De burgemeesters van een drietal steden in het werkgebied van De Groene Klaver doen mee aan de Polderdag. Het is komende woensdag weliswaar een digitale aangelegenheid, maar zij vinden dit jaarlijkse evenement blijkbaar belangrijk genoeg om een bijdrage te leveren. Het gaat om de burgemeesters van Leiden, Alphen aan de Rijn en Leidschendam/Voorburg.

De Polderdag, voorheen georganiseerd door de ter ziele gegane Stichting Land van Wijk & Wouden, is voor de tweede keer geschrapt. De Groene Klaver (DGK) wil deze dag behouden, omdat het een goede verbinding is tussen stad en platteland. De vier in DGK samenwerkende agrarische natuurverenigingen rondom Leiden hebben de input geleverd voor een online-quiz die op woensdag 12 mei a.s. (aanvang 20:00 uur) wordt gehouden.        

De Polderdag-quiz 2021 met zo’n ruim vijftig vragen komt in de vorm van een live uitzending vanuit De Bles in Stompwijk.

Deze uitzending is op https://www.twitch.tv/polderdag te bekijken op de computer, laptop of tablet.

Belangstellenden kunnen thuis voor zichzelf meedoen met de quiz, maar kunnen ook meespelen om de prijzen. Na inloggen via een aparte website kan dit met mobiele telefoon (of extra tablet). Voor meer info en hoe mee te doen zie www.degroeneklaver.nl

Ik ben erg ziek geweest en moet dus heel voorzichtig zijn dat ik het virus niet oploop. Gelukkig gaat het vrij goed, ik heb een grote familie en we hebben vaak telefonisch contact. Mijn kinderen komen vaak, mijn zoon doet de boodschappen en mijn dochter heeft in mijn tuin een stukje moestuin dus die komt regelmatig om te tuinieren. We hebben de tuin verder aangepast op mijn gezondheid, zodat ik daar heel weinig onderhoud aan heb, maar het is heerlijk om naar buiten te kunnen. Als je nu op een flatje 10 hoog achter in Rotterdam ofzo zou zitten zou het een stuk moeilijker zijn. Hoewel je ook mooie, grote balkons hebt, dan gaat het ook wel.

Ik heb twee grote kleinkinderen, die wonen al samen en daar heb ik veel telefonisch contact mee. Dan heb ik nog een kleinkind van 3 jaar. Die komt wel bij oma, maar hij is geen knuffelkont en heeft eigenlijk helemaal niet door dat knuffelen nu niet mag. Dat deed hij voordat het virus uitbrak ook niet, als hij komt dan pakt hij zijn fietsje of een bal en is meer aan het spelen. Aan de ene kant wel jammer, maar nu komt het wel goed uit.

Ik mis het wel heel erg dat ik zelf mijn boodschappen niet kan doen, ik zou het fijn vinden als dat weer kon. En dat de Soos weer open gaat natuurlijk, daar keek ik elke week naar uit. Al het weer zou mogen dan ben ik meteen weer van de partij. Verder ging ik ook regelmatig met de Zonnebloem mee, maar dat gaat nu ook niet. Vorige week kreeg ik van hun ook een kaartje. En jullie kaartjes, handgeschreven echt fantastisch. Jullie zullen wel een lamme hand gehad hebben. Ook de stukjes in de Dorpsketting zijn fijn om te lezen, daar kan ik echt van genieten. Verder ga ik heel soms even op de scootmobiel weg maar meestal komt dat er niet van.

De dagen gaan toch nog wel snel voorbij, overdag lees ik veel en ’s avonds kijk ik graag t.v. Ik kan genieten van mooie natuurprogramma’s of een leuke quiz. Overdag kijk ik eigenlijk geen t.v. tenzij er iets bijzonders is, een finale van het handbal ofzo.

Voor de economie is het wel goed dat de regels wat versoepeld worden maar verder vind ik het heel goed dat men zo streng is. Laten ze de teugels iets vieren wordt er meteen misbruik van gemaakt en heb je grote kans op een nieuwe uitbraak.

Gelukkig heb ik hele fijne buren, ze zetten al jaren de vuilnisbak voor mij buiten en ook nu komen ze regelmatig vragen of ze iets voor mij kunnen doen. We drinken dan wel een kopje koffie hoor, ik heb een hele grote tafel dus er zit genoeg ruimte tussen en anders zie je helemaal niemand meer.

Hoe het in de toekomst zal gaan zou ik niet weten, aan de ene kant denk ik het is vanzelf gekomen, het zal vanzelf wel weer overgaan. Maar dat we geduld moeten hebben is één ding wat zeker is.

Heel veel succes met het maken van het boekje.

