Categorie archieven: ingezonden

Moeder en dochter op stap in de nieuwe Mall van Leidsenhage!

Als je 84 bent en je rijbewijs dient verlengd te worden, dan hangt daar een keuring aan vast. Geen probleem, dat regelen we ff voor mijn moedertje. Dus een afspraak bij de SCAL was zo gemaakt, ik m’n moedertje gehaald want bij die keuring worden ook je ogen gedruppeld. Tenminste, dat was 5 jaar geleden zo dus we gingen er deze keer ook gewoon weer van uit dat ze dat zouden doen. Niet dus, dat moest apart. Ook geen probleem, ook dat regelen we ff. Na wat gezoek en gebel een winkel gevonden die zulke keuringen deed, want niet elke brillenwinkel of oogarts doet dat. Afspraak gemaakt en afgelopen vrijdag was het zo ver. Aangezien ik al zo’n 10 jaar niet meer in Leidschenhage was geweest en al helemaal niet na de verbouwing, aan mijn zus gevraagd waar we het beste konden parkeren zodat we zo dicht mogelijk bij de betreffende winkel konden staan. Zij legde het keurig uit en dus kon ons niets gebeuren….dachten we. Vrijdagmorgen begon al goed bij mij met een zachte band. De garage was nog niet open maar gelukkig hadden we de dag ervoor een speciaal pompje gekocht om de banden van mijn scootmobiel op te kunnen pompen en dat pompje was ook geschikt voor autobanden. Dus mijn wederhelft pompte de longen uit zijn lijf maar met 4 harde banden ging ik dan met enige vertraging toch richting Stompwijk. Mijn moedertje stond al klaar en wij naar Leidschendam. Tja en dan ?? Waar was nou die ingang van de garage bij de Jumbo. Daar zegt m’n moeder, ik zie een bordje! Nee, zeg ik want dit is niet bij het tweede stoplicht. Okay, wij door naar het tweede stoplicht, daar de hoek om en toen moesten we nog een keer de hoek om. Dat had mijn zus niet gezegd maar ja, we konden nou niet meer terug dus wij er toch in en volop ruime invalidenparkeerkeerplaatsen direct bij de lift. Bingo dachten wij en wij naar boven. Maar ja, waar moet je dan heen? Stond een keurig bord met een grote pijl waar we stonden en waar we heen moesten….helemaal aan de andere kant. Maar welke kant? Gelukkig was er een lieve dame die ons de goede kant op hielp dus wij, twee krakkemikkige stuntels met rollator aan het lopen. Halverwege dacht ik echt dit gaat niet goed, m’n moeder valt zo dood neer. Maar even uitrusten en toen ging het toch weer en ja hoor daar was uiteindelijk de winkel. Ik m’n moedertje gedropt en terug gelopen om de auto te halen en om te proberen in de goede parkeergarage terecht te komen, want als we zo ook nog terug moesten met een moeder met gedruppelde ogen….gaat hem niet worden. 2 parkeergarages verder had ik eindelijk de goede, ik goed ingeprent waar ik stond en ik naar beneden. Ik zat nauwelijks of daar komt m’n moeder al aanlopen…ze was klaar want ze hoefde niet gedruppeld te worden! Haar pupillen waren groot genoeg. Maar ze moest wel even € 119,—  afrekenen. Nou, na al dat gedoe vonden we dat we dat we wel wat lekkers hadden verdiend, dus een grote beker warme chocomel met slagroom en een appel kaneel muffin maakte alles goed….dachten we. Toen onze buikjes gevuld waren, wij naar de parkeergarage, in de lift naar boven, de hoek om…..en geen auto! Ik dacht even dat ik gek werd, ik wist toch zeker dat ik hem daar had neer gezet. Dus de hele garage afgezocht, nee hoor niets te vinden. Ma ging ook aan de wandel en ik zag al gebeuren dat ik haar ook nog kwijt raakte, dus ik zette haar neer bij de ingang op de rollator en blijven zitten tot ik zeg dat u mag bewegen haha. Okay, dat heeft ze braaf gedaan maar daarmee hadden we nog geen auto. Dus ik naar boven maar daar kwam ik buiten op het parkeerdek, nee daar was ik echt niet geweest. Dan met de lift maar naar de eerste etage en wat blijkt, als je de lift uitkomt denk je al dat je bij de winkels op de begane grond bent want als de liftdeur open gaat loop je zo tegen de Media Markt aan. Maar dan moet je even 2 x een hoek om en dan kom je in de parkeergarage en ja hoor, daar stond de auto braaf te wachten. Wat was ik blij, want ik kneep hem toch stiekem wel een beetje! Dus ik weer naar de volgende etage waar m’n moedertje nog braaf zat te wachten en haar naar beneden gesleept. Aangezien we allebei geen pap meer konden zeggen was het nog even ienemienmutte wie er zou rijden maar ja, aangezien m’n moedertje moet blijven rijden was zij de pineut. Pffffff….. de nieuwe Mall is ontzettend mooi geworden maar ons zien ze er niet meer!!

