Vissen is een sport voor mannen en voor vrouwen, voor jongens en voor meisjes. De vissport wordt omlijst door groothandels, speciaalzaken, vak en hobbybladen. En het visgereedschap is in voortdurende ontwikkeling. Ziehier in kort bestek de strekking van een gesprekje met Tom en Yvonne van HOT SPOT, de nog vrij nieuwe winkel aan de Dr. Kortmanstraat nummer 8. Aan het begin van dit stukje past een bekentenis: Ik ben een absolute leek op visgebied. Het enige dat ik van vissen weet, is dat een goed geprepareerd forelletje lekker smaakt. Een mooi glas wijn aan zijn zijde verhoogt de eetgenoegens. Maar verder dan dat strekt mijn kennis niet. Het enige visgesprek dat ik ooit voerde was met Ruud van José van De Gouden Leeuw. Dat is alles. Het bezoek aan HOT SPOT heeft mij iets wijzer gemaakt en meer dan één vooroordeel uit mij weggenomen.

Vissen en vrouwen
Zo dacht ik dat vissen een typisch mannelijke aangelegenheid was. Een beetje met een hengeltje lanterfanten aan de waterkant terwijl in het achterhoofd van de hengelaar het idee huist dat hij met de jacht bezig is. Yvonne verwijst dit vooroordeel onverwijld naar de prullenbak: ‘Hoe kom je erbij. Er zijn tegenwoordig heel wat vrouwen en meisjes die vissen, hoor! Soms zelfs beter dan mannen. Hoe dat komt? Waarschijnlijk omdat vissen gedeeltelijk met intuïtie te maken heeft. En een gevoel voor situaties. Je moet kunnen observeren; ‘zien’ hoe het wateroppervlak zich gedraagt. Vrouwen kunnen goed waarnemen, vandaar waarschijnlijk dat ze het goed doen in de hengelsport.’

Een vooroordeel
Ai!, dat was geen beste binnenkomer. Toch had ik heel even zin om tegen te sputteren want in mijn beleving zitten er altijd alleen maar mannen onder die grote parapluis naar dobbertjes te turen. Maar oké . Ik heb wel eens ergens gelezen dat het “moeilijker is een vooroordeel te kraken dan een atoom” en aangezien ik binnen redelijke grenzen bereid ben alles aan te horen van mensen die ergens verstand van hebben, geef ik me bij nader inzien gewonnen.

Een oude wens
Tom en Yvonne delen samen de winkel en, zoals ze zelf zeggen, het dekbed. Met HOT SPOT is een oude wens om een eigen zaak in visgerei te hebben in vervulling gegaan. Vóór de winkel had Yvonne al wel een groothandel op de zolder van haar huis maar dat werd toch wat bewerkelijk, alsmaar die trappen op en af. Juist toen het idee van een winkel een uitweg zocht, reden ze onderweg naar Amsterdamse klanten langs een bordje ‘te huur’ aan de Dr. Kortmanstraat. Binnen twee weken was de zaak beklonken en prijkte het bord HOT SPOT aan de gevel. Ziezo, ze waren er helemaal klaar voor.

Roof en witvis
Tom vertelt ‘Een hot spot is een plek waar veel en vaak vis ligt. Een plek dus waar je bij voorkeur je hengeltje uitgooit. Yvonne en ik verkopen uitsluitend spullen waar we zelf achter staan. We zijn gespecialiseerd in visgerei voor roofvis maar voor witvis kunnen de mensen hier ook terecht.’ Oh, ho, wacht even: Roofvis? Witvis? Wat bedoel je? Vissen zijn toch vissen? In mijn beleving ligt het onderscheid enkel en alleen in de afmeting. Maar neen zo zit de vissenwereld niet in elkaar. Tom: ‘Je kunt het ruwweg zo indelen: een roofvis is een vleeseter en een witvis eet plantjes. Beide soorten vereisen specifiek materiaal om ze te vangen. Ook de locatie stelt eisen aan het gerei.’ Hij vervolgt ‘Een snoek is bijvoorbeeld een roofvis en hij heeft zo’n 220 tanden, kijk maar. Ter illustratie houdt hij zijn hand op en ik zie een aantal dunne littekens. Mijn ontzag stijgt: dat zijn nog eens interessante trofeeën uit een rijk visverleden.

