Voor het eerst dit seizoen weer mee gereden met de A2.We vertrokken met 12 man richting Schiphol via Leiderdorp, Oud Ade naar de Ringvaart onder leiding van kapitein Frans. Met een stevige noord westen wind van 4 tot 5 beaufort werd een lekker degelijk tempo gereden. Voor Aalsmeer richting Hoofddorp langs de Polderbaan weer richting de Ringvaart. Na 60 km koffie in Cruquius !We werden bediend door een zeer gevatte serveerster die de men’s talk wel kon waarderen. Terug naar Stompwijk met een stevige wind in de rug werd hier en daar de 40 km aangetikt! Via Warmond, Oegstgeest, Leiden en  Voorschoten hebben we een degelijke rit gemaakt en net de 100 km volgemaakt. Mannen het was me een genoegen om weer meegereden te hebben! Ik zal het piepje uit mijn remmen halen.

Wim de Groot 

Verslag van de vierdaagse Stompwijk-Weesp-Stompwijk

Afgelopen week zijn 9 leden van Toerclub Stompwijk 4 dagen wezen fietsen. De start was bij Jan en Ria Berg waar we genoten van koffie en heerlijke vruchtentaart. Om 10.30 vertrokken, Jaap, Fried en Lia, Trees en Ria, Nico, Jan en Aad en Annie, na de groepsfoto, naar Gelderswoude richting Koudekerk, Alphen, Langeraar, Papenveer om te stoppen voor de heerlijke lunch op het terras van pannenkoeken restaurant “De Strooppot” in De Hoef. Precies op het goede moment kwam Frans (onze bagage vervoerder en mede-fietser) ook aanschuiven. Even uitrusten was wel lekker, want het hele eind was het tegenwind kracht 4-5 dus best pittig. Daarna langs de mooie kronkelige Amstel en de Gein naar Weesp waar we na 70 km. aan kwamen bij ons hotel Hart van Weesp. Frans zat al aan een koud biertje. Nadat we de kamers toebedeeld kregen genoten wij ook van ons drankje. Avonds eten “Bij Aaltje” een restaurant naast het hotel en werd er na afloop nog gekaart.

2e dag: Vandaag een kleiner rondje, via de Ankeveense plassen naar Laren waar we na wat zoeken bij een poffertjes kraam koffie gedronken hebben, nee geen poffertjes erbij meneer! Daarna nog genieten van de prachtig heide die nu zo mooi kleurt en zijn we alweer na 40 km. in Weesp waar we de lunch gebruiken op het terras van de St. Laurentiuskerk in het historische centrum, na een verbouwing van 3 jaar wordt er sinds vorig jaar het Wispe bier gebrouwen en geschonken. Heel bijzonder! De middag werd door iedereen zelf ingevuld en het diner werd gegeten in restaurant “t Heertje”.

3e dag: Ook voor vandaag houden we het kort, rondje Loosdrechtse Plassen, een koude frisse wind zorgt er voor dat de jasjes aan blijven vandaag, de zon zien we maar matig! Wat we wel veelvuldig zien zijn de prachtige villa`s en fantastische schepen/boten die op ons pad komen. De koffie wordt genuttigd bij “Piet Hein” een restaurant aan het water. Tussen Abcoude en Nigtevecht werden we helemaal enthousiast van de Liniebrug, een prachtige zigzaggende fietsbrug/natuurverbinding over het Amsterdam-Rijnkanaal, die in 2018 voor het eerst gebruikt kon worden. Nog nooit hebben we over zo`n mooie brug gefietst. Om 14.00 uur waren we weer terug, nu stond er 44 km. op de teller. Bij een Portugees restaurant, ook weer aan het water, gebruikten we de lunch. Daarna ging iedereen zijns weegs, sommige naar een boekenbeurs in een kerk. Voor het avondeten liepen we naar een Chinees restaurant “Tong AH” een voortreffelijke keuze vond iedereen. Wat volgt is de laatste avond, waar met het mes op de tafel gekaart werd of een spelletje Yahtzee.