Agnes Hofstede

Ontbijt op de Pinksterbloem

Gisteren was het eindelijk zover.

Vanwege de Vlietdagen kon er ook in Stompwijk ontbeten worden. We hadden ons aangemeld voor de eerste sessie. Toen we er heen gingen (9 uur dus), was het nog somber weer. We hadden er een hard hoofd in. Maar eer we goed en wel zaten, kwam al spoedig het zonnetje tevoorschijn.. Ook waren er gezinnetjes met kinderen die er lekker tussen door huppelden. We moesten wel eerst onze coronapas laten zien.

Toevallig had (Wiljan mijn kleinzoon) dit zaterdagmiddag voor mij in orde gemaakt .

Daarna werden we verwend met een goed gevulde ontbijtdoos. Koffie en thee werd bij ons aan tafel bezorgd. Ook de nieuwe burgemeester was bij dit vroege ontbijt aanwezig en maakte met deze en gene een gezellig praatje. Kwart voor 10 werden we netjes gevraagd om het veld vrij te maken voor de volgende groep. Ook de burgemeester werd op gehaald, want hij moest ook nog naar Leidschendam en Voorburg.

Hiermee wil ik ieder een bedanken die dit, voor ons  hebben georganiseerd. Ik was met mijn buurvrouw en we hebben er van genoten.

Groetjes Ria v. Dijk

Klaverjassers en leden van Klaver’86 . . . opgelet!

Het kaarten kan weer. We gaan beginnen!!!!

Op dinsdag 28 september om 20.00 uur gaan we van start om te kijken of het nog lukt na al die tijd! Op verzoek van De Bles mag iedereen zijn QR code of vaccinatiebewijs tonen.

Mochten er mensen zijn die het leuk vinden om ook te klaverjassen, kom er gezellig bij, iedereen die volledig gevaccineerd is, is erg welkom.

Data voor komend seizoen;

september 28 oktober 5, 19, 26

november 2, 16, 30 december 7, 21

januari 4, 18 februari 1, 15

maart 15, 29 april 4 en 19, laatste avond

Bij verhindering gaarne afbellen voor 17.00 uur 06-43 47 35 53.

Groetjes, Co en José

Stompwijkse Huisartsen Praktijk

Namens het hele team van de Stompwijkse Huisartsenpraktijk willen wij de Laurentius Kerk in Stompwijk hartelijk bedanken voor het beschikbaar stellen van de kerkruimte voor het vaccineren.

Wij zijn als huisartsenpraktijk heel blij dat het mogelijk was om de patiënten die wij als huisarts mochten vaccineren (60-64 jaar), dat wij dat  in Stompwijk in de kerk mochten doen. Het was voor de patiënten dichtbij huis maar voor ons ook heel prettig om zo dicht bij de praktijk met wel de mogelijkheid van 1,5 meter op een veilige manier te kunnen vaccineren.

Beste Stompwijkers,

Graag stel ik me via deze weg (ketting) voor. Mijn naam is Daan en ik ben gedurende een jaar werkzaam in de Stompwijkse Huisartsenpraktijk onder begeleiding van duo-opleiders Karin van Dinteren en Irene Zeilstra.

