Ook de marathonschaatsers zijn door de corona maatregelen getroffen. De eerste wedstrijd, traditioneel in Amsterdam, was gepland op zaterdag 24 okt. Helaas, ook de 2e en 3e wedstrijd (Enschede en Heerenveen) zijn geschrapt. 14 November staat Haarlem op de kalender. Hopelijk kunnen de mannen en vrouwen van de lange adem van start. Ze staat te trappelen.
GroeneHartSport is dit seizoen met een beloften team actief met de rijders Richard van Schie, Breda, Rienk Engele, Pijnacker, Douwe Boonstra, Nieuwkoop en ons nieuwe talent Leon Wenteler, Pijnacker, Sportchalet Viehhofen vorig seizoen nog een belofteteam, heeft de overstrap gemaakt naar een A team met oud Stompwijker (thans Leiden) Christiaan Hoekstra. Tjilde Bennis gaat wederom van start bij de Topdivisie dames bij ploeg Mastermind.
Na goede voorbereidingen reisde het WVZ-team waar Jelsie deel van uitmaakt, zondag naar Eindhoven voor het NK estafette. Alle teams moesten in 5 estafettenummers bepalen wie zich zondagavond Nederlands Kampioen mocht noemen. Jelsie mocht op 3 nummers uitkomen voor haar senioren team (4×100 wisselslag, 4x 100 meter schoolslag en 4x 100 meter vrije slag). In het totale estafettetoernooi behoorde WVZ niet tot één van de medaillekandidaten. Maar er waren mogelijkheden om het Nederlands record op de 4×100 meter schoolslag te verbeteren.
Dus we zaten zondagmiddag gespannen te kijken naar de livestream, want toeschouwers waren niet toegestaan. Als eerste ging Rosey Metz van start. Zij sloeg direct een onoverbrugbaar gat met de tegenstanders. Nu was het aan de overige drie om ervoor te zorgen dat dit nummer ook een Nederlands record zou opleveren. Jelsie dook als 3de zwemmer net onder haar eigen persoonlijke record maar uiteindelijk was het niet voldoende voor een nieuw Nederlands record. Wel eindigde het estafette schoolslag team als eerste. In het eindresultaat namen ze een mooie 4de plek in bezit.
Het was uiteraard een bijzondere ervaring om samen met de senioren een recordpoging te doen. Mogelijk hebben ze volgend jaar weer een kans om dit te doen. En hopen wij hierbij ook aanwezig te kunnen zijn.
Na een stormachtige en regenachtige nacht was het op zondagochtend niet druk bij de start aan het Klaverblad. Zo’n 40 leden stonden om half 9 klaar voor vertrek. Het zal ook met de voorspellingen te maken hebben die de dag ervoor nog een hele ochtend regen aankondigden. Dat viel dus mee, want naast de harde wind was het droog, niet koud en af toe piepte zelfs de zon even tussen de wolken door. Gaandeweg de route droogde ook de weg op en dat is vooral fijn voor degenen die achteraan rijden. Geen gespetter meer in je gezicht. De A1 was weer op goede sterkte en vertrok met 11 man richting Noorden, waar ook de wind vandaan kwam. Op diverse plekken moesten we de afgewaaide takken en bladeren zien te ontwijken, want die wil je niet tussen je spaken krijgen. We volgden de slingerende kades langs de Amstel en de Kromme Mijdrecht en dan is het een voordeel dat het rustig is op de weg. Toch blijft het oppassen voor onverwachte tegenliggers in de bocht of een slinger die verder doordraait dan je van tevoren inschatte. Het ging allemaal goed. Bij café De Klinker zaten we onder de overkapping uit de wind en dan was het net niet te koud. Al koel je na een tijdje buiten zitten wel af. De hete koffie en lekkere appelpunten vinden dan gretig aftrek. Voor de terugweg de route via de Meije toch maar niet gedaan. Met de wind in de rug liever wat meer rechte wegen. In het Bentwoud aangekomen stopten we nog even voor een lekke band. Dan gebeurt ons gelukkig niet vaak meer. Ook na het opstappen werd nog 2x ‘lek’ geroepen, maar dat was loos alarm. Na een kleine 100km waren we mooi op tijd weer terug in Stompwijk om gedoucht en wel de Formule 1 en het WK te kunnen kijken.
Arno van Rijn
Groep A2: Met circa 12 man zetten we koers langs Snowworld, richting de A12 met een (straffe noorder) wind in de rug bij 16 gr/c. Veel afgebroken takken op de langs de A12. Opletten geblazen dus met het natte wegdek. De rit gaat richting Moordrecht, Krimpen ad Lek, Stolwijk, Gouda, Moerkapelle. Koffie plaats overdekt buiten, we werden snel van koffie en appelgebak voorzien. Na de koffie pauze is de wind wat gaan liggen en lijkt gedraaid, ten gunste van ons. We vervolgen onze route en het wordt steeds mooier weer, het zonnetje breekt zo nu en dan lekker door en de weg wordt geheel droog. Heerlijk!! Zeer leuke rit met mooie polder aanzichten. Wat mij opvalt is dat in een periode van 15 jaren hier en daar fietspaden zijn verlegd t.b.v. de uitbreiding van wegen en woonwijken die erbij gebouwd worden in de polders. In positieve zin voor de fiets veiligheid. Ik ben sinds augustus (weer) lid geworden van de Tourclub. In het verleden medio 1997 was ik ook een aantal jaren lid. Na en afwezigheid van circa 15 jaar weer een herintreder dus!.