Vissers met visie
Tom en Yvonne verkopen alleen visgerei waar ze verstand van hebben. Ze voelen geen enkele behoefte zich groter voor te doen dan ze zijn. Het zijn liefhebbers in hart en nieren. Vissers met een visie. Ze scheppen er genoegen in hun klanten het juiste materiaal te verkopen en geven graag goede voorlichting. En mocht een klant aarzelen over de aanschaf van een type hengel dan is Tom ook niet te beroerd om met klant en hengel de weg over te steken om aan de wallenkant een lesje in de praktijk te geven. ‘Kunnen ze voelen hoe de hengel in de hand ligt. Hij moet goed passen, als het ware.’ Service en aandacht, daar willen ze de winkel groot mee krijgen. ‘Vooral omdat er zoveel vooroordelen omtrent de sport zijn. De mensen vinden het prettig om ergens te komen waar ze waardering en erkenning krijgen.’

Dierenleed en dierenvriend
Ik stel maar eens een heikele kwestie aan de orde: Hoe staat het met het dierenleed en hoe rechtvaardigen jullie je tegenover dierenvrienden? Tom benadrukt dat iedere goede sportvisser weet hoe hij een vis fatsoenlijk van de haak moet nemen en wat de juiste manier van vasthouden en terugzetten is. En dierenvrienden? Ah, ik ben er zelf ook een en als iemand commentaar op mijn hobby heeft, vraag ik altijd of hij misschien een paar leren schoenen in de kast heeft staan.’

Aas met haar
Tom en Yvonne zijn beiden als kind aan de hengel geraakt. Niet dat ze bij hun thuis met aas zijn opgegroeid. Integendeel, in beider geval geldt dat geen van hun ouders uit vissen ging. ‘Het heeft met nieuwsgierigheid te maken’ zegt Tom. ‘Als kind wil je weten wat daar onder het oppervlak zit, en hoe een vis eruit ziet. Je wilt dat wat niet direct zichtbaar is zichtbaar maken. ‘Klopt’ knikt Yvonne. Ik krijg een rondleiding langs alle rekken met aas. Kunststof aas, wel te verstaan. Geen wormpje te zien. Alweer een openbaring. Ik dacht dat vissers alsmaar bezig waren met wurmpjes aan haakjes te prutsen. Mis! Aas is van kunststof tegenwoordig en het is er in soorten en maten. Hard of zacht, rood, groen of geel, het kan allemaal. Ik sta stil bij dingen met fel gekleurde haren. Is ook aas. Verbazingwekkend. Op zich mooi om te zien. Je zou ze zo in de kerstboom hangen; het haakje zit er al aan. ‘Die maakt Tom zelf’ zegt Yvonne. ‘De mensen komen er speciaal voor langs.’ Tom vult aan ‘Ik hou van kwaliteit. Visgerei is voortdurend in ontwikkeling. Er is een theorie die zegt dat vissen wennen aan een bepaald soort aas. Vandaar dat er voortdurend aan vernieuwing wordt gewerkt.’ Ik ben er stil van.

Een breed publiek
Vissen is een sport voor rijk en arm. Met een hengel in de hand is iedereen gelijk. Vroeger had je nog wel een elitaire afdeling; mensen die in wild stromende bergbeken tot over hun knieën in het water staan om zalm of forel te vangen. Maar de situatie is veranderd ten gunste van een veel breder publiek.

Een hengeltje
Tot slot lopen we langs de standaard met hengels. Ze staan er in soorten en maten en prijsklassen. Voor 15 euro kan je er al eentje uitwerpen. Ik vraag ‘Als ik nou straks een kleinzoon heb, kan ik dan voor zijn eerste hengeltje bij jullie terecht?’ Dat kan. ‘Maar’ zegt Yvonne fijntjes verwijzend naar het begin van ons gesprek ‘met je kleindóchter kan ook hoor’.
En zo is het maar net.