Op 1 september 2021 ben ik gestart met de huisartsenopleiding vanuit het LUMC. Ik ben in 2015 afgestudeerd als basisarts en ook biomedicus. Na het artsenexamen heb ik ervaring opgedaan in het Alrijne ziekenhuis te Leiderdorp binnen de Interne Geneeskunde, Cardiologie en Longgeneeskunde. Dit jaar ben ik gepromoveerd in het Erasmus MC. Dit onderzoek is echt een passie voor mij en heeft zich gefocust op het ‘op maat maken’ van immunotherapie bij uitgezaaide vormen van kanker. Dat is een vorm van antikankerbehandeling, waarbij het eigen afweersysteem (dat ook gericht is tegen bijvoorbeeld virussen of bacteriën) de kanker soms weer herkent en verwijdert.

Ik kijk er erg naar uit om te kunnen bijdragen in de eerstelijnszorg te Stompwijk. Het huisartsenvak is voor mij ontzettend boeiend, afwisselend en dynamisch. Daarnaast is het natuurlijk erg leuk om het komend jaar veel van Stompwijk te zien en te leren, dus kom maar op met je tips en verhalen! De bewoners van Stompwijk zullen me op straat zeker gaan herkennen aan de appeltjesgroene auto of op de racefiets.

Vriendelijke groet, Daan Hurkmans                         Foto door Bea van Duuren

Vakantie

De tijd gaat snel, gebruik hem wel.

Zo is het januari, en kwamen we op het idee om er in september een midweekje  erop uit te gaan,  en nu is het alweer voorbij.

Wat hebben we genoten mijn 3 dochters en ik. We hadden nog vrij aardig weer. Maar één ochtendje regen, toen hebben we ons in het huisje heerlijk vermaakt. Spelletjes gedaan, wat gepaint, gelezen enz. We waren wat later opgestaan, want tenslotte is het toch vakantie.

We zijn een middag naar de Loenense waterval geweest. Maar om daar te komen was nog een hele tour, aangezien er in de bossen allemaal afsluitingen waren vanwege wegreparaties. Maar de aanhouder wint en na heel wat keertjes omdraaien zijn we er toch gekomen. Eerst foto’s genomen. Daarna gingen Leny en Clasien een wandeltocht maken. Agnes en ik vermaakten ons met foto’s enz  en gingen toen naar het eindpunt van de route, om het bij ons bekende restaurantje uitgebreid koffie of thee te drinken. ’s Avonds ging de  gourmetplaat aan en gingen we na een gezellige avond weer naar bed. Dat was ook nog een heel avontuur, want we hadden een hoog-laag bed Als Agnes dan op haar knopje drukte, ging mijn bed om hoog of omlaag, en ook andersom. We hadden dus een heel
gezellige vakantie en zijn dus van plan om het volgend jaar weer te herhalen.

Heel veel groeten Ria van Dijk

We gaan op vakantie en we nemen mee……

Mn moeder, m’n zussen en een heleboel spullen die voor het grootste deel ongebruikt weer mee terug kwamen en zo de kast weer in konden. Maar wat we vooral me namen was het heerlijke weer. We hebben één ochtendje regen gehad, maar tegen de tijd dat we klaar waren met ontbijten was het droog en scheen de zon. Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij vertellen dat het toen al half 12 was haha, maar ja we hebben tenslotte vakantie dus geen haast. Was ik vorig jaar zo ziek dat ik weinig meer heb gezien dan m’n bed en het toilet, deze keer ging het stukken beter en ging ik elke ochtend met mijn zus verse broodjes halen, toch een wandeling van zo’n 20 minuten heen en terug. Maar het was het waard. Ook zijn we heerlijk wezen toeren, naar de Waterval van Loenen. Door de bossen, helaas waren alle uitgangen afgesloten omdat er gewerkt werd aan de hoofdweg, maar dat mocht de pret niet drukken. Vanaf de parkeerplaats naar de waterval was het 250 meter lopen en daar hebben we een leuke fotosessie gehouden. Daarna liepen mijn moeder en ik weer terug en mijn zussen liepen de wandelroute naar het restaurantje aan het einde van de route. Wij kwamen met de auto en kwamen ongeveer gelijktijdig aan. Lekker een beker warme chocomel en een heerlijke stuk appeltaart en onze buikjes waren weer wat dikker. Het is maar goed dat ik allemaal stretch broeken bij me had, anders zou de knoop waarschijnlijk niet meer dicht kunnen aan het einde van de week. We hebben buiten geknutseld, zelfs mijn moeder ging aan het Diamond painten, gelezen, en we kregen ook nog onverwacht familiebezoek. Kortom een heerlijke week die weer veel te snel voorbij was. Maar we hebben altijd de foto’s nog, ik zal er een paar bij doen.