Wegcaptain, bedankt voor de mooie rit!!
Gr. André Loomans
De C1 groep, ‘t is weer voorbij die mooie zomer….
Ja, de herfst is duidelijk ingetreden, waren de voorspellingen voor zondag niet al te best, de werkelijkheid viel reuze mee. We hebben geen druppel regen gehad! Wel had het ’s nachts heel hard gewaaid en ook nu nog veel wind- kracht 5 uit het noorden. Dat merkten we ook onderweg naar de koffietent, heel veel blad en takjes op de weg, dus goed uitkijken. Met een klein groepje van 5 nam ik met Jan de honneurs waar. Captain Aad bewaakte zijn schilderijen bij de Open-Atelierroute bij Buitenplaats-Molenwei! Via Zoeterwoude, Kanaalweg, Besjeslaan naar de Stierenbrug en in Leiderdorp, het Jaagpad volgend naar de Koudekerkse brug. Door werkzaamheden aan de schoeiing mogen we op de weg rijden, dat fietst lekker. Je kan echt merken dat het mooie weer voorbij is, er is weinig verkeer op de weg. Over het Oostvaartpad naar de Compierekade en dan richting Klein Giethoorn. Het was voor het eerst dit jaar dat we daar kwamen en daar is ook wel het een en ander opgeknapt. Het is nu ook een B&B geworden. Wat er nog steeds is, zijn de mooie blauwe druiven die in de serre hangen. Het was net 10.00 uur, dus de koffie moest nog aangezet worden. Wij onderhand genietend van het rustige idyllische plekje aan het water. Na de koffie naar de Hoogeveenseweg en via Benthuizen door het dorp, waar natuurlijk net de mensen uit de kerk kwamen, dus uitkijken! Jan en Elly haakten daarna af en bij Het Geertje Ria en ik, tja dan moet Wim het verder alleen zien te redden! Mooi op tijd om ook nog naar de expositie te gaan, kwam ik om 11.30 uur thuis met ruim 40 km. op de teller. Volgende weken fietsen we nog als het weer het toelaat en vertrekken dan om 9.00 uur.
Annie van Rijn
C2
Zondag 27 september ging de C2 met 3 fietsers van start naar IJs de Jong in Weteringbrug. Een klein clubje dit keer. Het was redelijk goed fietsweer, droog met wel een stevige tegenwind op de heenreis. We reden door Zoeterwoude-dorp naar de Singels van Leiden. Vervolgens via de Haarlemmertrekvaart naar Oegstgeest en Warmond. Vandaar langs de A44 tot over de Ringvaart en tot slot nog 7 km langs de Ringvaart. Hier was het even bikkelen. Om 10.10 uur kwamen we met 31 km aan bij de koffie van dit gezellige bruine café. Het voetbalpraatje werd gelijk gehouden met de uitbater. Stompwijk ’92 versus ROAC. De terug route ging via Roelofarendsveen, langs de A4 over de Rhijnvreugdbrug naar het industrieterrein bij Heineken. Via de Weipoort en het Kerkepad, het laatste stukje en om precies 12.00 uur thuis met 56 km op de teller. Terug ging als een speer: alles voor de wind. Volgende week begint het naseizoen en wij starten dan om 09.00 uur voor ritjes van gemiddeld 45 km. Natuurlijk zolang het weer het toelaat. Rest nog het bestuur te bedanken voor de nieuwsbrief van 26 september met de duidelijke uitleg voor de bestellingen van de clubkleding. Tja …. en corona …. het is niet anders.
Dit verslag is namens Fried.
Groetjes van Lia de Jong-Zwetsloot
Het zomerseizoen van de Toerclub zit erop. Het was een kort seizoen dat pas begin juli van start ging, maar ons vele mooie zondagochtendritten schonk. Omdat velen van ons er nog geen genoeg van hebben rijden we nog iedere zondag door zolang het kan (én mag). Het vertrek is vanaf nu om 9.00u, uiteraard op het Klaverblad.
Afgelopen zondag hielden de Blesruitermenners hun jaarlijkse wedstrijd in het Wilsveen. Die was anders dan ze gewend waren, door de corona – maatregelen werd de prijsuitreiking achterwege gelaten en het verkrijgen van een hapje en een drankje tot het minimum beperkt. Onderdelen die in belangrijke mate de sfeer op de wedstrijd bepalen en ook zorgen voor de nodige publieke belangstelling. Maar de wedstrijd op zich was er niet minder door, met de deelname van een aantal vierspannen pony’s waren er spectaculaire momenten te zien in de hindernissen .
