Nog maar nauwelijks bekomen van ons vorige avontuur in Leidsenhage om de ogen van mijn moeder te laten keuren, lag de volgende uitdaging alweer in de brievenbus, ze moest een rijtest ondergaan. Ik kan dit nu makkelijk schrijven want tegen de tijd dat deze DK bij u in de bus valt heeft ze deze test al gehad dus kan ze zich ook niet meer zenuwachtig maken. Want de eerste zenuwachtige nacht heeft ze al achter de rug na het ontvangen van de brief, je moet een afspraak maken bij het CBR via Internet met je DiGID. Nu is mijn moedertje best handig met de computer maar dit is toch wel een hele uitdaging. Maar geen probleem, dat regelen we ff…..dachten we….Een uur later was het inderdaad geregeld en wonder boven wonder, zaterdag 2 oktober zaten we achter de pc om de afspraak te maken en maandag 4 oktober kon ze al terecht bij het CBR in Rijswijk. In haar eigen auto gaat ze dus een rijtest doen. Het is geen examen, dus ze hoeft geen straatje achteruit te draaien of in te parkeren maar het is kijken hoe ze met het verkeer mee kan. Wij op internet opgezocht hoe zo’n test in zijn werk ging en alles doorgenomen. Ik zeg tegen haar zal ik mee gaan? Nee doe maar niet zegt ze anders word ik meteen afgekeurd want dan denken ze zo’n “sul” kan nog niet eens alleen naar de test komen? Streep erdoor! Nu is het zo dat mijn moedertje een beetje dovig is, ook al heeft ze twee gehoorapparaten, die zijn niet helemaal goed maar dat kan ze voor maandag niet meer in orde laten maken natuurlijk. Dus ik zeg je vraagt gewoon aan de man of vrouw of ze duidelijk wil praten omdat je niet zo goed hoort. Ja zegt ze dan word ik ook meteen afgekeurd want dan denken ze zo’n halve dove gaan we niet aan het verkeer deel laten nemen! Ik zeg welnee joh, je zegt gewoon dat je de gehoorapparaten nog niet zo lang hebt en dat je daar nog even aan moet wennen. Dat is ook zo, dus is niet eens gelogen. Ik zeg dat is alleen als je blind bent, dan word je subiet afgekeurd haha. Nou ja, zondag uit de kerk vandaan gaat ze naar Rijswijk om te kijken waar het is zodat ze zich maandag niet zo druk hoeft te maken. Ruim van te voren weg gaan en laat die instructeur maar een poepie ruiken. Maar het is wel een heel gedoe om als oudere je rijbewijs te laten verlengen. Aan de ene kant wel goed natuurlijk, zowel voor de oudere, als voor het overige verkeer. Maar ik kan me zo voorstellen dat er mensen zijn die er de brui aan geven, zoveel moet je regelen. Nog een aantal instructies meegegeven en dan zullen we maandag voor haar duimen. Nu zijn we twee weken geleden naar Eerbeek geweest en toen heeft zij ook gereden, niets aan de zeis behalve iets sneller invoegen. Ja zegt ze dan moet je dat zeggen. Nee, want dat zegt die instructeur ook niet. Gelukkig mag ze in haar eigen auto, dat is vertrouwd want anders zou het wel eens lastig kunnen worden. Ik zeg je kan ook een hotelletje daar in de buurt van het CBR nemen, want als we hetzelfde avontuur meemaken als in Leidsenhage dan wordt het wel een dingetje. Verder zeg ik niet teveel, kan ze ook niet zenuwachtig worden. Je weet niet waar zo’n instructeur op let, maar wat mij betreft kan ze zo een velenging krijgen. Maar ik ben natuurlijk bevooroordeeld. Voor de zekerheid zou ik maandagmorgen maar uit de buurt van Stompwijk-Rijswijk blijven en als u een blauwe Opel Meriva tegenkomt sla dan de eerste de beste zijstraat in, voor uw eigen veiligheid haha.

Ma succes en ik hoop dat u met vlag en wimpel voor de test slaagt!

Agnes Hofstede

Eindelijk is het zover. Na maanden van verbouwen gaan we open. Aanstaande zondag zullen wij onze deuren openen tussen 17.00 en 19.00.

U krijgt dan de gelegenheid om het vernieuwde café te komen bewonderen onder het genot van een hapje en een drankje.

