Deze week beginnen we de verslagen, met het uitgebreide verslag van Jorrian Hendriks van vorige week:

Met de A2 op pad:

Een echte fietser ben ik niet, ik vind het leuk hoor, in een groepje of als ik echt ergens voor train. Maar zo, zonder doel een rondje fietsen vind ik best saai. Maar goed, over 3 weken ga ik met mijn 2 zwagers naar België fietsen. Een kleine 350 kilometer in 2 dagen. Dus mocht ik afgelopen zondag met pappa Frans en zijn mannen mee. Het werd een topochtend. We vertrokken via de Ondermeer richting Zoeterwoude om uiteindelijk in Vinkeveen een bakkie te doen. Het is nog redelijk vroeg, toch zijn we lang niet de enige die al de weg op gaan. De meeste weggebruikers halen we in, andere komen ons te gemoet. We zijn met’z’n  tienen en fietsen twee aan twee. Omdat je als je niet één van de twee voorste bent, niet alles kan zien, waarschuw je elkaar met een kreet of gebaar. “Voor” betekent, dat er rechts van de groep iemand wordt gepasseerd. Als er “tegen” wordt geroepen, komen er links van de groep weggebruikers aan. Dit kan je ook met een gebaar aan de gene achter je aangeven maar dat komt later pas. Papa Frans leidt de kudde en rijdt vooral op de heenweg heel veel op kop. Arie zorgt wat meer van achteruit de groep, dat iedereen het bij kan houden. Mocht je op wat voor manier dan ook, in de problemen komen, dan helpt Arie je graag. We rijden zo`n 31 km gemiddeld en de Voor`s en Tegen`s vliegen je om de oren. Ik kan dat zelf ook wel aardig, dus roep ik lekker mee. Dan komen we op een smaller, lang kronkelig pad. “op 1” hoor ik iemand roepen, binnen 5 seconden rijden we i.p.v. 2 aan 2, op een groot lint achter elkaar. Great call! Want bij de 2e bocht die een beetje blind is, komt er een auto in tegengestelde richting die we niet hadden kunnen ontwijken. Peter rijdt voorop en heeft er zin in. We rijden zo`n 36 km per uur achter meneer Bregman aan. Totdat we achter een auto komen die heel langzaam rijdt, omdat hij de fietsers voor hem niet kan passeren. Deze collega fietsers blijven 2 aan 2 rijden terwijl zij volop genieten van de omgeving. Hierbij trappen ze helaas niet echt door, waardoor er in onze groep wat geroezemoes ontstaat. De koffie wordt koud, daar gaat mijn gemiddelde en wat een kneuzen, zijn de meest voorkomende uitspraken. Als de auto aan de kant gaat voor een tegemoet komende auto, vliegen we er toch maar langs en voorbij. Daarbij bedanken en verontschuldigen we ons bij beide auto’s. Aan de overkant van de volgende kruising moet er koffie gedronken worden. Helaas is deze koffietent gesloten. Maar des te lekkerder smaakt de koffie met ijsje van het huis, een kilometer verder op. Het personeel aldaar dacht een makkelijk ochtendje tegemoet te gaan. Na een half uur genieten, hijs ik me weer op het door Arie lager gezette zadel. De streek van het lichaam, die ik tijdens het zitten met het zadel verbindt, is nu al beurs. Maar goed, we zijn al over de helft. Een paar “auto tegen” en “fiets voor” verder, word ik me bewust van de reacties van mensen die we passeren. Bijna alleen maar negatief en boos terwijl de intentie van een ieder in deze groep niks dan goed is. 

Ik bedenk het volgende:

Hoe een wielrenner in wil halen:

Hij/zij geeft een gil. “Vooooooor”. De gene die gepasseerd moet worden schrikt iets en gaat op tijd aan de kant. Zo gaat het inhalen niet ten koste van de opgebouwde snelheid. En kan hij/zij er vol gas en veilig langs. Desnoods via de autoweg, het is toch rustig op zo’n zondag ochtend. 

Hoe iemand wil dat een wielrenner hem/haar inhaalt….

