Spontaan schieten me Boon’s Dagmarkt, het Kapperscafe en Jeanet’s yin yoga in de Dorpspunt te binnen, in willekeurige volgorde. It’s a small world after all en wie het kleine niet eert. Dus ja, dan ben je als nieuwe Stompwijker al behoorlijk geïntegreerd toch?

En nu ik nog even heb nagedacht schieten me de Stompwijkse Paardendagen en de bijbehorende kermis in gedachten. Ik vroeg ooit aan mijn buurman waar die gehouden werden. Hij zei: “Hier, we wonen er middenin!” Kon ik niet geloven. Tot ik op een gegeven dag mijn gordijn openschoof en zag dat “onze” ophaalbrug een bordje voor de fietsenstalling had gekregen. Geweldig! Nooit gedacht. Wat een sfeer. 

En diezelfde buurman nam me mee naar een heel raar muziekfeest, Koeienpop. Bizarre humor. Goeie muziek. Mooie sfeer. Zelf drinken meenemen en in een teil met water gooien.

En nu we daar toch in de buurt zijn: heel bijzonder vond ik de opening van de rondweg, een mooi eerbetoon aan de bedenkers en bouwers, maar ook hilarisch om te denken dat de dorpelingen dansend en zingend achter een truck aan zouden gaan lopen voor de inwijding van de eerste kilometer. Niet dus. Met dertig graden hitte in de schaduw en zwermen mussen die langs de kant van de weg lagen te creperen had je dat achteraf misschien kunnen weten.

En dan die enthousiaste stier die achter het spreekgestoelte tijdens de openingswoorden van een notabel iemand zijn koeien verwende alsof er niet een half dorp stond te schateren. Altijd fijn om te zien dat de natuur onverstoorbaar zijn gang gaat. 

Dus ja, hoop gebeurd dit jaar hier bij ons in Stompwijk. En heel veel goede dingen. De corona eindelijk voorbij. De Dorpspunt weer bruisend. De Dorpsketting is er een mooie getuige van, die wordt steeds dikker. Stompwijk leeft! Prachtig dorp om in te wonen. 

Het kon allemaal slechter. Veel slechter. Want als je ietsje verder dan Stompwijk denkt, dan word je helemaal akelig van de gedachte aan de mensen uit de Oekraïne. Mensen zoals wij, niets verkeerds gedaan, leefden gewoon hun leventjes, waarvan ineens de huizen aan flarden werden geschoten. Bommen vielen. Tanks daverden door de straten. Ze moesten hun boeltje oppakken en vluchten. Vaak zonder man, broer en vader. Ook naar Nederland, ook naar ons. Tot .. ja tot hoe lang?

Zie ze lopen met hun boodschappentassen, hun kinderwagens, pratend in hun mobieltjes. Rechtop, het is een trots, sterk volk, maar innerlijk gebroken en verteerd van verdriet en onzekerheid.

Laten we hopen dat die mensen als ze eind 2023 terugdenken aan het beste wat ze dan is overkomen kunnen zeggen: we mochten gelukkig weer terug, we mochten ons land weer opbouwen, het was allemaal een verschrikkelijke droom, we pakken ons leven weer op! Laten we hopen dat ook zij dan weer lekker naar de kapper kunnen, de supermarkt, de yoga, naar muziekles, de kermis. Want die mooie kleine belevenissen in het leven, daar heeft iedereen recht op. Niet alleen wij Stompwijkers.

Met vriendelijke groet, Bas de Leeuw

Mijn zoon Sem van der Meer en ik gaan in februari 2023 naar Ghana toe. Wij gaan daar o.a. op bezoek bij een ziekenhuis in Hwidiem waar ik jaren terug stage heb gelopen. Ook gaan we op bezoek bij scholen. Graag willen we aan deze reis ook een goede actie hangen.

Via mijn netwerk ben ik op zoek gegaan naar gebruikte medische materialen om mee te nemen. Graag willen we ook iets meenemen voor de kinderen in Ghana. Heb jij kleurboeken, kleurpotloden, stickervelletjes, ballonnen of ander klein materiaal over wat nog in prima staat is en over is? Mogen wij dit dan misschien meenemen naar de kinderen in Ghana?

Ook zijn we nog op zoek naar een grote koffer om alles in mee te nemen, een koffer die daar mag blijven.