Dan is het alweer voorbij, alle bagage in de auto bij Frans en rond 10.00 uur gaan we op huis aan. Vandaag lijkt het wel een “plassen-route” via de Vinkeveense plassen naar Wilnis en langs de plassen bij Woerdens Verlaat, waar we op een verrassende plek koffie drinken bij een snack-kar Emma, die heerlijke koffie bleek te hebben. mijn Weespermoppen smaakten er prima bij! Na een mooi stukje Meije, langs de potlood-toren gebruiken we een heerlijke lunch bij de “Eerste Aanleg” in Nieuwkoop, wat een aardige mensen zijn dat! Dan volgt het laatste pittige stuk, bij Zwammerdam begint het zachtjes te regenen en nemen we de kortste weg naar Stompwijk, de regenjasjes gaan niet meer uit en komen nog van pas op het Gelderswoudse Kerkepad, waar de striemende regen wel hagel leek!

Om 16.00 wordt er gefinisht bij “De Bles” niet op het gereserveerde terras, maar lekker binnen, want koud hadden we het wel een beetje. Nu stond er weer 70 km. op. Na een paar afzakkertjes en borrelhapje, nemen we moe maar voldaan afscheid van elkaar. Wat rest is de organisatie, Trees van harte te bedanken voor al het geregel en Jaap voor de mooie routes en het financiële gedeelte. P.S Wat nog wel het vermelden waard is dat we elke keer als we bij het hotel aankomen of vertrekken door de eetzaal en biljartzaal van het hotel moesten (met fiets en al), dat was wel heel apart, vonden ook de andere gasten! 

Annie van Rijn

Na een nacht met veel regen was het zondagochtend onverwacht droog en dat leek ook nog even zo te blijven. Dus toch maar naar de start gereden waar het niet heel druk was. Van de A1 stonden er 5 me op te wachten en hoewel ik geen route of koffietent voorbereid had waren we er snel uit dat we naar Haarzuilens konden gaan. Met een klein groepje en de wind in de rug kun je lekker doorrijden en dat deden we dus ook. Bij het Wapen van Haarzuylen waren we de eersten op het terras. De rieten stoelen waren droog genoeg om op te zitten en al snel werd ook het tafeltje droog gemaakt. De koffie en appel-/carrotgebak ging er wel in en na wat puzzelen met de rekening vertrokken we weer. De voorste 2 vertrokken iets te enthousiast en hadden niet door dat de rest al buiten het dorp gestopt was voor een lekke band. Toen we bij het kasteel omkeken zagen we niemand meer achter ons. Bij terugkomst was de band al bijna verwisseld. Op de buienradar hadden we vanuit het zuidwesten een flinke bui zien naderen, dus we hoopten dat we die net konden ontwijken. We voelden af en toe slechts lichte miezer, maar daar werden we niet nat van. Uiteindelijk na Boskoop begon het toch echt te regenen. Dan kom je best makkelijk in de verleiding om bij de rotonde af te slaan richting huis in Hazerswoude. En dat deed ik dus ook. De rest moest nog verder richting Stompwijk en waren daar na ruim 100km en een flinke bui.

Arno van Rijn

Bij de start van ons ritje zondagochtend vraag ik even waar we heen zullen gaan? Even naar de lucht kijken. Zeker niet naar het zuiden, daar komt de regen vandaan. De Zilk wordt er geroepen, oké. Via de Kniplaan naar de Horsten richting Meijendel door de duinen. Lekker rustig daar en voor het windje komen we wat te vroeg maar droog bij de koffie, 9.45u. Even kijken of hij open is, maar de deur is gesloten! Er werd nog wat aan de fietsen gesleuteld door Arie! De uitbater van de Ruige hoek zegt “Kom maar binnen voor een bakkie en gebakkie”. Richting huis even op de teller kijken. Er moet nog een ommetje gereden worden om iets boven de honderd in Stompwijk te arriveren. We fietsen richting de Zilk en langs de Keukenhof en krijgen daar een lekke band van Paul. De eerste brug over de ringvaart voorbij gefietst. De tweede ging net open voor een rijtje pleziervaartbootjes. Dan door richting Leimuiden. Ook daar ging de brug net open en kregen we ons eerste buitje. Via wat natte fietspaden en nog een paar buitjes en 105km op de teller waren we om 12.30u weer in Stompwijk.

