De vele discussies over de geschonden mensenrechten in China werden even naar de achtergrond gezet toen de Olympische Spelen geopend werden. Wat een schouwspel was dat! Ik heb bijna de volle vier uur likkebaardend op de bank gezeten en realiseerde me dat zoiets alleen maar kan in een land waar mensenrechten niet zo hoog in het vaandel staan…Want waar krijg je nog zóveel vrijwilligers op de been? Niet in onze samenleving….Of is het toch de fijne cultuur van deze mensen die het onmogelijke mogelijk maakten? Het zal een combinatie zijn, want dat ze een rijke cultuur hebben, hoef je niet te ontkennen. Nu ben ik nog nooit in China geweest maar ik ben wel eens bij de Chinees wezen eten. Nee, geen Karper maar gewoon Babi Pangang. Dat gerecht neem ik altijd als ik ga Chinezen omdat ik het gewoon lekker vind. Stom hè. Daar zie je gerechten voorbij komen waarvan de decoraties té mooi zijn om op te eten. Of als je jarig bent (of je doet alsóf je jarig bent..) dan krijg je een heel fijn snijwerkje van kurk als cadeautje, beschermd door een stolpje. Het is zó fijn gemaakt dat je haast zou denken dat er toch kabouters bestaan, met van die hele kleine beiteltjes in de handen en natuurlijk druk zingend over allerlei belangrijke en onbelangrijke kabouterzaken. Ik wilde die middag eigenlijk vissen maar mijn hengel bleef onaangeroerd in de schuur staan. Nu was dat niet zo’n probleem want de vorige dag had ik de grootste Karper die bij ons in de sloot rondhangt eruit weten te halen, om en nabij 65 centimeter vis schoon aan de haak. Het gewicht wilde ik niet weten want dan zou ik met het beest op een weegschaal moeten gaan staan en dan zou iedereen die getuige van mijn vangst was, enkele buren, m’n kinderen en echtgenote, ook getuige zijn van een veel te zware visser die hoognodig aan het lijnen moet. Dat doe ik ook wel, maar het snaaien in de uurtjes dat de trek begint te knagen doen alle pogingen teniet. De Karper was in ieder geval flink groter dan die van vorige week en trots ontving ik de felicitaties voor deze vangst, een vangst die wel lang op zich had laten wachten…Ik was die dag om elf uur begonnen en s’ avonds om tien uur zat het mooie dier dan echt aan de haak. Je zou er een Olympische sport van kunnen maken. En daarna lekker bakken en opdienen met een venkelsausje…Ja, je kunt Karper eten, onder andere in …juist, China! Maar genoeg over de Karper. De Olympische Spelen trekken de aandacht en dat is terecht. Maar de wereld draait gewoon door en dat zien we nu in Georgië waar de Russen een conflict uitvechten. De zwemmers van beide landen, die in de prijzen waren gevallen, lieten zien dat ze wél met elkaar kunnen en dat laat maar weer zien hoe fantastisch de Spelen wel niet zijn. Sport hoort immers te verbroederen….Jammer dat er toch een aantal zogenaamde leiders zijn die daar anders over denken en koste wat het kost hun macht willen uitbreiden. Hebben zeer waarschijnlijk in hun jeugd altijd de spelletjes verloren, werden daardoor gepest en proberen nu hun gram te halen. Stakkers. Eigenlijk zouden ze verplicht mee moeten doen aan de Spelen zodat ze er misschien achter komen dat er grenzen zijn, grenzen die niet overschreden mogen worden. Ja, wel natuurlijk om een spelletje te spelen! Arjen Veldhuizen
