Autorijschool STOFFER breidt uit

Stoffer Zaal, een bekende verschijning in Zoeterwoude, heeft met zijn rijschool al vele mensen uit de regio rijles gegeven. Per 1 januari 2004 gaat ook zoon Stefan als rij instructeur aan het werk. Dus in 2004 rijden er 2 nieuwe auto’s van autorijschool STOFFER in de rondte. Zo n 30 jaar geleden begon Stoffer zijn carrière bij de rijschool van Piet Stolk. Na anderhalf jaar begon hij voor zichzelf. Aangezien hij toen ook al zijn naam liet gelden, was de naam STOFFER op de auto een goede keuze. `Het ging niet altijd vanzelf, maar met steun van mijn vrouw Sophia, die altijd de administratie heeft gedaan, is het toch een goedlopende zaak geworden´. Hoewel hij niet aan stoppen denkt, lijkt de toekomst van het bedrijf verzekerd. Zoon Stefan, 28 jaar, heeft zijn papieren gehaald om rij instructeur te worden en gaat nu dus ook het vak in. Stefan, voor malig voorman bij een verhuisbedrijf, heeft met zijn vriendin goed nagedacht over deze beslissing. Maar na de voor en nadelen goed afgewogen te hebben, is hij de opleiding gaan volgen. Na een tijdje stage gelopen te hebben bij zijn vader, heeft hij er echt zin in.
Met een extra auto en instructeur staat Autorijschool STOFFER voor kwaliteit. Met twee auto´s kunnen de cursisten twee keer in de week les krijgen, als zij dat willen. Tot nog toe kon dat niet door de drukke agenda. “Een 10 daagse rij cursus doen wij bewust niet, omdat dat in onze ogen weggegooid geld is. In 10 dagen krijgen ze zoveel informatie tot zich, dat kunnen ze alle maal niet verwerken. In onze ogen is het belangrijker dat zij rij ervaring opdoen. Een cursus van 3 maanden is bij ons het minimum, te beginnen met 3 uur les in de week, afbouwend naar 1½ uur. We proberen iedere leerling een cursus op maat te geven, aangezien iedereen verschillend is”. “Mensen, die nog meer informatie willen over de rijschool, kunnen terecht op www.autorijschoolstoffer.nl . We geven ook cadeaubonnen uit. Via telefoonnummer 071 580 26 96 vertellen we er graag meer over. Als extra voor de mensen in Stompwijk willen wij nog melden, dat wij onze leerlingen van huis ophalen en ook weer terug brengen,” aldus Stoffer en Stefan.

HET K.B.O. GELUK

De vraag: ‘Waar word je gelukkig van’ blijkt niet makkelijk te beantwoorden. Een dergelijke vraag vraagt enig denkwerk en veelal komen gezondheid en welzijn van de kinderen als eerste boven drijven. Want als het met de kinderen goed gaat, gaat het met de ouders ook goed. Onzichtbare lijntjes lopen door familiebanden. Geluk, maar ook verdriet klinkt door. Een open deur, maar ook eeuwenoude wijsheid. Ik open de deur van Party Herberg ‘Het Blesse Paard’ op dinsdagmiddag 16 december en breng een bezoek aan de Katholieke Bond van Ouderen. Gezamenlijk zit men aan een overheerlijk kerstdiner. De zaal is prachtig versierd, er hangt een rustige en tevreden sfeer en men geniet zichtbaar van het hoofdgerecht. Volgens mijn eigen planning zou men rond deze tijd moeten zitten uitbuiken. De tijd wordt genomen om te genieten. Het geserveerde alleen al is een plaatje op zich en er wordt van het hoofdgerecht gesmuld. Ik schuif aan bij tafel een om eens te informeren waar zij nu gelukkig van worden.

Nel Suyten bijt het spits af en zegt volop te genieten van het gezellig samenzijn op deze dag en van de prachtige viering van die ochtend. Alle lof voor Otto Havik die solo het Angelicum heeft gezongen. En wat te denken van een heerlijk advocaatje met slagroom.

Paula van der Arend is nog geheel onder de indruk van de woord en communiedienst van die ochtend en alle eer komt toe aan Riet van der Ham.

Mevrouw Ammerlaan vindt het eerlijk om samen te vieren en samen te delen. Een dergelijke dag is een lichtpuntje in de donkere dagen voor kerst.

Toos Kappetein vindt het een gelukswonder dat de operatie van Sjaak geslaagd is en dat hij er weer bij zit. Ze verheugt zich er op, om in het voorjaar weer samen te kunnen fietsen.