Frans Hendriks 

De C1 groep gaat op de verrassingstour, naar Wassenaar

Het was gauw gebeurd met het tellen van de leden bij de sporthal. Ik kwam niet verder dan 40! Maar dat is natuurlijk begrijpelijk met de verwachte weers-en regenvoorspellingen. De temperatuur was ook niet echt zomers met zo`n 17°. Met onze groep die bestond uit 10 personen ging het richting N3MP, met een matige noorden wind. We hoopten dat we het Vogelspad nu eindelijk eens een keer konden gebruiken, maar er staan nog steeds hekken voor, jammer! Via Leidschenveense wijken naar de brug over de A4, naar de Sytwende brug en langs het nieuwe Leidschenhage (Mall of the Netherlands). En dan alsmaar de Kastelenring en Tuinenlaan volgen. Wat een mooie fietspaden hebben we toch! Het dreigde al even en de lucht werd steeds donkerder maar in de Horsten kwamen we toch in een bui terecht, dus regenjasjes aan. Aad weet goed de weg in Wassenaar en we reden al snel langs Meijendel. Gaan we hier koffiedrinken, werd er achter ons al gevraagd? Maar nee hoor. Elke keer in de remmen bij een volgende koffietent, ook daar niet! Bij de 4e koffietent was het raak. Daar werd er gestopt bij Restaurant Zonnehof. Onder de koffie legde Aad uit dat dit jarenlang (ruim 35 jaar) de favoriete koffiestop van hun groepje in de winter was. Leuke gelegenheid trouwens zo pal tegenover Duinrell. De terugweg reed Corry op kop en ging het naar Voorschoten door de mooie mozaïek-tunnel naar de Papeweg. Langs het spoor verwachtten we over het bruggetje te gaan maar Corry wist nog een leuk ommetje verder langs het spoor en komen we later verrassend bij de Korte Vliet uit. Ook nog door het Cronesteinpark en klokslag 12.00 uur waren we weer thuis met ruim 55 km. Nog steeds verrast dat we het verder droog gehouden hebben…..en dat we die bui van 15 minuten later niet op ons hoofd kregen!

Annie van Rijn

P.S.: die bui, kreeg ik dus wel op mijn hoofd, bij thuiskomst sopte ik in mijn schoenen en droop waar ik liep. Gelukkig ben ik er niet van gesmolten en kon ik vertellen over de prachtige, gezellige tocht die we weer gemaakt hadden.

Trees van Velzen

Op een mooie zondagochtend was er weer veel animo voor een nieuwe clubrit. De A1 vertrok met 13 man richting het Westland voor een koffiestop nabij Maasdijk. Deze keer niet het rondje via de duinen en de Nieuwe Waterweg, maar een heenweg via Delft en Kwintsheul. Het werd wel een rit met de nodige obstakels. Langs de Vliet zagen wat gekleurde dingetjes op het asfalt liggen en bij het passeren herkenden we dat als een handvol punaises. Wie gooit die daar nou neer?! We zijn gestopt om ze aan de kant te vegen, maar pas bij De Star bleek dat er toch 1 in een band terecht was gekomen. We vervolgden onze route naar Delft, waar je niet meer via het Haantje over het spoor kunt. Er is nu iets verderop een splinternieuwe tunnel aangelegd. Richting Kwintsheul een mooi fietspas langs de dijk, maar er lag glas en daar reed dezelfde fiets op lek. Wel balen als je met je splinternieuwe fiets meteen 2x lek rijdt. Een paar kilometer verderop opnieuw een stop. Er was een fietsbril blijven liggen op een bankje. Daar wil je wel voor terugrijden, dus dan wacht de rest even. Uiteindelijk bereikten we de duinen en ook de Bosrand. We zaten op het grasveld onder een grote partytent, waar ook regelmatig een feestje gegeven wordt. Met de gezellige bediening en heerlijke appel-notenpuntjes was het ook voor ons een feestje. De terugweg verliep een stuk voorspoediger en ook met de wind in de rug, dus dat schoot een stuk beter op. Al merkten we wel dat het door het mooie weer een stuk drukker begon te worden. Na ruim 100km waren we weer terug in Stompwijk.

