Één keer per week, 2 uur
Telefoon 06-21544305
Gezocht Huishoudelijke hulp
Categorie archieven: Dorpsketting
Winterkledingbeurs 2021
Dinsdag 16 november 10.00 – 16.00
Woensdag 17 november 10.00 – 16.00
Donderdag 18 november 10.00 – 16.00
Vrijdag ******GEEN BEURS!******
Zaterdag 20 november 10.00 – 16.00
Op de fiets bereikbaar vanuit Voorschoten via de kniplaan over de fietsbrug richting Stompwijk. Doorrijden tot net voor het viaduct over de A4. Vanuit Stompwijk is het de Kniplaan op richting de Vliet en net over de A4 het 1e huis aan de rechterkant (parkeren op de parkeerplaats vogelplas)
Wij vragen voor ieder kledingstuk dat wordt verkocht 10% extra voor het goede doel dat wij met de kledingbeurs willen steunen. Dit jaar komt de opbrengst ten goede aan Stichting Yayasan Setetes Embun, Stichting Berhan en Stichting Amigos. Kijk op: www.yayasansetetesembun.org,
In verband met de maatregelen rondom corona kunnen er een beperkt aantal mensen tegelijk naar binnen. Het kan zijn dat u daarom even moet wachten op uw beurt.
Adres: kniplaan 4, 2266 GK Stompwijk, e-mail : t.angenent@hetnet.nl
Tel.nr.: 070 31 77 00 2 of 06 11 85 44 66
Keuring- slot
Dit stukje kan ik beginnen met waar ik vorige week mee geëindigd ben, met vlag en wimpel!!
Want met vlag en wimpel is mijn moedertje geslaagd voor haar rijtest en mag ze weer 5 jaar overal naar toe sjezen in haar fijne autootje. Zelfs de examinator gaf aan dat ze met vlag en wimpel geslaagd was. Dat is toch wel weer fijn, want ook al is er altijd wel iemand beschikbaar om haar ergens heen te brengen, als je vanuit Hoogmade of Schipluiden naar Stompwijk moet komen om haar 500 meter verder te brengen om een middagje te kaarten en ook weer te halen wordt het wel een andere zaak. We doen het met liefde maar het is heel fijn dat ze gewoon zelf kan rijden, kan ze gaan en staan waar ze wil en is ze van niemand afhankelijk. Ma gefeliciteerd en gewoon blijven rijden zoals u nu doet dan is er niets aan de zeis!!
En zo gaat het dagelijks leven weer zijn gangetje, de laatste paar middagen is het toch nog heerlijk weer, zodat we daar nog even van hebben kunnen genieten. De tuin gaan we nu toch echt wel winterklaar maken, de wonderplanten van één van de lieve leden van de Ouderen Soos groeien nog steeds de pan uit, de grootste is zelfs 2.20 meter. Als de maand oktober nog zo blijft dan kunnen we daar ook nog het zaad uithalen en proberen volgend jaar zelf de plantjes zo groot te laten groeien. Nu was het eerste werk al gedaan en hoefden we alleen het plantje in de grond te zetten. De fuchsia’s doen het ook nog steeds goed, maar die hebben we wel naar het kasje verplaatst want de nachten zijn toch fris. Mijn wederhelft heeft nog een heel aantal stekken genomen en het lijkt erop dat die goed aanslaan. Ik moet echt alle credits hiervan aan hem geven, ik vind het leuk om naar te kijken en gezellig om erbij te zijn maar ik ben geen type die met m’n handen in de grond gaat zitten wroeten en daarna een uur bezig is om alle aarde weer onder mn nagels vandaan te halen brrrr. Mijn klus in de tuin is het gras maaien, als ik mij goed voel, en dat is meeeeeeer dan genoeg haha.