Wil jij ons helpen en zo de kinderen in Ghana iets extra’s geven? Wij zorgen ervoor dat het een goede bestemming krijgt.

Je kan het meegeven aan Sem of mij of  langsbrengen bij Van Merodestraat 3 in Stompwijk.

We kunnen het ook ophalen als je ons een berichtje stuurt! Dank jullie wel en voor iedereen

fijne dagen en een gezond en liefdevol 2023!

Mariska en Sem van der Meer, Tel; 0648334007

Naast uitvoerend danseres ben ik mij de laatste 2 jaar gaan focussen op de social media app TikTok. Ik vond het eerst nogal suf maar na het constant posten van korte dansvideo’s merkte ik al snel dat het mij veel meer kon brengen! Nou heb ik dit jaar de 300.000 + volgers aangetikt op TikTok en kan ik het al een tijdje mijn werk noemen! 

Hiervoor had ik geen idee hoe je via social media een inkomen kon krijgen, ik gok vele van jullie ook niet haha! Omdat ik het zakelijke gedeelte toch liever uit handen wilde geven, heb ik dit jaar een nieuw management in Amsterdam, zodat ik mij alleen op het creatieve gedeelte hoef te richten en niet meer zelf hoef te onderhandelen!

Ik krijg dus aanvragen binnen (dit jaar) van o.a. merken als Hunkemöller, Lay’s, Mentos, Reebok die reclame willen maken d.m.v. een dans video met het product/kleding via mijn TikTok en/of Instagram platform.

Daarnaast ben ik Spaanstalig artiest en kan ik met trots zeggen dat mijn eerste uitgebrachte nummer dit jaar, al bijna op 1 miljoen streams staat en m’n nummers wereldwijd worden beluisterd! Toch wel een droom! 

Wat misschien ook een leuke highlight is om te delen met Stompwijk: ik ben afgelopen maand als artiest getekend bij het Muziek label “De Formule”. Volgend jaar wil ik mij meer richten op muziek en eigen shows dus wie weet, Summerland?? *hint* 

De buitenlandse dansopdrachten heb ik het afgelopen jaar moeten afslaan, omdat ik hier zonder QR helaas nog niet mocht komen. Maar ik kan wel zeggen dat ik mij genoeg heb vermaakt in NL! Ik ontmoet steeds leuke lieve mensen, ik ben gezond, heb de allerleukste vriend, de liefste familie en vrienden dus ik heb eigenlijk niks te klagen!

Dus leef ik m’n droom leven? Zeker! Alleen de Villa en de Porsche ontbreken nog, maar mocht het zover zijn laat ik het wel even weten haha!

Ik wil iedereen alvast een heel mooi, liefdevol, gezond en gelukkig nieuw jaar wensen! Ga je dromen achterna en haal er alles uit!

Liefs, Lani van Santen

P.s. aanstaande vrijdag 23 dec. komt er een nieuw remix nummer van mij uit op Spotify/YouTube!

Mocht je het leuk vinden mij in de gaten te houden kan je mij vinden op TikTok, Instagram, YouTube en Spotify onder de naam: Lani Manila.

Een van de eerste aanpassingen bestond uit het  wijzigen van de naam in ‘Eetcafé De Nieuwe Brug’.

Wie zijn die uitbaters en wat zijn hun plannen en ideeën?

Wie zijn jullie en waar komen jullie vandaan?

Wij zijn Jair de Groot en Lindsay de Niet. Jair komt uit de Lier en Lindsay uit Den Haag.

Hoe komen jullie in Stompwijk terecht?

Via de makelaar van Ron Verhagen.

Wat is jullie indruk tot nu van Stompwijk in het algemeen en van de Stompwijkers in het bijzonder?

Wij zijn voor ons gevoel met warme handen ontvangen.

Hebben jullie ideeën die het eetcafé nog beter op de kaart kunnen zetten?

Het is leuk dat iedereen ons wil helpen, zowel met ideeën als met klusjes doen.

Wij hopen overigens wel dat de Stompwijkers die nog geen kijkje bij ons hebben genomen, dat wel gezellig willen komen doen. Wij hebben ideeën zat en ook veel ideeën gekregen. (waar wij zeker allemaal wat mee gaan doen). We zijn nu 3 maanden open en beginnen nu de mensen een beetje te leren kennen. Maar we kennen nog lang niet iedereen. Open staan wij eigenlijk voor alles.

