Zonder vrijwilligers kan een vereniging niet bestaan. Zo simpel is het. Dat geldt dus ook voor ons. Voor alles wat we bedenken, uitvoeren en ondernemen zijn we afhankelijk van de inzet van onze vrijwilligers.
Naast het draaien van bardiensten, scheidsrechteren en
schoonmaken, zijn er nog veel meer andere taken te verrichten.
Om deze redenen zijn wij op dit moment bezig met een grote
wervingsactie en bellen we alle leden af die nog geen taak hebben.
Ben of ken jij iemand die ons een handje wil komen helpen? Neem dan alvast contact op met onze vrijwilligerscommissie via
Uit boven staande tekst zou je kunnen concluderen dat de Blesruiters al hun activiteiten voor dit jaar afsluiten, maar het tegendeel is waar.
Diverse activiteiten staan voor zowel de ruiters als menners nog op het programma o.a. een marathontraining voor de menners en het winterspringen voor de ruiters enz. Wel was afgelopen zondag de laatste onderlinge springwedstijd voor de ruiters en waren dus de clubkampioenen bekend.
Het was zondag een mooie zonnige dag om de afsluitende springwedstrijd te houden en de gezamenlijke prijsuitreiking van ruiters en menners te doen.
Rond een uur of vier stond deze gepland maar zoals gebruikelijk kwam het bekende “Stompwijks kwartiertje” er nog bij.
Een (te) lange tijd hebben, door de corona-regels, de activiteiten op een “laag pitje” gestaan. Het was goed om te zien dat een grote groep Blesruiters nu weer aanwezig was, vooral de groep jeugdige ruitertjes was opvallend.
Als “oud gediende” zit je daar dan, overigens met een bij menners bekend heerlijk ijskoud drankje, en kom je tot de conclusie dat van die jeugdigen je er nauwelijks nog één kent hoogstens zo van nou dat moet er één van die zijn dat kan haast niet anders, maar goed zo moet het ook gaan.
Leuk ook om de spanning en vreugde op de vele gezichten te zien.
Op de foto alle clubkampioenen, ruiters en menners, bij elkaar.
Dan nog even wat anders, het nieuwe fietspad (opengesteld voor ruiters en menners) langs het toevoerkanaal naar de Nieuwe Driemanspolder is, na een lange afsluiting, opengesteld. Het is nu voor de menners en ruiters vanuit en naar Stompwijk een mooie veilige route/rondje.
Ben je op de woensdagochtend vrij en heb je nog wat corona-kilo’s over, wil je al een tijdje je conditie verbeteren, of zoek je gewoon een nieuwe hobby?
Denk er dan eens over om badminton te gaan spelen.
Dat kan bij Stompwijk ‘92, elke woensdagochtend van 9.30 – 11.00 uur.
De huidige groep bestaat uit zo’n 18 dames en heren, in leeftijd variërend van
midden dertig tot zo’n 80 jaar. Het niveau van de spelers varieert van beginner tot gevorderd recreatief, dus iedereen kan meedoen.
We spelen dubbelspel met na elke 20 minuten een spelerswissel en na afloop drinken we gezellig samen koffie in de kantine.
Je kunt 2x gratis meespelen om te zien of je het leuk vindt, er zijn extra rackets aanwezig. De contributie bedraagt € 98,- per jaar.
Stap over de drempel en kom gewoon een keer tussen half 10 en 10 naar de sporthal!
Tja, aan alle mooie dingen komt een eind. Zo ook aan het toerseizoen van 2021. Het was al zo kort, en nu is het dus voorbij. Omdat wij het seizoen op een leuke manier wilden afsluiten, hadden wij besloten om een fietstocht naar het Valkenburgse Meer te gaan maken. Helaas, waren de (weer-) goden ons niet gunstig gezind: het restaurant bij bovengenoemd meer, was helemaal vol gereserveerd en bovendien regende het pijpenstelen. Maar, Annie en Aad zijn niet voor 1 gat te vangen, dus werd er besloten om (en daar hadden we het vorige week al over gehad) om met auto’s te gaan en gelukkig was er bij de Vergulde Vos in Rijpwetering wel plaats voor ons. Een ontzettend goed alternatief, want, wat was het gezellig en wat hebben we lekker geluncht met een koppel van 7 personen.
Aad en Annie, namens ons allemaal heel erg bedankt voor weer een mooi seizoen, met prachtige ritten.