Arno van Rijn

Vandaag inmiddels mijn derde ritje bij Tourclub Stompwijk A2. Nog niet eerder met een club mee gereden, maar zoals ik al dacht is het geweldig leuk! 

Ik woon in Voorburg, ben 54 jaar en heb een zoon van 16. Momenteel geen werk, dus veel tijd om te fietsen. Op mijn zestiende het eerste racefietsje gekocht, een Peugeot. 

Aardig wat kilometers gereden destijds in Groningen en Drenthe. Daarna richting Den Haag verhuisd en vele andere sporten gedaan. Eigenlijk met name atletiek (100-800m), tennis, inlinehockey en badminton. Dit laatste nog steeds; in september begint de competitie weer. Ik speel bij BC Orbiton en ben de voorzitter. Naast sport is, en met name was reizen, mijn passie. Sinds vorig jaar iets serieuzer wielrennen weer opgepakt, met eindelijk de aankoop van een nieuwe fiets. En dan nu bijna lid van TC Stompwijk.

De rit heden was weer prachtig, op plekken waar ik niet eerder geweest ben. En na 2 natte zondagen nu prachtig weer. Vanaf start via Alphen, daarna de schitterende slingerende weg langs de Nieuwkoopse plassen. De pauze was in rustiek Haarzuilens op de mooie Brink aldaar. Het nabijgelegen kasteel Ter Haar is zeker de moeite waard om nog eens naar terug te gaan. Onderweg een klassieker; een boerenerf op rijden i.p.v. de juiste weg naar rechts. Vlak daar in de buurt kon de loslopende hond ontweken worden. Terug aardig windje tegen en de kilometers gingen tellen. Na het immer pittoreske Oudewater, volgde Haastrecht, Gouda en via A12 richting huis. De tocht was ruim 110 kilometer. Voor mij dan vanuit Voorburg nog 20km erbij ! 

Frank Jansen 

De C1 groep…. gaat voor een verrassende rit!

We werden niet alleen verrast onderweg, maar ook bij de koffietent, een nieuwe voor ons allen. Maar even terug geschakeld…naar de start, het hele plein stond erg vol met fietsers. Het vertrek ging een beetje rommelig dus precies weet ik het niet, maar ik schat op 65 fietsclub-leden. Komt natuurlijk door het mooie weer of weer terug van vakantie. Onze club bestond uit 13 personen, Peter en Marja ook weer present na 8 weken afwezigheid! De route liep naar Benthuizen, Hoogeveenseweg en weer eens die tunnel genomen onderdoor naar het Bentwoud en Schravenwildertpad. Via een nieuwe villawijk naar Moordrecht en ook een verrassing…het Kopladerpontje..(voorwaarts er op en achteruit er weer af, of omdraaien voor fietsers!) die ons over de Hollandse IJssel naar de overkant bracht, naar Gouderak. Verderop liep het spoor even dood maar het mooie pad wat we daarna kregen was ook al zo`n verrassing! Dwars door de landerijen op een soort van dubbelspoor. Aan beide kanten asfalt met een strook gras in het midden. Dan nog een klein stukje terug voor de Koffietent “1 4 the Road”. Een echt fietsers café, wat je ook kon zien aan de verschillende fiets attributen die er hingen en stonden. Voor zo`n grote groep was er plek beneden op een terras. Bij het bestellen van de koffie werd er al opgemerkt dat de koffie sterk gezet wordt… en werd er een kannetje heet water bij gezet. De kopjes zijn zo vol dat er toch eerst vele slokjes gedronken moesten worden voor het water er bij kon. Niet iedereen nam dus een 2e bakje, een ijsje was ook lekker en het duurde erg lang voor het gezet was.