Afgelopen weekend was het weer Formule 1, heerlijk. Een sport voor ons is om de namen van de coureurs en teambazen te verbasteren tot iets leuks. Zoals is Frans Tost, teambaas van Alpha Tauri, French Toast en Nikita Mazepin, coureur bij Haas, ineens Nikita Marsepein, heerlijk zoet snoepgoed in de sint en kersttijd (of Mazespin omdat hij vaak spint met zijn auto en daardoor buiten de baan terecht komt) Lando Norris, coureur bij Mac Laren is Lando Snorris omdat hij zo lekker met zijn auto over het circuit kan snorren. Esteban Ocon , coureur bij Alpine is Esteban Pocon, omdat mijn mannetje zo lekker in de tuin bezig kan zijn en we regelmatig ergens Pocon bij doen. De gekste combinaties komen voorbij dat maakt het nog een stukje leuker. Max Verstappen rijdt bij het Team Red Bull en dat is dan ook een standaard drankje wat hier zondag tijdens de race gedronken wordt. Misschien zeggen deze namen u niets, maar wij hebben de grootste lol. En als we dan elke race andere aliassen kunnen verzinnen hebben we het helemaal naar ons zin. Ach je, je moet toch een hobby hebben, anders wordt het zo saai.
Lieve lezers van dit stukje, wat toch ook een klein beetje hoop geeft is dat het coronavirus toch wat lijkt te verdwijnen. Dat wil niet zeggen dat we weer helemaal los kunnen gaan en in de winkel doe ik nog braaf mijn mondkapje op, evenals in het ziekenhuis en bij de dokter, maar het ziet er positief uit. Er wordt nog hard gewerkt aan passen, polsbandjes, verbeteren van het vaccin, de vraag een derde vaccin of niet maar heel voorzichtig denk ik dat we het ergste hebben gehad. De Ouderen Soos is weer begonnen, 7 november begint ook het zangkoor weer met een mis en dat geeft toch hoop. Anderhalf jaar afzien maar het lijkt de goede kant op te gaan. We houden met elkaar nog steeds vol!
Een lieve groet en tot de volgende keer, Agnes Hofstede
Gouden mandje gezocht
Deze 2 broertjes uit 2008 zijn samen op zoek naar een nieuw thuis.
Door privé omstandigheden zijn ze bij ons in de seniorenclub terecht gekomen, maar we denken dat ze gelukkiger zijn als ze samen in een huis zonder andere huisdieren geplaatst worden.
Ze zijn opgegroeid in een appartement met een dakterras en wij denken daarom ook dat ze prima in een flat geplaatst kunnen worden met een goed afgezet balkon.
Hun gebitjes zijn pas helemaal opgeknapt en de slechte kiezen zijn verwijderd, ook zijn beide heren helemaal door onze dierenarts nagekeken en zijn we erachter gekomen dat Bikkel aan zijn rechterpoot last heeft van artrose en hiervoor de rest van zijn leven pijnstilling nodig zal hebben.
Tantor is de dappere van het duo en staat altijd vooraan voor knuffels, kammen, eten gezelligheid. Ook geniet hij van op schoot zitten/liggen en likt hierbij graag aan je arm en kleding.
Bikkel is wat onzeker en moet zeker in het begin overgehaald worden tot knuffelen, kammen en kroelen. Voordat we zijn gebit hebben opgeknapt wilde hij alleen natvoer eten maar we hopen dat nu zijn pijnlijke kiezen getrokken zijn hij ook te verleiden is tot brokken. Als je zijn vertrouwen hebt gewonnen is hij dol op aandacht en loopt hij graag met je mee om zijn nieuwsgierige neusje overal in te steken.
Omdat Tantor en Bikkel zo aan elkaar gehecht zijn plaatsen we deze broers alleen samen.
Besluiten woningbouw
De gemeenteraad is laat op gang gekomen na de zomervakantie. Op 5 oktober vond de eerste raadsvergadering plaats waarin besluiten werden genomen. De raad nam een behoorlijk aantal goede besluiten. Zo werden het bestemmingsplan voor de Meeslouwerpolder en een mooi bouwplan aan de Westeinderweg in Stompwijk goedgekeurd. Aan het bestemmingsplan voor de Meeslouwerpolder is lang gewerkt, het biedt o.a. ruimte aan de tuinbouwbedrijven.
Aldus Christen Unie – SGP
Corrie Janson- van Haaster, deel 2
We worden nu eenmaal niet allemaal 100
Maar Corrie wel!
Waar waren we. Corrie geboren in Voorschoten. Haar beide ouders en oudste zusje overlijden aan tuberculose.
