altijd en overal actief

Aanstaande vrijdagavond 14 november vindt de Menners Evaluatie Avond plaats, aanvang 20.00 uur in ons clubhuis, Huijssitterweg 27A 
 
De week daarop, vrijdagavond 21 november   aanvang 20.00 uur vindt de Algemene Najaars Leden Vergadering plaats.
Na de pauze zal de film getoond worden die gemaakt is tijdens ons 35 jarig jubileum feest.
Locatie: clubhuis aan de Huijssitterweg 27A 
 
Wij hopen op een grote opkomst op beide avonden.
Namens het bestuur,
met vriendelijke groeten Ellen Martens secretaris
 
Paard te water …
Zondag 2 november ging een groepje menners, zoals ze iedere zondagmorgen doen, een ritje maken. Het was er mooi weer voor. Dat vonden Chantal en ik ook. Wij pakten onze paarden van stal en gingen lekker rustig stappend Meer en Geer rond. Op de brug overzie je zo mooi de polder, dat is altijd genieten. Maar deze keer zagen wij iets vreemds … in de verte zagen wij twee mensen langs de sloot lopen en iets groots ging steeds op en neer. Dichterbij gekomen zagen wij dat het een paard was. Wij gingen er meteen op af om eventueel hulp te bieden. Nog meer dichterbij gekomen zagen wij dat het onze Blesruiter menners waren. Piet Roeling liep langs de slootkant en had zijn nieuwe paard Wotherspoon die in de sloot stond nog vast. Steeds weer probeerde Wotherspoon de kant op te klimmen, maar iedere keer tevergeefs. Hij gleed steeds weg. Chantal gaf de teugels van Samoro aan mij en ging het weiland in. Aan de kant stonden Linda en Cees Overdevest toe te kijken, zij konden weinig anders doen dan hun eigen paarden vasthouden. Linda had inmiddels Jack mobiel om hulp gebeld. Jack zou met de trekker komen. In no time waren wandelaars, fietsers en automobilisten ter plaatse en ook zij konden niets anders doen dan toekijken. Gelukkig bleef Wotherspoon proberen aan de kant te komen. Hij had zijn voorbenen en buik al op de kant, maar zijn achterhand gleed steeds weer weg. De slootkant was gewoon te hoog. Jack en Alex Overdevest arriveerden op hun trekker en reden voorzichtig het erg natte land op. Gelukkig lukte het toen om Wotherspoon uit de sloot te trekken. Een deken van Linda werd op Piet s paard gelegd. En zo liep Piet naast zijn paard terug naar huis. De menners en Chantal en ik achter hem aan. Thuis aangekomen is Piet zijn paard gaan verzorgen. Vooralsnog valt de schade erg mee, een paar schrammen op zijn benen en de schrik in zijn lijf. Piet wij hopen dat het hierbij blijft en dat jullie samen de schrik weer gauw te boven zijn. 
Zo eindigde een zondags ritje even iets anders dan verwacht, maar gelukkig kan Piet het allemaal nog navertellen.
Ellen Martens