Het gebeurt me niet vaak maar toch nog regelmatig: dan ben je bezig wat te schrijven en dan vergeet je de tekst op te slaan….Dat had ik van de week toen ik dit stukkie aan het schrijven was. Ik was al halverwege! Maar gelukkig werkt mijn grijze massa nog redelijk ondanks het feit dat ik al enkele jaren de veertig gepasseerd ben. Het leven begint immers bij veertig… Mijn echtgenote is onlangs veertig geworden en is daar, zachtjes uitgedrukt, niet erg blij mee. Nu was ze jarig op een datum waarop driekwart van Nederland bruin zat te bakken op een exotisch strand of gewoon op de Veluwse heide, dus niet iedereen had dat meegekregen, waardoor wij nog daags na D Day, slagroomtaart bij de koffie en limonade hadden. Zij vond het niet erg dat het geen zin had om een feessie te bouwen: hoe minder getuigen van deze mijlpaal, hoe beter. Maar ja, dan zie je dat onze toekomstige koning wel een feestje geeft omdat hij veertig geworden is en toen wij, man en kinders van de jarige, eigenlijk toch wel vonden dat je zoiets moet vieren, zwichtte ze door haar veertig jaar oude knieën: “Maar dan geen pamfletten op lantaarnpalen of verkeersborden met mijn hoofd erop!” verzocht zij mij uitdrukkelijk. Ik beloofde haar het niet wereldkundig te maken maar in gedachten was ik al een Muizenissen aan het schrijven…De uitnodigingen voor een mannetje/vrouwtje of veertig gingen de deur uit en daarna begonnen we met de tuin te ruimen zodat de gasten zich na binnenkomst toch nog enigszins konden bewegen. Ik vroeg de kinderen of ze de spinnen uit de tuin wilden verwijderen maar dat vertikten ze omdat een onderzoek tussen zes tot twaalfjarigen bewezen had dat deze leeftijdscategorie het meest bang is voor spinnen.. Gék wordt je van al die onderzoeken! Ik ben niet bang voor spinnen. Ik zie ze gewoon als nuttige huisdieren (net zoals ‘onze’ muizen!) want ze houden de muggen uit onze slaapkamers. Dat vertel ik mijn kinderen ook, maar kennelijk hechten ze meer waarde aan zo’n duf onderzoek. Maar eerlijk gezegd vervloek ik ze ook wel eens wanneer ik weer eens met mijn kop s’ morgens vroeg door het web van deze diertjes loop. Overigens, ik heb nog geen één muis gevangen! Vijf vallen had ik op strategische plekken gezet maar ze willen maar niet bijten….Toen ik dat aan iemand met groene vingers vertelde, wist hij wat er aan scheelde: ik had de vallen niet langs de muren gezet. Muizen lopen altijd langs de muren en dan komen ze vanzelf de val tegen. Ze lopen letterlijk de kantjes er af! Maar dit even terzijde. Toen we de tuin een beetje op orde hadden kochten we drank en voedsel in want ja, je kan je gasten niet op een houtje laten bijten..Nou ja, dat kan wel…maar dat doe je niet. Op het menu hadden we nasi met Rendang van rundvlees (Indische hachee zeg maar..) en voor bij de borrel van alles wat ‘om de kaken in beweging te houden’. Vervolgens dook ik de keuken in nadat ik het als verboden gebied voor kinderen had verklaard en begon met snijden, marineren, koken en koelruimte creëren totdat de grote dag daar was. En mijn lief kreeg wat ze verdiende: bijna alle gasten waren er, het bleef droog (nadat we een zeil hadden gespannen hield het op met regenen….), er werd flink gedronken en gegeten en iedereen kon het niet geloven dat ze al veertig was geworden (maar dit verzin ik nu ter plekke..).