En hier wordt het verhaal interactief door invoeging van de herinneringen van Nico van Vliet. Zijn ome Janus van Vliet had destijds de boerderij in Voorschoten gekocht. Jaren later gaf Corrie aan de boerderij nog eens te willen bezoeken, dat heeft Corrie samen met haar zoon gedaan. In de woonkamer hing nog steeds de klok, de klok die de oudste zus van Corrie, staande op een stoel moest stilzetten, na het overlijden van haar moeder. Dat was gebruikelijk in die tijd, net als dat de gordijnen gesloten werden. Zij werd er emotioneel van. Weer later heeft Nico nog pogingen gedaan om de klok voor haar te achterhalen. Helaas was de klok toen niet meer in oude staat. Het uurwerk was eruit en de kast geverfd.
Corrie en 2 broertjes worden 2 jaar na het overlijden van hun moeder ondergebracht bij Ome Jas en tante Kee in Stompwijk. Op de lagere school, als er geld werd ingezameld voor de juf voor een verjaardagscadeautje, hadden veel arme kinderen een probleem. Veel geld was er niet, héél misschien een stuiver. Ze kreeg nog wel eens een kwartje, maar dan moest ze een dubbeltje geven voor een kaars bij het Heilig Hart, maar dat deed ze dan stiekem niet, want ze wilde niet voor schut staan voor die meiden van Waaijer en Luiten. Ze wilde niet de arme ziel uithangen!
Ze heeft haar man Cor leren kennen, doordat hij vaak voor de zwarte handel, in de oorlog, kaas en boter kwam kopen bij haar pleegouders. Haar broer Rinus had verkering met de zus van Cor, Lena Janson. Dat is een dubbele familie dus, broer en zus trouwen met broer en zus. Hierdoor wordt Lena Janson, Lena van Haaster en Lena van Wissen wordt Lena Janson. Snapt u het nog.
Die Jansonnen hadden veel gevoel voor humor én grote bekken. Er zullen vast mensen zijn die een hekel aan hen hadden. Vroeger was er meer standsverschil en de middenstanders voerden vaak het hoogste woord. De Boschen, Waaijers, Luitens. Maar, de Jansonnen zaten niet in besturen.
De oorlog heeft ze niet aan den lijve meegemaakt. Wel weet ze dat toen de Duitsers Stompwijk binnen kwamen, pastoor Floor hen op stond te wachten. Ze hebben geen honger gehad. Er waren onderduikers en vluchtelingen. Mensen uit Rotterdam, een journalist van de Maasbode uit Voorburg werd in huis genomen, omdat hij geen eten had. Ome Jas en tante Kee, lieten ze overnachten in de stal of achterhuis. Van de Jodenvervolging wisten we helemaal niets. Er waren immers geen communicatiemiddelen. Niet zoals nu. Mensen uit de stad kwamen vooral naar hun huis voor het eten. Jongens, die konden werken, werden naar Duitsland gestuurd en doken dus heel graag onder.
Er was er nog eens eentje die veel te vroeg tevoorschijn kwam. De avondklok was ingevoerd, als er dan na acht uur gebeld werd, kon je ervan op aan dat het Duitsers waren of de ondergrondse. In ieder geval paniek!
Dan moest Rinus als de bliksem maken dat hij weg kwam naar de schuilplaats. Die was ze in de stal tussen de strobalen gemaakt. Er was ook eens een onderduiker, hij moest met Rinus mee om zich te verschuilen. ‘Het bezoek’ was de deur nog niet uit en meteen stond die onderduiker alweer in huis. Hij bleek achter de keukendeur hebben staan luisteren, hij kon de onzekerheid mogelijk in combinatie met angst, niet aan. Kwaad dat Rinus was, want als ze de onderduiker gepakt hadden, zou Rinus ook de sigaar zijn geweest.
Soms waren het Duitsers, maar ook mensen die zich als Duitser voordeden. En zij roofden de boel bij de boeren weg. Kaas werd achter een luikje in de slaapkamer of onder de vloer verstopt.
Gelijk nadat de oorlog was afgelopen trouwen Corrie en Cor. Ze gingen met een koets met 2 paarden naar de kerk. Tijdens het gesprek verdwalen in mooie fotoboeken en zien allemaal bekenden of onbekenden, waaronder vluchtelingen uit de oorlog. Tegen de muur bij de ingang van de kerk spot ik mijn moeder, Sjaan van Santen, ze schelen maar een paar maanden en hebben bij elkaar in de klas gezeten.
Na zoveel jaren te hebben ingewoond, zegt tante Kee vlak voor haar trouwen, dat ze hen misschien maar toch met vader en moeder moet aanspreken. Ze zijn nooit geadopteerd maar altijd nichtje en neefjes gebleven. Mogelijk omdat ze op den duur, toch graag de rol van oma en opa in wilden nemen.
