Categorie archieven: ingezonden

Genieten….

Vaak wordt er gezegd, geniet van het leven. Zeker als je wat minder goed in je vel zit, verdrietig bent of om andere reden eigenlijk een beetje hulp nodig hebt.

Let maar eens op hoeveel mensen dan tegen je zeggen: geniet van het leven.

Maar genieten….hoe doe je dat eigenlijk? Want als je even niet weet hoe dat moet dan wordt het moeilijk. Natuurlijk kan ik allemaal dingetjes opnoemen waar je van kan genieten, maar is dat dan niet opgedrongen omdat je vindt dat je moet genieten? Een vogeltje dat zingt, een sneeuwklokje dat groeit, het zonnetje dat schijnt tussen de buien door, een lammetje dat geboren wordt, gezellig een drankje met vrienden, het zijn allemaal dingen waarvan je kan genieten. Maar dan moet je er wel open voor staan en het toe kunnen laten in je hart.

Nu hoor ik jullie denken, wat zwaar op de hand. Jouw stukjes zijn toch bedoeld om ons te laten genieten? Maar ik weet uit eigen ervaring dat ik niet de enige ben die niet goed weet hoe te genieten, het wel wil maar niet kan. En wat doe je dan om toch dat goede gevoel te krijgen en niet het negatieve te laten overheersen. Nou daar weet ik wel een paar oplossingen voor…. Jezelf of iemand anders je denkbeeldig een schop onder je kont (laten) geven, iets doen wat je echt leuk vindt, want ook al is het moeilijk om daar aan te beginnen als je eenmaal bezig bent dan komt dat genieten toch weer terug. Pas kreeg ik van een dierbaar iemand de tip om aan het eind van de dag 3 dingen op te noemen waar je van genoten hebt. Dat leek me nou eens een goed plan en daar ben ik dus mee begonnen. Nou is drie dingen per dag best veel als je het moeilijk hebt, meestal kom ik niet verder dan twee. Maar dat geeft niet, het begin is er. Ik schrijf het op in een schriftje zodat ik het later terug kan lezen. En dan merk ik toch dat ik geniet van de dingen waarvan ik die dag genoten heb en opgeschreven heb.

De kerstdagen zijn voorbij, de versierselen weer naar zolder, of in ons geval het ruim verbannen tot volgend jaar, het is nog koud, nat en donker en we moeten nog even twee maanden doorbijten voordat we weer de goede kant op gaan. Veel mensen hebben het moeilijk in deze maanden en daar komt nu ook nog eens de corona bij kijken. En aangezien twee maanden nog heel lang kunnen duren probeer ik van alles om deze genietend door te kunnen komen. Oh ik weet, het is echt niet voor iedereen weggelegd, zelf heb ik ook de nodige beperkingen maar overal valt wel een oplossing voor te vinden. Dan passen we het gewoon een beetje aan. De kerstspullen zijn opgeruimd, het huis is weer schoon. Dat is genieten. In plaats van een wandeling nemen we de scootmobiel, in plaats van een bad nemen we gewoon een wat langere douche, op een stoel dat dan weer wel en in plaats van zelf een appeltaart bakken halen we gewoon twee appelpunten bij de echte bakker. Ook lekker, even een beetje warm maken en smullen maar. In plaats van bij iemand op bezoek gaan pak je de telefoon, maak desnoods een lijstje van wie je deze week wilt bellen. Hebben we allebei een smarthphone kunnen we beeldbellen en elkaar toch zien. Okay, we kunnen dan niet knuffelen maar dat mag toch niet in deze tijd. Hebben we geen zin in het huishouden, slaan we gewoon een dagje over, dat wasje kan morgen ook gedraaid worden en als je geen huisdieren hebt hoef je ook heus niet elke dag te stofzuigen. Wij zijn gezegend dat we op een schitterende plek wonen, ga lekker voor het raam zitten en geniet van de eendjes die voorbij komen, de zwanen die sierlijk door het water zeilen en de bootjes die al voorbij komen. En straks als het weer wat warmer wordt en wat langer licht komen er nog veel meer mogelijkheden op je pad. En heb je eens een inzinking, geef er maar aan toe en pak je de draad morgen weer op.

