Toernieuws Toerclub Stompwijk
Na de eerste 2 clubritten met kou en flinke wind begonnen we afgelopen zondag met kou en mist. Maar met de voorspelling van zonnig weer gingen we vol goede moed van start.
De A1 vertrok uiteraard als eerste met 11 man en 1 vrouw. De bestemming is een beetje in dezelfde richting als vorige week, zodat het voor de captain wat puzzelen was om niet dezelfde wegen te pakken. Langs de A13, de Gaag en de Maasdijk lukte dat aardig. In de Lier reden we een weggetje voorbij dat van een afstandje afgesloten leek, maar via een alternatieve route door Naaldwijk en Honselersdijk wisten we alsnog de wielerkantine te vinden. Daar was echter geen mens te bekennen, afgezien van de ook net gearriveerde B-groep. Met in ons achterhoofd de wetenschap dat De Bonte Haas als alternatief niet ver weg was gingen we eerst maar eens kijken of bij de naastgelegen waterskibaan het restaurant geopend was. Ondanks dat ze niet op ons gerekend hadden en ze eigenlijk pas om 11.00 uur open gingen werden we daar vlot voorzien van een lekker bakkie koffie. Ook de loungehoek bij de open haard viel erg in de smaak. Er gingen zelfs al stemmen op dat we de wielerkantine voortaan altijd wel voorbij konden rijden.
Na een probleemloze terugweg waren we na bijna 90 km weer terug in Stompwijk.
Arno van Rijn
De A2 ging met 10 personen vanaf het parkeerterrein van Stompwijk’92 richting Meer en Geerweg. Waar is onze wegkapitein Aad Switzar nu toch gebleven? Die bleek al met de A1 groep mee te zijn gegaan en door het slechte zicht wegens de mist, zagen wij hem niet rijden. Gelukkig stond hij op het bruggetje aan het begin van het Huib van Santen fietspad op ons te wachten.
Vandaag was het bij de start nog aan de frisse kant (slechts 4 graden), maar gelukkig hield de wind zich een beetje rustig, waardoor het al een heel stuk prettiger aanvoelde. Via Meijendel reden we naar Scheveningen, waar langs de boulevard nu een schitterend fietspad is aangelegd. De koffiepauze stond in de kantine van de wielerbaan van Westland gepland. Ondanks dat Jaap de Jong op zaterdag onze komst had aangemeld, bleek de kantine gesloten. Gelukkig was, nog geen 200 meter verderop, Restaurant Wollebrand wel open. Compleet met open haard en loungebanken!
Op de terugweg sloot Peter Bregman bij ons aan. Hij was te laat bij de start en was op de heenweg de B groep tegengekomen en met hen naar het Westland gereden. De zon had op terugrit de mist inmiddels geheel laten verdwijnen en daardoor was het zeer aangenaam fietsen. Met 80 km op de teller zat het er weer op en kon ik heerlijk uitrusten in het zonnetje. Wat een verademing na al die kou.
Marga Stijnman
De B
vertrok met z’n 5-en (3 mannen/ 2 vrouwen) naar Honselersdijk. Jaap (in revalidatie) fietst nog bij de C1. Gelukkig hebben we nog een navigator in de groep: Cees van der Meer. Cees heeft voor de route-coördinaten geen signalen vanuit de GPS-satellieten op 20.000 km hoogte nodig, hij heeft ze allemaal in z’n hoofd zitten. Dat was op de heen route extra gecompliceerd: er was een kleine wereld door de dichte mist. Dikke kleding was trouwens niet overbodig: de temperatuur was 2,9 °C. Vandaag kan om meer redenen de boeken in: heen en terug nagenoeg geen wind. En passant repareerde Cees ook nog de gebroken ketting van Nico’s fiets. Via een mooie route arriveerden we na ca. 40 km, gelijktijdig met de A1 bij de kantine van de wielervereniging WWV; helaas het toegangshek zat nog potdicht. Gelukkig is er dicht in de buurt nog een restaurant: “Wollebrand fun, food en events”. Wij beperkten ons tot de koffie, die heerlijk smaakte. Alle groepen kwamen hiernaar toe, dus werd het een gezellige drukte. De terugweg deed meer aan het voorjaar denken: de mist was compleet verdwenen door de al aardig sterk wordende zon. Iedereen wilde inmiddels naar buiten, het was knap druk op de fietspaden; er moest vaak “tegen, voor, achter” geroepen worden. Om 12.45 uur weer thuis in Leiden met 75 km op de teller. Volgende week zondag weer een grote B-groep?