Haar trouwjurk is genaaid door Riet Luiten (17), haar eerste trouwjurk. Haar man Cor had een klant die een stoffenzaak had in Den Haag, hij leverde de stof. Die mooie witte schoentjes heeft ze geleend bij Marie Koot- Waaijer. De bruiloft werd gehouden in het Blesse Paard.
Ze gingen wonen in het voorste deel van het huis van moeder Janson. Dat was speciaal voor hen verbouwd. Binnen het jaar kwam de eerste. Klanten uit de stad kwamen op huwelijksbezoek en toen liep ze al te protsen, want ze was ze al zwanger. Kees was wel iets te vroeg geboren!
Ja, dat zeggen ze altijd! reageert zoon Aad: ‘Mam, je was toch wel netjes getrouwd, je was toch niet zwanger?’ vraagt Aad verontwaardigd. Hij krijgt het antwoord, dat hij zich niet mee hoeft te bemoeien! Ja, dat was vroeger vreselijk, vervolgt Corrie, als je al voor het huwelijk zwanger was. Net of je het grootse kwaad van de wereld had gedaan. Nu trouwen ze niet eens meer, gaan samen wonen en hebben al snel seksueel contact. Dat komt vooral door de voorbehoedsmiddelen dat geeft een enorm gevoel van vrijheid.
Een beetje opstandig was ze wel, zegt ze zelf. Ze kon goed voor zichzelf opkomen.
Ze had een aardige man en is uit liefde getrouwd. Dat vindt zijn neerslag middels de goede sfeer in het gezin van uiteindelijk 9 kinderen. Het was een druk huishouden. De was werd, met de hand in de stal gedaan, ver van het huis.
Er vinden door de loop der jaren verschillende verhuizingen plaats op een paar meter afstand van elkaar. Even kort van 62a (waar de eerste 4 kinderen werden geboren) naar 57 (waar het eerste meisje werd geboren), terug naar 62a (waar het zesde kind werd geboren). Toen nummer 60 gekocht en uiteindelijk een nieuw huis gebouwd (nummer 62b) op de grond van nummer 60. Op nummer 62b zijn de laatste 3 kinderen geboren.
(Cor en Corrie, 12,5 jaar getrouwd.)
Destijds kreeg je geen hypotheek in Stompwijk maar wel Leidschendam. De rol van de bank was meer het bemiddelen naar, in hun geval, een rijke dame op de Damlaan en daar is geld geleend.
Met de zaak heeft Corrie zich niet veel bemoeid. Ze hadden het goed, mijn man was echt een zakenman. Ze had al snel een daghulp en later 4 á 5 dagen per week hulp. Fietje van Santen heeft er jaren gewerkt, het contact is er nog. Ze denkt dat dat wel eens stak bij de grote gezinnen om hen heen. Die hadden geen auto of hulpje, ook wel pijnlijk.
Je deed de afwas in een teiltje op de tafel, die bedenkt was met een zeiltje. Afspoelen deed je niet.
‘Moet je nu al weer geld hebben’, zei haar man dan. Je hebt gisteren nog 100 gulden gehad. ‘Nou betaal jij dan de groenteboer, slager, kruidenier en de bakker’ was haar repliek.
Zo’n groot gezin kostte nogal wat. En hij was royaal hoor. Hij had lef. Hij kocht rechtstreeks kaas in bij de boer, dat schakelde de leverancier uit. De taken waren goed verdeeld, hij bracht het geld binnen en Corrie gaf het uit. Hij stelde het ook op prijs dat ze goed uitzagen.
Op de vraag of het inkomen gevolgen heeft voor de maatschappelijke positie, twijfelt Corrie een beetje. Kijk, onze kinderen gingen wel allemaal studeren, omdat dat kon. Wij hadden een groot huis laten bouwen met een bijkeuken, een echte badkamer, warm en koud water, overal kachels en later centrale verwarming van de erfenis van tante Kee haar pleegmoeder.
Als je honderd wordt, heb je veel te verhalen. Wordt vervolgd dus.
Heb je zelf nog mooie herinneringen deel ze dan, als cadeau aan Corrie.