Ria van Steen

(uit het boekje (mijn) leven met corona, dat in het begin van de coronatijd, – vorig jaar dus – door en voor de leden van Ouderen Soos Stompwijk is gemaakt)

Het volgende had ik niet kunnen bedenken!

Twee tortelduifjes broeden momenteel, omstebeurt op de galerij  bij ons huisje aan de Pinksterbloem, 2 hoog, op een scharniersteun van een eeuwenoude kerkdeur.

In Den Haag stond ooit de Hervormde Zuiderkerk, gebouwd in 1886. Als kind ging ik hier ter kerke. In 1979 verwoestte een brand deze kerk volledig. Als herinnering vond ik tussen de puinhopen een scharniersteun en nam deze mee naar huis. Ik heb de scharniersteun schoongemaakt en van hout een decoratieve plantenhangerhouder van gemaakt en het beide in de vermis gezet.

In Zoetermeer heeft er jarenlang een clivia opgestaan die telkens weer prachtige oranje bloemen kreeg. In Stompwijk hing ik hem op (mijn scharniersteun) naast de kamer van mijn dochter Mirjam. En ja wel hoor, ná ruim 2 jaar kreeg de scharniersteun bezoek. Een tortelduifjespaartje besloot op het cliviaplankje te gaan broeden. Dit lukte niet, natuurlijk, want alle meegebrachte takjes vielen er metéén weer af en uiteraard op de galerij. Mirjam vindt duifjes leuk en lief als ze maar géén rommel maken, maar ze kan al mopperend, keurig netjes alles opvegen en gunt mij écht alles, hoor.

Van wilgentakjes (van de knotwilgen van het Achterpad) heb ik zelf even een rond wilgennestje gevlochten en met groen ijzerdraad bevestigd op het plankje. Na 2 dagen namen de duifjes het in bezit. Ze broeden nu op 2 eitjes. Als natuurliefhebber ben ik apetrots.

Ik had nooit kunnen bedenken toen ik als kind langs die grote zware kerkdeuren liep met de al even grote zware scharniersteunen eraan bevestigd, dat op mijn 82^ste het nóg in gebruik genomen zou worden als tortelduifjesnestje.

We roepen op dezelfde toonhoogte; ‘Hallo, hallo, hallo én de broedende duif blijft rustig zitten, als Mirjam of ik ons huisje uitkomen of ingaan.

Hoe móói kun je het hebben.

Een natuurvriendelijke groet van uw apetrotse

Gijs Velthuysen

Vrijdag 30 april was de laatste keer dat er door de vrijwilligers van Tafeltje-Dek-Je maaltijden werden bezorgd bij een aantal ouderen in Stompwijk. Jaap en Truus de Hollander brachten toen de maaltijden rond en namen naast een gezellig praatje ook een versgebakken cup cake mee.

Een week later werden de ouderen nogmaals verrast. Dit keer door mij met een mooie bos bloemen als dank voor het vertrouwen dat de cliënten al die jaren in onze organisatie hebben gehad.

Met veel plezier heb ik de organisatie van Tafeltje-Dek-Je samen met de vele vrijwilligers gedaan maar na 26 jaar is het voor mij genoeg geweest en neem ik afscheid. Er zijn nu andere organisaties die het leveren van de maaltijden overnemen. Ik dank op de eerste plaats alle chauffeurs waar ik jarenlang heel fijn mee heb samengewerkt. Uiteraard dank ik ook de vrijwilligersorganisatie Tafeltje-Dek-Je in Zoeterwoude en de keuken van WIJdezorg.

Ik wens iedereen veel gezondheid toe en we komen elkaar in de toekomst vast nog wel weer tegen.

Cisca van Boheemen- Oosterlaan

Coördinator Tafeltje-Dek-Je Stompwijk

Een ode aan het landschap, boeren & tuinders, de voedselketen en de toekomst

Dat staat op de poster van de maar liefst 40m lange expositie die door Stichting MIAW en Stichting Molenwei wordt georganiseerd en op 11 juni officieel geopend wordt. Een megagroot doek waarvan het in eerste instantie de bedoeling was om het vorig jaar tijdens het 75-jarige bevrijdingsfeest te openen. Door Corona ging dit uiteraard niet door, maar gelukkig kon er op een gegeven moment wel weer wat geschilderd worden. In kleine groepjes met voornamelijk kunstenaars uit de Haagse regio, die verbonden waren en zijn aan MIAW (Make It Art Worthy) waar Cis Deyl het creatieve brein is. Zij is ook degene die het aangedurfd heeft om dit project aan te gaan en had iets in haar hoofd terwijl wij alleen nog maar een groot wit doek aan de muur zagen hangen. Aan mij werd ook gevraagd mee te helpen schilderen, maar toen ik dat doek zag, ben ik qua schilderen afgehaakt en gestart met het aanbrengen van gegevens uit Stompwijk vanaf 1945 tot nu.

