied Vlietland is een hoeveelheid giftige blauwalgen vastgesteld. Bij het badstrand geldt nu een zwemverbod. Voor de speelvijver geldt een negatief zwemadvies. De provincie Zuid Holland plaatst waarschuwingsborden op deze plekken.
Blauwalgen zijn eigenlijk bacteriën die er uitzien als wier. Blauwwieren komen vooral voor tijdens de zomerperiode. Drijvend aan het wateroppervlak vormen ze een blauwgroene laag die op olie lijkt. Als deze laag dikker wordt en het wier dichter op elkaar drijft, sterven de blauwwieren af en vormen een stinkende brij. Bij het afsterven produceren sommige blauwwieren giftige stoffen die schadelijk kunnen zijn voor mens en dier.
Vergiftigingen komen alleen via de mond tot stand. Ernstige vergiftigingen doen zich bij volwassenen zelden voor. Kleine kinderen zijn kwetsbaarder, omdat zij eerder water binnenkrijgen en sneller ziek worden door vergiftiging.

Actuele informatie over zwemwater is beschikbaar bij de zwemwatertelefoon van de provincie (070) 441 7550, of via www.zuid holland.nl.

De pannenkoekenrit van de Blesruiter menners was door diverse omstandigheden verschoven naar afgelopen zondag. Hierdoor konden er een aantal niet mee maar anderen juist weer wel.
Dat betekende dat we afgelopen zondag onder een stralend zonnetje, met 14 aanspanningen en ruim 30 personen, rond 10.30 uur vanaf de boerderij van Nico de Haan vertrokken.
Omdat we dit jaar de pannenkoeken zouden nuttigen op huize Wilsveen 31 ging de rit deze keer richting Delftsehout. Dat betekende wel dat we het eerste gedeelte door de nieuwe wijk Leidscheveen en Ypenburg moesten rijden.
En dat bleek voor velen toch een belevenis om met de kennis als landelijk gebied nu door zo’n verstedelijkt gebied te rijden. Al spoedig was het oude centrum, met de kerk als meest herkenbare punt, de gemeente Nootdorp in zicht en dat betekende dat we in een veel rustiger gebied kwamen n.l. de Dobbeplas en daarna Delftsehout waar tevens, op de parkeerplaats in het bos, onze eerste stop was. Na de koffie met! ging het via een klein stukje Dobbeplas richting Pijnacker om vervolgens via het Balijbos en de nieuwe fiets voetgangersbrug, en ja wel ook te gebruiken door ruiters, naar het Westerpark ,waar we verscholen tussen de bomen, een heel gezellige tweede stop hielden. Ondank de gezelligheid moesten we toch naar de pannenkoeken want inmiddels waren Sjaan, Barbara en Linda druk doende 20 pak bakmeel om te zetten in pannenkoeken en toen wij aankwamen stonden deze keurig op ons te wachten. Even dreigde het pannenkoeken festijn in het water te vallen maar dat viel mee de regen was (tijdelijk) van korte duur.
Ook moest er onderweg gepuzzeld en tijdens de pannenkoeken hoefijzer gegooid worden en daar kwamen ook winnaars uit. Dat waren 1e Willie v/d Mespel, 2e Lindsay Landman en 3e Aad Rijling. De troostprijs ging naar Rinus van Haaster.
Zo sloten we een heel gezellige en mooie rit af met natuurlijk dank aan de pannenkoekenbaksters.
Ab

Succesvol op Regiokampioenschappen!!!!!!
 
Vorig weekend reed Sandy met haar pony Souilliac mee in de klasse Z1 dressuur. Zij reden twee sterke proeven en werden reserve Kampioen.
Door deze prestatie mogen zij nu naar de Hippiade in Ermelo op 1 september, waar zij dan zich mag meten met de beste van Nederland.
Afgelopen Vrijdag kon Purdy met Padovano zich plaatsen voor de regio kampioenschappen in de Klasse Z1 Paarden. Zij reed een overtuigende proef en werden 2de. Hierdoor mocht zij zaterdag mee doen! Zij reden ook zaterdag weer super en dit resulteerde in een mooie 7de plaats! Ook zij mogen nu rijden op de Hippiade in Ermelo. Voor paarden is dat op 8 september
Purdy en Sandy  allebei van HARTE GEFELICITEERD en voor in Ermelo: VEEL SUCCES!!!!!!
  Namens de meiden van stal Romy de Winter

Telefonische bereikbaarheid:
Pastorie Dr. van Noortstraat 88
2266 HA Stompwijk tel. 071 5801604
Koster A .Hilgersom tel 071 5801563
B. g. g tel. 071 5804342
B.g.g. tel. 071 5809844

Openingstijden parochiesecretariaat Sint Laurentius
E mail adres: sintlaurentius@hotmail.com
Maandag, woensdag en vrijdag van 10.00 12.00 uur
Verzorging begrafenissen en crematies
De heer C.G J. Onderwater, tel. 079 3422906
e mail: info@cuo zm.nl

Geboren:
21 juli, Julie Shakira Gabriëlla, dochter van Claudette Juffermans en Sjaak v Santen.
8 augustus, Gijs Gerard Ammerlaan, zoon Wendy van Steekelenburg en Kees Ammerlaan.