Petra Oliehoek- van Es
Rouwkaart mevr. Corrie van Rijn
Bijbelpraatje
Hallo lieve kinderen,
Daar ben ik weer! Gaat ’t allemaal goed met jullie?
Vast wel, want net de Zomervakantie gehad en daar staat die van de Herfst al voor de deur! Beter kan het niet hè?
Toch weet ik dat jullie ijverige leerlingen zijn, maar ook de juffen en meesters zijn heel hard aan het werk om jullie het beste te leren, daarom is vakantie op zijn tijd, wel zeker goed! Daar moet je gewoon van genieten! Toch?!
Okay, laat mij nu maar meteen met de deur in huis vallen en praten over een onderwerp dat jullie beslist ook leuk vinden! Dat is: De Kinderboekenweek.
De winkels staan al vol hierover plus jullie eigen school erbij, dus voor jullie is dit natuurlijk geen nieuws meer! Toch wil ik dit niet overslaan, vooral omdat ik heel erg geboeid ben door het thema van deze Kinderboekenweek, met als titel: “Worden wat je wil”
Ja, dat vind ik heel mooi voor jullie, om nu alvast te beginnen te dromen over wat je later zou willen worden! Vroeger gebeurde het vaak dat de kinderen dat moesten worden, wat de ouders voor hen hadden gekozen, maar gelukkig is dat nu niet meer zo!
Dit thema, doet me eveneens denken aan mijn eigen schooltijd. Ik zat toen in de eerste klas, dat heet nu groep 3. Wel, ik had goed leren lezen, schrijven enzovoorts. De juf was heel lief, dat kan ik mij nog goed herinneren en had ons pas geleerd hoe een opstel te maken. Dat is een klein verhaal
opschrijven, over iets dat echt was voorgevallen, of dat je zelf had verzonnen. Wat de titel van het opstel was, dat weet ik niet meer, maar in elk geval hoefde ik niet lang na te denken en begon ijverig te schrijven.
Het gekke was, vertel ik jullie er ook nog even bij, dat ik toen er al van
droomde, stewardess te willen worden! Dat is iemand die zorgt voor eten en drinken in een vliegtuig of schip. Ik wou in een vliegtuig werken, omdat dat mij reuze leuk leek! Nu terug naar het opstel! Ik schreef, schreef en eindelijk was mijn verhaaltje klaar! Intussen waren de overige kinderen ook al klaar, dus vond de juf het fijn dat wij de verhaaltjes van elkaar konden horen.
Zo kregen een paar kinderen, waaronder ik een beurt om het eigen opstel voor te lezen. De opstellen van de andere kinderen waren heel mooi en toen moest ik! Ik begon met voorlezen en ik zie het nog voor mij hoe ze moesten lachen en brullen om mijn vertelsel! Toen mijn verhaal af was, klapten de kinderen in hun handen van pret en de juf natuurlijk ook! De juf vond mijn verhaal zo leuk, dat ik meteen naar boven mocht naar de zesde klas, nu groep 8 genoemd, om aan de juf daar te vragen of ik mijn verhaal mocht voorlezen?
Die juf was natuurlijk zeer verbaasd, over wat zo’n kleintje nou zou voorlezen, maar zette haar eigen les stil en toen mocht ik beginnen.
Wel, wel, ook daar was het dolle pret! Geboeid luisteren, dan weer lachen, nou het was duidelijk te zien dat ze er wel reuze zin in hadden!
Zelf had ik er ook heel veel plezier in en realiseerde mij opeens hoe blij ik hiermee was! Het feit dat ik voor een hele grote klas stond voor te lezen en dat iedereen naar mij luisterde………….?!
Dat gaf mij zoveel voldoening, dat ik opeens het antwoord had. Ik wist op dat moment heel zeker wat ik wou worden……..! Ik wou schooljuf, ja onderwijzeres worden! Geweldig! Dag, stewardess!
Toen mijn verhaaltje af was, kreeg ik van allemaal een hartelijk applaus en van de juf een prachtige plaatje als beloning! Opgetogen ging ik terug naar mijn klas waar iedereen mijn plaatje mocht bewonderen!
Ik wou daarna mijn nieuwe droom waarmaken en heb er alles voor gedaan om het ook te worden! Toen ik groter was, ben ik toen naar de Kweekschool, zeg maar de PABO, zoals het genoemd wordt, geweest en ben zo ook schooljuf geworden met de beste studie resultaten toen!