Sjaak Kappetein is vol verwachting voor het komende jaar. In verwachting was het thema van de viering van die ochtend. Hij hoopt dat de soos mag groeien en er maar weinig leden hoeven te vertrekken. Hij streeft naar 200 leden, nu zijn het er 183. Als ik zo de zaal in kijk, kan ik bijna niet wachten. Maar ik voldoe nog niet aan de minimum leeftijd, want die is 55 jaar en ouder. Hij wenst zich na zo’n jaar veel gezondheid toe, maar ook allen die hem dierbaar zijn en dat is eigenlijk de gehele dorpsgemeenschap. Als voorzitter van de club wil hij natuurlijk zijn dank uitspreken voor de drie dames die week in week uit de koffie verzorgen, namelijk An Waayer, Gré Janson en Annie Olyhoek. En natuurlijk alle vrijwilligers die bij de activiteiten ondersteunen en de donateurs zijn natuurlijk ook héél belangrijk.

Piet van der Arend stuurt sinds kort wekelijks de Dorpsketting naar zijn dochter Dorien die in Leimuiden woont. De vader van haar vriend sprak zijn verbazing uit dat er elke week zo’n blad verschijnt in zo’n klein dorp en dat dit elke week weer vol geschreven en zo graag gelezen wordt. Piet krijgt direct bijval. Ja, bij Sjaak en Toos thuis wordt even snel goedendag gezegd, hun dochters duiken gelijk de Dorpsketting in en zijn pas na het lezen weer aanspreekbaar.
Piet en Paula sturen al 10 jaar een Dorpsketting naar hun zoon Hans in Zuid Afrika en nu dus ook naar Pien in Leimuiden.

Gerard Hekkelaar komt de borden ophalen en bijna in koor klinkt het dat Gerard voor het eerst vader is geworden! Dat is nog eens nieuws! Met een glimlach van oor tot oor wordt dit door Gerard bevestigd. Het is een jongen die ‘luistert’ naar de namen Brett Gerardus. Brett is geboren op de 12 van de 12e en weegt 3720 gram en is 47 cm. Van harte gefeliciteerd met dit nieuwe geluk.

Peet Suyten is dolgelukkig met zijn drie kleinkinderen, waarvan afgelopen jaar de tweeling, Iris en Jasmijn, van dochter Astrid is geboren is. Van dit heuglijke feit is melding gemaakt in de Dorpsketting en dat heeft hem veel reacties opgeleverd. Wat nieuwe leden bij het koor zou hem ook onwijs gelukkig maken.

De eerste, relatief kleine, tafel is aan het woord geweest. Er resten mij er nog vier. Dat gaat niet lukken!

Ik schuif aan bij mevrouw Janson van Santen. Zij is gelukkig als haar kinderen dat zijn. Het blijven je kinderen en als zij verdriet ondervinden werkt dat door bij haar. Ze heeft gelukkig goed nieuws gehoord van de artsen, want gezondheid is het hoogste goed.

Mevrouw Baak kan zich geheel vinden bij deze woorden. Geluk is als alles goed gaat met je en dat anderen voor je klaar staan.

Dick Oudshoorn vindt gezond zijn het aller belangrijkste.

Jan van Rijn wenst dat zijn kleinkinderen opgroeien in een betere wereld. Gedachten over geluk vormen zich om mij heen, maar om hier woorden voor te vinden is nog lastig. Ik geef aan dat dit in de ruimste zin van het woord mag, het kan een programma zijn dat je gezien hebt of iets dat je zo aanspreekt dat je er kippenvel van krijgt. Dat doet Jan denken aan die keer, dat hij samen met zijn vrouw bij een protestantse kerstviering is geweest, en daar de preek van die dominee zo verschrikkelijk mooi vond, dat hij er kippenvel van kreeg. Beiden zaten ze op het puntje van hun stoel te luisteren. Nu hij wat ouder wordt is hij zich meer bewust van de natuur geworden en kan hij genieten van prachtige zonsondergangen.

Ina van Rijn kan gewoon gelukkig worden van de zon die ’s ochtends bij het openen van de slaapkamergordijnen schijnt.

Corrie Verhoef geeft aan blij te zijn met het gezond weer wakker worden.

Otto Havik heeft met zijn 50 jaar zangervaring die ochtend een solo gezongen en vooral anderen hebben daar van genoten. Hij blijft er zelf bescheiden onder. Hij zou ontzettend gelukkig worden van doorstroming in het koor. Als alle opa’s en oma’s van het eigentijdse koor nu eens naar het parochiekoor komen?

Wim van Benten heeft tijdens een ongeluk begin dit jaar zijn been op twee plaatsen gebroken en ook nog zijn duim. Hij heeft alles bij elkaar zo’n 5 maanden in het ziekenhuis en verpleegtehuis Wijckersloot gelegen. Het moment van weer thuiskomen en de sleutel in de deur van zijn eigen huis aan de Akkermunt steken was voor hem het hoogtepunt. Bij het terugdenken aan dat moment glundert hij weer helemaal. En hij geeft aan verschrikkelijk blij te zijn dat hij er deze middag weer bij is.

Mevrouw Bolleboom wordt deze maand 82 jaar en wenst al haar kinderen en kleinkinderen een goed jaar toe. In deze tijd van het jaar is ook een tijd voor goede voornemens. Zij neemt zich voor niet meer te vallen.