Zaterdag waren er genoeg vrijwilligers om de parcoursen, t.w. de dressuurring, het vaardigheidsparcours en de hindernissen, op te bouwen. Door een goede voorbereiding stond alles voor het middaguur overeind en kon de traditionele lunch (met veel eieren) verzorgd door gastvrouw Sjaan genuttigd worden.
Er moesten dus drie onderdelen verreden worden, allereerst de dressuurproef, ieder in zijn eigen klasse, daarna de vaardigheid waarbij de snelheid en het rijden van het juiste parcours, bestaande uit 14 poorten, bepalend was voor de eind uitslag. Uiteraard moesten daarbij alle ballen op de kegels blijven liggen. Verder moesten er 5 hindernissen, waaronder een waterhindernis, genomen worden. Ook hier was de tijd in de hindernis bepalend .
Bij de enkelspan paarden wist Iris Flaton met haar Haflinger Wilcko beslag te leggen op de eerste plaats. De strijd bij de enkelspan pony’s was spannend, uiteindelijk was Wendy van Sloten met Zwartje al haar concurrenten te slim/snel af.
De ‘nieuweling’ Willy van de Mespel met haar nieuwe kleine pony Pandor kon haar zenuwen amper in bedwang houden, maar ondanks de afwezigheid van haar vaste groom reed ze een keurige wedstrijd.
Bij de tweespan pony’s was de overwinning van Lindsay Landman met haar pony’s Filia en Joppe geen verrassing, goed in de dressuur, snel in de vaardigheid en de hindernissen, was te veel voor de concurrentie.
Het kundig en snel door de juiste poorten sturen van een vierspan pony’s is altijd een spectaculair gezicht. Piet van Doorn deed dat het beste, al moet gezegd worden dat Ger Kappeteijn, na een lange blessure tijd van zijn pony’s en voor het eerst met ‘vier voor de kar’, het zeker niet slecht deed.
Dank zij het mooie najaarsweer was het toch een sportieve en sfeervolle wedstrijd en werd er zonder de corona maatregelen uit het oog te verliezen nog een afsluitend ‘neutje’ op genomen.
Tot slot dank aan alle vrijwilligers zowel op zaterdag als zondag, zonder jullie kunnen we niks.
Volgend jaar hopen we het weer als ‘vanouds’ te organiseren.
De volledige uitslag met de resultaten van de onderdelen staan op de site van de Blesruiters www.blesruiters.nl
Op deze mooie nazomerzondag stonden weer zo’n 60 fietsers klaar voor de wekelijkse clubrit. We kunnen er echt geen genoeg van krijgen met dit weer.
De A1 vertrok opnieuw met 14 man, waaronder weer eens een gastrenner. Ook Pascal was erbij, maar hij vervolgde vanaf Bodegraven solo zijn route van ruim 150km naar Nunspeet. Hij gebruikte heel slim onze groep om een stuk mee te liften, want ook daarna had hij vrijwel alles tegenwind. Wij ging-en verder naar Woerden en Linschoten om vanaf daar weer terug te draaien richting Oudewater. Na de nodige bochten in de Linschoterdijk zagen we daar toch ineens het bordje van Theetuin de Kwakel en konden we in de remmen. Bij deze koffiestop zit je letterlijk in de tuin tussen de fruitbomen en met allerlei kunstzinnige versierselen die ook te koop zijn. Een relaxte en bijzondere locatie. We zaten er al even voordat we erachter kwamen dat we de bestelling zelf bij de koffiekeet moesten doorgeven en afhalen. De meisjes hadden het meteen druk met zoveel klanten en het klaarmaken van het ‘gebak’. Ook na het 2e bakkie had niet iedereen haast om te vertrekken, maar het was toch weer tijd om de route te vervolgen. Via Oudewater maakten we een ommetje langs Cabauw om bij Schoonhoven weer op bekende wegen uit te komen. De route langs Vlist, Haastrecht en Gouda is voor iedereen gesneden koek al is er soms even twijfel als de captain niet snel genoeg roept waar we heen gaan. Er zijn immers ook vele wegen die naar Stompwijk leiden. Al ruim voor Stompwijk was iedereen afgeslagen voor de kortste weg naar huis, zodat ik na bijna 110km solo terug in Stompwijk arriveerde.