Ik kan nog veel meer vertellen, maar dat doet er nou niet toe! Het gaat erom dat als je wat wil worden, dat je ervoor moet gaan!
Er zijn zoveel beroepen. Het zou ook fijn zijn als er ook meer kinderen zouden kiezen voor een beroep in de kerk, dan kan de kerk ook veel meer mensen bereiken, om de mensen over God te vertellen! Maar hierover, een andere keer! Wordt wat je het liefste wil!
Okay, lieve kinderen,
Vertel eens wat:
Wat wil je later worden?
Wat zou je ervoor moeten doen?
Creatief bezig zijn:
Maak zelf een opstel over wat je worden wil en vraag aan de juf om dit voor te lezen in de klas?
Maak een gebedje, om de Here God te vragen, om je bij te staan om later een goede keus te maken voor wat je worden wilt!
Muziek:
Hier kan je het lied voor de Kinderboekenweek leren:
Tik in op Youtube: Worden wat je wil ( zangles )
Kinderen voor Kinderen. Ook voor groep 3 is er een leuk liedje Tik in op Youtube: Weet je wat voor werk ik doe?
Goed zo, lieve kinderen, nu stop ik maar!
Op youtube kan je nog heel wat leuks vinden over de Kinderboekenweek,
die loopt van: 6 oktober tot en met zondag 17 oktober!
Dat was het, Gods zegen en veel succes! Veel liefs en tot de volgende keer!
Olivia ( voorleesjuf)
Sleutel gevonden
Op de Doctor van Noortstraat t.h.v. het Dorpshuis.
Af te halen op Zustersdijk 4, Stompwijk
fam. Van Doorn
Stappenplan voor Coronabewijs
Vanaf zaterdag 25 september heeft iedereen vanaf 13 jaar een coronatoegangsbewijs nodig om bijvoorbeeld een restaurant, café, bioscoop,
theater of evenement te bezoeken. Zo wil het
kabinet het risico op coronabesmettingen zo laag mogelijk houden. Met de CoronaCheck-app maak je zelf op je mobiel een coronabewijs. Wie dat
lastig vindt, kan familie, buren of vrienden vragen om te helpen. Ook in de grote bibliotheken kun je hulp krijgen. Heb je geen mobiel? Je kunt het
coronabewijs ook printen.
Het coronabewijs is een persoonlijke QR-code. Dat is een vierkant met zwarte en witte blokjes. Je bewijst met je QR-code dat je gevaccineerd bent, negatief getest bent of hersteld bent van corona. Je laat je coronabewijs bij de ingang scannen als je bijvoorbeeld een restaurant, sportkantine, bioscoop, optreden of festival bezoekt. Je laat ook meteen je identiteitsbewijs zien, zodat het
zeker is dat de QR-code bij jou hoort.
Coronabewijs op je mobiel
Het maken van een coronabewijs in de CoronaCheck-app doe je zo:
1. Je downloadt de app in de Apple App Store of de Google Play Store op je mobiel.
2. Je klikt op “QR-code maken”. Je klikt op “Volgende”. Je selecteert waar je een QR-code van wilt maken.
3. Voor het maken van een testbewijs gebruik je de ophaalcode die je in een SMS of e-mail van de testlocatie ontvangt.
4. Voor het maken van een herstelbewijs of vaccinatiebewijs haal je je
gegevens op met je DigiD.
5. Je hebt nu twee QR-codes op je mobiel: een Nederlandse QR-code en een internationale QR-code.
De Nederlandse QR-code laat je scannen bij locaties in Nederland waar het coronabewijs nodig is. De internationale QR-code laat je scannen in het
buitenland of als je de grens overgaat. Bijvoorbeeld op de luchthaven.
Op papier kan ook
Wie liever een coronabewijs op papier heeft, gaat naar de website coronacheck.nl/print. Je kan daar het coronabewijs printen. Lukt dat niet? Bij de grote bibliotheken kun je vaak hulp krijgen bij het maken van een papieren coronabewijs.
Meer weten?
Als je meer wilt weten of vragen hebt over de CoronaCheck-app, kun je
kijken op coronacheck.nl. Je kan ook gratis bellen met de medewerkers van de Helpdesk op 0800-1421. Deze helpdesk is elke dag geopend van
08:00 tot 20:00 uur. Of stuur een e-mail naar helpdesk@coronacheck.nl.