Je rijdt op iemand af en past je snelheid gedurende 3 minuten achter deze persoon aan. Je blijft achter deze persoon rijden. Niet te dicht er achter maar wel zo dicht dat de gene je kan horen. Niet je bel of een kreet, maar een per ongeluk gemaakt geluid. Bijvoorbeeld het schakelen, of het geluid van een onder je band brekend takje. De persoon wil dat dan minimaal horen en omdraaien. De wielrenner wordt waargenomen, waardoor de gene al zelf een moment bepaald om aan de kant te gaan. Graag bij het passeren als wielrenner zijnde, even hartelijk danken en een prachtige ochtend wensen. Zelf denk ik dat er voor de wielerbond een broodnodige taak ligt. Om hierin een mooie middenweg te bedenken en dit door middel van reclames aan zowel de wielrenner als de andere weggebruikers te laten zien. Maar ja, wie ben ik? 🙂 

Hoe langer de rit duurt hoe minder je hoort. Concentratie en volgen krijgt nu de voorkeur. Ineens rijden we bij Hoogmade. Via Leiden naar Zoeterwoude tot aan de Ondermeer. Daar wordt nog even gekeken wie de grootste heeft. Daar wordt iedereen nog even op de pijnbank gelegd. Daar wordt duidelijk wie zich te veel gespaard heeft. Daar worden Frans en Arie symbolisch bedankt voor bewezen diensten. Daar wordt nog even alles uit de kast gehaald. Daar wordt er nog 1 klap op gegeven. Daar worden nog wat karretjes in de poep gereden. Daar wordt nog even Tour de France-je gespeeld. En daar wordt duidelijk dat Joep/Youp naar de A1 mag. 

Ik zeg de groep gedag, bedank Arie en pappa Frans en rijd naar huis toe. Een mooie rit van 138km, met iets sterkere benen en een beurs zitvlak rijker. 

Bedankt mannen, Jorrian Hendriks

Ritje naar (Hamelen)?  A2

We vertrokken met 9 man, met captain Arie naar Harmelen via Bodegraven maar dat ging niet vanzelf, want daar waren verschillende meningen over in de groep (nu Frans niet de leiding had). Ook de navigatie van onze internationale trucker had weleens problemen dus het was weleens van links naar rechts en terug, hij leek soms de rattenvanger van Hamelen wel, maar via Woerden zaten we toch weer snel op het terras in Harmelen waar Arie het mikpunt was maar, wel gezellig.  Op de terug weg ging het veel beter. Via Oudewater, Gouda, Moordrecht, daar had Arie ons te pakken hij stuurde ons over  een mooi stukje kasseien richting Moerkapelle, naar Stompwijk waar we tegen 1 uur aan kwamen met 107 km op de teller.

Arie nog bedankt voor de mooie tocht.                   

Jan Looijen

Met in totaal 6 man/vrouw, stonden  wij om 8.30 uur aan de start. Voor onze groep, is dat weinig, heel weinig. Velen van ons hadden ander verplichtingen, hetzij vaderdag-, hetzij familieverplichtingen. Geeft niets, ieder zijn meug, als we er volgende week maar weer allemaal bij zijn. ;-). Het was vooraf bekend gemaakt waar we naar toe zouden gaan: Meijendel in Wassenaar. In verband met vaderdag maakten wij een korte rit, korter dan wij normaal gesproken gewend zijn. Goed, maar dat terzijde. Gaan wij normaal gesproken, gaan wij via de Kniplaan, onder het tunneltje door, naar de Horsten in Wassenaar. Zo niet deze week: wij hebben een sight-seeing-tour door Leidschendam gemaakt. Verrassend, het is weer eens wat anders, dan anders. Wij deden het vandaag zonder onze captain Annie, misschien was het daarom, dat wij deze route reden. Maar uiteindelijk kwamen we dan toch bij de Horstlaan aan en fietsen wij de gebruikelijke route naar Wassenaar. Bij de koffietent aangekomen klonk het al snel: “hè, gaan we hier koffiedrinken? Ik dacht dat we naar de Klip zouden gaan?” Nou ja, de beslissing was snel genomen: we gingen toch dan maar door naar de Klip. Daar wordt in ieder geval de koffie aan tafel geserveerd, in tegenstelling tot de tent waar we eerst voor stonden: dat was een self-service. Héérlijk, een heel stuk door de duinen, ik heb genoten, wat is het daar toch altijd mooi en ge-wél-dig fietsen!!!! Bij de Klip aangekomen, snel een tafeltje opgezocht. 2 Tafeltjes zelfs, want ja, de 1,5 ,eter afstand geldt nog steeds. Maar……….. het was droog, het regende niet, maar o, we werden zeiknat onder die bomen. Echter, niet getreurd, de koffie is daar altijd heerlijk en met vooroorlogse prijzen. Na een gezellige pauze, beklommen we allemaal weer onze fietsen en togen wij, via de kortste weg huiswaarts. Nog ver vóór 12 uur, parkeerde ik mijn stalen ros in de achtertuin, met 41,86 km op de teller.