Arno van Rijn
Nazomeren met de A2
De maand september kan nu al de boeken in als een mooie nazomerperiode van 2020. Het was dan ook prachtig fietsweer op zondagochtend, nog wel wat fris maar geen wolkje aan de lucht! 13 Man van de A2 hadden zich gemeld bij de start. En natuurlijk was iedereen weer benieuwd wat voor een bijzondere tocht Sjaak nu weer voor ons in petto zou hebben. Edoch, geen verrassende paadjes of wegen langs onbekende dorpjes maar het werd (wellicht geïnspireerd door de prachtige prestatie van Pogacar in de Tour afgelopen zaterdag ) een sportieve rit op een snel en geaccidenteerd parcours. De snelheid van de A2 mannen moest blijkbaar eens getest worden. Richting Meyendel dus, wel even een lusje ingebouwd naar de Waalsdorpervlakte (ik heb overigens het idee dat weinigen de Bourbonklok hebben opgemerkt) en daarna vol het gas erop door de duinen naar Katwijk, Noordwijk richting de Zilk. Wel oppassen want rijden met een grote groep blijft altijd met wat risico, zeker door de duinen. In het wielercafé “De Ruigenhoek” werden we weer even met de neus op de feiten gedrukt van het Coronatijdperk. We moesten vooraf Coronaformulieren invullen en er werd nadrukkelijk door het personeel gewezen op de 1,5 meter afstandsregel. Daardoor hadden we wel het halve terras in bezit genomen. De koffie en de appeltaart lieten we ons echter zeer goed smaken! Na de pauze werd koers gezet richting het volgende snelle gedeelte van de rit. Via Bennebroek de brug over van de Ringvaart en knallen maar weer! En dat lukte prima met een stevige wind in de rug. Tot aan de brug bij Vredeburg werd het tempo er goed ingehouden en haalden we de nodige andere racefietsers in waarvan een aantal direct aanhaakten. Toen we uiteindelijk de brug opdraaiden zag ik dat onze groep aardig was uitgegroeid tot een heus peloton. Daarna via Rijpwetering (langs café-restaurant “Paerdeburgh” met in de tuin het bekende beeld van de zo onfortuinlijke Joop Zoetemelk op deze zondag en vanwaar de Avond-etappe van de NOS zondagavond werd uitgezonden), naar Leiderdorp, Zoeterwoude Rijndijk en Gelderswoude om uiteindelijk met 106 km op de teller in Stompwijk te arriveren, ruim op tijd om de finish van de 24 uur van Le Mans nog te kunnen zien!
Loek van Santen
De C1 groep
Begon de dag nog fris met zo`n 10°, maar na de koffie konden de jasjes wel weer uit. Onze groep bestond uit 10 personen en dit keer nam Peter de captain-rol op zich. Het zou weer een verrassende route worden, die begon al met de Middelweg en dan via verschillende wijken van Zoetermeer, een soort van Sight Seeing…, waarna we uiteindelijk bij het Bentwoud uitkwamen. Dan Boskoop, Waddinxveen en eerlijk gezegd weet ik het niet zo goed meer tot we weer op bekend terrein kwamen en herkende ik de weg naar Reeuwijk. Langs de mooie plassen, maar even achter elkaar rijden en door Gouda naar de dijk van Haastrecht. Na zo`n 30 km kwam de koffietent in het zicht. Langs de weg, op de stoep, waren ook tafels en stoelen gezet en de koffie liet niet lang op zich wachten. Het is altijd een gezellige stop-plek zo op de hoek bij de brug, waar ook veel bootverkeer langs komt. Populair ook bij fietsers en wielrenners. Bij het weggaan zagen we de groep van de A3 ook op het terras zitten. Voor de route terug weer door Gouda en via de grachten naar Moerkapelle en Kruisweg. Leuk om zo weer eens op andere wegen te komen, want even later blijken we ineens bij het sport complex van het Van Tuyl park te rijden. Via de wijk Seghwaert brengen we Peter, Marja en Jan thuis en de rest is rond 12.30 uur ook thuis aan gekomen met 65 km. erbij. Weer een mooie fietsdag achter de rug.
Volgende week is de laatste “officiële” rit. Sommigen willen daarna nog door fietsen, als het weer het toelaat. We vertrekken dan om 9.00uur. (komende zondag gewoon om 8.30 uur)
Annie van Rijn
C2
Wij vertrokken met 8 fietsers deze frisse ochtend naar het Rietveld in Hazerswoude dorp. Met een leuk ommetje kwamen we via Zoeterwoude, Hazerswoude Rijndijk, Koudekerk a/d Rijn, Hoogmade, Woubrugge en Alphen a/d Rijn, om tenslotte met 34 km bij Klein Giethoorn op het terras uit te komen. Wij waren de eerste gasten, maar al gauw stroomde het terras vol met fietsers en wandelaars. We komen hier altijd graag. Voor de terugweg fietsten we eerst een stukje terug en kwamen toen de B groep tegen. Vervolgens de nieuw gemaakte Dijkgraafweg uit gefietst en via de Roemer naar de Hoogeveenseweg. Wij dachten dat het hier rustig zou zijn, maar we kwamen evengoed veel fietsers tegen. In Benthuizen werd weer eens gekozen voor het Molenslootpad. Best een lang eind en toen weer alles tegenwind. Voor mij het moment om te ‘breken’ om vervolgens in Gelderswoude weer samen te komen. Heerlijk zijn we het laatste stukje huiswaarts gefietst en waren wij om 12.15 uur thuis met 55 km op de teller. Vandaag werden we nog eens ingehaald door 2 ligfietsen. Eentje was een velomobiel met een toeter, die klonk als van een auto. Alleen maar goed, want je moet ze de kost geven hoeveel wielrenners er zonder bel rijden. Dat is op zijn zachtst gezegd niet fijn! Het was prachtig fietsweer en we konden blijven genieten van de mooie nazomerdag. Ook ’s middags natuurlijk de slotetappe van de Tour de France naar de Champs-Élysées, welke voor Jumbo-Visma daags eerder in een anticlimax eindigde. Voor mij nog steeds petje af voor de prestatie! De gele trui was dit jaar voor de Sloveense Tadej Pogacar. Om in het wielrennen te blijven: geweldig van Anna van der Breggen om de Giro Rosa te winnen. Vooral om dat de beoogde winnares Annemiek van Vleuten met pech de wedstrijd moest staken. Wat is het toch een prachtige en enerverende sport!