Mevrouw Zuidgeest is gelukkig als het met haar gezin goed gaat en wat te denken van haar kleindochter, die nu 7 maanden in verwachting is. Zij krijgt volgend jaar een achterkleinkind en is daar erg trots op.

Toos Olsthoorn geeft aan bijzonder gelukkig te worden van haar werk buiten de deur om op die manier iets voor een ander te betekenen.

Ik schuif aan bij de derde tafel en vlij mij naast Jan van den Bos, waar je natuurlijk zo een Dorpsketting mee kan vullen. Op verzoek houdt Jan het kort en kracht. Hij is heel gelukkig als lid van de K.B.O., zij organiseren van alles. Met zijn eigen gezondheid gaat het goed en zijn vrouw mag ook niet mopperen. De kinderen zijn gezond en de kleinkinderen doen het allemaal fantastisch. Hij is al driemaal overgrootvader, zelfs over de grens. Een kleinzoon woont in Spanje en daar woont ook een achterkleinkind. Hij werkt niet meer, maar hobbyt heel wat af, houdt van koffie met een praatje, tuiniert in zijn volkstuin van 400 m² en heeft het eigenlijk veel drukker zonder dan met baan. Ik begrijp van Antoon van Santen dat hij graag het heilige boontje teelt, waarbij na het doppen een piepklein kruisje op het boontje zichtbaar wordt. Ik heb gezegd, ik dank u!

Corry van Santen is blij dat alles lekker goed gaat en zij is blij met Toon, waarvan acte.

Mevrouw van der Helm geniet als het met een ander het goed heeft, als ze haar kleinkinderen ziet lachen . Maar ook als ze voor een ander iets kan betekenen. Ze heeft lang gewacht met het lid worden van de K.B.O. maar nadat ze eenmaal binnen was, heeft ze niet meer overgeslagen. Het fijne is dat iedereen, iedereen kent.

Mevrouw Lena Janson van Wissen vindt dit een geweldig, fantastische dag. Er wordt veel georganiseerd en het is heerlijk om samen te zijn. Ze hoort bij de rummicubploeg die trouwens steeds meer uitbreid. Er wordt nu wekelijks elke middag al met gemiddeld 15 personen dit spelletje gespeeld. De hoofdmoot klaverjast, maar de rummicupgroep is een opkomende groep.

Ien van Geijlswijk is blij van de partij te zijn en dat is te zien aan die pretlichtjes in haar ogen. Ze stralen als sterretjes.

Mevrouw de Groot geeft aan met deze club nog eens ergens te komen. Die afgelopen week hebben in Leidschendam Zuid gekaart en hebben de eerste drie prijzen meegenomen. Misschien dat ‘Leidschendam’ met Pasen naar Stompwijk komt. Leuk, die uitwisselingen. Misschien zelfs met Voorburg, want die horen er nu ook bij!

Naast mevrouw de Groot zit mevrouw Riet van Veen met een glimlach van oor tot oor, want zij was het, die de eerste prijs weghaalde in Leidschendam met een totaal 5445 punten. Bij deze is het vastgelegd voor het nageslacht. Een wijze raad wordt toegevoegd: je moet er zelf wat van maken.

Met mevrouw Wensveen hebben we het ineens over bijnamen en ze denkt terug aan die keer dat ze de groenteboer meneer “Dubbelbes” noemde, in de veronderstelling dat de man zo heette. Wat een flater was dat, nu kan ze er nog steeds smakelijk om lachen. En smakelijk is het die middag, de koffie geurt en de chocolaatjes liggen voor het grijpen.

Tafel vier lonkt.
Ik schuif aan naast Agaath Hoogeveen die zo gelukkig is met Cor en ze is gezond, wat wil je nog meer? Cor Hoogeveen vindt dat een wereld zonder ruzie welkom zou zijn, want bij een oorlog zijn er altijd twee verliezers. Hij zou graag zo gezond blijven, zoals hij nu is.

Wil Suyten hoopt dat ze gezond mag blijven en dat het met de kinderen goed gaat, want dan is zij het ook. Je kinderen blijven je kinderen en je houdt pas op met zorgen als je je hoofd neerlegt. Geluk werkt door, en verdriet ook. Ze is blij er voor haar kinderen te kunnen zijn, dat ze haar bellen en om raad vragen. Geluk doorstroomt haar als haar zoon weer een beetje interesse in zijn omgeving krijgt, weer dingen oppakt na het zware verlies van zijn partner. Haar enige kleinkinderen wonen in Amerika en ze is afgelopen jaar op bezoek geweest, heerlijk. Haar drie kinderen zijn over de grens met deze kerstdagen en ze heeft een heerlijke stapel boeken uit de bibliotheek gehaald en komt de dagen wel door.

Wil van den Brink geniet van haar kleinkinderen en heeft een goede verstandhouding met hen en dát maakt haar nou gelukkig. Maar ook het staren naar mooie luchten, vooral vanuit het huis, de polder in. Laatst merkte ze dat haar zoon eigenlijk ook veel omhoog staat te staren naar jagende wolkenvelden.