Vanaf woensdag 6 oktober is onze snackbar geopend van:

woensdag t/m zondag van 16.00 – 21.00 uur.

Het eetcafé is geopend van:

vrijdag t/m zondag van 12.00-24.00 uur.

Ook zullen wij thema-avonden gaan organiseren

maar daar leest u in de volgende Dorpsketting meer over.

We zien u graag zondag vanaf 17.00 in ons café

Team Eetcafé De Hoge Brug

P.S. Wij zijn ook per boot bereikbaar.

Nog heel even terugblikken op het stoelen festijn en daarna alleen maar genieten als we door het dorp rijden en de stoelen her en der zien fleuren.

Bijna dertig stoelen zijn er geverfd door jong en oud.

Maar zonder hulp vooraf van veel mensen was dit allemaal niet mogelijk. Ik noem de even, sponsering van verf, kwasten etc. door Stichting Vlietwensen. En het Oranjefonds. De stoelen levering van tuincentrum de Driesprong en Yvon die ze heeft verplaatst van hot naar her, haar ouders die ze stalden, Ton Veenhof, die van tevoren, bij veel stoelen al een gat had gezaagd, zodat er een plantenbak in paste en Jona die ze dan weer in haar garage een plekje gaf en gisteren alles weer heeft opgeruimd. Verder alle mensen die geholpen hebben, koffie en koekjes meenamen etc.

En dan ineens was er een grote pan warme worst en broodjes, dat ging er bij iedereen wel in. Heerlijk!

In al deze boven genoemde acties is ons dorp GROOT.

Ik ben er trots op!

Met veel plezier heb ik mee  mogen werken aan het Panorama Platteland schilderij op de Molenwei. In eerste instantie met het aanleveren van materiaal, bestaande uit foto’s en informatie, daarna werd mij een kwast in de hand gedrukt door Cis Deijl de creatief directeur met de woorden ”Jij kunt toch ook schilderen, help maar mee”. Daar sta je dan bij het grote doek en voorzichtig ben ik begonnen met een piepklein ijsvogeltje en ja, dan ben je verkocht en voor je het weet sta je elke dinsdagochtend en later ook nog de zaterdagochtend te werken op het grote doek. Het was soms verschrikkelijk koud en er was zelfs even een stop, maar uiteindelijk moest het wel af.

Er kwamen nog meer hulptroepen bij en in juni was het af voor zover zo’n verhalend doek af kan zijn natuurlijk. De nieuwe schuur, de Barn, was klaar en met 12 man/vrouw hebben wij het doek overgebracht tot waar het nu netjes ingesnoerd hangt. Hierna moesten de mensen enthousiast gemaakt worden om te komen kijken en er zijn totaal rond de 1500 mensen geweest, de kosten zijn er nog niet uit, maar de mensen die geweest zijn waren het er wel unaniem over eens dat het zeker de moeite waard was om te komen kijken. Gemiddeld duurt een rondleiding 1 à 1,5 uur en dus begrijpen jullie dat er veel werk verzet is ook nadat het doek klaar was.

Bij elke rondleiding was een van de schilders aanwezig om erover te vertellen. Zelf heb ik een aantal grotere groepen waaronder de Stompwijkse ouderen, de Wijk en Wouden groep, een groep feestvierders van een verjaardag en de bijna 100 jarige mevrouw Janson met een deel van haar familie mogen rondleiden, buiten de wat kleinere groepen en soms een duo. Het was elke keer een klein feestje en ik heb veel nieuwe verhalen gehoord, teveel om op te noemen. Het avontuur zit erop, afgelopen weekend waren de laatste rondleidingen. We hebben met Vicky, Cis, Karin, Gerrit en Marian nog even geproost op het Panorama en nagepraat over alle hectiek waar we in terecht gekomen waren. Ieder gaat nu weer zijn eigen weg, maar we hebben een speciaal contact gelegd via een nooit te vergeten ervaring met het tot stand komen van dit mooie project. Misschien krijgt het een vervolg, wie, wat, waar en wanneer is nu nog niet bekend, maar ik hou jullie op de hoogte. Cis bedankt voor jouw vertrouwen in mij, zelf had ik dit nooit durven doen. Je kunt vaak meer dan je denkt, door het gewoon te doen.

