Bij sommige ritten vraag je je onderweg al af waar je deze keer weer over moet gaan schrijven. Dan gebeurt er de hele rit niks vermeldenswaardigs. Daar hadden we vandaag met de A1 geen last van. Met een flinke groep van 15 man reden we via de Rottemeren en Gouda naar Haastrecht. Daar was de weg opgebroken maar konden we via de omleidingborden door het dorp heen de weg weer vinden. Even verderop dacht ik een weg door de polder te weten om net voorbij Oudewater uit te komen. We gingen rechtsaf een weggetje in. Na een paar honderd meter ging het asfalt over in een verhard pad met wat kuilen. Toen dacht ik nog, als ‘t zo blijft kan ‘t net. Maar het pad boog naar links en werd een paadje door het gras. Niet meer dan een paar decimeter breed. Na even twijfelen toch het paadje maar verder gevolgd, het zou vast weer op een goed pad uitkomen. Er stond immers een ANWB routebordje en omdraaien doen racefietsers niet graag. Een stukje verder een kuil vol modder. Ronald reed voorop en jumpte er behendig overheen, dacht hij. Hij landde er middenin en ging direct over de kop. Na een redelijk zachte landing in het gras sprong hij snel weer op de fiets, zodat de meesten het niet eens in de gaten hadden. De rest ging lopend om de kuil heen. We kwamen voor een hek waar we via een plank omheen konden klauteren. Toen weer een dilemma: achter nog zo’n hek ging het pad nog een heel stuk door, terwijl naar links een mooi betonpad door het weiland liep. Dat pad leek achter op een boerenerf uit te komen waar je zo de weg weer op kon. Die optie was toch aantrekkelijker. Op het gemak reden we die kant op, ons afvragend of we niet een boze boer met riek of buks achter ons aan zouden krijgen. Ik reed vooruit en zat vooral te kijken of we er wel door konden, omdat ik aan het eind een stevig hek zag. Ineens hing ik half in het schrikdraad dat over het pad gespannen was. En daar stond inderdaad stroom op! Maar met een aantal boerenzonen in de groep lieten we ons niet meer tegenhouden. 2x een schrikdraad losgemaakt en weer netjes vastgemaakt. Ook het hek geopend en gesloten en toen reden we via het erf de weg weer op. De boerin was de was aan ’t ophangen, maar reageerde niet eens op onze bonte verschijning. Gelukkig werd er ook even gewacht op de 2 mannen die het hek weer dicht maakten, zodat zij niet nog kilometers het gat dicht hoefden rijden. Tijdens de koffie werden de gebeurtenissen nog lang besproken. Ronald liet aan iedereen zien waar de bagger op z’n kleding zat en er had er ook nog een wat modder op z’n schoen gekregen. Maar als je witte fietsschoenen koopt dan vraag je er ook een beetje om. De terugweg verliep zonder landweggetjes en schrikdraden, zodat na bijna 95km deze memorabele tocht weer in Stompwijk eindigde. Wie nog twijfelt over de gekke paadjestocht over 2 weken. Zo gek als vandaag zal het dan zeker niet worden, maar of er dan ook zoveel gelachen wordt is dus nog afwachten. Voor wie nog eens na wil kijken waar we gereden hebben staat het Google Earth routebestand weer op onze site.
Arno van Rijn
De B vertrok met z’n zevenen naar de koffiestop in Oudewater. Gelukkig weer met (twee) vrouwen er bij. Was vorige week, naar Nieuwkoop, iedereen binnen, op deze route leek het wel of iedereen buiten was. Wat een drukte op zowel de fietspaden als de landelijke weggetjes. In Moerkapelle ging men lopende ter kerke. Buiten Moerkapelle had men kennelijk de wekker niet op tijd gezet, want de auto’s scheurden met grote snelheid richting het dorp (naar de kerk?). Wij gingen trouwens ook knap door, want we waren als eerste bij de koffie. Dat had het voordeel dat we lekker op het terras op de brug konden zitten. En nog in de zon ook. Vanaf het terras hadden we een mooi uitzicht op de gracht met hun prachtige huizen. Daarbij viel het op, dat met name de trapgevels sterk naar voren helden. Ik heb dit fenomeen op internet nagezocht: Langs de grachten zie je opvallend veel huizen waarvan de gevel voorover lijkt te vallen. In eerste instantie denk je aan verzakking en slechte bouw. Maar dat is niet de reden; het voorover bouwen van gevels is een tijd lang bij stadskeur voorgeschreven en geregeld geweest! Er is ook een term voor: “op vlucht bouwen”. Er was zelfs een vast voorschrift hoeveel er voorover gebouwd moest worden. En bij hoekhuizen moesten beide gevels op vlucht gebouwd worden. Er zijn meerdere verklaringen bedacht: het was tegen inwatering van regen, het hijsen wordt hierdoor vergemakkelijkt, of het was slechts om esthetische redenen. Tot eind 18e eeuw is dit op de vlucht bouwen iets vanzelfsprekend geweest. Daarna is het gebruik teloor gegaan. Reden is dat tijdens de Franse overheersing, begin 19e eeuw, de gilden opgeheven zijn. Het was toen niet langer nodig een gedegen vakopleiding te volgen om tot een gilde toegelaten te worden. Dit heeft geleid tot een inzinking van de bouwkunst en een verdwijnen van de eeuwenoude richtlijnen.
