Bij aankomst op de parkeerplaats van Stompwijk ’92 keek Frans verrast op. Het hele seizoen had ik immers nog geen clubrit gereden. Frans maakte prompt van de gelegenheid gebruik om mij als routeplanner aan te wijzen. Na kort overleg werd besloten om naar Vinkeveen te fietsen. Met het windje in de rug reden we met 10 man door menig polder naar de drassige veengronden in de noordwesthoek van de provincie Utrecht. Voor de verandering koos ik ervoor om Vinkeveen aan de noordkant via het mooiklinkende buurtschap Botshol – een gebied waar we niet vaak komen – binnen te fietsen. Normaliter gaan we altijd naar eetcafé De Schans, maar die gaat tegenwoordig pas om 12:00 uur open. Dat is natuurlijk veel te laat voor ochtendfietsers. Het alternatief was echter snel gevonden: café restaurant De Veensteker. Snelle en correcte bediening en de appeltaart met ECHTE slagroom was niet te versmaden. ’t Is dat broer Loek het appeltaartenklassement niet meer bijhoudt, maar deze zou zomaar met stip in de top drie belanden. Een aanrader dus die Veensteker.
Paul en Theo boden spontaan aan om samen de rekening te betalen. Op de vraag naar het waarom van dit mooie gebaar kwam een vaag antwoord als “zomaar”, maar na enige aarzeling wilde Theo nog wel kwijt dat het besteedbare inkomen van de familie Van Velzen recentelijk met 20% is gestegen. Dacht dat dit soort exorbitante salarisverhogingen alleen aan topmanagers toebehoorde. Maar nee, gelukkig is dit ook weggelegd voor de gewone Boer en Burger. Zou de BBB onder bezielende leiding van Caroline van der Plas al zoveel impact hebben?
Het gebeurt zelden of nooit, maar we waren een beetje te laat…de eerste groepen kwamen we al tegen op de Meerlaan! Dus het aantal leden die gefietst hebben weet ik niet. Vermoedelijk rond de 65, want het was prima fietsweer, al was het nog best wel koud. Wij waren met een groep van 11 die vandaag het rondje Rotte wilde gaan doen. We kozen voor een korte route naar Bleiswijk langs de wijk Oosterheem. Vlak voor ons zagen we een meeuw die zo`n rode kreeft te pakken had en ging verorberen. Als we dan bij de Rotte komen is het alleen maar de weg volgen, opletten en genieten van al het mooie op ons pad. Aan het eind, vlakbij Rotterdam was de weg afgesloten. Eigenwijs als wij zijn (of nieuwsgierig) reed Aad toch even door, kijken wat ze aan het doen zijn. Het blijkt dat ze al meer dan een jaar een tunnel onder de Rotte aan het maken zijn, wat dan weer ten behoeve is van de verlengde A16.
Aangezien wij er al 2 jaar niet gereden hebben waren we dus verrast. Via een mooie omleiding werden we naar de overkant geleid, waar we ook een stukje over een soort pontonbrug moesten. Bij Oud Verlaat, onze koffieplek, waren ze net open. En wat we al heel lang niet meer hoefden te doen, was een naam en telefoonnummer achterlaten. Wel vreemd vonden we. Ook vreemd en apart was het dat de tafeltjes gescheiden waren door een plastic scherm, een soort van douchegordijn werd het al genoemd….We vonden het er niet zo gezellig uitzien, zeker omdat, na later bleek, op het terras aan de achterzijde de zon heerlijk scheen en wij zaten in de schaduw! Na de koffie onze ronde vervolgd en ook de hele Willem Alexander roeibaan, ook zo mooi. Door het mooie weer werd het al aardig druk op de paden. Veel andere weggebruikers en wielrenners die met een tijdrit bezig waren. Daar we nog vroeg waren reden we nog verder langs de A12 en bij de golfbanen en Snowworld naar huis toe. Rond 12.00u waren wij thuis met 60 km. Wat een mooie fietsdag weer!
Voor het eerst dit seizoen weer mee gereden met de A2.We vertrokken met 12 man richting Schiphol via Leiderdorp, Oud Ade naar de Ringvaart onder leiding van kapitein Frans. Met een stevige noord westen wind van 4 tot 5 beaufort werd een lekker degelijk tempo gereden. Voor Aalsmeer richting Hoofddorp langs de Polderbaan weer richting de Ringvaart. Na 60 km koffie in Cruquius !We werden bediend door een zeer gevatte serveerster die de men’s talk wel kon waarderen. Terug naar Stompwijk met een stevige wind in de rug werd hier en daar de 40 km aangetikt! Via Warmond, Oegstgeest, Leiden en Voorschoten hebben we een degelijke rit gemaakt en net de 100 km volgemaakt. Mannen het was me een genoegen om weer meegereden te hebben! Ik zal het piepje uit mijn remmen halen.