Ik hoop dat ik de trouwe lezers van de Dorpsketting een hart onder de riem heb kunnen steken, voor zover nodig natuurlijk. Want eigenlijk is het leven te kort om er niet van te genieten.

Een hele fijne week met het genoten hebben van het genieten.

Agnes Hofstede

Wie maakte hét verschil in 2021?

De Vliet Awards worden weer uitgereikt! De Vliet Awards zijn dé prijzen in de gemeente Leidschendam-Voorburg voor sport en vrijwilligers. Met deze prijzen zet de gemeente inwoners die in 2021 het verschil hebben gemaakt, in de spotlights. 

Vrijwilligersprijzen

Ken je een (jonge) vrijwilliger, vrijwilligersorganisatie of een vrijwilliger met een beperking die in 2021 hét verschil heeft gemaakt? Iemand die zich geweldig inzet voor onze gemeente? Meld diegene dan aan voor een van de volgende categorieën:

* * Jonge vrijwilliger (tot 25 jaar)

* * Vrijwilliger

* * Vrijwilligersorganisatie

* * Onbeperkte topper van het jaar (vrijwilliger en/of sporter)

* * Sportprijzen

* * Sporters kunnen prijzen winnen in de categorieën sporter (m/v),     sportteam, jong sporttalent en onbeperkte topper.
 

Kandidaten aanmelden

Tot en met 23 januari 2021 kun je kandidaten voor de vrijwilligers- en sportprijzen voordragen via www.vlietawards.nl.

Uit alle aanmeldingen kiest de jury per categorie drie genomineerden.

Van 14 t/m 27 februari kan het publiek stemmen. 

De prijsuitreiking vindt plaats op vrijdag 4 maart. Hoe dat eruit gaat zien hoor je later!

Laten we het gezellig houden

Alle kinderen van Stompwijk zijn enorm blij dat de nieuwe Appelboomspeeltuin open is. Wat is het mooi geworden! Het is er dan ook de hele week al druk bezocht. Maar één ding is ontzettend jammer; dat er steeds rommel en hondenpoep in de speeltuin ligt. En op woensdagochtend lag er zelfs een hele berg paardenmest op de glijbaan en de schommel. 

Laten we het met zijn allen netjes houden, zodat de kinderen er lekker kunnen spelen! 

Alvast dank, namens de kinderen en hun (groot)ouders. 

Caroline Otto

2022

En zo zijn de eerste dagen van 2022 ook alweer verstreken. De decembermaand is voorbij, de kerstversieringen kunnen weer naar zolder tot volgend jaar, of, zoals in onze situatie, laten we de Diamond Painting kerststal gewoon hangen tot Pasen. Ook de overige versierselen mogen nog even blijven staan. We moeten 1 muurtje behangen, het zijn maar twee banen maar met een gebroken pols en nog wat andere mankementen moet dat even wachten. Aangezien een beschadigde muur met allemaal gaten en behang wat erbij hangt ook geen gezicht is hebben we deze creatieve oplossing bedacht. Twee vliegen in 1 klap, we kunnen nog wat langer van de mooie painting genieten en de muur ziet er ook netjes uit. Omdat de painting niet groot genoeg was hebben we ook de painting van onze konijnen Max en Annie daar hangen en een schilderij is sepia van onszelf in betere tijden. Als het dan voor Pasen maar behangen is dan komt het weer goed.

De jaarwisseling hebben we slapend beleefd. Heerlijk. Oudjaarsochtend zijn we even met een zak appelbeignets naar m’n moedertje geweest en ‘s middags zo moe dat we lekker ons bedje zijn in gekropen en er niet meer uit zijn gekomen. Er is bij ons in de polder al nooit veel vuurwerk, dit jaar waren het alleen maar knallen van het carbid schieten. Nou dat laten wij wel aan ons voorbij gaan. Nadeel van zo vroeg naar bed gaan is natuurlijk wel dat je ook weer vroeg wakker bent en zo zaten we op Nieuwjaars ochtend om 04.00 uur aan de thee met een appelbeignet de televisieprogramma’s te bekijken die we de avond ervoor gemist hadden. Het was niet veel vonden wij dus we hadden ook niet veel gemist.