Thea Ambagtsheer

Het sprookje is uit voor Stompwijk ’92. De verrassende koploper leed een kansloze 3*0 thuisnederlaag tegen OLIVEO uit Pijnacker. Een nieuwe stunt bleef dus uit. Toch is het zelfvertrouwen binnen de spelersgroep nog steeds enorm groot.
Trainer Ron de Roode liet na de vrijdagtraining weten dat hij voor de winst ging tegen OLIVEO. In de beginfase zat dat er zeker in. Toby van Marwijk kreeg in het eerste kwartier twee dotten van kansen, maar beide keren faalde hij oog in oog met de doelman. Daarna stelde de fysiek en technisch sterke tegenstander orde op zaken. OLIVEO drong de thuisploeg steeds verder terug op eigen helft. Bovendien kwamen de Stompwijkers steeds net een stapje te laat. Kort voor rust kwam de ploeg uit Pijnacker verdiend maar wel enigszins gelukkig op 1*0. De goal kwam voort uit een scherpe voorzet, waarbij Danny Mooyman de bal op de lat tikte. De doelman had de pech dat een aanvaller de bal daarop in het lege doel kon lopen.
Ook na de pauze bleef OLIVEO het betere team. De 2*0 was dan ook niet meer dan logisch. Bij dit doelpunt liep de rechterspits Vincent Belt er helemaal uit. Hij sneed vervolgens naar binnen toe en schoot fraai raak. Trainer Ron de Roode ging niet veel later achterin man op man spelen, om het tij nog te doen keren. Het mocht niet baten, omdat de ploeg uit Pijnacker de beste kansen bleef krijgen. In de slotfase werd het nog 3*0 uit een verwoestend afstandschot. Volgens Ron de Roode viel er weinig op deze pijnlijke nederlaag af te dingen. De trainer treurt ook niet al te veel om de verspeelde koppositie. Zo veel mogelijk punten halen, is gewoon het hoofddoel. Komende zondag treedt Stompwijk ’92 aan tegen het voetballend sterke FC Lisse, de nieuwe lijstaanvoerder. Het wordt dus een zware wedstrijd.

Hans Beukema

Senioren

Zaterdag 4 oktober

Zondag 5 oktober

Aanwezig namens het bestuur: Marc Tilburg

Junioren
Zaterdag 4 oktober

Aanwezig namens jeugdcommissie: Henk Luiten

Zaalvoetbal

Woensdag 1 oktober

Adres Zuidhage: Melis Stokelaan 1201 Den Haag

Vrijdag 3 oktober

Maandag 6 oktober

NB: Dames 1 en heren 5 dienen zelf voor een scheidsrechter te zorgen.

Woensdag 8 oktober

Wedstrijdprogramma zondag 5 oktober 2003

A.s. vrijdag 3 oktober starten we weer met koppelkaarten in de kantine van Stompwijk 92. Een nieuw seizoen, met hopelijk voor u allen heel goede kaarten. We starten zoals u van ons gewend bent om 20.15 uur, en de koffie staat vanaf 19.30 uur klaar.