Staan jullie open voor initiatieven op het terrein van de sport, waarbij je bijvoorbeeld kunt denken aan het inrichten van een inschrijvings- en startpunt voor een toertocht op natuurijs?

Vroeger verhuurde de café-eigenaar roeibootjes en kano’s. Idee?

De roeibootjes en kano’s zijn zeker een leuk idee. Echter hebben wij vernomen dat dit zonder goedkeuring van de gemeente helaas niet mogelijk is.

Een leuk initiatief uit het verleden is het organiseren van een muziekmarathon op diverse locaties in het dorp.

Een muziek marathon lijkt ons super om te doen. En wij gaan hier ook zeker wat mee doen.

Groetjes, Jair en Lindsay 

Alweer een jaar voorbij. Verleden jaar om deze tijd was ik in de lappenmand, met van alles en nog wat.

Daar het er uitzag dat ik met de feestdagen niet thuis zou zijn, had ik besloten om geen kersstalletje neer te laten zetten.

Mijn (rubberen) beeldjes waren verpulverd, dus dat kwam mooi uit. Maar aangezien ik 21 december toch naar huis (mocht of moest) hebben mijn dochters snel nieuwe beeldjes gekocht en de kamer versierd. Dat was toch ook wel weer gezellig. De 3 koningen zijn nog onderweg hoor.

  Hiermee wil ik familie vrienden

en

bekenden mooie kerstdagen

en

een gezellige jaar wisseling

en

vooral een gezond 2023 toe wensen

Ria van Dijk

Voor mij waren dat wel de Stompwijkse Paardendagen. Wij kijken er elk jaar altijd naar uit. Nooit gaan we op vakantie tijdens dit evenement. Door de Corona toestand was dat voor mij wel iets wat eigenlijk niet kan. Het is ook bijna niet te geloven dat we 2 jaar geen Stompwijkse Paardendagen hebben gehad. En dat mijn reuk en smaak weer terug kwam. Dat is ook wel te merken aan mijn Corona lichaam. Alles is weer bijna als van ouds.

Ik hoop dat we volgend jaar weer mogen zingen tijdens het diner van het nationale ouderen fonds. In plaats daarvan deel ik nu 10 pakketten aan de deur. Vorig jaar werd mij dat ook gevraagd en ik doe dat graag. Dus na het schrijven van dit alles, ga ik mini kerstpakketten uitdelen aan de ouderen waarvan ik denk dat zij het wel kunnen waarderen dat wij ook aan hen denken tijdens deze (moeilijke) feestdagen. En het allerbeste wat mij is overkomen is dat het met mijn gezondheid weer beter gaat. Daar kan geen miljoen euro tegen op!

Fijne feestdagen en waardeer dat je er elke dag mag zijn!

Carmen

Ik heb niet één ding wat het beste is wat me is overkomen in het afgelopen jaar, qua incident of iets dergelijks.

Voor wat betreft werk gerelateerd als wijkagent heb ik het afgelopen jaar heel veel tijd en energie gestoken in het persoonlijk contact maken met heel veel wijkbewoners in Stompwijk (bij hen thuis).

Deze contacten zijn heel waardevol (geweest) voor het kennismaken met de wijkbewoners en zij met mij, met als doel om te zorgen voor een laagdrempelige uitwisseling van informatie over en weer en om ervoor te zorgen dat de wijkbewoners mij (makkelijk) weten te vinden / kunnen bereiken

Dit doel heb ik zeker bereikt en zal daar ook aankomend jaar mee verder gaan.

Met vriendelijke groet, John Heij

Mijn hoogtepunt van 2022 – door Juliette Dominicus

De uitbreng van mijn documentaire ‘Indisch Zwijgen’ was voor mij het hoogtepunt van 2022. De film, waar ik drie jaar aan heb gewerkt, ging deze zomer in première. Het idee voor de documentaire ontstond na het overlijden van mijn oma die in Nederlands-Indië is geboren. Ik realiseerde me dat ik bijna niets wist over mijn familiegeschiedenis. Ik ontmoette een filmmaker met een soortgelijk verhaal en we besloten om onze krachten te bundelen.