Ria Luiten

In Stompwijk werd er op Burendag een leuke activiteit georganiseerd op de Pinksterbloem, waar gelukkig het hele dorp op kon inschrijven. Een buurtschap heeft vele buren en dus stonden er bijna 30 stoelen klaar om deze lekker op te pimpen. Onder de deskundige leiding van Elly de Waal van Hobbycirkel kon iedereen aan de slag met verf en kwast. Eerst even langs haar man Ysbrand voor het betere zaagwerk, nee niet van de poten, maar voor een gat in de zitting zodat er een mooie plantenbak in kan hangen. Toen ik aankwam was iedereen al volop bezig en het begon er zelfs al fleurig uit te zien alleen al door alle mensen die bezig waren met allerlei kleuren. Een potje koffie mee, wat lekkers voor erbij en iedereen die trek had kon wat pakken. Er was door Miguel ook nog voor sfeervolle muziek gezorgd en het zonnetje scheen, kortom een ideale dag om lekker buiten bezig te zijn.

Naar huis voor de lunch hoefde je ook niet want ineens stonden Michel Guijt en  Margriet Rotteveel daar met een pan vol knakworstjes en lekkere broodjes en konden we gratis smullen. Diverse buurtjes kwamen echt even gezellig buurten en daar is het ook voor opgezet natuurlijk. De eerste stoelen waren inmiddels van een nieuw laagje lak voorzien en wat een bonte stoelendans kunnen we er van maken in het dorp. Hopelijk blijven de kwajongens hier wel vanaf want ik heb begrepen dat er aardig wat schade was afgelopen week. De groene pad fiets moest uit het water gevist worden, de bloemen uit de fiets op de Meerlaan die er net nieuw ingezet waren door Marjolein, verdwenen en brievenbussen op de Stompwijkseweg ingetrapt.

Koop een boksbal en leef je uit, maar beschadig niet andermans spullen! Gelukkig hadden wij geen last op de Pinksterbloem en was iedereen in goede harmonie met elkaar aan het klussen. Team van de organisatie bedankt en met name Elly, Ysbrand, Petra, Leo, Ton, Jona en Yvon,  maar ook alle anderen die dit mogelijk gemaakt hebben.

