Ik ga elke dag een uur wandelen, ik heb nog wel werk op me stekkie. Ik mis wel de badminton en kaarten. Ik ga elke week naar mijn zus in Kouderkerk fietsen en mijn kinderen komen regelmatig. 1.50 afstand houden, met mooi weer allemaal buiten.
7 feesten gemist, dat doen we dan maar in 2021.
Ik mis wel mijn vriendinnen en andere contacten, maar het zal wel weer goed komen.
de groetjes allemaal, Sjaan
(uit het boekje (mijn) leven met corona, dat in het begin van de coronatijd, – vorig jaar dus – door en voor de leden van Ouderen Soos Stompwijk is gemaakt)
De inzendtermijn loopt volgende week af. En ik begrijp dat het een lastig klusje is omdat ze soms echt uit het zicht hangen. Vandaar dat ik nu wat locaties ga prijsgeven. Sabina van Santen heeft er al echt veel kunnen vinden.
Er hangt er 1 in de buurt van de Knipbrug, 1 bij Santwijck en langs de Dr. Van Noortstraat in de buurt van nummer 59, maar nét niet. In en rond Pastoors bos en school wel 5 stuks. Langs het achterpad, maar waar. Meerlaan telt er ook wel 4 of 5 en zelfs een op de Geerweg. Over de Hoge brug zijn er ook 3 te vinden, nou dat schiet al lekker op. Op de Zwanebloem en Dotterbloem zijn er ook 2 á 3 te vinden.
De productie ligt in verband met corona even stop en er staan er al een aantal te wachten op een beschermend laagje. Zodra de lockdown weer enige ruimte biedt kunnen de workshops in kleine settingen hervat worden.
Sabine kan alvast wat vrienden of vriendinnen mobiliseren voor een workshop.
Donderdag 21 januari was het de dag van de knuffel.
Reden genoeg voor Midvliet om afgelopen zaterdag 23 januari in de studio via telefoongesprekken knuffels uit te delen én er op uit te gaan in onze kernen om door inwoners knuffels uit te laten delen aan degenen die het het hardst nodig hebben tijdens deze lockdown.
Onze reporters spraken mensen aan tijdens een acht uur durend live radioprogramma. Velen staken met de knuffel (een mooi pluchen rood hart) vrienden, vriendinnen, (groot)ouders en buren een hart onder de riem tijdens deze voor velen moeilijke tijden. Het leverde enkele bijzondere verhalen op.
Ook zal de bijna gehele tv-ploeg zaterdag en de komende week onderweg zijn om de knuffels af te geven bij de mensen die waren opgegeven door hen die gehoor hadden gegeven aan de knuffeloproep van Midvliet. We begonnen in Leidschendam, vervolgden onze knuffelreis naar Stompwijk en Voorburg en kwamen uiteindelijk in Wassenaar waar deze knuffelactie werd afgerond.
In Stompwijk mocht ik mensen aanspreken met de vraag: “Aan wie wil jij een knuffel geven” en dat gaf inderdaad mooie gesprekken.
Nicolien van Velzen gunt iedereen een knuffel, omdat iedereen in deze tijd een knuffel verdient, ook als is deze virtueel. Het hartje komt bij haar gehele familie terecht.
Gea van der Sman stelde de knuffel beschikbaar aan haar ouders die afgelopen week 55 jaar getrouwd waren en een pittige week voor de boeg hebben. Dus geheel verdiend die knuffel.
Hier hebben we Ibrahim vanuit de Van Santhorststraat die even tijd kon maken om een knuffel weg te geven. Hij was eigenlijk op weg naar zijn werk.
Volgens mij wordt zijn kleine broertje hiermee verwend.
Hier hebben we Roma, die net met haar ouders aan het boodschappen doen was. Roma heeft al duizend knuffels, maar er kan altijd meer bij. Zelf vindt ze het knuffelen met haar moeder het allerfijnste. Dat kan ze de hele dag doen. Weer iemand blij gemaakt.
Naomie van der Meer wilde erg graag een knuffel aan haar oma geven en niet bewaren voor het piepkleine zoontje in de maak onder haar jas. Op zaterdag gaat Naomie graag bij haar op bezoek, ze merkt dat de corona nu wel erg lang duurt en dat oma steeds meer haar vrijheid moet inboeten. Het wordt een doorgeefknuffel zodat de medebewoners van het akkermunt mee kunnen knuffelen. Koffie drinken mag nog steeds ook al is het groepje steeds kleiner.
Zo houden we het met elkaar vol.
Willem Luiten heeft een duidelijk doel voor ogen, deze knuffel gaat naar zijn schoonmoeder, Riet van Santen– Verburg. Ze verdient deze knuffel het meeste, ook zij is al maanden verstookt van de Ouderensoos en de nodige contacten. Hij gaat hem direct brengen.