Trees van Velzen C1

Wederom een volle parkeerplaats afgelopen zondag. Het was weer prachtig weer voor een fietstocht, dus iedereen had er weer zin in. De A1 vertrok met 14 man nadat ze een paar laatkomers hadden opgewacht die al op weg naar de start een lekke band moesten repareren. Ook al was de wind noordwest, wij kozen met Schoonhoven voor een bestemming in zuidoostelijke richting. De beschikbaarheid van een ruim terras en een route met hopelijk niet te veel drukte gaf de doorslag. En van tegenwind terug word je ook sterk! Via Zevenhuizen en Nieuwerkerk kwamen we langs de Hollandse IJssel en na de Algerabrug langs de Lek te rijden. Daar hebben we alle ruimte om door te rijden en in de dorpjes even wat rustiger. We hadden er ook iemand bij van de A2 en verscholen in de groep ging dat prima. Met uitzicht op de Lek en de pont zaten we in de schaduw op het ruime terras en werden er al weer plannen gemaakt voor volgende week. De terugweg langs de Vlist en Gouda ging wat rustiger, maar toch waren we na 100km weer mooi op tijd terug in Stompwijk.

Arno van Rijn

We verzamelden met 9 man/vrouw aan de start. Onze captains waren op vakantie en Peter had zich bereid verklaard om de rit van deze week uit te denken. Welke kant we op zouden gaan, bleef een heel groot deel van de rit geheim. Ik ben heel slecht in het onthouden van plaatsen, waar we allemaal door heen gereden zijn. Op een gegeven moment, waren wij in Delft, alwaar een brug open stond, met een prachtig gedicht aan de onderkant. Het duurde ietwat lang, voordat ik mijn cameraatje tevoorschijn kon toveren, ik had graag een foto van dat gedicht gemaakt. Ook met behulp van ‘Samson-Peter’ lukte het niet op tijd, hij probeerde de brug nog tegen te houden. Nou is hij wel erg sterk, maar zo sterk toch ook weer niet.

Uiteindelijk stuurde ‘meneer Mio’ ons naar paviljoen de Zweth in Schipluiden. Dat is een koffiestop, die niet op onze kalander staat, maar na een vorig bezoekje is het toch een plek gebleken, waar het goed vertoeven is, met een lekker bakkie. We zaten daar zo lekker, dat Jan het plan opperde om daar ook onze lunch te gebruiken. Helaas kreeg dit lumineuze idee geen bijval, dus gingen we na 2 bakkies met 2 ieniemienie koekjes weer huiswaarts. De Zweth werd druk bevaren, want de omgeving is écht prachtig, dus dat begrijp ik wel. Ook de rit naar huis was prachtig, we hebben genoten met z’n allen. Peter, hartstikke bedankt, dit is goed bevallen, je mag de volgende keer weer.

Ik zette mijn fiets rond half 1 weer in de achtertuin, met 66,41 km op mijn teller.

Trees van Velzen, C1

Ook afgelopen zondag was het weer een mooie dag voor een clubrit met de Toerclub. Er stonden dus weer veel  enthousiaste fietsers op de parkeerplaats verzameld. Om half 9 vertrokken de diverse groepen terwijl de A1 nog even overlegde wat we zouden doen met de groepsgrootte. We waren met 17 man, dus werd besloten de groep te splitsen en daartussen een niet te grote afstand aan te houden. Volgens mij was dit al lang niet meer voorgekomen in onze groep, maar nu wel zo veilig. Zeker op stukken waar het drukker is met andere fietsers kun je beter niet in een grote groep passeren. Het was in het begin even wennen, maar volgens mij ging het wel goed. Soms kwam het bij een stoplicht of kruising weer samen en lieten we daarna weer een gat vallen. Wanneer de 2e groep wat oponthoud had en de 1e groep uit zicht was, was het wel even een gok welke route aangehouden werd. Toch kwamen we gezamenlijk bij de koffie in Haarzuilens waar voldoende plek was op het centrale grasveld/terras. De terugweg begonnen we met wat onbekende wegen en daarna via Woerden en Bodegraven zodat we na ruim 100km weer terug in Stompwijk waren.