En op dinsdagavond zaten we natuurlijk voor de buis gekluisterd voor de persconferentie. Zoals verwacht zijn de meeste maatregelen afgeschaft en ook de anderhalve meter afstand houden. Het mag nog wel maar het hoeft niet meer. Dat vind ik toch wel heel erg fijn, het geeft weer heel veel mogelijkheden voor verenigingen en sportclubs, koren en natuurlijk de Ouderen Soos. Zelf vind ik het toch nog een beetje eng, in de winkel hou ik ook nog steeds strak mijn mondkapje op maar anderhalve meter afstand houden is toch lastig in een winkel. Wie weet kunnen we weer een klein beetje gaan leven, nu nog hopen dat het ook allemaal goed blijft gaan en we niet over een poosje opnieuw moeten beginnen met allerlei maatregelen. Maar gewoon positief blijven, dat werkt het beste. Het werd wel tijd dat er weer wat ging gebeuren en niet van die halfslachtige maatregelen. Mensen zijn het ook zat en willen weer gewoon naar hun werk kunnen, naar school, sporten en natuurlijk houden we nog wel rekening met het virus want dat is helaas niet over. Maar persoonlijk denk ik dat het ook niet meer over gaat. Maar als er maar mee te leven valt, dan is het ook goed.

En nu gaan we weer een nieuwe week in, natuurlijk staan er weer een aantal ziekenhuisbezoeken op de agenda en een middagje knutselen met een lieve vriendin. Dat vond ik ook zo heerlijk van dat weekje vakantie, even geen bezoeken aan dokters of ziekenhuizen, geen onderzoeken en uitslagen. Ik weet dat er weer een moeilijke tijd voor mij aan gaat komen en dan heb je soms even een pauze nodig. Nu even niet dus. Maar het is goed dat de zorg er is, voor heel wat mensen echt noodzakelijk. Onderstaande spreuk kwam ik tegen op Printerest en vond ik erg toepasselijk. Hier wil ik dan ook mee afsluiten en ik hoop dat iedereen die met ziekte en pijn te maken heeft, jong of oud, groot of klein, dik of dun en er een beetje steun uit kan putten:

De belangrijkste functie van ziek zijn, is het vinden van de beste omstandigheden om beter te worden!!

Voor iedereen een fijne week en tot de volgende keer.

Hartelijke groet, Agnes Hofstede

Voor ’n prikkie

Vaccinatie is gewoon gratis, net als de vrijheid in keuze. Wat opviel bij de demonstraties is dat veel mensen een tattoo hebben. Hoe gezond kan dat zijn door uren prikken te ontvangen? Ook weer een eigen keuze, natuurlijk.

Gaat u met vakantie naar landen waar inentingen geadviseerd is om tropische ziektes te voorkomen?

Bedenk dan wat de consequenties zijn, die erger kunnen uitpakken. Door u niet in te enten maakt u zich behoorlijk kwetsbaar.

Bij langdurig ziekte betalen anderen voor uw vrijheid. Bent u dan zo sportief en claimt u niet de plaats in het ziekenhuis ten koste van wachtende patiënten?

Door uw vrijheid om u niet te laten vaccineren geeft u corona makkelijker door. Of laat u de rest liever aan hun lot over?

Wybo Suijten