Leo van den Brink geeft aan dat zijn vrouw die dag jarig is. Ze hebben het afgelopen weekend gezellig gevierd met de kinderen en kleinkinderen. Hij is blij dat Wil zulke dikke maatjes is met Cor Hagen, daar heeft ze een goede vriendin aan. Hij is blij dat zijn lichaam nog zo meewerkt, hij loopt nog een halve marathon per jaar, traint, sport en schaatst volop. Lekker samen fietsen en wandelen. Hij hoopt dat nog lang te kunnen blijven doen. Het gezin is in harmonie.
Hij is er eigenlijk dit jaar voor het eerst bij, hij was altijd maar te druk, want hij helpt nog vaak bij zijn zoon in het bedrijf. Het bevalt hem prima deze dag en heeft het als erg gezellig ervaren.

Later die dag zie ik Wil rond de klok van zes in de supermarkt, rond de klok van zeven bezorgen ze beiden kerstkaartjes in de Dotterbloem, waar Wil als wijkcontactpersoon actief is. En rond de klok van acht fietsen ze in een rap tempo op de Dr. van Noortstraat. Waar halen ze de energie vandaan?

De zaal begint langzaam leeg te lopen en ik sluit af met Wim Suyten. Wim is blij dat de naam Suyten gered is. Zijn vader Joop bleef na drie overleden zusjes als enige zoon leven. Als Nutricia toen bestaan had, dan hadden ze het mogelijk gered, zei ze vader vroeger altijd. Vader Joop heeft 9 zonen en vier dochters gekregen, zodat de stamboom veilig gesteld is. Hij geniet steeds meer van de natuur, fietst heel wat af en staart regelmatig naar het zwerk, waar zich van die prachtige luchten vormen.

De zaal is inmiddels leeg, een ieder is verrast met een cyclaam in de rode en witte kerstkleuren. Ook ik word verwend, maar ik was al zo verwend met al die openhartige gesprekjes. Dank voor uw bijdrage aan dit kerstnummer.

Petra Oliehoek van Es

HET GELUK LIGT OP STRAAT

Vanuit het feestelijke Blesse Paard rep ik mij naar de supermarkt met mijn bij de K.B.O. gekregen cyclaam en kom hier Gré Janson tegen met een nieuwe cyclaam. Ik blijk dus die van haar gekregen te hebben, waarvoor veel dank. Eenmaal buiten de super kom ik José van Santen tegen, die pas jarig is geweest. Ik geef mijn cyclaam aan haar, met de gebruiksaanwijzing en de mededeling dat het inmiddels een doorgeefcyclaam is geworden.
José wordt zelf, buiten de cyclaam, erg gelukkig van de initiatieven die genomen worden door Theo van der Meer en Linda de Jong voor hun activiteiten in Roemenië en Zuid Amerika. Mensen die wat betekenen voor andere mensen die het minder goed hebben, daar heeft ze bewondering voor. Haar wens is dan ook dat mensen die dergelijke acties ondernemen gesteund worden. Ze is zelf in Cambodja geweest en doet op haar manier nog steeds wat voor de bevolking daar, maar graag zou ze meer willen doen.
En tot slot vindt ze het heerlijk om weer terug te zijn in het dorp.

Woonwinkel Vidomes

Vidomes opent nieuwe woonwinkel met zorgbalie in Leidschendam.

Woningcorporatie Vidomes heeft diverse vestigingen in de regio Haaglanden. Onder andere zijn er kantoren in Leidschendam en Voorburg. In het voormalige pand van BCC aan de Weigelia in Leidschendam opent Vidomes op 22 december de deuren van haar nieuwe woonwinkel. Deze komt in de plaats van het kantoor op de Nieuwstraat in Leidschendam. Bijzonder aan de nieuwe woonwinkel in Leidsenhage is dat op 5 januari ook een zogenaamde ‘zorgbalie’ geopend wordt in samenwerking met de Zorggroep Haaglanden. De klant kan hier terecht voor informatie over zorg en zorgaanvragen.
De reden voor de verhuizing is de doelstelling van Vidomes dat haar kantoren centraal gelegen moeten zijn in de stad en dus goed bereikbaar moeten zijn voor huurders en woningzoekenden. De nieuwe woonwinkel in Leidsenhage voldoet aan deze voorwaarden. Het kantoor in Voorburg blijft ongewijzigd bestaan.
De officiële opening van de nieuwe woonwinkel met zorgbalie staat gepland voor het eerste kwartaal in 2004 en zal vermoedelijk in maart plaatsvinden.
De openingstijden van de woonwinkel en zorgbalie zijn: maandag tot en met vrijdag van 08.00 tot 16.30 uur, Weigelia 8, telefoon: (070) 317 22 00.

