Op 15 juli nam pastoor Van der Plas officieel afscheid. Voor de gelegenheid was de biertent van de kermis een week eerder opgezet en als kerk ingericht. Werkelijk aan alles was gedacht, mooie vaandels in de nok van de tent, een klein Maria altaar om kaarsjes te branden. Een sacristie in de vorm van een kleine tentje vlakbij de ingang waar de opwachting gemaakt kon worden door de 4 heren die de mis op gingen dragen. Grote bloemstukken prijkten bij de ingang, maar hingen ook in de tent. Grote tropische palmen trokken de aandacht weg van alle bedrading. Pakweg 8 á 900 stoelen stonden in rijen opgesteld en werkelijk elke plek was bezet. Er zijn zelfs stoelen van buiten gehaald om iedereen een zitplaats te kunnen geven. Achter op het podium waren alle koren uit beide parochies samengevoegd. Wat een klus moet dat geweest zijn om alles zo goed in te kunnen studeren. Muzikanten hadden aan de zijkant van het altaar de ruimte gekregen en zorgden voor de begeleiding. Op het podium was het altaar geplaatst, zodat vanuit de hele tent alles goed zichtbaar was. Het was duidelijk dat kosten noch moeite gespaard waren om er iets moois van te maken. Het zonnetje scheen ’s morgens vroeg maar was tijdens de misviering ver te zoeken. Bliksem en donder en vooral regen waren de enige storende factoren. Hoewel het juist bij het verhaal van de ark van Noach weer goed dienst deed. Het kinderkoor had prachtige afbeeldingen van dieren gemaakt en kwamen van achter uit de tent naar voren lopen om de dieren in de boot te kunnen plaatsen.
Twee studiegenoten van pastoor en diaken Peters deden de mis gezamenlijk. Het werd een afwisselde mis en juist onder de preek hield het op met regenen. Er werd veel gezongen en onder de communie uitreiking kreeg elk koor de gelegenheid om een eigen lied ten gehore te brengen. Aan het eind van de mis kreeg pastoor cadeaus overhandigd, een ingelijst kunstwerk met gevouwen papiergeld voor het huis. Een mooie bank voor in de tuin achter de pastorie in Stompwijk met de legendarische woorden: Er is maar een tijd en dat is prioriteit. Er komt boven de deur van de kerk in Zoeterwoude een prachtige tekst te hangen en er waren vele woorden van dank. En niet te vergeten voor ieder gezin een leuk samengesteld herinneringsboekje met als leidraad de zeven sacramenten. En toen was het tijd voor koffie, loopplanken waren uitgelegd om de koffie droog te kunnen bereiken. In een sneltreinvaart werd koffie uitgedeeld en zo nodig de kopjes weer gevuld. Langzaam werden de stoelen droger en kon men toch voorzichtig buiten gaan zitten. Ook hier weer alle lof voor de verzorging van alles, de bloemen op tafel, de hangtafels, de stoelen, muziektent met diverse optredens, boerenijs van de Jong, de scoutingclub en gelegenheid tot het slaan van een balletje op een midgetgolfbaan. In de middag nog een speciaal optreden van het parochiekoor van Zoeterwoude met hun grappig kikkerlied, de Oud Prinsen sloten de dag af met een speciaal lied voor mijnheer Pastoor dat was gemaakt door Nel Verburg. In besloten kring werd de dag voortgezet. Petra Oliehoek—van Es
(voor foto s zie ons fotoalbum)