De laatste clubrit van dit seizoen, van de C1 groep
Wat waren we verrast bij het openen van de gordijnen. Het regende, daar hadden we niet op gerekend. Het bleek maar een verdwaald buitje te zijn en even later fietsten we naar de start. Daar waren we aan de late kant en enkele groepen vertrokken al, zo te zien waren er net zoveel als vorige week, zo`n 55. Wij gingen naar de koffietent in Leimuiden. Met een groep van 11 reden we via de Zuidbuurt naar het Molenpad en langs de N11 naar de Rijndijk. Over de Koudekerkse brug naar de Lagewaard en daar het pad in dat naar Ofwegen leidt. We kozen voor het mooie pad langs de Weide Aa waar we dit jaar nog niet gefietst hadden. Ook nu weer mooi, maar wel opletten, want het is ook populair bij hondenliefhebbers. Bij Woubrugge waren we net iets te laat, de brug ging open! Dan de bekende weg door Rijnsaterwoude, wat een prachtige weg is dat geworden. Inmiddels was de zon ook doorgebroken en zijn we om 10.15u bij ‘de Keyzer’, een koffieplek die al geruime tijd op de toerkalender staat. Eigenaar Sjaak had ons al aan zien komen en nadat we de fiets gestald hadden kwam hij al met een blad met kopjes en een kan koffie naar onze tafel op het terras, wat een service! Er werd onder de koffie natuurlijk uitgebreid gesproken over de controle van de QR code die dit weekend inging. Een paar van ons wilden dat gaan uitproberen toen ze naar de toilet gingen, maar er werd nog niet om gevraagd. Na de heerlijke koffie weer terug, maar weer was er een brug open. Nu voor een paar antieke zeilschepen, Westlanders en Tjalken, die door een stel stoere mannen al roeiende en/of zeilende een route van Warmond naar Vinkenveen aflegden, de zogenaamde Turfrace. Leuk om te zien. We nemen de pont naar Nieuwe Wetering en pakken de Braassem-route ook nog even mee, wat is het toch mooi fietsen daar… Dan door Hoogmade, stukje Leiderdorp naar Meerburg, Weipoort, Nieuweweg en zijn we al weer thuis met zo`n 60 km. Een prachtige rit weer, met soms ook wel ‘gekke’ paadjes.
Met de A1 gingen we deze keer naar Baambrugge. Een bestemming die al voor het 2e jaar op de toerkalender staat, maar wij waren er nog nooit geweest. Alle groepen volgen immers net als vorig seizoen hun eigen programma en daardoor was deze nog niet langs gekomen. Nu kwam het er alsnog van en het was een mooie rit. Het eerste stuk nog wel bekend, zoals door de Meije en richting Portengen, maar daarna bij Nieuwer ter Aa de A12 over en een stuk langs het Amsterdam-Rijnkanaal.
Vanaf Loenersloot slingerden we langs de Angstel en kwamen vanzelf bij koffietent De Punt uit. 1 Man ging zonder pauze meteen weer door naar huis, maar de rest had wel tijd voor koffie met voor sommigen uiteraard ook echt een punt. De terugweg ging door het Vinkeveense Plassengebied en dan kun je pech hebben dat er een paar bruggen net omhoog zijn. Als ze dan weer zakken en je wilt weer gaan rijden moet je soms wel opletten of ook de slagboom aan de overkant omhoog is. Bij handbediende slagbomen kun je je anders lelijk vergissen. Maar een noodstopje eindigde gelukkig net voordat ik met m’n stuur in de slagboom hing. Via Wilnis en De Hoef kwamen we weer op bekendere wegen en ging het vlot naar huis.
Arno van Rijn
Rood aan de buitenkant
Afgelopen zondag vertrok de A2 met 8 man vanaf de sporthal. Bij vertrek was nog niet besloten waar de rit naar toe zou gaan. De beslissing zou worden uitgesteld tot vlak voor Capelle ad IJssel. Daar zouden we twee opties hebben: de stormvloedkering naar Krimpen ad IJssel overgaan en de weg vervolgen naar Schoonhoven, of de Van Brienenoordbrug over richting Alblasserdam/Kinderdijk. Op de dijk naar Capelle werden de opties in stemming gebracht. Ondanks ik de telling niet kon volgen -en hier ‘helaas’ of ‘uiteraard’ niets van is vastgelegd- denk ik toch dat er een zekere democratische beslissing werd genomen. Na een gelijk aantal stemmen voor beide opties sprak onze ware leider Frans zijn veto uit en werd besloten om naar Kinderdijk te rijden. Dit was zeker geen verkeerde keuze. Met het prachtige weer was het een genot om langs de molens door de Alblasserwaard te rijden. Na de koffieshop in Oud-Alblas zijn we doorgereden naar Bleskensgraaf en met de pont overgestoken naar Bergambacht. Met de wind schuin in de rug reden we via Gouda en Waddinxveen hard terug naar Stompwijk. Terug in Stompwijk stond er ruim 130 km op de teller.