Koppelkaarten

S.O.S. Koppelkaarten op tweede Kerstdag in Het Blesse Paard
Aanvang 14.00 uur en zaal is open vanaf 13.00 uur
U komt toch gezellig weer?

De opbrengst van deze gezellige klaverjas middag en loterij komt ten gunste van de activiteiten op Koninginnedag en 5 Mei. U herinnert zich vast nog wel het Domino spektakel en het Playback festival in de Sporthal.

Bestuur Stichting Oranjefeesten Stompwijk
Anja en Yvonne van Boheemen

Muizenissen

De jongens hebben eindelijk hun zin: we hebben een kerstboom! Het halen van de kerstboom is al ja renlang bij ons een mannen aangelegenheid dus mama mocht thuis blijven. Traditie getrouw kopen we de boom in Stompwijk, ondanks dat we hier in de buurt bijna struikelen over de kerstboomverkoop punten. Toch was het dit jaar anders dan anders, want zoon Sil mocht nu ook mee, zeg maar vanwege goed gedrag…. Met de handschoenen aan (tegen het prikken van de dennennaalden..) reden we gevie ren naar het Oosteinde en zochten een boom uit, waarna de jongens de boom vervolgens in de auto legden. En goed, want ik kon daarna nog normaal auto rijden. Een maal thuis aangekomen trokken de mannen de boom weer uit de auto en sleepten ze ‘m de tuin in. Toen was het mijn beurt, de boom ‘op maat’ zagen, uiteraard ondertussen gade geslagen door mijn na geslacht en zoals gebruikelijk, niet zonder commentaar van mijn lieve echtgenote…. Dit laatste is door de jaren heen ontstaan, omdat er nog wel eens wat mis ging met dat zaagwerk… Of beter gezegd, met de houder van de boom want die ging nog wel eens kapot om dat ik de stam iets te hard door drukte… Maar met de jaren wordt je wijzer en binnen tien minuten stond de boom als een huis in het huis en waren de kinderen onder de indruk van vader’s zaagkunst, die zich vervolgens horizontaal op de bank vleide want zijn taak zat er, grotendeels, op. Het versieren van de boom is een taak van moe der de vrouw en Youri en Sven. Maar eerst moest er gewacht wor den tot Sil naar bed ging, want het zou niet veilig werken zijn als hij nog rond zou lopen, dat zou vragen zijn om moeilijkheden en het mag niet volgens het Arbo hand boek. Toen ze uiteindelijk begonnen met versieren was ik al in dromenland. Alleen werd ik steeds ruw wakker gemaakt, omdat de mannen mijn rug gebruikten als opstap om bij de boom te kunnen om de ballen, sterren en engeltjes op te hangen… Op een gegeven moment ging Sven zelfs op mijn hoofd staan! Maar ik vertikte het om op te staan want dat zou kunnen betekenen dat ik mee moest helpen, dus ik hield mijzelf slapende en wachtte tot ze klaar waren, en met klaar bedoel ik ook dat de lege do zen weer op zolder staan en de naalden van de vloer geveegd. De finishing touch, het laatste loodje of de kroon op het werk is weer mijn taak: het plaatsen van de Piek. Dat lijkt makkelijk, maar dat is het niet. Want ik moet eerst de snoeischaar zoeken, omdat die nooit op de plek ligt waar die hoort te lig gen…. Daarna klim ik op de bank en richt de schaar bij de top van de boom en wacht het advies af van mijn vrouw. Zodra zij ‘Ja!’ zegt, knip ik en moet ik direct weer stoppen want ik doe het niet goed: het moet schuin…. Vervolgens plaats ik de Piek op de top, waarna de jongens beginnen te applaudisseren en mijn benen kreunend van de inspanning de vloer weer opzoeken. Maar pas als mijn vrouw vraagt of ik koffie wil, weet ik dat mijn taak de ballotagecommissie goed is gepas seerd en dat de rust terug zal keren in huis. En dat gebeurde ook en omdat dat mij een gelukzalig ge voel gaf, zette ik spontaan een kerstceedee op en begon wat te lezen op de bank (in verticale positie!). Mijn vrouw nestelde zich achter de computer om te puzzelen, Youri kroop er naast en Sven begon spontaan te tekenen, eerst op papier en even later ……op mijn benen! Dit was iets minder pijnlijk dan een echte tattoo, maar omdat hij er veel plezier aan had liet ik hem maar begaan. Ruim een uur hebben we zo gezeten en even leek het er op of alle rekeningen betaald waren, alle boodschappen in huis zijn, alle mensen gezond waren, alle zwervers onderdak hadden, er vrede was op Aarde…. Zou dit het ultieme kerstgevoel zijn…..?
Ik stopte met mijmeren, want Sven was nu bezig om mijn broekspijpen helemaal op te rollen zodat hij verder kon gaan met mijn bovenbenen…. Gelukkig zette zijn moeder daar een punt achter want het be kende ‘Bedtijd!’ klonk door de kamer. De puzzel was af en we gingen weer over tot de orde van de dag….