PAROCHIEBERICHTEN STOMPWIJK

Misintenties:
Woensdag 15 augustus, 19.00 uur Alle weldoeners van de parochie, Jan v Wissen, An Waaijer—v d Bosch, Apolonia Waaijer –Stijnman
Zondag 19 augustus 11.00 uur Overleden armen en weldoeners van de parochie, Toos v Boheemen – Warmenhoven, Martinus Verhagen, Overleden ouders v Santen – Onderwater, An Waaijer v d Bosch, Henk den Hollander, Jan Suijten, Jan v Wissen, Corrie van der Zijden – van Leeuwen, Rie Belt – v Marwijk, Riet v d Meer Janson, Josien Olsthoorn – Lourens

KERKDIENSTEN ZOETERWOUDE

Verzoek van uit het secretariaat
Wilt u wijzigingen in gezinssamenstelling door trouwen, geboortes samen wonen, overlijden of andere veranderingen binnen het gezin, maar ook als er zieken zijn die bezoek willen hebben vanuit de kerk, wilt u dit doorgeven, aan het secretariaat van de parochie.
Hartelijk dank voor uw medewerking.

TIP:
Heeft U een feest en u weet geen goed doel voor uw cadeau, gedenk dat onze kerk gerestaureerd moet worden.

Hartelijk dank. “Werk aan de Kerk”

GEVONDEN IN DE KERK
Een portemonnee met o.a. een Peugeot codekaartje

Geloven
Het is goed om bij de aanvang van een nieuw jaar daar eens met elkaar bij stil te staan, maar ook om er eens met jezelf over in gesprek te gaan.
Je hoort in onze dagen vaak zeggen: “Je weet tegenwoordig niet meer wat je nog geloven moet”. Je hoort het van anderen, maar als je deze woorden hoort, weet u dan uw antwoord? Ga eens met uzelf in gesprek. Als je deze zin eens nader beziet stoot je op enkele opvallende woorden. “Moeten” is een vreemd woord als het over geloven gaat.
Je kunt niemand verplichten te geloven, evenmin als je iemand kunt dwingen van je te houden. Ook het woord “weten” kan ik moeilijk met geloven in verband brengen. Geloven begint, waar weten ophoudt. Ook het woord “wat” kan je niet goed combineren met geloven. Je gelooft in personen en niet in dingen en er staan ook een paar woorden in die zin, die wat paniekerig aandoen zoals: ”tegenwoordig” en “nog”. Onder die woorden beluister je: “Vandaag zeggen ze dit en morgen dat” of “de een zegt dit en de ander zegt dat” of “de een vertelt zo en de ander weer zo”. Ga eens met elkaar in gesprek of met jezelf rond de woorden: “geloven, vertrouwen en liefhebben”.
Het zijn 3 werkwoorden, die heel dicht bij elkaar liggen en de zin van je leven uitmaken, als deze woorden je leven binnenkomen dan wordt je leven lichter, voller en kleurrijker. Geloven, vertrouwen en liefhebben: zij zijn het levensprogramma van Jezus, heel zijn doen en laten is ervan doordrenkt.
Waar wij van hieruit leven, voelen we iets van dat mysterie, dat geheim dat wij “God” noemen.
Jezus zegt: wordt als een kind, wees open en onbevangen, een kind zoekt
nog nergens iets achter, het verwacht nog alles van het leven, het is spontaan en eerlijk. Jezus zegt: Voor een kameel is het gemakkelijker door het oog van de naald te kruipen dan voor een rijke om in Gods koninkrijk te komen.
Mensen die alleen maar leven voor bezit en grote naam, die staan niet in de wereld van geluk en vrijheid en blijheid. De woorden: “Je weet niet meer wat je nog geloven moet” laat die voor wat ze zijn, maar ga in gesprek met jezelf en met anderen rond de woorden: “Ik geloof in de mens en in een wereld waarin het voor de hele mensheid goed is om te leven.” Het is onze taak, zulk een wereld met elkaar boven water te halen. Ik geloof in gelijke rechten voor alle mensen, in liefde, gerechtigheid,vergeving en vrede.
Dit geloof is pas geloof als het daad wordt. Ik word hiertoe bezield, omdat ik geloof in Jezus van Nazareth, ik wil mijn leven naar zijn leven richten. Ik geloof dat ik door Jezus na te leven opgenomen ben in die geheimzinnige relatie, die Hij “Zijn Vader” noemde. Ik zal samen met anderen werken aan een betere wereld. Ik geloof in de verrijzenis, wat het ook moge betekenen.
Ga met deze gedachten in gesprek met jezelf en met anderen en neem daar eens een jaar de tijd voor. Wat Jezus bezielde dat kunt u lezen in Zijn levensverhaal en u kunt het horen in de Vieringen, ook tot dan. Dat een jaar lang, lees en bespreek en beleef dit met elkaar.

