Woensdagochtend, rise and shine.
Thuis is de weegschaal bijzonder vriendelijk, niet teveel sociale verplichtingen gehad en dat maakt het een stuk makkelijker. Minus 4 ons, ik kan dus mijn jasje aanhouden. Ik kan tenslotte met de herfst in de lucht niet in hemd en korte broek naar de club blijven gaan. Op de club ben ik dus gelijk gebleven en dat mag als je op streefgewicht bent, anders was het mijn eer te na en wilde ik toch een min op je naam hebben. Nu lijkt het telkens weer wat minder, maar ik ben nog steeds aan het werk aan die 2,8 vakantie kilo’s.
Er hangt een depressie in de zaal, Janine heeft de afgelopen donderdag, daags na de weging uit frustratie een fles Martine gekocht en niet zo’n klein formaat maar een liter fles en daar heeft ze de aanval mee ingezet. Ze was het helemaal zat. Ze deed haar best en kwam toch aan en wist niet waarom haar discipline op die manier werd bestraft. Na drie dagen zich niet aan de regels houden, pakt ze draad toch weer op en is ze uiteindelijk deze week toch afgevallen. Het blijft moeilijk de draad na de vakantie op te pakken. Bea is een van de weinige die is afgevallen en dat met drie ons gips aan haar hand. Ze werkt in de zorg en dat levert al zoveel stress op dat je naar mijn bescheiden mening wel moet afvallen. Ze zorgt alleen voor 32 bewoners, soms met een leerling en 22 van hen zijn volledig afhankelijk als het gaat om wassen, uit bed helpen, aankleden, eten geven en naar het toilet helpen. Dan klapt er een de deur van het toilet dicht met haar hand er tussen en zit ze één week voor haar welverdiende vakantie met een gebroken hand. Irma is de eerste dagen 2 kilo afgevallen en komt in dezelfde week weer een kilo aan. We herkennen de verhalen van zuinig aan op verjaardagen. De beheersing die soms uit de tenen komt om dan thuis uit zelfmedelijden toch de koelkast te overvallen en alsnog ‘de fout’ in te gaan. Of als de visite weg is, de restjes weg te werken.
Ik had het zelf ook. De dropjespot op mijn werk staat altijd binnen handbereik, lang niet altijd gevuld, maar vaak wel met de lekkerste varianten. Er niet aan beginnen is de beste remedie en dat lukte tot vrijdagmiddag . Rond de klok van 4 is het pand is praktisch verlaten, er kan een kanon worden afgeschoten. Ik ben alleen over en de pot trekt meer aandacht dan anders en ik troost mij met een paar dropjes.

Petra Oliehoek van Es