Toen de Corona toesloeg in Nederland kon er ook niet meer gezwommen worden in de zwembaden. Met wetsuit aan heeft Jelsie enigszins geprobeerd zelfstandig door te trainen in open water en in het zwembad thuis die we hiervoor speciaal opgezet hadden. Ideaal was het niet en zonder doel ook moeilijk om je motivatie vast te houden. Gelukkig mocht er aan het einde van het seizoen weer getraind worden in het zwembad en vanwege de ‘rustperiode’ heeft Jelsie in de zomervakantie 3 à 4 keer per week door kunnen trainen.
Met de start van het nieuwe seizoen heeft Jelsie ervoor gekozen om weer volledig bij de zwemvereniging WVZ te gaan trainen en niet bij het regionale trainingscentrum van de zwembond. Bij WVZ is een TOPNetwerk-programma gestart. Ze traint daar met andere ambitieuze zwemmers 14 uur per week en daarnaast heeft ze 1x landtraining en 2x krachttraining. Eén van die zwemmers is Rosey Metz. Zij wordt daar klaargestoomd voor haar deelname aan de Olympische spelen. Rosey is één van de Nederlandse toppers op de schoolslag.
Rosey heeft als tussendoel om op het NK estafette het Nederlands record op de clubestafette 4x100m schoolslag te verbreken. Bij WVZ zijn immers meer schoolslagspecialisten. Voor het 4e teamlid moest echter wat breder gezocht worden binnen de club. En toen is het oog gevallen op Jelsie. Hoewel er meer meiden in aanmerking kwamen voor die plek had Jelsie in het verleden laten zien dat ze stabiel is en goed presteert op grote toernooien. Bovendien werd ingeschat dat Jelsie nog sneller zou kunnen zwemmen dan ze ooit heeft gedaan door intensief aan de slag te gaan met een trainster die ook Rosey traint.
Jelsie is dus sinds een paar weken intensief aan het trainen voor het NK-estafette gezwommen. Gezien alle ontwikkelingen m.b.t. Corona is het te hopen dat Jelsie daar volgende week op de startblokken staat tussen alle Nederlandse schoolslag-toppers. We wachten alle ontwikkelingen komende week in spanning af waarna we zondag opnieuw in spanning hopen te zitten. Er zijn immers nog andere clubs die in staat zouden moeten zijn om het Nederlands record te verbreken.
In aanloop naar een korte na-zomer was het afgelopen zondag al lekker weer voor een fietstocht. Een kleine 60 fietsers dacht er ook zo over en vertrok om half 9 vanaf de parkeerplaats, iedere groep richting hun eigen koffiestop. De A1 was weer met 14 man en had Harmelen als bestemming. De wind was zuidwest, dus met de wind schuin in de rug schoot het langs de A12 en ook verder lekker op. Meteen bij aankomst bij het Wapen van Harmelen kregen wij een eigen deel van het terras toegewezen waar genoeg plek was voor onze groep. Daar zat je echter niet overal in de zon. In de schaduw was het toch wat fris, dus gingen steeds meer van ons zich met hun stoel verplaatsen. Anderen stonden zelfs naast het terras. De koffie kwam snel en de 2e ronde gewoon met een koffiekan, wat ook lekker opschiet. Op de terugweg de bekende weg langs Woerden en Bodegraven, maar nog wel een klein ommetje in Boskoop om het slechte fietspad langs de Zijde te ontlopen. Na bijna 110km waren we mooi op tijd weer terug in Stompwijk.