We wilden geen traditionele geschiedenisfilm maken, maar juist een film die ingaat op de emoties die Indische Nederlanders, waaronder wij zelf, ervaren. We hebben talloze Indische Nederlanders door heel het land geïnterviewd om meer over het onderwerp te leren. Dankzij een crowdfunding hebben we de realisatie van de film mogelijk gemaakt. De documentaire was voor ons geen eindpunt, maar een begin. Daarom organiseerden we een tour door het land met meer dan 40 vertoningen en nagesprekken. We gaven ook workshops over hoe je met dit zwijgen binnen families om kunt gaan. Waar we ook kwamen, de film maakte veel emoties los. 

Er kwam landelijke media-aandacht voor de film en dit najaar gingen we de bioscopen in. Momenteel zijn we bezig met onze volgende documentaire “Tussen Wal en Schip”, over het tussen wal en schip vallen van de Indische Nederlander. De erkenning en herkenning voor dit onderwerp betekenen veel voor mij, omdat ik denk dat er nog veel te leren valt over dit verzwegen verleden. Ik hoop dat ik met deze films een gesprek kan openen over een verleden dat lang onderbelicht is gebleven.

Stills en behind the scenes beelden uit de documentaire

Gewoontegetrouw blik ik weer graag met u terug op het afgelopen jaar, in alweer mijn 4e jaaroverzicht voor de Dorpsketting.

Het was me het jaartje wel, qua weer en natuur welteverstaan. Als ik even terug denk, schieten twee sleutelwoorden mij te binnen: Record en Extreem, want daar draaide het om in 2022.

Er is enorm veel over te vertellen, of in dit geval over te pennen, dat ik nu al aanvoel dat het best wel een flinke portie leesvoer kan gaan worden. Dus zeg ik opnieuw: ‘Ga er maar fijn voor zitten, of goed voor liggen, daar gaan we…’

Januari

25 jaar geleden, 1997, vond vlak na de jaarwisseling de Elfstedentocht plaats. Rond de jaarwisseling van 2021 naar 2022 was het maar liefst 13 graden en daarmee gelijk en warmterecord. De hele maand viel er weinig regen, het was bewolkt, er was mist en amper zon. Tijdens de meetperiode was er iets bijzonders waar te nemen, want één keer was de mist namelijk zo hardnekkig dat het ook overdag mond dicht zat. Er ging toen zelfs landelijk een stookAlert uit om de houtkachels en openhaarden uit te laten vanwege het windstil weer door de mist. Het was zo uitzonderlijk dat Midvliet tv die dag zelfs een mistreportage maakte. Vanwege de bewolking en de mist deze maand viel het mij ook op dat de maan, waar ik graag naar kijk, vele avonden niet te zien was

31 januari hadden we de eerste storm van 2022 en wat voor één!  Windkracht 9, heel wat bomen aan de Stompwijkseweg vielen om. Met name hadden deze keer de duinen schade opgelopen, want er waren hele stukken duinen weg geslagen zag ik via de tv. De oudere Zeeuwen zullen terug gedacht hebben aan 1 februari 1953, de watersnoodramp, het scheelde maar een dag.

Februari

Deze maand bestond qua weer uit ‘De Strijd der elementen’,  namelijk een harde wind en veel regen. We moesten maar liefst drie stormen op een rij trotseren en nog zware ook, Windkracht 10 en 11!. Als natuur en weer liefhebber heb ik een voorliefde voor 1; de wolken, 2; de bomen en 3; de vogels.

Mijn inmiddels geliefde 300 jaar oude beuk in het pastoorsbos viel tijdens één van deze stormen om. Het was net zo’n beeldbepalend voor Stompwijkers als de Drie molens en de kerk, en velen van ons zijn ook bij de Beuk vereeuwigd. Er gingen diverse bomen om in Stompwijk, met name op de van Kampenlaan. Veel dakpannen vielen op de grond en dakbedekking raakte los en werd weggeblazen. In de herfst en winter hebben wij zicht op de Meer en Geerweg en nam ik tijdens één van deze stormen iets waar, wat ik nog nooit ergens had gezien. Het water uit de Meer en Geervaart werd als het ware omhoog gezogen en om vervolgens als schuim weg te waaien.