Tot dan, Jeugdcie Stompwijk 92

Het is ieder jaar voor de captains weer een uitdaging om voor de “Gekke Paadjes tocht” weer een leuke route te verzinnen. Aan de ene kant wil je wat leuke wegen opnemen waar we normaal nooit komen, aan de andere kant moet het ook weer niet té gek worden. Pas aangelegde paden of wegen (soms nog niet eens officieel geopend) en fietspaden door parken lenen zich hier altijd goed voor. Zo reed de A1 achtereenvolgens door het Buijtenpark, het Westerpark, het Balijbos, een mooi fietspad vlak langs de nieuwbouwwijken van Zoetermeer en een nieuw fietspad langs de Rotte. Maar bijvoorbeeld ook aan de oostkant langs de Gouwe van Wad dinxveen naar Boskoop. Van Jaap hoorde ik dat hij eerst het kronkelende fietspad langs de Wijde Aa gekozen had, maar even later juist expres wat rechte wegen naar Alphen had genomen. Je moet de jongens immers ook even de kans geven lekker door te rijden. Door het Zegerplasgebied lopen ook een aantal fietspaden, waarbij Sjaak de weg wees. Een keer kwamen ze daar toch in een woonwijk terecht, maar het volgende fietspad leidde ze weer terug het park in. De oude Rijn werd gepasseerd midden in het centrum van Alphen en behendig wist Sjaak de groep om het Bedelaarsbod te manoeuvreren. Tijdens de koffie was het gezellig dringen. Voor het terras met schitterend uitzicht was het te koud, dus propten alle groepen zich naar binnen. De B was als eerste en kon de stoelen nog uitkiezen. Daarna kwamen de A1, A2 van Jaap en de C2. Daarvan moesten er dus al een paar op en rond het biljart plaatsnemen. De A2 van Aad moest even blijven staan tot er plek vrijkwam. Die plek kwam er toen de eerste groepen weer weggingen en zo had de C1, die net binnenkwam ook een plekje. Terug dreigden de eerste druppels te gaan vallen, dus reden de groepen niet veel meer om. De A1 maakte nog wel een ommetje door Cronesteijn en de Vlietlanden, omdat we daar normaal alleen op de heenweg doorheen rijden. Zo kun je aan het begrip ‘gekke paadjes’ altijd weer een eigen wending geven.

Arno van Rijn

C groepen
Afgelopen zondag was de laatste fietstocht van het seizoen en zoals gebruikelijk is dat de “Gekke Paadjestocht”. Een tocht die bij voorkeur loopt over vreemde, smalle, nieuwe, vieze of trappige weggetjes. Afgewisseld met weggetjes, die je dit seizoen nog niet gereden hebt. De route begon vlakbij TC, nadat we uitvoerig de kip met 9 kuikens bewonderd hadden, met het manegepad. Vervolgens door het Westerpark en na de tunnel bij de ’s Gravenweg linksaf, waar een nieuw fietspad langs het spoor is. Dit pad loop later door het Balijbos en langs het terrein van de vroegere Floriade. We kwamen langs de watertoren in Rokkeveen en reden zo naar de windmolens. Toen nog via Kruisweg naar Moerkapelle en het lange pad door de polder. Daarna via de Middelweg naar Hazerswoude dorp en snakten we allemaal naar de koffie bij Klein Giethoorn. Al met al een aardig rondje We zagen al aan komen dat we de laatste groep waren, want het was al 10.30 uur. We namen dus echt de tijd voor de heerlijke koffie met appelpunten. De C2 met z’n tweeën trokken hun eigen plan en waren al zowat klaar met de koffie. Wij reden terug een korte route en waren voor de klokslagen van 12.00 uur thuis met 54 km.

Annie van Rijn

Fietsen in het naseizoen
Ook nu de toerkalender geëindigd is blijven we op zondagochtend clubtochten rijden. In 2 à 3 groepen rijden we tochten van 60 75 km (de C 40 tot 55km), afhankelijk van de opkomst en het weer. De bestemming wordt bij de start bepaald. De A/B rijden de hele winter door, de C zolang het weer goed genoeg is. Het tempo zal iets lager liggen dan in het zomerseizoen, dus iedereen kan mee. Wil je dus ook in de herfst en winter je conditie op peil houden, dan zien we je graag. De start is t/m 9 november om 9.00 uur (daarna om 9.30 uur) vanaf de parkeerplaats tegenover Het Blesse Paard.

Herinnering feestavond
Vergeet niet je tijdig op te geven voor de feestavond met barbecue op 11 oktober. De bestellingen moeten ruim van tevoren gedaan worden, dus opgeven moet voor 3 oktober!