Arno van Rijn
Om 8.30 uur vertrokken wij met 13 man naar een natuurlijk voor de meesten met een onbekende bestemming. We hadden vóór de wind dus het ging in een lekker tempo richting Benthuizen, Hazerswoude Drop, Alphen aan de Rijn. Daarna over de brug richting Zevenhoven. Bij De Hoef dacht ik dat wij rechtsaf zouden gaan richting Woerdens Verlaat, maar niet dus. Wij gingen rechtdoor naar voor mij onbekende wegen. We reden langs een water genaamd De Waver waar het zeer smal was met heel erg veel bochten. Het kon dus ook niet uitblijven dat we bijna een ongeluk kregen. Van de andere kant kwam een auto met redelijke snelheid aan en Frans kon maar nauwelijks ontwijken. Van de schrik bekomen gingen we naar Nes aan de Amstel (werd zo langzamerhand in de groep bekend). In Ouderkerk aan de Amstel reed Sjaak eindelijk een keer verkeerd en kwamen we bij de Milieustraat van de Gemeente. Hij beweerde dat je hier vroeger gewoon door kon rijden, maar dat verzon hij waarschijnlijk alleen maar. Volgens mij was dat alleen mogelijk toen de trekschuit nog langs de Amstel voer. Door naar Nes aan de Amstel want na 60 km ben je wel toe aan een bakkie. Helaas gesloten. Dan maar 4 km door naar Uithoorn. Aan de boulevard van Uithoorn eindelijk na 70 km een koffietent. Heel goede koffie en uitstekende appeltaart. Na een halfuur weer naar huis via Vrouwenakker, Ter Aar, Alphen, Koudekerk en via Broekweg en Geerweg weer terug in Stompwijk met 112 km op de teller met een gemiddelde van 29.5.Al met al een leuke tocht en met zulk weer een zeer leuke besteding van een zondagochtend. Bedankt Sjaak voor alweer een leuke tocht met voor mij onbekende wegen
Theo van Velzen, A2
Voor de C1 geen bollenroute, maar een tunnelroute
Wat hebben we afgelopen zondag toch weer heerlijk gefietst! Al heel snel ging het zonnetje schijnen en met de wind in de rug zoefden wij via de Hofweg in Zoeterwoude door de onlangs weer geopende tunnel onder de A4 door, via Vlietland naar Leiden. Een klein stukje Leiden gezien, altijd leuk, stukje Singel, zo hier en daar een mooi uitzicht op een kerk en door de Merenwijk naar Warmond. Zelf vind ik het door Warmond ‘chique’ fietsen: mooie lanen met indrukwekkende bomen en daar staan dan ook weer enkele mooie kerken en prachtige huizen. Wat mij opviel is dat het al zal zo ‘herfstig’ ruikt en dat de bomen al voorzichtig van kleur veranderen. Ook lagen er al best veel bladeren, takjes en eikels op de fietspaden; oppassen geblazen! We fietsten richting Lisse verder, maar hoe we precies zijn gereden weet ik niet meer (we reden gezellig achter de captains aan, die altijd voor een mooie route zorgen), maar wat wel opviel is dat we door veel tunnels gingen, dus geen bollenroute, maar een tunnelroute vandaag. Bij de Ren- en Tourvereniging Bollenstreek in Lisse dronken we een kopje koffie. De pauze was ook handig voor Petra, omdat haar fiets wat ‘energie’ nodig had voor de terugreis en de banden nog wat lucht konden gebruiken. Toen dat was gefikst gingen we weer terug naar Stompwijk. Alhoewel we langs vele kale bollenvelden fietsten, kwamen we ook langs velden met prachtige dahlia’s met allerlei kleuren en soorten bij elkaar. Ook heel mooi om te zien!. We passeerden borden met Sassenheim, Oegstgeest en via het BioScience park – een beetje futuristische omgeving – op weg naar huis. Met ruim 6o km op de teller zat de rit er weer op.
Corry van der Eijk
De C2 vertrok met 6 personen naar Haastrecht. Dat dacht ik, maar er had zich geruisloos nog een A3’er bij ons aangesloten. Over de bekende wegen via Noord AA, Benthuizen, Kruisweg naar Moerkapelle, waar wij de Brede weg helemaal uit fietsten. We kwamen bij het Logistiek-Park A12 uit en gingen eerst richting Moordrecht en bij de McDonalds weer richting Gouda. Na de sluizen kwamen we op de Goejan van Welledijk en vervolgden onze weg langs de Hollandsche IJssel naar Haastrecht. Hier kwamen we met 31,5 km om 10.15 uur aan bij restaurant Over de Brug. Op het terras was het al gezellig druk en wij konden ons spreiden over drie tafels en lieten ons de koffie goed smaken. De corona-registratie werd door één persoon van de groep gedaan. Om 11.00 was het hoogste tijd om aan de terug route te beginnen. Eerst over de Steinse dijk richting Reeuwijkse Plassen en toen we door Gouda heen waren via het Omlooppad en de Bloemendaalseweg fietsten we door Waddinxveen heen en het laatste stuk weer door het Bentwoud. Je kan op verschillende manieren door het Bentwoud fietsen, dus het verveelt nooit. Wij hebben vanmorgen veel reigers gezien, die aan het ‘vissen’ waren. Ook nog een nest met jonge eenden. De natuur is toch wel een beetje van slag. Er was inmiddels een stevig tegenwindje en een groep fietsers is zo sterk als de zwakste schakel. Dat was ik deze ochtend! Ik wilde capituleren en rustig zelf naar huis fietsen. Maar de groep stelde: samen uit, samen thuis en eendracht maakt macht. Dus ze hebben mij ‘gedragen’ tot aan de voet bij ons nieuwe waterinlaat bij de Ondermeerweg. Het voelde als afzetten tot 3 km voor de finish in de Tour de France. Want dan ben je veilig en thuis. Overigens was vanaf Benthuizen de A3’er weer geruisloos vooruit gefietst. En wij werden daar ook nog door de A3 groep ingehaald. We waren om 12.50 uur thuis met ruim 62 km op de teller. Voorwaar een mooie ochtend fietsen en een goede training.
