Eigenlijk ben ik niet zo met het coronavirus bezig, ja ik weet dat het er is en hou me ook wel rustig maar ik heb sinds december 2019 ernstige gezondheidsproblemen en dat gaat eigenlijk boven het virus.
Gelukkig knap ik wel wat op, maar ik ben er nog lang niet.
Ik heb een tijd mantelzorg gehad en mijn man deed de rest.
Het is in het begin heel rustig geweest, de kinderen kwamen ook niet maar nu gelukkig weer wel regelmatig en ze doen ook boodschappen. Zelf doe ik dat nog niet maar binnenkort gaat Jan zelf weer naar de winkel. Het wordt toch weer wat makkelijker dus dat moet wel kunnen.
We gaan wel regelmatig wandelen en fietsen maar verder kom ik eigenlijk nog niet.
Ik kan met mijn herstel nog wel anderhalf jaar zoet zijn. Toen het virus net was uitgebroken gingen de bezoeken aan het ziekenhuis ook niet door. Inmiddels is dat weer op gang gekomen en heb ik weer een afspraak. Dan weet je weer wat meer.
Dat er regels zijn is wel goed, maar de regering houdt zich er zelf ook niet altijd aan. Je hoort veel tegenstrijdige berichten en de versoepeling gaat best wel snel. Ik ging ook altijd naar de gym bij Maria en mijn revalidatieproces moet ik ook nog afmaken. Dat wil ik ook, want ik wil toch weer helemaal beter worden en genoeg energie hebben om weer leuke dingen te doen.
Als ik helemaal ben opgeknapt en de Soos kan ook weer veilig draaien dan kom ik zeker weer.
Het is maar een kort stukje, maar door alle andere dingen aan mijn hoofd gaat de rest een beetje aan mij voorbij.
Cok Faas
(uit het boekje (mijn) leven met corona, dat in het begin van de coronatijd, – vorig jaar dus – door en voor de leden van Ouderen Soos Stompwijk is gemaakt)
Wat begon als een spontane actie naar aanleiding van de bijzondere actie Support Casper die Jeroen met zijn team zou starten, 72 uur in de glazen kas, is er een rollercoaster door het dorp gegaan. Wat een mooie, lieve, prachtige schilderijen en creatieve objecten heb ik hier bij ons achter aangeboden gekregen voor de Kunst- en Crea veiling voor Casper. Het leek wel een galerie of een museum. Wat een uren werk lag en hing er en het bijzondere is toch wel dat ik weet hoe je hecht aan een eigen creatie, maar allemaal, niemand uitgezonderd had het er graag voor over vanwege deze mooie actie. Op het laatste moment moesten de veilingmeesters in quarantaine, dat kan natuurlijk gebeuren in deze tijd en gelukkig gaat het goed met ze. Uiteraard had ik wel een probleem, want schilderen is een heel andere discipline dan de schilderijen voor zoveel mogelijk geld verkopen en dat in één uur tijd. Gelukkig wist ik op het laatste moment twee andere kanjers vast te leggen en mede door Petra Oliehoek en veilingmeester Hans Lelieveld is er in deze korte tijd iets meer dan 3000 euro opgehaald, dus de cheque die aangeboden werd is nog wat opgelopen.
Het was veel meer werk dan ik vooraf had ingeschat, juist doordat er zoveel enthousiasme was. Gelukkig waren er veel behulpzame mensen, waaronder Milou, Cindy, Bianca en Sanne. Iedereen bedankt voor de hulp en voor jullie bijdrage in welke vorm dan ook. Ook de kopers bedankt en geniet van jullie mooie aankoop. Het idee is goed geslaagd, wij hadden plezier in het maken, jullie nu met het kunstwerk thuis en hopelijk kan Dr. Casper met zijn team de behandeling van alvleesklierkanker verbeteren en kunnen de patiënten een beter vooruitzicht krijgen op genezing. Want daar is het uiteindelijk allemaal om te doen geweest.
Op de eerste dag van het Glazen Huis bracht Casper van Eijck een bezoek aan de Kas. Hij nam een gesigneerd shirt mee van Sinisterra, een populaire speler van Feyenoord, die Stompwijk in actie in een veiling kon inbrengen.
Al vrij vlot kwamen er biedingen op het gesigneerde wedstrijdshirt binnen. Van verschillende kanten en ook werden allerlei netwerken van Stompwijkers en oud-Stompwijkers ingezet om de aandacht van Feyenoordfans op dit unieke item te vestigen. Omdat de veiling via Facebook verliep bleek ook dat sommigen pas later in actie kwamen en zo in de race deel namen om dit mooie gesigneerde shirt te bemachtigen.