De wolken joegen voorbij, beangstigend enerzijds en prachtig om te zien anderzijds. Onze maker, God, liet met dit alles Zijn kracht en Zijn macht zien in het dorpje Stompwijk en ver daarbuiten. De Bijbel, Willibrordvertaling, zegt hierover in Job 36 vers 27 tot 29 ; ‘Hij schept de druppels van het watervlak zeeft regen uit de nevels, die in wolken en vlagen gutsend neerstort op de aarde. Hoe zou iemand Hem kunnen begrijpen, Zijn tent is een wolk, Hij woont in de stormen.

Deze maand hadden we een paar keer nachtvorst, maar overdag dook de temperatuur niet onder de nul graden. Er was dus geen sprake van winterweer. Op het nieuws kwam het bericht dat door het zachte weer de paddentrek veel eerder was gestart.

Maart

Wat een verademing, na 2 maanden bewolking, mist, regen en storm, ineens heel ander weer te hebben na de maand wisseling. Dagen achter elkaar was het zonovergoten weer met een blauwe lucht.

Alleen in de nachten hadden we vorst. Vlak voordat de zon onderging, was de lucht prachtig oranje en als de zon bijna op kwam, eveneens. Het was telkens een momentopname want het was ook zo weer weg.

Opeens was het volop lente en zag ik in Stompwijk en even naar buiten overal weer sneeuwklokjes, narcissen, krokussen, tulpen en blauwe druifjes bloeien .

16 maart, op de dag van de gemeenteraadsverkiezing, tevens hier Adviesraad verkiezing, kregen we te maken met een fenomeen en wat voor één ..Saharazand, oftewel woestijn stof, was door de juiste windrichting, na een woestijnstorm, zelfs in Stompwijk terechtgekomen. Al zou ik het liever een verkeerde windrichting noemen, als mens. Record na record sneuvelde qua zonuren en droogte. Er viel deze maand maar 0,7 mm regen en dat in de Groei en Bloei maand bij uitstek. De Rijn bij Lobith had nog nooit zo laag gestaan in maart. De fruitbomen hadden al bloesem, terwijl de nachten nog niet vorstvrij waren.

Op tv zagen we de beelden van de boomgaarden, waar het echt nachtwerk werd. Men was druk in de weer met het beregenen en met de vuurkorven om, zo mogelijk, het fruit nog te redden. Door het zachte weer, overdag zon en droog, vernam ik op het journaal dat de pollen nu eerder in de lucht waren, met namen van de Berk.

April

Nee, het was geen 1 april grap van het KNMI, de weersverwachting en de waarschuwing voor sneeuw op 1 april.

Er viel inderdaad 2 cm sneeuw. We beleefden even het natuurlijke WinterWonderland. Hierna kregen we omslag van weer. Een aantal dagen stond er een harde wind en er viel veel regen per bui. Ook kregen we een aantal hagelbuien en was alles letterlijk even hagelwit. De regenvlagen zagen wij snel voorbij komen. Hierna bleef het week na week droog. De paar druppels regen die vielen waren al verdampt voordat ze de grond bereikt hadden. Deze maand kan in één woord samengevat worden: Droogte!

Een gewaarschuwd mens, en zeker een Dijkgraaf, telt voor twee. Met in het collectief geheugen nog de dijk verschuiving bij Wilnis, omgeving Woerden, hield men dijk inspecties. Men keek of de dijken waren uitgedroogd, scheuren hadden, konden gaan schuiven, enzovoorts.

De akkers hadden dubbel zwaar door de droogte. De zaden konden niet ontkiemen in de grond en het opgekomen gewas verdroogde op het land. Je zal maar boer of tuinder zijn! Er kwam namelijk een verbod op het beregenen met water uit sloten, vaarten en kanalen. Op het nieuws hoorden wij dat de egels als eerste slachtoffer werden, door gebrek aan voedsel. De slakken, wormen en insecten gingen dieper de grond in, omdat het grondwater steeds lager kwam te staan.

Mei

Deze maand vernam ik op het journaal dat de lente van 2022 in de top 50 kwam van het droogste voorjaar sinds de oprichting van het KNMI. We hadden dagen achtereen prachtig weer, volop zon, een blauwe lucht en witte wolken. Het bleef droog, droog, droog. Het was haast een gebeurtenis. Op 19 mei zat er 12 mm hemelwater in onze regenmeter op het balkon, en op 20 mei nog eens 11 mm Daarna viel er af en toe wat regen, met de nadruk op af en toe, en wat. Voornamelijk bleef het droog en stond er een harde wind die alles nog drooggemaakte dan het al was.