En nu weer over tot de orde van de dag. Welke orde? Oh ja, de Corona Order. Ik ben even kwijt wanneer er weer een persconferentie is maar dat zal vast niet lang op zich laten wachten. 11 Januari kan mijn wederhelft de boosterprik halen in Leiden en 12 januari mijn persoontje in Alphen aan den Rijn. Dat kon natuurlijk niet samen, nee stel je voor dat er eens meegedacht wordt. 10 januari naar het ziekenhuis voor een foto van mijn pols en daar krijg ik ook de 12e uitslag van, maar dat gaat telefonisch. En tot slot van de week vrijdag naar de huisarts. Van een goede vriendin kreeg ik de tip om eens te proberen 1 week per maand helemaal vrij te houden. Nou dat lukt bovengenoemde week niet dat is wel duidelijk maar de week ervoor wel. Ik zou de tip graag doorgeven aan anderen die veel met ziekenhuizen en doktoren te maken hebben. Het is een ontzettende belasting om steeds maar weer op te draven op de dag en tijd die ze je tegenwoordig per brief toesturen. Kon je vroeger nog overleggen, tegenwoordig gaat dat zeer moeizaam als een datum een keer niet uitkomt omdat men het zo druk heeft. Als dan ook je partner een frequent ziekenhuisbezoeker is dan is de lol er snel af. Plan bewust wat vrije tijd voor jezelf, als het echt niet anders kan dan is het niet anders, begrijp me niet verkeerd, er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar meestal kan een uitslag van een onderzoek best een weekje wachten.

Maar we gaan in ieder geval alweer aftellen naar het voorjaar! Nu al hoor ik u denken? Ja nu al, je moet tenslotte een beetje positief blijven. We proberen in de wintermaanden met veel liefde al onze plantjes over te houden, zelf diegene die eenjarig zijn, wie weet lukt het. Dat betekent dus wel dat we nu met een wonderboom van 2.20 in de woonkamer zitten, een kleinere wonderboom in de keuken en de allerkleinste in de gang, amaryllisbollen op te tafel die wel volop groen blad geven maar waar nog geen bloem te bekennen valt? In de slaapkamer staan allemaal stekjes van de fuchsia’s en in de gang een aantal brugmansia’s. En zie dan maar eens midden in de nacht naar de wc te gaan haha. Maar ja, je moet wat als je niet veel ruimte hebt. Oh ja, in het ruim staan de oudere fuchsia’s, maar dan kunnen we het luik dicht doen en zien we er niet veel meer van. En nu maar hopen dat we van het voorjaar wat over houden. Anders moeten we toch met zaadjes aan de gang, we hebben nog een paar kilo afrikanenzaad en ook een hele schaal met wonderboompitten. Maar we krijgen vast en zeker een mooie tuin en daar kunnen we nu al naar uit kijken.

Lieve lezers van de Dorpsketting, wij wensen jullie alle goeds voor het nieuwe jaar en op naar het voorjaar. Laten we toch proberen de moed er een beetje in te houden! (zegt zij die daar zelf de grootste moeite mee heeft!!)

Agnes Hofstede

Verzorgpony gezocht

Hoi, ik ben Isabel, 12 jaar oud en zit nu 3 jaar op paardrijden. Ik ben op zoek naar een verzorgpony/paard om te poetsen en misschien te rijden, ook ben ik niet vies van klusjes zoals stallen uitmesten. Heeft u een pony of paard en wilt u dat ik een of twee keer per week kom? Bel 06-42868417 of mail naar maroeskaw@hotmail.com.

Met vriendelijke groet, Isabel van Marwijk

De tijd tikt overal

Rolex geeft je de tijd

Die je door anderen kan laten stelen.

Met geweld kom je er vanaf

De onderwereld heeft de tijd genomen.

Waar opvoeding niet klopt

Rijden en drinken zonder Bob.

De politie hun vijand is

Een leraar geen invloed heeft gewis.