Nu de zomer zo’n beetje voorbij lijkt gaat het fietsseizoen richting het einde. En ook al is het ’s ochtends nog wat fris, er stonden toch weer ruim 70 fietsers klaar afgelopen zondag. Ik zag er zelfs 1 tussen staan die na ruim 20 jaar zijn rentree maakte bij de Toerclub. Toen het sein van half 9 geroepen werd vertrok de A1 met 14 man richting Wassenaar en de duinen. Op de meeste paden was het nog vrij rustig en dat is wel fijn met zo’n grote groep. Afgelopen 2 weken kon ik er niet bij zijn, maar onderweg werd ik uiteraard bijgepraat over de belevenissen. Door de stortbuien en wind waren het geen makkelijke ritten geweest, maar zelfs dan klinkt veel plezier in de verhalen. Deze keer troffen we het beter en konden we in Maasland zelfs in de zon op het terras zitten. We waren nog de enige gasten, dus het schoot lekker op en tijd genoeg voor gewoon 2 bakkies. De terugweg gaf geen verrassingen, maar wel wat meer drukte. Toch waren we na zo’n 90km mooi op tijd weer terug in Stompwijk.
Arno van Rijn
Wakker worden met een zonnetje op zondagmorgen. Hup uit bed en naar de sporthal. Daar was het al behoorlijk druk. Even op zoek naar Frans. Waar gaan we heen? Naar het Noorden, maar wel kris kras. Even later zag ik een molen de Rode Wip (ja daar bij die molen) Er tegenover zat een ooievaar op een lantaarnpaal te wachten. Ja zo gaat dat. Even later in Woubrugge een bijna crash door de kip van Henk Angenent die overstak. Toen we later op het terras zaten kregen we de koffie niet van een chick maar van Peter B. Volgende keer wel benen scheren Peet en een schortje voor. 😉 Daarna in een vlot tempo naar huis. Met 100 km op de teller, een mooie tocht. Bedankt Frans.
Gr. Jan Looijen
De C1 ….De verassend leuke route!
Na regen komt zonneschijn….en wát een mooie fietsdag werd het! Met een groep van 12 vertrokken we naar het Westland. Deze route stond al eens gepland, maar ging door de regen niet door. Nu was het nog wel fris (17°) aan het begin, maar goed te doen met arm-/beenstukken. De captain heeft sinds kort een knooppunten-app en dat werkt best wel goed. Hij leidde ons via de nieuwe Driemanspolder nu eens naar de Veenweg. Dan naar Nootdorp, Rijswijk en via het Haantje naar Delft, veelal over paden die we anders niet nemen. Er volgden nog enkele mooie verassende paadjes, zodat ik even niet wist waar we uit zouden komen. Uiteindelijk zagen we in onze linker ooghoek het gehuchtje `t Woudt liggen, maar maakten een draai naar rechts om daarna bij de ‘Bonte Haas’ langs te rijden. Daarna liet de captain ons nog weer eens een extra lusje rijden, waarna we om 10.00 uur bij de, voor ons, nieuwe koffietent ‘Paviljoen de Zweth’ in Kwintsheul aan kwamen. We konden op het terras voldoende plek vinden aan de picknicktafels. De vlotte en aardige bediening bracht ons een lekker bakkie koffie en wij keken onze ogen ondertussen uit over de schitterende groene polders van Midden Delfland. Er is daar van alles te beleven zoals kanovaren, waterfietsen enz. Ook binnen keken wij onze ogen uit naar de heerlijke blauwe en witte druiventrossen die daar hingen. Iedereen was het ermee eens deze unieke koffieplek op de kalender te houden. Met de jasjes achterop, want het zonnetje scheen lekker, begonnen we aan de terugweg. We reden nog een heel stuk door Kwintsheul en door naar Wateringen, Rijswijk om via de Hoornbrug weer aan de overkant te komen. We lieten soms maar een ‘gat’ vallen voor de veiligheid, want het werd door het mooie weer steeds drukker op de paden. Even later reden we langs het ADO stadion en fietsten langs de golfvelden bij het Westerpark. De Zoetermeerders haakten af en rond 12.15u waren de Stompwijkers ook thuis. Met weer 60 km. erbij op de teller eindigen wij ook, met een leuke rit achter de rug.