Juni

Niets is zo veranderlijk als het weer, 5 en 6 juni was het Pinksteren en regende het hard en lang. Het regende zelfs zo dat de Pinksterdagen van 2022 de natste werden sinds de waarnemingen van de KNMI. Het kan verkeren bleek opnieuw. Daarna bleef het droog en hadden we zondag weer met een aangename temperatuur. Er was weer een fenomeen, want ze hadden niet alleen volle maan, wat al prachtig genoeg is, Nee, we hadden nu een supermaan. Hij was extra groot en schitterde nog feller en oogde nog geler. Het was prachtig om te zien.

17 en 18 juni was het onaangenaam warm, ruim 30 graden Voor het eerst in mijn leven heb ik Lathyrus gezaaid. Half juni bloeide de Lathyrus rijkelijk op ons balkon. Wat een mooie kleuren en wat een heerlijke geur kwam er tevoorschijn uit een paar zaadjes. 

Ook in het buitengebied bloeide alles overvloedig, zag ik rijdend per scootmobiel. De felle kleuren vielen extra op, geel het koolzaad, rood de klaprozen. De temperatuur schommelde steeds van ruim 20 graden, aangenaam warm, tot 25 a 30 graden, onaangenaam warm, en weer terug. Er werd gewaarschuwd voor de zonkracht, die was 7 a 8, en dat hield in dat de huid met 10 minuten al verbrand kon zijn. Het is het vermelden waard, maar we hadden vreemd genoeg deze periode wel frisse nachten en het was overwegend droog.

27 juni was er een windhoos, met name in Zierikzee Zeeland. In Stompwijk veel die dag maar liefst 22 mm regen

Juli

De man of vrouw die het weer praatje hield op tv had het meermaals over saai en ééntonig weer vele dagen achtereen was het dan ook half-om-half, dat wil zeggen, een blauwe lucht met witte wolken en zonneschijn. Er viel steeds af en toe een beetje miezerregen. 

Ja, en toen werd het 18 juli…de dag van de kortebaandraverij in Stompwijk, die niet doorging vanwege de hitte. Het werd die dag ruim 30 graden .

19 juli werd de eerste dag van de Nijmeegse Vierdaagse ook geschrapt. Het werd Toen ruim 35 graden. Het was heel ongezond weer voor de paarden en de mensen, beide dagen vanwege smog en ozon.

Stompwijk was uitgerekend deze dagen zeer kleurrijk omdat de Nederlandse vlag overal op hing. Op zijn kop welteverstaan, blauw-wit-rood, want de boeren zijn in nood! Het gaf aan dat de boeren ondersteboven zijn vanwege de stikstof plannen van het kabinet. Door de droogte was er dijkbewaking ingesteld, voor het geval dat…

Deze maand was er al wespenoverlast door het droge warme weer. Normaliter is augustus pas de wespentijd. Door de droogte was het gras hier en daar al geel geworden. Zeker hartje zomer zijn de weilanden dan juist prachtig groen. In juli valt gewoonlijk 75 mm regen en nu viel er 25 mm. Dan hadden we ook nog eens overuren zon deze maand.

Augustus

1 en 2 augustus waren op het nieuws allerlei droogte gerelateerde onderwerpen te horen en te zien. Door de lage waterstand van de rivieren werden de veerpontjes uit de vaart gehaald, moesten de binnenvaartschippers hun vracht halveren en mochten de binnenvaartschepen elkaar niet meer passeren. De waterstand van de Rijn bij Lobith was extreem laag geworden. In 100 jaar was dit 2 keer voorgekomen. De heide bloeide al begin augustus in plaats van eind augustus/ begin september.

Ver van de grote rivieren en de paarse heidevelden hadden wij in Stompwijk er gevleugelde vrienden bijgekregen. Wilde parkieten, groen met een rode snavel, houden zich op in de bomen en struiken van de Pinksterbloem en/of elders in het Stompwijkse groen. Er waren saaie eentonige weerpraatjes vonden de weermannen en vrouwen zelf Een aantal dagen ruim 20 graden, dan een paar dagen 25 a 30 graden en dan weer terug. Deze schommelingen hadden we in juni ook al, zoals u heeft kunnen lezen.