Nu de toerkalender volledig is afgewerkt zal er ook niet meer wekelijks in de Dorpsketting gepubliceerd worden over de gereden tochten. In maart pakken we deze draad weer op. Tot die tijd wensen we iedereen veel fiets , schaats en/of rustplezier. Voor de laatste informatie over de toerclub kun u wel altijd terecht op www.stompwijk.nl/toerclub.

De donkere dagen staan weer voor de deur. Vorige week stond ik nog in mijn korte broek en nu zit ik weer gehandschoend op mijn brommertje, inclusief twee jassen en een regenbroek. Ik heb zelfs al een keer schalks naar de thermostaat van de verwarming gekeken maar aangezien we moeten bezuinigen van Peter Jan heb ik het maar bij kijken gela ten….en een trui aangetrokken…Net zoals toen ik van de week met zoon Sven op zoek ging naar een nieuwe fiets voor hem…Ik heb prachtige fietsen gezien, en Sven ook, maar steeds maar weer zag ik de prijzen (Sven niet) en omrekende ik me suf: zelfs in euro’s bleef het een hoop geld!
Voor het eerst in negen jaar moet ik een fiets voor de kinderen kópen. De fietsen die ik nu allemaal heb staan zijn allemaal krijgertjes, tweede, derde en soms zelfs vierdehands. Soms lijkt onze tuin wel een dependance van Biesieklette want elke fiets die ik aangeboden kreeg nam ik mee naar huis. De jongens hebben alle drie twee fietsen, plus dan nog de steps, een trapkar en de skateboarden. Logisch dat Peter Jan de welvaart wat wil inperken….
Sven’s fiets begint nu toch bijna letterlijk uit elkaar te vallen en aangezien hij er dagelijks mee naar school moet kan dat wel eens voor problemen gaan zorgen. Daarom ben ik mij nu aan het oriënteren op de fietsmarkt, tot groot ongenoegen van zijn oudere broer. Want zijn fiets deugd óók ineens niet meer…zegt ie.
Hij heeft een ‘goeie’ en een ‘speel’ fiets, maar van die laatste kan hij momenteel geen gebruik maken want de as is versleten, daar moet ik nog mee aan de gang. Zoals ik met zoveel dingen nog aan de gang moet. Gelukkig kon ik hem na een goed gesprek van man tot man overtuigen dat Sven nú een fiets nodig heeft en hij ook wel eens aan de beurt komt. Ooit. Hij probeerde het nog wel even: “Dan vragen we toch een nieuwe fiets aan Sinterklaas!”, maar toen ik hem vertelde dat de Sint óók moest bezuinigen gaf hij het op en ging weer spelen. Tijdelijk natuurlijk, want zodra ik met een fiets voor Sven de tuin in kom lopen zal hij weer van voren af aan beginnen….Maar voorlopig ga ik eerst op fietsenjacht, desnoods met de Gouden Gids op schoot omdat de spoeling om fietsen via via op de kop te tikken momenteel erg dun is. Ik kan natuurlijk ook een advertentie zetten…. Of gewoon een stukkie schrijven in de Dorpsketting! Wie weet wat dat oplevert!

Arjen Veldhuizen

Nieuws uit de bibliotheek!

* Weet u dat wij dit jaar in de bibliotheek in Stompwijk 2 jubilarissen hebben onder de vrijwilligers?
* Weet u dat het Riet Pijnaker en Renate Tilburg zijn.
* Weet u dat zij ons al meer dan 25 jaar helpen?
Wij willen u vertellen dat wij dit ontzettend waarderen en dat wij hopen dat zij dit nog een hele tijd volhouden. Tenslotte willen wij Riet en Renate bedanken voor hun jarenlange trouwe inzet!

Bibliotheek Stompwijk,
Petra Teunissen en Mijnie Boon

KINDERBOEKENWEEK IN DE BIBLIOTHEEK

Van 1 tot en met 11 oktober is het Kinderboekenweek. Het thema is dit jaar: “Diep in het bos”. Er zijn ontelbaar veel verhalen geschreven over het bos. Denk maar eens aan de avonturen van ridder Tiuri in het Wilde Woud, of Hans en Grietje die in het bos verdwalen.