Fijne Kerstdagen en een Voorspoedig 2004!

Arjen Veldhuizen

Het geluk van de Dorpsraad

De Dorpsraad vergaderde op donderdagavond 18 december. Na het maken van een vrolijk kerststuk op mijn werk ga ik, via huis nog even naar de redactie waar al hard gewerkt wordt aan het kerstnummer. Ik hou angstvallig de overkant in de gaten, want om halverwege bij een vergadering binnen te vallen, zie ik niet zitten. De vergadering lijkt net afgelopen te zijn als ik naar het Dorpshuis toe loop. Een deel van de leden en bezoekers zijn al weg en anderen zijn in groepjes opgesplitst om nog even na te vergaderen. Ik kruip op de barkruk en neem er een borrel op rekening van de gemeente. Daar tref ik Bea van Bemmelen in gesprek met Nico Hooymans. En met hen ga ik van start. Het wordt een interactief interview, zodat mijn eigen mening in dit geval ook geventileerd wordt.

Bea vertelt net 200 kaarten geschreven te hebben waarbij als eerste en belangrijkste wens gezondheid wordt opgeschreven. Het is het belangrijkste bezit. Zij weet het als geen ander, zij is één van de zeven en drie broertjes en/of zusjes zijn inmiddels overleden.

Nico geeft aan dat tevredenheid een mooie zaak is. Blij zijn met wat je hebt.

Wethouder Beimers gaat huiswaarts en als hij zich richting deur beweegt, vraag ik hem wat hem nu gelukkig maakt. Hij hoeft niet lang na te denken. Goed in balans zijn en goed in je vel zitten is het voor hem.
Persoonlijk vind ik dit een van de mooiste. Dat klinkt goed in balans, in evenwicht zijn. Actief en passief dus afwisselen en niet zoals ik de laatste dagen aan het draven ben om alles op tijd af te krijgen. Het huis moet onder controle, lukt nooit. Het leukste zou zijn als alles op mijn werk afgerond is, achterstanden kunnen worden weggewerkt en aanvragers op tijd hun geld binnen hebben. Deadlines aan alle kanten, boekjaren en teruglopende subsidies. Nu kan het nog!.
Kortom alles vraagt om voorrang.
Gelukkig wordt een en ander afgewisseld met kerstontbijten, kerstborrels, kerstuitjes, kerststukjes maken en interviewen. Maar dan de uitwerking, want de Dorpsketting moet er natuurlijk ook nog knap uitzien. Het Dickensfestival in Deventer lokt, maar het komt er niet van. Schrappen van voornemens om de schaal niet door te laten slaan. Allerlei gedachten vechten om voorrang.
Mijn voornemen voor 2004 is in balans zien te komen en te blijven.

Piet Janson spreekt de hoop uit nog lang en gezond te mogen blijven leven.

Ank v.d.Poel vindt het fijn dat haar ouders in gezondheid leven. Ze lekker op het erf kan rondbanjeren en alles blijft zoals het is. Kortom tel je zegeningen.

Meert Koeleman spreekt de dikke wens uit weer op de boerderij te mogen, samen met haar John en Sjors en Jan.

Aad Janson wordt ook overvallen met de vraag en van alle kanten wordt hij inmiddels geholpen aan ideeën waar je gelukkig van kan worden. Voor hij het weet, krijgt hij de miljoenenloterij in zijn maag gesplitst en wat moet hij ermee. Van geld word je een beetje gelukkig maar van gezondheid nog meer.
Aad heeft beloofd om als lid van het bestuur van de Dorpsketting een eigen stukje in te leveren en dat is gelukt.

Koos van Wissen laat zijn gedachten gaan en komt op een prettige woon en leefomgeving, even in het verlengde van wat er in de Dorpsraad is besproken. Maar ook van toevallige onverwachte ontmoetingen. Het na een handbalwedstrijd in de kantine lekker bijpraten. Gezelligheid en betrokkenheid. Of als Emma thuis op haar blokfluit aan het oefenen is.
Het zijn de kleine dingen die het leven kleuren. Ik op mijn beurt kan weer verschrikkelijk genieten van zijn dochter Dorien die de sterren van de handbalhemel speelt en kan goochelen op een paar vierkante centimeter voor de cirkel, maar ook dit even terzijde.

Yvonne van Boheemen is inmiddels hoogzwanger en geniet van alle betrokkenheid om haar heen, iedereen leeft mee. Ze krijgt veel lieve woordjes te horen waar ze helemaal warm van wordt. Glunderen gezichten die haar aankijken, meeleven zonder woorden, alsof ze je de baby van harte gunnen. Gewoon verwennerij al die aandacht.

Wethouder Marcel Houtzager, als gast aan wezig vanavond, wenst zijn dochter Sterre van 5 een onbezorgde jeugd toe. Het zou hem heel gelukkig maken als men tevreden is met de gemeentelijke organi satie. Dat de gemeente luistert naar het individu en dat de klant/burger centraal staat en meedenkt aan oplossingen.