Goed bezig Willem >
Dan konden we ook Piet en Martien Turkenburg stilstaand krijgen. Ze waren op weg met het paard om de schillen op te halen, zoals gebruikelijk op de zaterdagochtend.
Met op de bok twee vriendinnen die ontzettend van paarden houden, hun knuffel gaat uit naar de paarden, want met hun ouders knuffelen doen we al ontzettend vaak. En ja de tijd vliegt want vroeger had Piet ook haar moeder op de bok zitten. Zelf neemt Piet een knuffel mee voor de dochter van Maria, de vrouw van Martien, die in Swetterhage woont en die haar familie mist en het ook allemaal maar zo moeilijk vindt.
Bepaalde personen waren afgelopen zaterdag live op de radio te horen en hier wordt nog een samenvatting van gemaakt. Niet op de radio maar wel voor de microfoon was Robert Pruyssers. Ook hij merkt dat de maatregelen erg lang duren en mensen verlegen om een praatje zitten, maar ja dat is niet wenselijk in de supermarkt. Ook het alert blijven op het afstand houden en het dragen van mondkapjes is een noodzakelijk kwaad. Hier moeten de mensen wel op aangesproken worden. Kortom de lontjes worden wat korter, om die reden heeft iedereen een knuffel verdiend een is deze bij de kassa opgehangen.
Alle foto’s zijn gemaakt door B.W. Damen, medewerker van Midvliet.
Heb je na dit gelezen te hebben het idee de boot gemist te hebben, mag je altijd elke week knuffels uitdelen, zolang de lock down duurt en misschien al met een klein (knip)oogje naar Valentijnsdag.
Bij deze wil ik u hartelijk bedanken voor de overheerlijke champignonsoep, die ik vorige week bij thuiskomst voor de deur aantrof. Ik hoefde weliswaar niet te blazen omdat ik wat aan de late kant was, maar dan doet een gaspit wonderen!!! Maar het was heerlijk.
Ja je gaat je dan afvragen van wie dit mooie gebaar afkomstig kan zijn. Eerst binnen de familie vragen, en dan aan die en geen in de buurt maar niemand die deze lekkere soep had neergezet .
Het is voor mij een raadsel, maar nogmaals bedankt.
Wethouder Johanna Besteman deed op woensdag 20 januari mee met de online musical workshop van Trias, Centrum voor de Kunsten. Musicaldocent Willemijn Nowee nam alle deelnemers mee op een avontuurlijke boswandeling in eigen huis. Een uur lang lekker gek doen achter je scherm en op een leuke manier met elkaar in contact komen: Trias maakt het allemaal mogelijk!
De Wethouder is heel erg blij met het initiatief van Trias: “In deze coronatijd hebben culturele instellingen het ongelooflijk zwaar, maar ik vind ook dat ze enorme veerkracht en innovatieve vermogen laten zien door nu hun workshops online te organiseren. Het is ontzettend belangrijk dat kinderen nu tóch binnen de huidige maatregelen hun talenten kunnen blijven ontwikkelen.”
De online workshops zijn onderdeel van een pilot. Voor een aantal kunstdisciplines is het een uitdaging om online goed les te geven. Kinderen van 6 t/m 12 jaar uit Rijswijk en Leidschendam-Voorburg kunnen iedere schooldag van 16.00 – 17.00 uur en zaterdag van 11.00 – 12.00 GRATIS deelnemen. De desbetreffende docenten kunnen experimenteren in het lesgeven online via Zoom.
Trias komt iedere week met een nieuw programma. Zing, dans, speel en maak mee met je favoriete docenten.
De strijd om de titel ondernemer van het jaar 2020 heeft nog niet eerder zoveel stemmen opgeleverd als dit jaar. In een spannende strijd tussen Schoonheidssalon Denise Cosmetixs (2de) en als goede derde Drankenspeciaalzaak Peet is Boerderij Akkerlust ondernemer van het jaar 2020 geworden.
Dit jaar helaas geen overhandiging van de cheque voor gratis advertentieruimte in het Krantje tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van MKB Leidschendam-Voorburg maar een telefoontje met de winnaar die desondanks dolblij is met deze mooie titel.
Boerderij Akkerlust is niet alleen een traditioneel veeteeltbedrijf met 200 koeien. Het is ook een locatie waar het ondernemersgezin van Boheemen, bestaande uit vader Peter, moeder Coby, zoon Rick en schoondochter Demi Olsthoorn, heel veel meer onderneemt dan alleen het runnen van de veehouderij. Er is een boerderijschool, er worden verschillende workshops gegeven, er is een bed&breakfast waar 4 hotelkamers en 4 appartementen worden verhuurd, er wordt ambachtelijk ijs gemaakt en eind vorig jaar werden er leuke boeren kerstpakketten verkocht.