Arno van Rijn

Verslag A2 zondag 6 juni

Om 8.30 stonden we aan de start met 11 man. We zouden eigenlijk naar het Kopje van Bloemendaal gaan volgens de kalender maar in de duinen is het te druk . Dus gingen we maar naar Schoonhoven. Het weer beloofde prachtig fietsweer en dat klopte ook wel. Lekker 18 graden en weinig, later iets meer wind. We gingen door het Bentwoud richting Boskoop en daarna naar Waddinxveen waar we precies 2 seconden te laat kwamen voor de brug. De bomen sloten zich net. Na dit oponthoud gingen we verder richting Reeuwijk waar wij door de rijkste wijk van deze plaats reden (Sluipwijk). Daarna door de plassen en een heel luik fietspad richting Driebruggen. Daar was de weg afgesloten en dus reden we richting Hekendorp en daarna Oudewater. Via allerlei wegen kwamen we bij Lopik op de dijk en toen tegenwind naar Schoonhoven. Op de dijk liet Jan zien dat je tegenwind minstens zo hard kan rijden als voordewind. In Schoonhoven met uitzicht op het pond over de Lek lekker koffie gedronken met of zonder appeltaart. Terug zijn we via Bergambacht, Stolwijk en Gouda langs de A12 weer naar huis gereden. Om 12.30 uur waren we weer thuis met 106 km op de teller en een gemiddelde van ruim 30. Al met al een heerlijke zondag ochtend. Volgende week kan ik niet want ik rij nu al maanden met maar 1 oog en daar gaan ze woensdag iets aan doen zodat het weer een beetje veiliger kan met het fietsen. Veel plezier allemaal de komende week.

Theo van Velzen

De C1 gaat naar Reeuwijk

Het beloofde een mooie zonnige dag te worden en met een groepje van 9 gingen ze op weg, Ria was ook weer aanwezig en had ook een e-bike aangeschaft. Aad reed met Corrie op kop, ondergetekende kreeg de 2e prik. De route ging via het Bentwoud naar Boskoop, Reyerskoop en langs de rijksweg naar Bodegraven. Ze hadden windje mee en dat gaat lekker zo en genieten van het warme zonnetje. Wat mooi altijd weer zo door het Plassengebied. Bij de koffietent het “Wapen van Reeuwijk” was het goed geregeld, de ober stond klaar om hun naar de tafels te begeleiden waar alles ruim uit elkaar stond. Terwijl ze van de koffie genieten wordt er natuurlijk bij gekletst. De terugreis gaat nu met een behoorlijk tegenwindje door het landelijke Reeuwijk-dorp naar Boskoop en via de Loete en de Roemer door Hazerswoude dorp. Dan is de captain alweer thuis met ruim 60 km rond de klok van half 1.

Annie van Rijn

De kop is eraf!

Na een extra lange winterstop was het afgelopen zondag eindelijk zover. Sinds kort zijn de landelijke coronamaatregelen zodanig versoepeld dat het ook weer is toegestaan om met groepen te gaan fietsen. We kunnen dus weer met de gehele Toerclub verzamelen bij de sporthal voor een clubrit. Eigenlijk kon dat vorige week al, maar op de regenachtige 2e Pinksterdag was er toch weinig animo. Uiteraard houden we nog wel rekening met de algemene adviezen en zijn we nog wat beperkt in de mogelijkheden bij de horeca. Toch is het vooral weer fijn om met je eigen groep op pad te kunnen. Voorzitter Hans opende het seizoen met enkele wijze woorden over plezier en veiligheid tijdens het fietsen en even na half 9 was het zover dat de A1 als eerste vertrok. Wij reden met 13 man een mooie route naar Snelrewaard waar we een plek in de Theetuin de Kwakel vonden voor de koffiestop. Velen hadden elkaar sinds oktober niet meer gezien of gesproken, dus zowel onderweg als op het terras werd volop bijgepraat. Ondertussen genoten we van de rust en de koffie met gebak, zodat we uitgerust aan de terugweg begonnen. Voor een zondag met zulk mooi weer vond ik het nog meevallen met de drukte onderweg en dat was prettig fietsen. Na ruim 100km waren we weer terug.

Arno van Rijn

Verslag A2 d.d. 30-05

Kent u die uitdrukking …“De koeien gaan van stal”? Stompwijk is van oudsher een agrarisch dorp, helaas zijn er niet veel echte actieve boerderijen meer in de omgeving maar hoe anders was dat vroeger. Tientallen boerenbedrijven gaven vele boerengezinnen een goede boterham en een mooi buitenleven. Eén van de bijzondere momenten in het jaar was altijd wanneer, na een lange winter, de koeien in het voorjaar weer naar buiten mochten. De weilanden met het sappige gras lonkten en als de staldeuren zich openden renden, sprongen en dansten de koeien dolblij van vreugde de weide in. Om wielrenners nu met koeien te gaan vergelijken gaat wat ver maar afgelopen zondag leek het er wel een kleine beetje op. Onze opperboer Mark Rutte had besloten om de Coronadeuren van zijn stal Nederland te openen en dat liet elke wielrenner van de TC Stompwijk zich geen 2 keer vertellen. Als zijnde roodbonte ongeduldige koeien hadden zij zich verzameld bij de sporthal, allemaal wachtend totdat boerenknecht Hans daadwerkelijk de “staldeur” zou gaan openen.