Annie van Rijn
C2
Vandaag stond de C2 met 6 fietsliefhebbers aan de start voor een koffie stop bij Het Rieten Dak in het Delftse Hout. We fietsten door Zoetermeer heen en de plaatsen Berkel/Rodenrijs. We kwamen tot aan Rotterdam, dichtbij het vliegveld en vandaar uit weer richting Delft. Via Oude Leede en de Ackerdijkse Plassen kwamen we ook nog door het recreatiegebied De Zweth. Toen door Delfgauw heen naar het Delftse Hout. Rond 10.00 uur kwamen we bij de koffie aan en we lieten het ons goed smaken op het terras. Allereerst natuurlijk even de handen desinfecteren en onze persoonsgegevens opschrijven. Corona tijd, het is niet anders. We hadden 30 km op de teller staan, toen we aan de terug route begonnen. We reden langs de Dobbeplas van Nootdorp, vervolgens richting de Veenweg en na het viaduct onder de A12 gingen we gelijk linksaf het Nieuweveensepad op en kwamen bij de Vliet uit. Deze gevolgd tot aan de Kniplaan, waar het al erg druk begon te worden met fietsers. Met 51 km op de teller zette de captain de fiets weer thuis. Wederom een prachtige tocht, mooi fietsweer en een goed begin voor de zondag. Natuurlijk ook de Tour de France gekeken en hoe mooi was het, dat na drie etappes overwinningen de gele trui ‘veroverd’ werd door Roglic van onze eigen Jumbo-Visma ploeg. Bravo! Het verslag is namens Fried.
Groetjes, Lia de Jong-Zwetsloot
Ook aanstaande zondag vertrekken we weer om 8.30u vanaf de parkeerplaats bij de sporthal voor een mooie rit.
Het nieuwe seizoen is begonnen. Helaas blijven wij in de wereld te maken hebben met covid 19 en alle daarbij behorende maatregelen. Ook binnen Stompwijk ’92 proberen wij ons aan alle reglementen en adviezen te houden. Om het nieuwe seizoen zo goed mogelijk te laten verlopen hebben wij diverse maatregelen genomen en aangegeven. Het dwingende verzoek van het bestuur is om je als bezoeker van ons complex aan deze aanwijzingen en regels te houden.
Mocht het onverhoopt zo zijn dat men zich niet aan deze regels houdt, dan moeten wij andere maatregelen nemen. Denk hierbij aan het sluiten van de kantine of andere beperkingen op het complex. Wij willen als Stompwijk ’92 niet de veroorzaker of facilitator zijn van een nieuwe corona haard.
Denk aan elkaar in onze samenleving, want alleen samen krijgen wij corona onder controle. Alleen door samen de aanwijzingen op te volgen kunnen wij gebruik blijven maken van ons complex.
Als we aan komen lopen zien we balen met stro, een western zadel en als we naar binnen gaan moeten we door houten klapdeurtjes … de kantine van de Blesruiters is veranderd in een heuse Saloon. Op de ramen hangen Wanted-posters, want er worden 23 cowgirls gezocht … misschien heeft u hen afgelopen vrijdag of zaterdag wel gezien?
Het duurt niet lang voordat de 23 cowgirls zich vrijwillig melden, want zij zijn voor niets of niemand bang. Bepakt en bezakt met luchtbedden, slaapzakken, paardrijspullen en vooral heel veel enthousiasme wordt het Western minikamp gestart.
Als de luchtbedden een plekje hebben gekregen worden er cowboyhoeden versierd. Touwen worden geknoopt en uitgerafeld en ook het paard kan niet achterblijven. Deze krijgt een neckrope. Een kleurrijk koord dat als een ketting om de hals kan. Na het eten krijgen de cowgirls linedance-les van Ria Straathof. Het oefenen op Tiktok werpt zijn vruchten af, want na niet al te lange tijd zit de dans er lekker in. Zodra het donker is wordt het tijd voor een speurtocht. Bewapend met zaklampen worden letters in het dorp gezocht waarmee een woord gemaakt kan worden: WESTERN SALOON. De oversteek langs de koeien levert een spannend moment. Loopt daar nou een stier bij of niet? Na een veilige oversteek bleef het nog tot in de late uurtjes wild in het westen.
De zaterdagochtend begint sportief. De spieren worden opgerekt door het rennen van een springparcours, dus iedereen is gelijk lekker wakker na het korte nachtje. Al snel worden de paarden en pony’s gebracht en deze worden gepimpt voor een fotoshoot. Even het paard of de pony inparkeren tussen wat strobalen, de cowboyhoed op en smile … Een leuke herinnering aan dit wilde weekend. Daarna begint het serieuzere werk: een springparcours en een barrelrace. Heel knap hoe klein en groot door de bak heen scheurt om een snelle tijd te behalen. De dag wordt afgesloten met een M&M-spel en slootje springen. Moe maar voldaan vertrekken de cowgirls weer huiswaarts. Een geweldige afsluiting van de zomervakantie!
Bedankt Blesruiters! Een dikke duim omhoog voor de organisatoren Jeske, Daphne, Iris, Iva, Nora, Karin en Manon. Wat een werk hebben jullie verricht! Grote complimenten!
En een YEEEHAAA voor de 23 gezellige en enthousiaste cowgirls!!