Op de terugweg kruisten na elkaar twee reigers, zeilend op de wind, vlak voor ons langs. Alsof zij wilden demonstreren hoe je gebruik kan maken van de wind. Complimenten voor en dank aan de koprijders (sters). Om ca. 13.00 uur weer thuis met 109km op de teller.
Hans Heemskerk

De C groepen
Een frisse start vandaag, slechts 12°C toen ik naar de Vliet fietste. Maar het beloofde later beter te worden. Aangekomen bij T.C. viel het aantal mee, bijna 60 fietsers die nog met een van de laatste clubritten mee wilden. Ons doel was het restaurant Meijendel. We besloten in een groep te gaan, 8 van de C1, gastrijdster Edith, Leo, en 3 van de C2, mits we ons tempo aanpasten!! Ik bracht de groep even van de wijs door richting Leidschendam te gaan en al gauw ineens te stoppen. Ik wilde het “manegepad” op, maar was al kletsende te ver, dus omkeren. Nee, ik was nog geen gekke paadjes aan het uitproberen!! Via het Duinwaterpad, waar we de A1 tegenkwamen, de Vlietlanden in naar Voorschoten, achterom bij Stevenshof en langs de Maaldrift naar Wassenaar. Ik volgde de pijlen en route van de Elfdorpentocht (45 km), maar soms moet je lezen en dan gebeurt het wel dat je in een onbekende wijk te ver rijdt en de hele groep moet keren. Via de Klip de duinen in en dan nog een paar klimmetjes en je zit bij de koffietent. We konden lekker buiten zitten, de zon werd al warmer. Terug met anderen op kop naar Scheveningen en weer naar Wassenaar, waar ik gewezen werd op het nieuwe fietspad vanaf Meijendel. Die besloten we binnenkort een keer te nemen. Nog even genieten van een stuk Landgoederenroute en de Horsten waar nog hard gewerkt werd om grasbalen te persen!! We telden daar ook nog een stuk of 8 ooievaars, binnenkort een geboortegolf?? Bij de Knip haakten Willem en Elly af en wij namen later het pad door de polder. De rest reed door naar het dorp. Om 12.00uur waren wij in Stompwijk met precies 50km.
Annie van Rijn
Tip: misschien in het vervolg voor ons ook een helm op om ons te beschermen tegen vallende noten e.d. ??!!!
Aanstaande zondag 23 september gaan we met de A en B naar Noorden voor een rit van 80km. De C gaan naar Rijpwetering en zal ongeveer 50km rijden. De start is om 8.30u vanaf Oostvlietweg 30.
Clubblad
Aan het eind van het seizoen gaan we ook weer een clubblad maken. Heb je afgelopen maanden ook iets leuks meegemaakt tijdens het fietsen of ben je lekker een weekje op fietsvakantie geweest? We vinden het altijd leuk als je er een verslagje van schrijft en inlevert. Ook alle andere dingen die je te melden hebt zijn welkom. Graag inleveren voor 1 oktober via arnovanrijn@wanadoo.nl
We zijn ook nog hard op zoek naar mensen die het team willen versterken. Lijkt het je leuk om 2 keer per jaar mee te helpen, laat het dan eens weten. Je hoeft er geen schrijfwonder voor te zijn, alleen een beetje handig met Word en dat is zo geleerd.