En toen was het zover, Hans sprak ons nog even inspirerend toe, daarna mochten we na een lange tijd weer ‘en groupe’ los!

De A2 had zich gemeld met 10 renners waaronder gastrijder Youp uit Zoetermeer (maar daarover later meer). Het was werkelijk prachtig fietsweer dus om na lange tijd weer met de A2-groep op pad te gaan was echt geweldig. TC (Stompwijk) staat niet voor niets voor Toer Club, dat is de essentie, samen op pad gaan waarbij het sportieve element en de gezelligheid samengaan! Wat hebben we het gemist! De enthousiaste captains Frans en Ari hadden een mooie route bedacht. Stompwijk, Gelderswoude, Koudekerk, Woubrugge, Nieuwveen, de Hoef tot aan de koffiestop in paviljoen ‘de Klinker’ in Noorden. Vooral het lange fietspadgedeelte langs het Amstel-Drechtkanaal en de Kromme Mijdrecht is en blijft fantastisch. Wat ook opviel was dat het bijzonder groen is buiten. De vele regen van de afgelopen tijd heeft  gezorgd voor prachtige natuur. Toch weer even wennen om te rijden in een grote groep. Het was dus extra opletten maar het verliep prima. Onze gastrijder Youp nam al snel resoluut de kop en hield de groep mooi uit de wind. Youp is de jonge neef van Gijs uit de A1, we weten dat Gijs ‘aardig’ kan fietsen en Youp’s vader kon dat vroeger ook. Youp wil eerst wat ervaring opdoen bij de A2 maar ik voorspel dat Youp binnen korte tijd de A1 zal gaan versterken, jullie zijn gewaarschuwd! Het was gezelligheid troef op het terras van ‘de Klinker’. Ondanks dat de appelpunt waarschijnlijk niet in de appelpuntentoptien zou zijn terechtgekomen was het onder het genot van een bakkie koffie of thee weer ouderwets genieten. De meesten van de groep had ik al maanden (vanaf oktober 2020) niet meer gezien dus er moest ruim worden bijgepraat. De terugtocht verliep via Zevenhoven, Ter Aar, Alphen a/d Rijn, Boskoop om uiteindelijk om half één te arriveren in Stompwijk met 102 km op de teller. 

Kortom, bijzonder fijn om weer  in groepsverband te mogen fietsen  en hopelijk krijgen we een prachtige fietszomer. Mannen van de A2, bedankt voor de gezelligheid!

Loek van Santen

We mochten weer…..jippie….1e clubrit 30 mei 2021……C1

In plaats van 28 maart konden we nu pas de fietsen uit het vet halen en dat deden we massaal, want er stonden zo´n 70 leden bij de sporthal te trappelen van ongeduld. Dus toen de voorzitter iedereen welkom geheten had en wat instructies meegegeven waren, konden de groepen één voor één vertrekken, iedereen naar zijn of haar koffietent. Die van ons stond in Katwijk en met ons clubje van 12 reden we op gepaste afstand zodat de groep niet te groot werd op naar de Horsten, Landgoederenroute en Wassenaarseweg. Het was nog best fris, maar 11°. Daar hadden we eigenlijk niet zo op gerekend, maar het kwam later helemaal goed. Bij Katwijk aangekomen over het nieuwe fietspad (rijwielpad Vlaggeduin, vernoemd naar het hoogste punt +37m NAP) wat langs de Zuidduinen loopt en bijna tot aan de boulevard komt. Bij de koffietent konden we aan 2 tafels op het terras terecht en werd wel gevraagd of we de anderhalve meter aan wilde houden.

Bij deze strandtent krijgen we altijd een likeurtje met slagroom bij de koffie en daar genoten we zichtbaar van. Voor de terugweg namen we de route via Oegstgeest, Rijnsburg en langs de Korte Vliet naar het Cronesteinpark. Onderweg genietend van het weelderige groen, kleurige bloemen en pijpkruid.

Soms was er een weg afgesloten of reden we een extra rondje, komen we hier en daar wat hekjes tegen, maar uiteindelijk zijn we het er over eens dat we heerlijk gefietst hebben, veel bij gekletst en de zon er uiteindelijk overvloedig bij aanwezig was. Om 12 uur kwamen we thuis met 50 km.

Annie van Rijn