De prijs liep steeds verder op. Liefhebbers die een bod uitbrachten, ook Orion en Reach Unreachable bleven azen op het Feyenoord-shirt. Zelfs het Ajax-gevoel werd opzij gezet. En dat allemaal voor het goede doel, Support Casper. Uiteindelijk trok Reach Unreachable aan het langste eind. Een trio uit Stolwijk kocht het gesigneerde shirt voor € 900.
En toen werd er een indrukwekkend item in de veiling ingebracht. Gijs van Tilburg, 12 jaar en kleinzoon van Piet en Conny Janson, doneerde zijn door Memphis Depay gesigneerde bal. Gijs woont in Moordrecht en wilde bijdragen aan Support Casper. Hij is zijn opa verloren aan longkanker en met de opbrengst van zijn bal draagt hij een steentje bij aan Stompwijk in actie. Dat maakte wel wat los! Al snel liepen de biedingen op en zelfs Gijs was verrast. Verschillende bieders boden tegen elkaar op. Uiteindelijk bood Orion het meest en werd de bal voor € 275,- betaald. Gijs is onder de indruk en de organisatie van het initiatief van Gijs.
Hans van Breukelen heeft een speciale band met Support Casper. Hij is zijn vrouw verloren aan alvleesklierkanker en middels verschillende initiatieven zet Hans zich in voor de stichting. Hans werd benaderd voor een telefonisch interview tijdens het Glazen Huis en besloot een gesigneerd PSV-shirt te doneren. Vooral een drietal Stompwijkers aasden op dit shirt. Cindy Vurens, Marc Hilgersom, trouwe PSV-supporters. Uiteindelijk kwam 1 minuut voor einde deadline een mooi bod van € 350 binnen van oud-Stompwijker Victor Monster. Hans van Breukelen maakt samen met oud-Stompwijker Ton van Veen deel uit van de Raad van Commissarissen van PSV. Dat moet wel lukken om dat PSV-shirt in handen van leeftijdsgenoot Victor Monster te krijgen.
Het meest unieke veilingitem kwam van de trouwe Stompwijk-ganger Barry Badpak. De bekendste Leidenaar van Nederland en omstreken bood een privéconcert aan. Voor de bieder thuis of in De Bles. Dat leverde nogal wat concurrentie op. En concurrentie? Dat is prijs opdrijvend. Yorick Boon leverde uiterste krachtsinspanningen, Orion ging diep door het stof, maar in the end waren het de Chickies die samen met Upperlake en friends voor € 2.005,- een privé-concert van Barry Badpak binnen harkten. Een geweldige prestatie, Chickies!
En tussendoor leverde Aad van Velsen een mooi veilingitem aan. Een tegoedbon voor het meerijden in zijn allernieuwste rallytruck. Dat leverde nogal wat liefhebbers uit zijn eigen fanbase aan. Michael Bult uit St Annaland heeft een mooi bod van € 555,- neergelegd en is de rit met Aad gegund. Als straks de situatie in het kader van corona wat rustiger is en de praktische zaken met de gloednieuwe rallytruck geregeld zijn, kan Michael mee met Aad.
De vijf items hebben in totaal € 4.085 opgeleverd. Een mooie bijdrage aan het totale resultaat.
Wat hebben jullie veel teweeg gebracht door jezelf 72 uur op te sluiten in een glazen kas bij de ingang van de Bles. Jullie hebben Stompwijk en de Bles goed op de kaart gebracht. Het voornaamste doel, € 15.000,- inzamelen voor Support Casper om de behandeling van alvleesklierkanker te verbeteren hebben jullie ruimschoots overtroffen. Het hele dorp werd erbij betrokken en zelfs ver daarbuiten werden mensen enthousiast. De Luiten familie met Rick, Jack en Frans als organisatoren met eerbetoon aan onze neef en vriend Henk die helaas bijna 10 jaar geleden aan deze verschrikkelijke ziekte overleden is, mocht rekenen op een grote schare familie, vrienden en dorpsgenoten. Zij hebben daarmee alleen al het gigantische bedrag van bijna 9000 euro opgehaald. Een prachtig resultaat.
Eigenlijk was er vier dagen lang van alles te doen. De jeugd was heel actief, met sponsorloop, lotenverkoop, oliebollen en cupcakes bakken. De alpaca’s werden extra gekamd door Iris om de leuke kaarten te verkopen, Isa heeft mooie armbandjes gemaakt en te koop aangeboden. Martijn en Koos hebben in de nacht een halve marathon gelopen, bands kwamen in en uit de Bles, DJ’s van vroeger tot nu draaiden op verzoek mooie platen, Alexander zong het dak eraf. De kunstenaars en creatieve dorpsgenoten hebben hun werk beschikbaar gesteld voor de veiling. Prachtige interviews met Dr. Casper zelf en andere artsen, een patiënte waarvan ik vond dat zij supersterk was. Tussendoor voor jullie alleen maar shakes en weinig slaap. Er gebeurde teveel om alles op te noemen, jullie hebben een mooie geschiedenis geschreven, een voorbeeld voor velen. Chapeau! Nu hopen dat er met dit gigantische bedrag een betere toekomst kan komen voor mensen met alvleesklierkanker. Support Casper en dat doen wij Stompwijkers en met ons gelukkig velen.