WAT IS ER TE DOEN IN DE BIBLIOTHEEK?
Er zijn drie voorstellingen georganiseerd in het kader van de Kinderboekenweek:
* zaterdag 4 oktober van 14.00 tot 15.00 uur speelt BOSPORUS TONEEL: “Grumpf, blub, blub”: naar dierenverhalen van Toon Tellegen, in de bibliotheek Voorburg aan de Kon. Julianalaan 257. Deze voorstelling van het Beeldend Muzikaal Kindertheater is voor kinderen van 3 tot en met 12 jaar. Het is een echte kindervoorstelling met prachtige kostuums. Ouders en kinderen kunnen een kaartje kopen bij bibliotheek Voorburg, à € 2,50.
* In samenwerking met Kinderboekhandel “In de Wolken” speelt Katya Lucassen op woensdag 8 oktober in de locatie Leidschendam: “Hoe overleef ik een gebroken hart” naar het boek van Francine Oomen. Een cabaretachtig programma met achteraf een quiz en een aardigheidje voor de kinderen. De voorstelling is van 14.30 tot 15.30 uur en is bedoeld voor kinderen van 10 t/m 13 jaar. Kaartjes zijn verkrijgbaar aan de servicebalie van bibliotheek Leidschendam à € 2,00.
* Tenslotte speelt Kindertheater à la Carte de voorstelling “Roofster” in Voorburgs theater de Tobbe op zondag 12 oktober van 14.00 tot 15.00 uur. Diep in het bos woont een struikroofster. Zij wil graag stoer en angstaanjagend zijn, maar niemand neemt haar serieus. Reizigers nemen zorgeloos het pad door het bos, lachen haar uit en plagen haar. Kinderen van 4 tot en met 12 jaar zijn van harte welkom en de kaartjes kosten € 4,50 voor kinderen en € 5,50 voor volwassenen. Kaartjes voor deze voorstelling zijn verkrijgbaar in De Tobbe, Burg. Feithplein 95, Voorburg, en in de bibliotheek Voorburg.
Uitgebreide informatie over de activiteiten van de Bibliotheek tijdens de Kinderboekenweek is verkrijgbaar aan de balies van de bibliotheken.
De bibliotheek heeft in de locaties Leidschendam en Voorburg tentoonstellingen ingericht in samenwerking met museum Naturalis uit Leiden en de afdeling Wijkbeheer van de gemeente. Er zijn diverse echte (opgezette) bosdieren te bewonderen en als je goed kijkt zie je nog veel meer.
Natuurlijk zijn ook alle Gouden en Zilveren Griffels en Penselen tentoongesteld in de bibliotheek:
* Gouden Griffel: Daan Remmerts de Vries, “Godje”
* Zilveren Griffel: Annemarie van Haeringen, “Het begin van de zee”; Maritgen Matter, “Schaap met laarsjes”; Selma Noort, “Mag ik je spook even lenen?”; George Saunders, “De zeer volhardende gappers van Frip”; Vibeke Roeper, “Zwarte peper, scheurbuik…”.
* Gouden Penseel: Sylvia vanden Heede, “Het woordenboek van “Vos en Haas”
* Zilveren Penseel: Carll Cneut, “Het ongelooflijke verhaal van heer Morf”; Kitty Crowther, “In het pikkedonker”; Henri van Daele, “Djuk, het kolenpaard van Fort Lapijn”.

School en bibliotheek
Veel groepen van diverse basisscholen brengen in de Kinderboekenweek een bezoek aan de bibliotheek. Ook zullen medewerkers van de bieb bij verschillende scholen op bezoek gaan om over de bekroonde boeken te vertellen. Met zo’n boeiend thema en zulke leuke activiteiten MOET het wel een fantastische Kinderboekenweek worden!!