Succes samen!
B.v.d.Plas em. Pastoor

Vis behoort driemaal te zwemmen: eerst in de zee, dan in de boter en tenslotte in goede Bordeaux.
Swift, Jonathan (1667/1745)

(Negatief zwemadvies)
Waarom zou ik gaan zwemmen, de vissen gaan toch ook niet naar het café?
Roth, Joseph (1894/1939)

Alleen de dode vissen zwemmen de hele tijd met de stroming mee.
Ellerbee, Linda (1944)

RABOBANK SPONSORFIETSTOCHT ZATERDAG 1 SEPTEMBER 2007
 
GOEDE DOEL NUMMER IS 71

Op dit moment is Linda de Jong nog steeds in Sucre  Bolivia als vrijwilligster werkzaam bij het straatkinderencentrum Ñanta. Voor dit jaar is er gekozen om met de Rabobank Sponsorfietstocht te gaan fietsen voor het muziekproject om een eigen CD te realiseren en nieuwe instrumenten te kopen. De muziekvereninging “Comunidad Pachamama” heeft als doel om de traditionele Boliviaanse muziek terug te halen, te onderwijzen, te onderzoeken en te verspreiden. In 2006 is een muziekproject gestart voor kinderen en jongeren van migrantenfamilies die tot een risicogroep behoren. Door middel van het muziekonderwijs wordt getracht de kinderen en jongeren kracht en zelfvertrouwen te geven, waardoor zij op het “goede pad komen en blijven”. Stichting Amigos steunt dit project al vanaf augustus 2006 met een maandelijks bedrag voor de lessen en muziekinstrumenten. In het afgelopen jaar hebben de kinderen en jongeren al heel wat thema s in groepsverband op de panfluit leren spelen. Wanneer er een CD gerealiseerd wordt, dan kan deze natuurlijk ook verkocht worden in Bolivia en in het buitenland, zodat het project inkomsten kan verkrijgen.
U fietst toch mee op zaterdag 1 september met Stichting Amigos om dit muziekproject te doen slagen? De start is dit keer bij Sportcentrum De Klaverhal, Hondsdrafweg 1 te Zoeterwoude Dorp. U kunt kiezen voor 20, 40 of 60 kilometer en er wordt door de Rabobank respectievelijk € 3,50,
€ 7,00 en € 12,00 uitbetaald. Er moet minimaal 500 km gefietst worden om in aanmerking te komen voor het sponsorbedrag. De start is tussen 09.00 en 13.00 uur en voor de 20 km zelfs tot 14.00 uur.

WEES SPORTIEF EN SPRING VOOR STICHTING AMIGOS OP DE FIETS!!   
NUMMER 71 NUMMER 71 NUMMER 71
Chiao, Lia de Jong Zwetsloot

P.S. Overige activiteiten van Stichting Amigos zijn:
Zaterdag 15 september 2007 staan wij op de manifestatie Leidschendam Voorburg Leeft.
Zaterdag 20 oktober 2007 is de Amigos Klaverjasavond

Telefonische bereikbaarheid:
Pastorie Dr. van Noortstraat 88
2266 HA Stompwijk tel. 071 5801604
Pastoor B. van der Plas tel. 071 5801215
Koster A .Hilgersom tel 071 5801563
B. g. g tel. 071 5804342
Openingstijden parochiesecretariaat
E mail adres: Sint laurentius@hotmail.com
Maandag, woensdag en vrijdag van 10.00 12.00 uur
Verzorging begrafenissen en crematies
De heer C.G J. Onderwater, tel. 079 342 29 06
e mail: info@cuo zm.nl

PAROCHIEBERICHTEN STOMPWIJK

Misintenties
Zaterdag 8 september 19.00 uur Overleden armen en weldoeners van de Parochie, Jan van Wissen, Apolonia Overdevest v.d. Ham, Apolonia Waaijer – Stijnman, Gre Janson – Vurens.
Zondag 9 september 11.00 uur Overleden armen en weldoeners van de Parochie, Overleden ouders Vreeswijk– an Leeuwen, Arie en Rika van Santen– Verhagen, Martinus Verhagen, Jan Suijten, Henk den Hollander, Corrie van der Zijden–van Leeuwen, Riet v.d. Meer Janson, Josien Olsthoorn Lourens, Jaap van Es.

KERKDIENSTEN ZOETERWOUDE

Verzoek van uit het secretariaat
Wilt u wijzigingen in gezinssamenstelling door, trouwen, geboorte, samen wonen, overlijden, of andere veranderingen in het gezin, doorgeven aan het secretariaat van de parochie.
Hartelijk dank voor uw medewerking.

De deurcollecte voor de MIVA heeft het mooie bedrag van € 122,45 opgebracht.
Hartelijk dank voor uw gave.