Ria Luiten

Als je 84 bent en je rijbewijs dient verlengd te worden, dan hangt daar een keuring aan vast. Geen probleem, dat regelen we ff voor mijn moedertje. Dus een afspraak bij de SCAL was zo gemaakt, ik m’n moedertje gehaald want bij die keuring worden ook je ogen gedruppeld. Tenminste, dat was 5 jaar geleden zo dus we gingen er deze keer ook gewoon weer van uit dat ze dat zouden doen. Niet dus, dat moest apart. Ook geen probleem, ook dat regelen we ff. Na wat gezoek en gebel een winkel gevonden die zulke keuringen deed, want niet elke brillenwinkel of oogarts doet dat. Afspraak gemaakt en afgelopen vrijdag was het zo ver. Aangezien ik al zo’n 10 jaar niet meer in Leidschenhage was geweest en al helemaal niet na de verbouwing, aan mijn zus gevraagd waar we het beste konden parkeren zodat we zo dicht mogelijk bij de betreffende winkel konden staan. Zij legde het keurig uit en dus kon ons niets gebeuren….dachten we. Vrijdagmorgen begon al goed bij mij met een zachte band. De garage was nog niet open maar gelukkig hadden we de dag ervoor een speciaal pompje gekocht om de banden van mijn scootmobiel op te kunnen pompen en dat pompje was ook geschikt voor autobanden. Dus mijn wederhelft pompte de longen uit zijn lijf maar met 4 harde banden ging ik dan met enige vertraging toch richting Stompwijk. Mijn moedertje stond al klaar en wij naar Leidschendam. Tja en dan ?? Waar was nou die ingang van de garage bij de Jumbo. Daar zegt m’n moeder, ik zie een bordje! Nee, zeg ik want dit is niet bij het tweede stoplicht. Okay, wij door naar het tweede stoplicht, daar de hoek om en toen moesten we nog een keer de hoek om. Dat had mijn zus niet gezegd maar ja, we konden nou niet meer terug dus wij er toch in en volop ruime invalidenparkeerkeerplaatsen direct bij de lift. Bingo dachten wij en wij naar boven. Maar ja, waar moet je dan heen? Stond een keurig bord met een grote pijl waar we stonden en waar we heen moesten….helemaal aan de andere kant. Maar welke kant? Gelukkig was er een lieve dame die ons de goede kant op hielp dus wij, twee krakkemikkige stuntels met rollator aan het lopen. Halverwege dacht ik echt dit gaat niet goed, m’n moeder valt zo dood neer. Maar even uitrusten en toen ging het toch weer en ja hoor daar was uiteindelijk de winkel. Ik m’n moedertje gedropt en terug gelopen om de auto te halen en om te proberen in de goede parkeergarage terecht te komen, want als we zo ook nog terug moesten met een moeder met gedruppelde ogen….gaat hem niet worden. 2 parkeergarages verder had ik eindelijk de goede, ik goed ingeprent waar ik stond en ik naar beneden. Ik zat nauwelijks of daar komt m’n moeder al aanlopen…ze was klaar want ze hoefde niet gedruppeld te worden! Haar pupillen waren groot genoeg. Maar ze moest wel even € 119,—  afrekenen. Nou, na al dat gedoe vonden we dat we dat we wel wat lekkers hadden verdiend, dus een grote beker warme chocomel met slagroom en een appel kaneel muffin maakte alles goed….dachten we. Toen onze buikjes gevuld waren, wij naar de parkeergarage, in de lift naar boven, de hoek om…..en geen auto! Ik dacht even dat ik gek werd, ik wist toch zeker dat ik hem daar had neer gezet. Dus de hele garage afgezocht, nee hoor niets te vinden. Ma ging ook aan de wandel en ik zag al gebeuren dat ik haar ook nog kwijt raakte, dus ik zette haar neer bij de ingang op de rollator en blijven zitten tot ik zeg dat u mag bewegen haha. Okay, dat heeft ze braaf gedaan maar daarmee hadden we nog geen auto. Dus ik naar boven maar daar kwam ik buiten op het parkeerdek, nee daar was ik echt niet geweest. Dan met de lift maar naar de eerste etage en wat blijkt, als je de lift uitkomt denk je al dat je bij de winkels op de begane grond bent want als de liftdeur open gaat loop je zo tegen de Media Markt aan. Maar dan moet je even 2 x een hoek om en dan kom je in de parkeergarage en ja hoor, daar stond de auto braaf te wachten. Wat was ik blij, want ik kneep hem toch stiekem wel een beetje! Dus ik weer naar de volgende etage waar m’n moedertje nog braaf zat te wachten en haar naar beneden gesleept. Aangezien we allebei geen pap meer konden zeggen was het nog even ienemienmutte wie er zou rijden maar ja, aangezien m’n moedertje moet blijven rijden was zij de pineut. Pffffff….. de nieuwe Mall is ontzettend mooi geworden maar ons zien ze er niet meer!!

Agnes Hofstede

Gisteren was het eindelijk zover.

Vanwege de Vlietdagen kon er ook in Stompwijk ontbeten worden. We hadden ons aangemeld voor de eerste sessie. Toen we er heen gingen (9 uur dus), was het nog somber weer. We hadden er een hard hoofd in. Maar eer we goed en wel zaten, kwam al spoedig het zonnetje tevoorschijn.. Ook waren er gezinnetjes met kinderen die er lekker tussen door huppelden. We moesten wel eerst onze coronapas laten zien.

Toevallig had (Wiljan mijn kleinzoon) dit zaterdagmiddag voor mij in orde gemaakt .

Daarna werden we verwend met een goed gevulde ontbijtdoos. Koffie en thee werd bij ons aan tafel bezorgd. Ook de nieuwe burgemeester was bij dit vroege ontbijt aanwezig en maakte met deze en gene een gezellig praatje. Kwart voor 10 werden we netjes gevraagd om het veld vrij te maken voor de volgende groep. Ook de burgemeester werd op gehaald, want hij moest ook nog naar Leidschendam en Voorburg.

Hiermee wil ik ieder een bedanken die dit, voor ons  hebben georganiseerd. Ik was met mijn buurvrouw en we hebben er van genoten.

Groetjes Ria v. Dijk

De opbrengst van de collecte voor het Prinses Beatrix Spierfonds heeft het schitterende bedrag van € 1027,98 opgebracht!

Ik wil hierbij de collectanten hartelijk bedanken en iedereen bedankt voor hun gulle gift.

Graag tot volgend jaar.

Namens het Prinses Beatrix Spierfonds,

Hélène vd Bosch (coördinator)