Dan groot nieuws: deze zomer kwam in de top 3 van de droogste zomer sinds de waarnemingen van het KNMI. 1: 101 jaar geleden, 1921 2: 46 jaar geleden, 1976 en 3: nu in 2022. Wij kunnen een leven lang leren, want dankzij de extreme droogte waren er bijzondere verschijnselen waar te nemen. Via het journaal maakten we kennis met mosdiertjes op het strand en zoetwater kwallen in de plassen

Ja en toen werd het 5 dagen lang ruim 30 graden, een hittegolf dus. 15 augustus viel er eindelijk 5 mm regen in Stompwijk en was er een flitser regenboog te zien. Een tijdlang waren deze weersverschijnselen, regen en regenboog, niet waar te nemen, dus dat viel extra op

17 augustus  viel 15 mm in het dorp van Het Dorstige Hert . Elke druppel telt, maar 20 mm totaal is voor het buitengebied een druppel op een gloeiend land.  Na de 5 hittegolf dagen hadden we een aantal drukkend warme, heel benauwde dagen. Om ons hoofd en de rest koel te houden, smikkelen en smullen Mirjam en ik elke avond van komkommer en tomaat. Half augustus had de Rijn bij Lobith de laagste stand ooit bereikt. Voor de cijfer liefhebbers in ons dorp kan ik mededelen dat de Rijn 6,48 meter boven NAP stond normaliter is 8 meter 70 boven NAP. Voor de binnenvaartschepen gold nu zelfs éénrichtingsverkeer.

In augustus bloeide de oleander op ons balkon meer dan rijkelijk. Wat een overvloed aan witte bloemen!  De plant komt oorspronkelijk uit Arabië, dus vreest de warmte niet. Hij vaarde meer dan wel bij het warme en droge weer. Deze maand was het gemiddeld 25 tot 30 graden en droog. Er was een record aantal zonne-uren en zonkracht verbroken. Het was zodoende ook een heel goed pompoen jaar geworden.

September

4 september was het de 100ste warme dag van 2022. Slechts 12 keer waren er 100 warme dagen geweest per jaar sinds de waarnemingen

5 september viel in Stompwijk 23 mm regen september, 6 september kwam er nog 21 mm bij. Deze avonden en nachten was er onweer. Eén keer verplaatste de bliksem zich horizontaal en daardoor dus zonder bliksem slagen en gedonder. Heel mooi en erg apart om te zien!  Het was wisselvallig weer, regelmatig veel regen en er stond een harde wind . De temperatuur zakte onder de 20 graden. Eindelijk steeg de waterstand, wat was dit hard nodig. Ook de natuur snakte lang naar water.

21 september was de eerste herfstdag. We hadden toen al echt herfstweer gehad en nog voor de boeg, want dagen achtereen stond er een harde wind en regende het. Onze clivia en twee anthuriums konden eindelijk een paar uur op het balkon staan. Het kalkvrije hemelwater maakte de drie planten stofvrij en fris. Zowel de clivia als de anthurium schonken ons extra veel bloemen dit jaar, sinaasappel oranje en vuurrood.  

Oktober

We kregen rustig nazomerweer, zon, blauwe luchten, witte wolken en het was droog. Daarna regen en een harde wind. Beide weersoorten wisselden elkaar af, om en om en om. Toen werd het windstil en kregen we met mist te maken. Diverse avonden hadden we vlak voor zonsondergang prachtige luchten. We zagen de kleuren roze, rood en oranje verschijnen. De struiken rond het Pinksterbloemveldje kleurden eveneens prachtig rood. Eke dag het bekijken meer dan waard. De bomen en de struiken verder weg verkleurden ook van groen naar rood, geel of bruin.

Het zaad van de eerste ronde afrikanen verzamelde ik en zaaide het in letterlijk ‘goede aarde’. Opnieuw mijn dank aan de Stompwijkse paarden voor de puur-natuur mest, zo rijkelijk geschonken. In oktober stonden voor de tweede maal afrikanen op ons balkon in bloei en nog rijkelijk ook.