Tijdens deze zeer mooie route van Frans, heb ik ook de oplossing gevonden voor iets dat mij al langere tijd bezighoudt: Hoe trek ik de wielersokken van onze vereniging aan? Met andere woorden wat is links en wat is rechts, groene of rode balk aan de buitenkant van mijn enkels? Waarschijnlijk is er niemand die zich daar druk om maakt, maar het staat wel slordig als de een groen en de ander rood aan de buitenkant heeft zitten. Ik heb de vraag enkele renners voorgelegd, maar kreeg nooit een bevredigend antwoord. Ook is er binnen de vereniging niemand die verantwoordelijk is voor de naleving van de kledingvoorschriften aan wie ik dit probleempje kon voorleggen.
Maar ik heb nu dus de oplossing gevonden bij een A2-rijder die afgelopen zondag met het luxe model sokken reed met daarop een clublogo (ik heb begrepen dat dit model inmiddels niet meer verkrijgbaar is). Bij deze sokken moet vanzelfsprekend het logo aan de buitenkant van de enkels zitten. En dan zit de rode balk automatisch ook aan de buitenkant. Dus dames en heren rijders, laten we voortaan de sokken aantrekken met de rode balk aan de buitenkant van de enkels.
John
De C1 groep gaat naar de bollen….eh de bloemen..
Ja, we zetten Lisse weer eens op de kaart, daar zijn we dit jaar nog niet naar toe geweest. Het fiets-seizoen nadert het einde, nog 1 rit en dan zit het er weer op. Voorzitter Hans herinnerde de aanwezigen nog even aan de slotavond, dat je niet vergeet aan te melden en na de jarige Ellie toegezongen te hebben vertrokken de groepen één voor één, in totaal 55 leden. Wij waren met een groep van 11 en reden via het Oosteinde naar de Kanaalweg, de Leidse singels naar Warmond. De captain had een bijzonder leuke weg uitgekozen en namen later ook niet de route voor de ringvaart, maar over de brug en dan zo langs het water naar de brug bij Lisserbroek. Voor ons een vrij nieuwe weg. In Lisse was hij het spoor even kwijt, maar vonden we even later toch het bekende straatje met de tunnel. Bij de koffietent van de wielerclub was het nog rustig en maakten we gezellig een praatje met de koffiedames. Onder de koffie werden de problemen doorgenomen die vanaf volgende week ingaan. De verplichte inzage in je Corona-vaccinatie, met QR code enzovoorts! Dat wordt nog wat. Na een heerlijk en voordelig bakkie (€1,20) reden we via de Loosterweg over bekend terrein. Daar werden we getrakteerd op de mooie bloemen velden, veel verschillende soorten dahlia’s, zonnebloemen en andere kleurrijke variaties. Via Sassenheim, Oegstgeest naar Leiden en bij het Haagse Schouw de Rijndijk af. Een groepje van 3 moest voor de net opengaande brug wachten, die 2x na elkaar dicht ging voor een serie grote historische schepen/boten. In het zonnetje wachtten wij op hun, die naar later bleken al bij Holiday Inn afgehaakt waren…Langs de Korte Vliet keken wij onze ogen uit want daar waren al die schepen weer. Om 12.30 uur zat de rit er weer op en met ruim 65 km. sloten we een hele mooie zonnige, beetje frisse fietsdag af.
Bij aankomst op de parkeerplaats van Stompwijk ’92 keek Frans verrast op. Het hele seizoen had ik immers nog geen clubrit gereden. Frans maakte prompt van de gelegenheid gebruik om mij als routeplanner aan te wijzen. Na kort overleg werd besloten om naar Vinkeveen te fietsen. Met het windje in de rug reden we met 10 man door menig polder naar de drassige veengronden in de noordwesthoek van de provincie Utrecht. Voor de verandering koos ik ervoor om Vinkeveen aan de noordkant via het mooiklinkende buurtschap Botshol – een gebied waar we niet vaak komen – binnen te fietsen. Normaliter gaan we altijd naar eetcafé De Schans, maar die gaat tegenwoordig pas om 12:00 uur open. Dat is natuurlijk veel te laat voor ochtendfietsers. Het alternatief was echter snel gevonden: café restaurant De Veensteker. Snelle en correcte bediening en de appeltaart met ECHTE slagroom was niet te versmaden. ’t Is dat broer Loek het appeltaartenklassement niet meer bijhoudt, maar deze zou zomaar met stip in de top drie belanden. Een aanrader dus die Veensteker.