Aan hem zal het niet liggen, is mijn persoonlijke mening. Hij is laatst ook de Dorpsketting op maandagavond op visite geweest, om zelf te zien waar we nu allemaal mee bezig zijn. Hij heeft wethouder Lenie Dwarshuis opgevolgd in mei en is zich nu aan het inwerken door overal op bezoek te gaan om beter over zaken te kunnen oordelen. Voor de redactie van de Dorpsketting was dit het eerste feitelijke bezoek van de kant van de gemeente in ons ruim 30 jarig bestaan. Een mijlpaal toch. Hoe bedoel je aandacht is verwennerij.

Ronald van Nierop heeft een advies voor ons. “Begraaf je niet in je werk en blijf genieten van de geneugten van het leven. Het is belangrijk een doel in je leven te hebben en bij te kunnen dragen aan de maatschappij in welke vorm dan ook. Het gevoel dat je nuttig bezig bent.

Carla Bregman ziet erg uit naar haar toekomstig kleinkind. Zij heeft er drie van haar zoon Coert, maar nu wordt de eerste van Peter en Yvonne verwacht.

Ook Leo van Santen sluit zich aan bij het gelukzalige bezit van kleinkinderen.

Wat jammer dat ik mijn fototoestel ongebruikt in mijn tas heb laten zitten. Twee stralende kerststerren in de vorm van Carla en Yvonne, schoonmoeder en schoondochter die hetzelfde doel hebben. Een gezond (klein)kind op de wereld en leven in een goede leefomgeving.
Ik denk dat dat het doel is van het zitten in de Dorpsraad.

Petra Oliehoek van Es

Uitslagen Nut en vermaak

Uitslagen districtwedstrijden 13 en 14 december

2 ronden 4 ronden
Marleen de Haas 36,22 sec. 1.11,20 sec.
Ilse Hilgersom 37,29 sec. 1.16,99 sec.
Hidde Hillgersom 39,85 sec 1.21,40 sec.
Bruno van Rijn 40,25 sec. 1.20,13 sec.
Marjolijn Rotteveel 40,42 sec. 1.20,01 sec.
Sanne van Beek 42,74 sec. 1.24,96 sec.
Rick van Boheemen 42,62 sec. 1.26,78 sec.
Max van de Bosch 1.10,17 sec. m.v. 1.51,08 sec.
Ester de Groot 54,12 sec. 1.51,34 sec.

Sportjaaroverzicht 2003

Januari 2003, nr. 1665/1668
* Joost Juffermans wordt 9e bij het NK Marathonschaatsen in Heerenveen.
* Stompwijk’92 opent het jaar met de traditionele Nieuwjaarsreceptie.
* Nut en Vermaak organiseert nieuw jaarswedstrijden op 3 januari.
* Chelsea Disseldorp en Eline Bennis rijden in de A finale Shorttrack bij de jeugd.
* Op 4 januari openen prins Frank en Page Jacqueline het ZZ zaalvoetbal toernooi.
* Op 5 januari wordt wederom de Meer horstloop gehouden met een parcours door een besneeuwd polderlandschap. Veel Stompwijkers lopen mee.
* Op zaterdag 11 januari wordt voor het eerst sinds 6 jaar weer een Kortebaan wedstrijd op natuurijs verreden.
* Op 13 januari bestaat de ijsclub Nut en Vermaak 110 jaar!!!

Februari 2003, nr. 1669/1672
* Martijn van Es wordt 18e tijdens de al ternatieve Elfstedentocht op de Weis sensee.
* Marleen de Haas, Tim Gareman en Femke Hilgersom nemen deel aan de NK Schaatsen voor junioren en ein digen in de middenmoot.
* Tim Gareman wordt Neder lands Kampioen super sprint op schaats in Assen.
* Jolanda de Winter wint de meerkamp voor senioren in Den Haag.
* Team O’Neill wint het ZZ zaalvoetbal kampioenschap.

Maart 2003, nr. 1673/1677
* Michiel Moes plaatst zich met het schoolschaakteam voor het NK.
* Cees Juffermans wordt Nederlands Kampioen Shorttrack.
* Jimmy de Winter wordt 3e bij de War schau cup in Polen.
* Op 16 maart worden het clubkampioen schap verreden van Nut en Vermaak.
* Cees Juffermans wordt Sportman van het Jaar in gemeente Leidschendam/Voorburg en Femke Hilgersom wordt uitgeroepen tot Talent 2002.
* Femke Hilgersom behaalt de 2e plaats bij de Vikingraces.
* Heren Stompwijk ’92 Handbal worden ongeslagen kampioen in de hoogste klasse van de afdeling Den Haag.
* De Dames B Junioren van Stompwijk ’92 Handbal worden in eigen hal Af delingskampioen en maken een rondrit door het dorp.
* Cees Juffermans wordt 26e op het WK Shorttrack in Warschau.