Als veehouderij is het in de huidige tijd niet eenvoudig om aan alle wet- en regelgeving te voldoen en dan ook nog voldoende gezinsinkomen te generen. Daarom is het bedrijf verschillende nevenactiviteiten gestart. Sinds 2008 is de boerderij gecertificeerd als educatieboerderij. Dit houdt onder andere in dat zij voor alle leeftijden, van 4 tot en met 17 jaar eventueel in samenwerking met de docent, een gericht lespakket aanbieden. In 2010 is de oude Hollandse stal uit ongeveer 1890 gerenoveerd en zijn er vier appartementen en vier hotelkamers in gemaakt. Deze accommodaties worden verhuurd uiteraard met een uitgebreid boerenontbijt dat bestaat uit zoveel mogelijk streekproducten en producten van eigen boerderij. Vorig jaar is schoondochter Demi haar eigen ijsmakerij ‘Van de boerderij’ begonnen. Zij maakt samen met Rick ambachtelijk boerenijs van dagverse weidemelk van de eigen koeien in verschillende smaken.
In deze familie zit zoveel ondernemersbloed dat zij met trots een jaar lang de titel ‘Ondernemer van het Jaar 2020’ mogen dragen (over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd).
Rick van Boheemen en Demi Olsthoorn zijn samen met de ouders van Rick de Ondernemer van het jaar 2020 geworden (foto: PR). Bron: het Krantje
Namens redactie Dorpsketting van harte gefeliciteerd!
Ik vind dat we veel te veel informatie over het virus krijgen via de televisie, radio, krant en internet. Als je al niet bang was dan zou je het wel worden. Natuurlijk is het angstig en ongrijpbaar, je weet dat er een virus door de lucht zweeft maar je ziet het niet.
De regels die ze opgesteld hebben vind ik wel goed, daar moet iedereen zich gewoon aan houden. Je kan er verder toch niets aan doen maar je moet wel een beetje je gezond verstand gebruiken. Zolang je nog gezond bent moet je proberen dat te blijven en verder is het ook een beetje geluk hebben.
Dat ze nu de regels versoepelen is wel goed voor de economie. Het is een sneeuwbaleffect, wat voor het ene bedrijf goed is, is voor het andere bedrijf juist niet goed. Dan kom je in een cirkel waar je niet uitkomt. Je doet het als regering nooit goed, neem nou de reisbedrijven met de vakantievouchers. Mensen hebben die reis toch al geboekt, dus er was geld om op vakantie te gaan. Als ze nu allemaal hun geld terug willen valt de hele reisbranche om en gaat niemand weer op vakantie want dan gebruiken ze het geld weer ergens anders voor.
Ook de vele verenigingen die op vrijwilligers draaien hebben het moeilijk, ze hebben geen inkomsten omdat er niets georganiseerd wordt maar moeten straks wel weer huur betalen voor de accommodatie. Dan zijn ze toch afhankelijk van de goedheid van de mens, die misschien willen helpen door middel van een donatie.
Ik denk dat het vaccin er toch wel snel aankomt, we waren al heel ver maar hebben het aan Amerika verkocht. Nu hebben wij niets en gaat Amerika met de eer strijken.
Ik vermaak me prima maar ik vind het erg saai allemaal. Elke dag is hetzelfde en ik moet mezelf regelmatig vragen welke dag het eigenlijk is. De kinderen komen wel langs, willen graag helpen. We fietsen graag, rijden een stukje auto, ik lees graag en zit graag achter mn tablet en luister naar mooie muziek. Ook ben ik veel met mn plantjes bezig. Maar als je eens weg bent en je wil een ijsje hebben dan moet je dat in de auto opeten omdat er geen tafeltjes en stoeltjes staan. Dat is toch niet gezellig.
Verder ben ik druk met Tafeltje Dekje, dat gaat gewoon door. De bezorgers mogen niet meer in huis komen, maar soms moet er wel eens een uitzondering gemaakt worden als iemand bijna niets meer kan zien. Dan doen de chauffeurs dat ook. We hebben maar 1 chauffeur gehad die er mee gestopt is vanwege het virus en afzeggingen van klanten hebben we helemaal niet gehad. We hebben er wel nieuwe klanten bij.
Maar we zitten allemaal in het zelfde schuitje, de Soos is gesloten, de Zonnebloem doet niets meer en als je zelf eens een uitje op touw zet is dat ook lastig. Maar zolang we gezond zijn da zijn we spekkopers!
Ciska van Boheemen
(uit het boekje (mijn) leven met corona, dat in het begin van de coronatijd, – vorig jaar dus – door en voor de leden van Ouderen Soos Stompwijk is gemaakt)