Paul en Theo boden spontaan aan om samen de rekening te betalen. Op de vraag naar het waarom van dit mooie gebaar kwam een vaag antwoord als “zomaar”, maar na enige aarzeling wilde Theo nog wel kwijt dat het besteedbare inkomen van de familie Van Velzen recentelijk met 20% is gestegen. Dacht dat dit soort exorbitante salarisverhogingen alleen aan topmanagers toebehoorde. Maar nee, gelukkig is dit ook weggelegd voor de gewone Boer en Burger. Zou de BBB onder bezielende leiding van Caroline van der Plas al zoveel impact hebben?
De jaarlijkse wedstrijd van de Blesruitermenners in het Wilsveen is altijd goed bezet en komen velen een kijkje nemen.
De verwachtingen voor dit jaar waren echter, door allerlei omstandigheden, beduidend minder vandaar dat de traditionele 6 marathonhindernissen werden vervangen door een Minimarathon, een parcours van 11 poorten waarvan 3 marathonhindernissen.
Ook de catering werd op een laag pitje gezet.
Het bleek een misrekening want het werd al snel een sportieve en gezellige wedstrijd en kwamen er toch vele kijkers.
Vooral de Minimarathon was spectaculair hier haalden de deelnemers alles uit kast om met hun pony of paard zo snel mogelijk het parcours af te leggen.
In het parcours ontbrak de altijd spectaculaire waterhindernis uiteraard niet. Met name hier werden de pony’s en paarden extra luidruchtig aangespoord.
Het onderdeel dressuur werd gejureerd door de bekende jury, Clemens Ammerlaan die na het rijden van de proef de deelnemers van de nodige bemerkingen en aanwijzingen gaf.
De Minimarathon werd uiteindelijk bij de pony’s enkelspan gewonnen door Ger Kappetijn, bij de tweespan pony’s door Mike Kappetijn en bij de enkelspan paarden Kitty Smits- Roeling.
De prijsuitreiking van de Minimarathon vond, op het terrein, een uurtje na de start van de laatste deelnemer plaats en was er dus volop gelegenheid nog even na te praten.
Het gebeurt zelden of nooit, maar we waren een beetje te laat…de eerste groepen kwamen we al tegen op de Meerlaan! Dus het aantal leden die gefietst hebben weet ik niet. Vermoedelijk rond de 65, want het was prima fietsweer, al was het nog best wel koud. Wij waren met een groep van 11 die vandaag het rondje Rotte wilde gaan doen. We kozen voor een korte route naar Bleiswijk langs de wijk Oosterheem. Vlak voor ons zagen we een meeuw die zo`n rode kreeft te pakken had en ging verorberen. Als we dan bij de Rotte komen is het alleen maar de weg volgen, opletten en genieten van al het mooie op ons pad. Aan het eind, vlakbij Rotterdam was de weg afgesloten. Eigenwijs als wij zijn (of nieuwsgierig) reed Aad toch even door, kijken wat ze aan het doen zijn. Het blijkt dat ze al meer dan een jaar een tunnel onder de Rotte aan het maken zijn, wat dan weer ten behoeve is van de verlengde A16.
Aangezien wij er al 2 jaar niet gereden hebben waren we dus verrast. Via een mooie omleiding werden we naar de overkant geleid, waar we ook een stukje over een soort pontonbrug moesten. Bij Oud Verlaat, onze koffieplek, waren ze net open. En wat we al heel lang niet meer hoefden te doen, was een naam en telefoonnummer achterlaten. Wel vreemd vonden we. Ook vreemd en apart was het dat de tafeltjes gescheiden waren door een plastic scherm, een soort van douchegordijn werd het al genoemd….We vonden het er niet zo gezellig uitzien, zeker omdat, na later bleek, op het terras aan de achterzijde de zon heerlijk scheen en wij zaten in de schaduw! Na de koffie onze ronde vervolgd en ook de hele Willem Alexander roeibaan, ook zo mooi. Door het mooie weer werd het al aardig druk op de paden. Veel andere weggebruikers en wielrenners die met een tijdrit bezig waren. Daar we nog vroeg waren reden we nog verder langs de A12 en bij de golfbanen en Snowworld naar huis toe. Rond 12.00u waren wij thuis met 60 km. Wat een mooie fietsdag weer!