21 oktober telde ik ze voor de aardigheid en kwam al aan 32 stuks en er zitten nog heel veel knoppen in, dus …

Oranje is een vrolijke kleur zeker bij somber herfstweer. Ze kunnen naar waarheid zeggen, 2 hoog wonend, ‘Oranje boven, oranje boven, leve de Afrikaan’.

28 en 29 oktober was het extreem warm, het werd maar liefst 22 tot 25 graden. Een unicum, dit was nog nooit eerder voorgekomen zover in het jaar, sinds de waarnemingen. Mijn dochter Mirjam kwam op de eerste extreem warme dag per fiets thuis van het boodschappen doen in Zoeterwoude, bij de Jumbo supermarkt en de Kruidvat drogist. Ze vertelde enthousiast dat de koeien weer in de weilanden stonden en het gras elders net gemaaid was. 

Na de tweede extreem warme dag ging notabene de wintertijd in

November  

Het was even omschakelen voor de flora en fauna, maar ook voor de Stompwijkers. Dagen achter elkaar stond er een harde wind, namelijk windkracht 5 en regende het hier 7 a 9 mm per dag.

6 november was een uitschieter qua neerslaghoeveelheid We hadden een regentje voor heel de dag. Niet hard, maar gestaag regent het urenlang, soms even wat harder. Er viel 15mm. Deze dagen waren er zeer mooie wolkenpartijen te zien, wit, grijs en zwart gekleurd.

Tussen de buien door schijnt de zon oogverblindend fel. De Afrikaantjes stonden half november nog in bloei en werden dagelijks bezocht door drie bijen tegelijk. Best bijzonder dus. Aan de struiken verschenen de rode en oranje besjes weer. Wat mooi om naar te kijken en het oogt extra vrolijk bij somber weer. De bladeren bleven deze herfst langer aan de bomen en struiken zitten door het zachte weer. Rood, geel en bruin verkleurd, vielen ze pas half november eraf. Bij windvlagen regende het massaal blaadjes.

12 november alweer een unicum, het werd maar liefst 15 a 16 graden. Dit was nog nooit voorgekomen, zo laat in het jaar. Ik las op het balkon in de herfstzon een streekroman en genoot..

13 november was de temperatuur iets lager maar nog steeds zeer aangenaam. Zelfs zo dat Mirjam op het balkon heeft ontbeten en dit notabene hartje herfst. Slechts één week later, 19 en 20 november was het overdag koud en hadden we de eerste nachtvorst, 3 graden onder nul.

Mirjam en ik waren toen gelukkig al 2 weken bezig extra vitamines C tot ons te nemen. We aten en eten trouwens mandarijnen per dag of drinken sinaasappelsap. Heerlijke vitamine bommetjes, puur natuur in plaats van vitamine C pillen uit een potje. Bij de Boon’s dagmarkt kunnen kindjes en lekker mandarijntje pakken en daar staat een opschrift bij deze luidt: ‘vitamientjes zijn onze vriendjes’.

Ja, jong geleerd is oud gedaan, vandaar

29 november, de dag dat Nederland met oranje met 2-0 won van Qatar, bleef het ook overdag potdicht door de mist, net als 1 januari ook gebeurd was

December

5 december lag er in Limburg 2 cm sneeuw. Voor de kindjes daar dubbel boffen, de Sint op school én sneeuw.

5 dagen was er geen zon maar wel mist en nevel. Het was hierdoor nog eerder donker. Hierna scheen de zon uitbundig en was er weer een blauwe lucht. De lucht kleurde ook weer prachtig als de zon opkwam en onderging. We hadden nachtvorst en overdag was het slechts een paar graden boven nul.

Het was een mooi gezicht, de rijp te zien vanuit ons huisje,  met name het wit op de struiken, het grasveldje, de weilanden, enzovoort.

Zo naderen we langzaam maar zeker het einde van dit verslag en van dit bijzondere jaar qua weer en natuur

De nieuwjaarswens van Gijs Veldhuizen, mede namens mijn dochter Mirjam. Wat 2023 ook geven of nemen zal, Gods zegen, vreugde en kracht toegewenst bovenal.

Uw dorpsgenoot, natuur en weerreporter,

Gijs Veldhuizen  

Foto’s: Debbie van Ooststroom, Jan v.d. Sman