Er staan dus bestaande boerderijen op zoals Akkerlust, boerderij Weltevreden, Maria’s Hoeve en van Dijk, maar ook de Bles en de kerk en veel andere aan Stompwijk gerelateerde onderwerpen. De oude en de nieuwe manier van boeren, de machines en de tractoren. Teveel om op te noemen en uiteindelijk hebben Wil, Joke en ikzelf toch wat geschilderd vorig jaar. Dit jaar werd er in maart opgestart en ben ik mee gaan helpen met schilderen, veel geleerd en wat een uitdaging. Op een gegeven moment was er nog meer hulp nodig en zijn ook Jan van der Sman en Elly de Waal mee gaan helpen en mijn schilderclubje uit Zoeterwoude. Zo zijn er steeds 4 à 5 mensen coronaproef bezig in de vaak ijskoude schuur (zelden zo koud gehad) waar het doek hangt om er een mooi geheel van te maken en met elkaar het verhaal te vertellen. Er kwam tijdens het schilderen steeds meer inspiratie door met elkaar te praten. En een verhaal is het geworden, er staat op het doek teveel om op te noemen. Mooie lieve momenten, maar ook de wrede werkelijkheid van het boerenbestaan en wat is er veel veranderd in die jaren. Van kleinschalig boeren naar megastallen, van eten uit eigen tuin naar grote distributiecentra, van vergezichten naar vervuilde stadshorizon. Van geen telefoon naar IPhone, van alleen maar heel hard werken naar vrijetijdsbesteding. Het is teveel om te benoemen, je moet het zelf zien. Zoals het er nu uitziet wordt de expositie het weekend van 12-13 juni geopend voor publiek en blijft deze tot half september te zien in de nieuwe Stable op de Molenwei bij Vicky van der Krogt aan de Stompwijkseweg. Meer info volgt, maar het is een aanrader!

Ria Luiten 

2 Weken geleden had de Dorpsketting een leuke thema:

Wat maakt jouw moeder zo speciaal?

Je verhaal in de Dorpsketting vertellen om je moeder in het zonnetje te zetten omdat het bijna Moederdag was. Ik vond dat een leuk thema en had mijn verhaal al gauw in concept staan om te versturen. Maar wat blijkt. Ik ben het vergeten te versturen, dan vertel ik het hier maar op Facebook (en op aanraden van de Dorpsketting toch ook hier).

Moeder worden is op zich al speciaal. Zoals mijn ouders, “opeens” vader en moeder worden van 3 kinderen, die dan bij je in huis komen wonen. Geen babyshower, geen gender revealparty maar gewoon opeens een “drieling” van 12, 11 en 6 jaar oud en dat zonder een bevalling! Dat lijkt mij nou een rare gewaarwording. Hoe dan??? Mijn ouders hebben 3 kinderen (met een rugzak) tegelijk geadopteerd en daar sta je dan als moeder met een kind van 12, 11 en 6 jaar oud. Ik zou gek worden! En toch deed mijn moeder dat “gewoon”.

Zorgen voor kinderen van een ander en van ze houden…… terwijl mijn echte vader toen nog leefde. Dan moet je wel stapel gek zijn op kinderen. Moeder zijn is de moeilijkste baan zeggen ze. Nou en of. Zelf ben ik al ruim 21 jaar moeder. Ondanks dat ik een makkelijke dochter heb, twijfel ik soms aan mezelf of ik het wel goed doe. In principe heb je elk jaar dubbel feest als je kind jarig is, toch? Je wordt ieder jaar een jaartje moeder……..

Maar moeder zijn is ook liefde, zorgen, koesteren, piekeren, positief zijn, angst, blijdschap en huilen tegelijk. Naarmate ik wat ouder word besef ik pas dat mijn moeder een super moeder is! Een lieve moeder, handige tante die vroeger kleding voor ons maakte. Met opvoeden, heeft ze het vast moeilijk gehad.

Nu we al aardig een tijdje het huis uit zijn, ben ik super trots op mijn moeder, op hoe wij verder in het leven staan. Het moet een soort bekroning zijn/voelen als je kinderen  gaan trouwen en gelukkig zijn met hun nieuwe leven, denk ik.

Ria je hebt je best gedaan en ik ben blij dat wij jou als moeder hebben gekozen.  En je bent vandaag (9 mei) ook nog jarig! Van harte gefeliciteerd met je verjaardag en happy Moederdag! Je trotse dochter.

CArmen  xxx