Dank jullie wel
De afgelopen weken zijn voor ons gezin redelijk heftig geweest en van velen in de parochie heb ik wat mogen horen. Ik wil ieder die op wat voor manier dan ook met ons meegeleefd heeft hartelijk danken, het is voor ons een geweldige steun in deze moeilijke tijd. Maar ik ben ook blij dat ik een wat blijer bericht heb. Op 14 april is ons 5e kleinkind geboren, onze derde kleinzoon, en hij heet Remon. Zijn ouders zijn er blij mee en deze oma en opa natuurlijk ook.
Als invaller heb ik nu een maand of vijf mogen werken in jullie parochie; op dit moment is er nog geen uitzicht op vervulling van de vacature. Daarom heb ik me bereid verklaard om tot het eind van het jaar (of zo veel eerder als er een vaste pastorale kracht is) werkzaam te blijven in de parochie.

Wie durft?
Misschien zult u zeggen: waar heeft hij het over? Waarom daagt hij mij uit? Ik hoop dat u aan het eind van dit artikel antwoord wil geven. Het gaat over de toekomst van onze geloofsgemeenschap. Misschien vraagt u zich af: geloofsgemeenschap, wat is dat?
U leest en hoort soms over de nota Samenwerking Geboden 2; het lijkt of de parochie veel verder van ons af staat. Maar wat betekent dat voor ons? Daar probeer ik een antwoord op te geven.
Door allerlei situaties (het voert te ver om daar diep op in te gaan, dat staat allemaal in die nota) is het noodzakelijk om dat hier en daar te stroomlijnen. Zo is de bedoeling dat een aantal parochies omgevormd worden tot één grotere parochie. Dat zal voordelen én nadelen hebben
Nog niet zo lang geleden was een parochie gelijk aan een geloofsgemeenschap ter plaatse. De term geloofsgemeenschap vind ik veel mooier, want daar gaat het om: we zijn hier ter plaatse een gemeenschap verbonden door ons geloof. Die plaatselijke geloofsgemeenschap blijft bestaan, want dat zijn alle rooms katholieke gelovigen die hier wonen: daar verandert niets aan. Ongetwijfeld zult u wel iets merken van de reorganisatie op vooral bestuurlijk gebied, maar het wezen van de geloofsgemeenschap verandert naar mijn gevoel absoluut niet. Gemeenschap zijn betekent meer dan een verzameling eenlingen: er is dus meer waardoor we met elkaar verbonden zijn. Maar zijn we samen een echte geloofsgemeenschap? Dragen we met zijn allen die gemeenschap of zijn we enkel consument van diensten die aangeboden worden? En van welke diensten (en hoe lang) maken we gebruik? Wie levert die diensten? Gelukkig zijn er in onze (huidige) parochie velen die op de een of andere manier al bezig zijn voor onze geloofsgemeenschap. Maar aanvulling is gewenst: vele handen maken licht werk en dat werk kan voor korte tijd zijn, of langer (dat mag nog steeds).

Maar waar gaat het om in een geloofsgemeenschap? Door velen worden vieringen als belangrijkste activiteit van de parochie gezien, maar is dat wel zo? Als we ons daar alleen maar op richten, dan kan over een tijdje de laatste het licht uit doen. Waarom? Ik hoop dat verderop duidelijk te maken. Gaat de laatste het licht uit doen? Ik geloof dat absoluut niet. De Geest (we vieren binnenkort weer het feest van Pinksteren) zal waaien op manieren die we nu nog niet zien, maar we moeten de Geest wel een handje helpen. Denkt u eens na: als we ons niet verdiepen in ons geloof en onze kinderen en kleinkinderen geen gelegenheid bieden om over dat geloof te horen, dan weet niemand meer waarom er gevierd wordt en komt er dus niemand meer. Dus geloofsvorming, catechese, is erg belangrijk. Maar dat is niet genoeg! Naast leren over ons geloof moeten we laten zien, DAT we christenen zijn! Dat doen we door te leven zoals Hij dat gedaan heeft, leven zoals dat in de Evangelies beschreven staat, zorg hebben voor de ander, geven om onze naaste (veraf of dichtbij), kortom diaconie. En daarom zijn deze pijlers zo belangrijk: leren, vieren, dienen, ofwel catechese, liturgie en diaconie.

Wie durft? Wie gaat de uitdaging aan om samen met anderen werk te gaan maken van die gemeenschap die Jezus voor ogen had en heeft? Om dat te ondersteunen zijn we van plan om in het najaar een aantal korte cursussen op te zetten, bij voorkeur hier ter plaatse of in een van de andere parochies van ons samenwerkingsverband, dus dicht bij. Het ligt aan het aantal aanmeldingen.
Waaraan denken we bijvoorbeeld? Aan de cursus Vrijwilliger in de kerk: wat gebeurt er allemaal in een geloofsgemeenschap: hoe zit het met geloof en motivatie, wat zijn de verschillende pastorale werkvelden (dienen, leren, vieren en pastoraat), wat zijn er voor ambten en functies in de kerk en wat is de rol van de kerk in de wereld of zou die moeten zijn.
Of een cursus over hoe we bezig willen zijn als vrijwilliger. In deze tijd is lang niet iedereen bereid om jarenlang vrijwilliger te zijn. Mensen wil zich soms best inzetten maar dan op projectbasis. Nu heeft het werken binnen een vrijwilligersorganisatie iets andere kenmerken dan in een professionele beroepsorganisatie, dus het heeft zin om daar eens over door te praten: onderwerpen zijn de grondbeginselen van procesmatig werken zoals: doelformulering, planning, gesprekstechniek, publiciteit en communicatie, verslaggeving; deze worden inzichtelijk gemaakt en geoefend.
Er zijn andere cursussen op deelgebieden denkbaar, maar dat is een volgende stap.
Daarnaast willen we meer mogelijkheden gaan geven om over ons geloof te praten: te denken valt dan aan een aantal bijeenkomsten ‘Geloven Nu’ of aan gespreksavonden over bepaalde onderwerpen: heeft u suggesties, laat die weten, dan zullen we zien wat we op kunnen zetten.

Vragen, reacties, commentaar, kritiek, vooraanmeldingen: laat het uw pastor weten: zeg het, mail, bel of schrijf naar hem of haar of: frank@frankburgers.nl.