Bij protesten aangesloten

Mobiel geven ze de locatie door

Plunderen ondertussen de winkels

Gooien stenen door de ramen heen

Roken, drinken en snuiven. Voor de kik alleen

Het hoort of voelt als gewoon dol leven

De politie verdient te weinig geld,
had ze maar wat meer gegeven

Protesteren tegen alles.

Soms weten ze het zelf niet.

Om bij de club te horen.

Van respect nog nooit gehoord.

Het milieu is de toekomst.

De dieren moeten in de ban.

Maar laat de boeren wel in leven.

Omdat u niet zonder zuivel kan.

Sluiten van energiecentrales.

Krijgt Poetin de hand in ons gas.

Strijden om de Oekraïne.

Brengt de wereld weer in last.

Er zijn er ook die het begrijpen.

En leven met respect.

Die komen verder in het leven.

En schoppen het ook het verst.

Ieder krijgt de kans te studeren.

Dit prachtige land vol cultuur.

Die gaan zelden protesteren.

Is een goede toekomst op den duur.

In 2022 is sporten een buiten gebeuren

Vrijheid van leven, zonder zeuren

Wybo Suijten

Verzoek aan hondenbezitter!

Vriendelijk verzoek aan de hondenbezitter(s) die hun huisdier op de stoep in de Merodestraat de behoefte laten doen:

Graag dit ook zelf opruimen!

Een kleine moeite om de boel schoon te houden.  Honden zijn leuk maar laten we het voor iedereen leuk houden.

Natuurlijk geldt dit ook voor het hele dorp!

Naam bij de redactie bekend

Aangenaam kennismaken

Hallo,

In de   Dorpsketting stond een oproep aan nieuwe bewoners van Stompwijk om zich voor te stellen. Nou daar gaan we dan. Mijn naam is Anja en ik woon samen met mijn man Ferry aan de Stompwijkseweg. We zijn beiden geboren in Zoetermeer en hebben onze kinderjaren beleefd als in een dorp, maar Zoetermeer ging groeien en hoe.

In januari 2019 zijn wij na 59 jaar in Zoetermeer te hebben gewoond verhuisd naar Stompwijk, waarom? De kinderen zijn de deur uit en wij zochten een kleinere woning, maar met meer ruimte om ons heen. Dat is goed gelukt. Verbazend was het dat we ons realiseerden dat er geen stoplichten in Stompwijk zijn, de fiets (vooralsnog) niet met twee dikke sloten vast hoeft, je geen muntje in het winkelkarretje hoeft te doen, als je de Coop binnenkomt mensen goedendag terug zeggen.

We wonen tussen de weilanden en leren het boerenbestaan kennen met in elk jaargetijde fantastische momenten. De buren hebben ons verwelkomd alsof we in een warm bad terecht kwamen. Wat is het bijzonder dat de buurman je belt dat een koe gaat kalven en je daar getuige van mag zijn en manlief zelfs mee heeft geholpen. Of als de schapen lammetjes hebben de buurman belt zodat ik met onze kleinkinderen kan komen kijken. Dat je als buren uitgenodigd wordt met verjaardagen of om gezellig bij te kletsen.

Ik was werkzaam bij een kinderdagverblijf in Zoetermeer, maar ben nu aan het werk bij SKZ als inval medewerkster voornamelijk in Zoeterwoude-dorp bij de babygroepen en de peutergroepen maar ook regelmatig bij de BSO hier in Stompwijk. Hierdoor leer ik veel kinderen en ouders kennen. Zo ook de gezellige Maerten van den Velde school met hun leuke activiteiten, zoals o.a. de boerderij-lessen voor groep 8 en de kippen op het schoolplein.

Wat wij van Stompwijk vinden? Een lief rustig dorp met een hechte gemeenschap. Maar zo van lieverlee leren we steeds meer mensen kennen. We hebben wel gemerkt dat hier heel veel mensen wonen met paarden. Wij vinden het prachtig als er paarden langs ons huis lopen. Wij hebben geen spijt van de overstap van stad naar dorp.

Groet van ons, Ferry en Anja Lamboo- Rotteveel