In 2018 kregen de bewoners van het Wilsveen en de Voorweg (vanaf de Molenvaart tot Zoetermeer) van het Hoog Heemraadschap van Rijnland bericht dat de kade aan de Landzijde moest worden verstevigd en opgehoogd, gezien de vele bebouwing, bruggen enz., geen eenvoudige klus. Het traject zou in twee fases worden opgedeeld, 1e fase het gedeelte vanaf de Molenvaart tot Intratuin en fase twee tot Zoetermeer. Vooraf gaande aan de planvorming vonden z.g. keukentafel gesprekken plaats waarbij ieder zijn wensen kenbaar kon maken. Tijdens een bijeenkomst in SnowWorld werd het z.g. V.O (voorlopig ontwerp) gepresenteerd, waarbij van elke situatie uitgebreide details werden getoond. Hierop konden door de betreffende bewoners/eigenaren de eventuele opmerkingen worden aangegeven. Na het definitief worden van de plannen startte de aannemer medio 2020 met de uitvoering van de eerste fase. De werkzaamheden vonden allemaal via het water, middels pontons, plaats.
Nu de werkzaamheden zijn afgerond, is te zien dat de inspraak die de betreffend bewoners en eigenaren hebben gehad duidelijk zichtbaar is n.l. vele type beschoeiing, hoog, laag enz. maar ook door het Hoog Heemraadschap, de oplossing van een z.g. bloembak (tevens kleikist) is een mooie oplossing voor de situatie van de dicht op het water staande oude woninkjes (zie foto).
Wel heeft er een ware kaalslag plaats gevonden vele, vaak beeldbepalende, bomen (o.a. Treurwilgen) moesten het “loodje leggen”. Het zal wel even duren maar met de nieuwe aanplant zal binnen niet al te lange tijd het beeld van Wilsveen weer zijn “als van ouds”.
En dan nog even dit: Het H.H. Rijnland heeft voor de begeleiding van de werkzaamheden gekozen voor een medewerker die geboren en getogen is in het Wilsveen, dus de meeste mensen kent en “de taal” spreekt, bovendien de nodige praktische kennis heeft en voorzien is van een dosis “Boeren verstand”.
En dat heeft gewerkt: problemen of opmerkingen werden in kortste tijd besproken en opgelost, hoewel niemand echt gelukkig was met een verhoging van de kade.
Mijn “civiele hart” heeft een goed gevoel gekregen over de werkzaamheden, Inspraak /burgerparticipatie, enz.
Sinds jaar en dag kun je Wil tegenkomen bij De Bles. Al op zeer jonge leeftijd startte Wil bij Wim en Annie toen haar moeder, die daar ook al werkzaam was, Wil meenam. Ze is haar werkende leven nooit meer weg gegaan en ook haar dochter en zoon hebben de nodige uurtje gewerkt bij Het Blesse Paard. En nu is ook haar kleindochter bij De Bles aan de slag.
Vier generaties, maar Oma Wil is toe aan haar verdiende rust. Al kunnen we natuurlijk nog wel een beroep op haar doen voor haar heerlijke salades of om een handje te helpen.
Een afscheidsfeestje doen we pas na coronatijd, maar voor nu hartelijk dank voor je vele jaren trouwe dienst bij mij en bij al mijn voorgangers. Hulde!
Deze week zullen er ongetwijfeld nog veel meer Stompwijkers jarig zijn en ik wil ook hen feliciteren en een mooi jaar wensen, maar twee springen er voor mij uit.
Petra van Es, onze altijd bezige bij wordt op 5 januari 65 jaar jong en dat is een feestje waard, maar helaas het kan nog niet uitgebreid gevierd worden. Daarom mijn felicitaties via de Dorpsketting. Petra, een prachtig jaar voor jou en ook al zeg je weleens dat je in de rustmodus zit, je bruist van initiatieven om iedereen te vermaken of aan iedereen te denken in deze nare tijd waar veel mensen aan huis gebonden zijn. Geniet zelf met volle teugen met jouw gezin.
Mijn “tante” Coby Wensveen, die voor ons gewoon Coby is, bereikt helemaal een mooie lustrum leeftijd. Zij wordt op 9 januari 80! Je gelooft het toch bijna niet, ze loopt wel niet meer zo hard, maar ze komt overal. Helaas ook voor haar geen grote party, maar we proosten op haar en hopen dat we haar later in het jaar alsnog een knuffel kunnen geven. Blijf gezond en in beweging, geniet samen met Nico en de familie nog van veel mooie momenten.