April 2003, nr. 1678/1681
* Toerclub TC Stompwijk is weer gestart met het seizoen.
* Kimberley Boon is Regiokampioen Indoormennen.
* Dooifeest met Jan Eise Kromkamp sluit het schaatsseizoen af.
* Wil Vurens is kampioen op het Open Stompwijks Badmintonkampioenschap geworden.

Mei 2003, nr. 1682/1685
* Op 4 mei wordt de Elfdorpentocht, ge organiseerd door de Toerclub, gereden.
* De samengestelde wedstrijden op Duin digt, medegeorganiseerd door de Bles ruiters gaan dit jaar niet door.
* Hans de Winter, voorzitter van IJsclub Nut en Vermaak, overlijdt onverwachts op 24 mei.
* Blesruiters organiseren 1e Onderlinge Dressuurkampioenschappen.
* Sandy v.d. Salm, Marcia Dominicus, Yvonne de Groot, Corina Zitman en Lisanne Hoogendijk mogen naar de Regiokampioenschappen Dressuur.
* B1 junioren Stompwijk ’92 Handbal worden ook kampioen op het veld.

Juni 2003, nr. 1686/1690
* Stompwijk ’92 voetbal behaalt het kampioenschap en promoveert naar de 4e klasse.
* Driemolenconcours Blesruiters is weer een groot succes.
* Familiehandbaldagen in een andere opzet zijn zeer geslaagd.
* Het InterCarParts Golden Friendship Dartstoernooi wordt voor de 1e maal georganiseerd.
* Martijn van Es en Rob de Jong worden 2e en 3e in de Ronde van Zoeterwoude.
* De Blesruiters vieren het 30 jarig bestaan.
* Martijn van Es wordt Stompwijks kampioen tijdrijden.
* Dames B junioren behalen voor de 2e maal het Nederlands Kampioenschap Beachhandbal.

Juli 2003, nr. 1691/1694
* Zeven leden van de toerclub bedwingen de Croix de Fer, de Galibier en de Alpe d’Huez.
* Ruim 200 deelnemers aan de avondfietsvierdaagse 2003 “Klavertje Vier”.
* Stompwijkse Paardendagen zorgen weer voor een zeer geslaagd dorpsfeest.
* Manhattam South met pikeur Ruud Pools wint de Kortebaandraverij.
* Jeanet en Ursula Schuijt, Nel v. Schie, Lia de Jong, Gerard en El Oudshoorn en Geert van den Bosch lopen ook dit jaar de Vierdaagse van Nijmegen.

Augustus 2003, nr. 1695/1698
* De menners van de Blesruiters houden een puzzelrit in de regio.
* Blesruiters houden de 2e onderlinge Dressuurwedstrijd.
* De Toerclub rijdt de jaarlijkse Tulpentocht naar Maarten Tulp in Zoelmond.
* Stompwijk’92 handbal opent het seizoen met het EHC toernooi in Leidschendam.
* De poldercross heeft een recordaantal deelnemers. 298 senioren en 162 jeugd, totaal 460 deelnemers. Bij de heren wint Wiebe Heidema en bij de dames Tessa Kortkaas.

September 2003, nr. 1699/1703
* De judo afdeling van Stompwijk’92 heeft een strandtraining in Wassenaar.
* Sandy v.d. Salm wordt 5e en Marcia Dominicus 10e op het Nationaal Kampioenschap Dressuur voor pony’s.
* Blesruiters organiseren een geslaagd menweekend in Markelo.
* Negentig lopers nemen deel aan de sponsorloop van Stompwijk’92.

Oktober 2003, nr. 1704/1707
* Schaatsseizoen is geopend. Promotie voor Thom v. Beek en Bruno v. Rijn.
* Bij de Blesruiters zijn de clubkampioenen bekend na de 3e onderlinge wedstrijd.
* Blesruiters behalen een 2e plaats bij de 12 uurswedstrijd van Kring Rijnstreek.
* Marathonschaatsers rijden hun 1e wedstrijd.

November 2003, nr. 1708/1711
* Diverse rijders van ijsclub Nut en Vermaak rijden uitstekend en dwingen promoties af.
* Ria Kieft van Stompwijk’92 handbal krijgt de bronzen Bondsspeld uitgereikt voor een indrukkende lijst van verrichte werk binnen de handbalsport.
* Judoka’s Stompwijk’92 leggen examens af en halen een nieuwe slip/band.
* Stompwijk’92 heeft eigen site op het internet.
* Mini’s Stompwijk’92 handbal nemen deel aan het Minipietenfestival.

December 2003, nr. 1712/1715
* Jan Luiten neemt afscheid als voorzitter van Stompwijk’92 en ontvangt de Ubu onderscheiding van de gemeente.
* Schaatsster Femke Hilgersom plaatst zich voor de NK Sprint voor junioren.
* Joost Juffermans en Martijn van Es worden 19e en 33e bij de Greenery Six voor marathonschaatsers.

Dorp van het dorstige hert