Hans Heemskerk
De C1 De Bonte Haas-rit
Ik zal het maar niet teveel over het weer hebben, maar Jeetje Mina wat was het koud!!! En zo mistig dat je niet verder kon kijken dan ± 25 meter! En toch stonden er al weer meer leden te wachten om even voor negenen (56).
Als laatste groep vertrokken wij met zijn zessen met Jaap en Elly op kop en ik in de achterhoede voor de verandering. Langs het sprinter-spoor ging het naar Pijnacker en langs de Dobbeplas naar het Virulypad en langs het Delftse Hout, waar we een fietspad in gingen en de captain steeds rechtsaf ging, dus kwamen we weer uit op het zelfde pad! Een extra rondje dus! Het nog eens geprobeerd en nu kwamen we in Delft uit. Via ’t Haantje en een weg linksaf, de Tiendweg op dat leidde naar en door een mooi park, het Wilhelminapark. Sommige van ons hadden zowat geen gevoel meer in vingers of tenen en waren ook blij dat we bij de koffie in de buurt waren. Daar waren ze aan het werk aan een nieuwe brug die dus afgesloten was voor auto verkeer, maar voor de fietsers en voetgangers lag er een noodbrug. Bij de koffietent nog wat hindernissen genomen en kwamen in het gedeeltelijk nieuwe restaurant, wat er erg mooi uitzag. Wij waren de eerste klanten maar algauw liep het aardig vol, ook de C2 (7) kwam even later binnen. We lieten ons de warme chocomelk met slagroom heerlijk smaken en ook de diverse ledematen gingen zachtjes aan gloeien! Het zonnetje scheen inmiddels en we namen voor de terugweg weer het mooie stuk door het park, langs de Vliet aan de overkant en via het Forepark, Veenweg, Wilsveen naar Stompwijk. Om 12.15 uur kwamen we daar met weer een mooie route erbij en genietend van het steeds warmere zonnetje. Weer 50 km erbij op de teller.
Annie van Rijn
C2
Een rit naar Wateringen op ons programma, pakweg 50 km. te gaan. Het was weer ontzettend koud, wanten en vele laagjes over elkaar heen getrokken. De batterij barstens vol met energie, nog even op advies van iemand zelfs op kamertemperatuur om de accu zo vol mogelijk mee te kunnen nemen. Eenmaal op pad ging alles voor de wind, totdat ik na vele kilometers er achter kwam dat ik de batterij bijna voluit had gezet in plaats van zuinig aan. (Ik heb het apparaat een keer laten stuiteren en nu is de display van slag en staat alles er net andersom op!) Dat werd dus extra hard trappen, Zoetermeer, langs het Westerpark richting Pijnacker waar eveneens een prachtig aangelegd natuurgebied ligt. Het leek wel of we van natuurgebied (Dobbeplas) naar natuurgebied (Delftse Hout) fietsten en langs het prachtige dorpje ’t Woudt. Wat waren er veel fietsers onderweg. Voor de pauze denk wel 7 á 8 verschillende groepen geteld. Koffie bij de Bonte Haas in Wateringen of liever gezegd bij de Zus van de Haas. Een nieuwe aanbouw voor feestjes en partijen. Het was er nog een flinke bouwput en nog maar één dag open om ons ontvangst te kunnen bieden. Wel lang gezocht naar een stopcontact om op te kunnen laden. Na twee bakkies en hier en daar een appeltaart waren er weer 2 extra streepjes in mijn display en konden mijn fiets en ik er weer tegen aan. Op de terugweg nog meer gasten op de weg, wandelaars, mensen met honden, hardlopers, 3 eenden, fietsers en skeelers en soms willen ze elkaar allemaal tegelijk passeren, dus opletten geblazen. De zon heeft inmiddels aan kracht gewonnen, de mist is weg en we fietsen door Rijswijk (Wilhelminapark) richting huiswaarts. Nog een kleine stop onderweg om de pap uit de benen te krijgen. Na wat druivensuiker kan de rest van de tocht afgemaakt worden. Tot volgende week.
Petra Oliehoek—van Es
Aanstaande zondag 14 april gaan de A (75 km) en B (70 km) naar Haastrecht. De C (45 km) gaat naar de duinen, en drinkt koffie bij de gelijknamige koffietent tussen Wassenaar en Katwijk. Vertrek is weer om 9.00 uur vanaf het Klaverblad.