De terugweg ging door een winkelstraat van Gouda en diverse andere leuke straatjes. Wel een paar stoplichten voor lief nemen om de Bloemendaalseweg te bereiken, maar was de moeite waard met aan het eind die bijzondere treurbeuk waar je onderdoor rijdt, mooi hoor. De Hefbrug bij Waddinxveen en bij Boskoop het Bentwoud weer in. Of er geen eind aan komt, wat een lange weg toch en dan ook nog wind tegen, dus een tandje zachter captain! Via de Noord Aa en dan ruiken we de stal, rond 13.00 uur stonden de fietsen weer in de stalling. Wel een latertje, maar dat kwam door de gezellige lange koffiestop! 60 mooie kilometers stonden er weer bij, wat was het een mooie route.

Annie van Rijn

Oproepje

Wij ontvingen op onze Facebook een oproep. Afgelopen zondag is één van onze leden namelijk erg behulpzaam geweest bij een ongeluk met enkele fietsers nabij Wateringen. Fijn om te horen! De betrokkenen zijn op zoek naar deze persoon, zodat zij hem nogmaals kunnen bedanken. Ben of ken jij deze persoon, kijk dan even op onze Facebook voor de oproep of neem contact op met mij/ons daarvoor.

Arno van Rijn

Naar Maasland met wind en regen

Drie kwartier voor vertrek viel er een flinke plensbui en waren er donkere wolken in het westen. Waarschijnlijk werd het weer een ochtendje in de regen fietsen. Zolang je maar in beweging blijft heb je het in de zomer als je nat regent niet zo snel koud en als de zon gaat schijnen ben je zo weer droog. Ondanks de dreigende luchten vertrok de A2 met z’n negenen naar Maasland. We reden eerst naar de Wassenaarse Slag en daarna tegen de straffe wind door de duinen tot voorbij ‘s-Gravenzande. Vlak voorbij Kijkduin hadden we een flinke bui en met een harde wind moesten we even flink onze kiezen op elkaar zetten. Het was overal een stuk rustiger dan met mooi weer op de fietspaden. Zo heeft elk nadeel z’n voordeel. Onderweg had ik geen last meer van m’n heup die ik twee jaar geleden bij een ongelukkige val in Frankrijk gebroken had. Dat is toch wel heel fijn. Vanaf het verste punt gingen we voor de wind langs de Maasdijk naar ‘t Wapen van Maeslant voor de koffie. Hierna bleef het droog en gingen we voor de wind in rap tempo richting huis. Vlak voordat we thuis waren maakten we nog een lus langs de plas in de Nieuwe Driemanspolder met z’n mooie nieuwe fietspaden. Nu de Meer en Geerweg nog eens even opknappen. Na ruim 100km waren we om kwart voor een weer terug in Stompwijk.

Sjaak Hoogweg

C1 groep: Gaan we nu wel of gaan we niet fietsen…?

We gingen wel, al was het wel 5 minuten later! De regen kwam eerder met bakken uit de hemel zodat we wilden afhaken, maar dan wordt het droog en besluiten we toch te gaan. Op de Captains wachten ze wel! We zagen de andere groepen, C2 en A1 al rijden. Aad ging dus met zijn 7 kippen op pad naar de koffietent in Schipluiden. We volgden de route naar Zoetermeer, Nootdorp en reden door een woonwijk omdat een fietspad langs het Bieslandse bos nog steeds niet klaar is.

Met een stevige noordwestenwind was het soms flink aanpoten. De route door Delft ging ook goed en als er een paar spetters vallen wordt er geopperd naar de Bonte Haas te gaan. Maar het viel mee en het was nog (te) vroeg. Dus langs het kleinste dorpje van Nederland (‘t Woudt) naar de Lier en komen we mooi op tijd voor de koffie aan bij het Middelpunt. De terugweg gaat ook weer via mooie natuurpaden door Delft en het was heel verrassend hoe we gereden hebben. We komen uit aan de rechterkant van de Vliet en dan is het een rechte weg, lekker voor de wind, naar Stompwijk en Zoeterwoude. Er wordt gevraagd om over de nieuwe rondweg te gaan, dus zogezegd zo gedaan, fietst lekker hoor! Op de Westeinderweg komen we zelfs een koppel schapen tegen die door de boer verweid worden. Zie je ook niet elke dag! Om 12.30u zijn we na 60 km. weer thuis en er is geen haar op ons hoofd die spijt heeft van deze mooie maar wel koude fietsdag!

Annie van Rijn