Wim de Groot
Verslag van de vierdaagse Stompwijk-Weesp-Stompwijk
Afgelopen week zijn 9 leden van Toerclub Stompwijk 4 dagen wezen fietsen. De start was bij Jan en Ria Berg waar we genoten van koffie en heerlijke vruchtentaart. Om 10.30 vertrokken, Jaap, Fried en Lia, Trees en Ria, Nico, Jan en Aad en Annie, na de groepsfoto, naar Gelderswoude richting Koudekerk, Alphen, Langeraar, Papenveer om te stoppen voor de heerlijke lunch op het terras van pannenkoeken restaurant “De Strooppot” in De Hoef. Precies op het goede moment kwam Frans (onze bagage vervoerder en mede-fietser) ook aanschuiven. Even uitrusten was wel lekker, want het hele eind was het tegenwind kracht 4-5 dus best pittig. Daarna langs de mooie kronkelige Amstel en de Gein naar Weesp waar we na 70 km. aan kwamen bij ons hotel Hart van Weesp. Frans zat al aan een koud biertje. Nadat we de kamers toebedeeld kregen genoten wij ook van ons drankje. Avonds eten “Bij Aaltje” een restaurant naast het hotel en werd er na afloop nog gekaart.
2e dag: Vandaag een kleiner rondje, via de Ankeveense plassen naar Laren waar we na wat zoeken bij een poffertjes kraam koffie gedronken hebben, nee geen poffertjes erbij meneer! Daarna nog genieten van de prachtig heide die nu zo mooi kleurt en zijn we alweer na 40 km. in Weesp waar we de lunch gebruiken op het terras van de St. Laurentiuskerk in het historische centrum, na een verbouwing van 3 jaar wordt er sinds vorig jaar het Wispe bier gebrouwen en geschonken. Heel bijzonder! De middag werd door iedereen zelf ingevuld en het diner werd gegeten in restaurant “t Heertje”.
3e dag: Ook voor vandaag houden we het kort, rondje Loosdrechtse Plassen, een koude frisse wind zorgt er voor dat de jasjes aan blijven vandaag, de zon zien we maar matig! Wat we wel veelvuldig zien zijn de prachtige villa`s en fantastische schepen/boten die op ons pad komen. De koffie wordt genuttigd bij “Piet Hein” een restaurant aan het water. Tussen Abcoude en Nigtevecht werden we helemaal enthousiast van de Liniebrug, een prachtige zigzaggende fietsbrug/natuurverbinding over het Amsterdam-Rijnkanaal, die in 2018 voor het eerst gebruikt kon worden. Nog nooit hebben we over zo`n mooie brug gefietst. Om 14.00 uur waren we weer terug, nu stond er 44 km. op de teller. Bij een Portugees restaurant, ook weer aan het water, gebruikten we de lunch. Daarna ging iedereen zijns weegs, sommige naar een boekenbeurs in een kerk. Voor het avondeten liepen we naar een Chinees restaurant “Tong AH” een voortreffelijke keuze vond iedereen. Wat volgt is de laatste avond, waar met het mes op de tafel gekaart werd of een spelletje Yahtzee.
Dan is het alweer voorbij, alle bagage in de auto bij Frans en rond 10.00 uur gaan we op huis aan. Vandaag lijkt het wel een “plassen-route” via de Vinkeveense plassen naar Wilnis en langs de plassen bij Woerdens Verlaat, waar we op een verrassende plek koffie drinken bij een snack-kar Emma, die heerlijke koffie bleek te hebben. mijn Weespermoppen smaakten er prima bij! Na een mooi stukje Meije, langs de potlood-toren gebruiken we een heerlijke lunch bij de “Eerste Aanleg” in Nieuwkoop, wat een aardige mensen zijn dat! Dan volgt het laatste pittige stuk, bij Zwammerdam begint het zachtjes te regenen en nemen we de kortste weg naar Stompwijk, de regenjasjes gaan niet meer uit en komen nog van pas op het Gelderswoudse Kerkepad, waar de striemende regen wel hagel leek!
Om 16.00 wordt er gefinisht bij “De Bles” niet op het gereserveerde terras, maar lekker binnen, want koud hadden we het wel een beetje. Nu stond er weer 70 km. op. Na een paar afzakkertjes en borrelhapje, nemen we moe maar voldaan afscheid van elkaar. Wat rest is de organisatie, Trees van harte te bedanken voor al het geregel en Jaap voor de mooie routes en het financiële gedeelte. P.S Wat nog wel het vermelden waard is dat we elke keer als we bij het hotel aankomen of vertrekken door de eetzaal en biljartzaal van het hotel moesten (met fiets en al), dat was wel heel apart, vonden ook de andere gasten!
Na een nacht met veel regen was het zondagochtend onverwacht droog en dat leek ook nog even zo te blijven. Dus toch maar naar de start gereden waar het niet heel druk was. Van de A1 stonden er 5 me op te wachten en hoewel ik geen route of koffietent voorbereid had waren we er snel uit dat we naar Haarzuilens konden gaan. Met een klein groepje en de wind in de rug kun je lekker doorrijden en dat deden we dus ook. Bij het Wapen van Haarzuylen waren we de eersten op het terras. De rieten stoelen waren droog genoeg om op te zitten en al snel werd ook het tafeltje droog gemaakt. De koffie en appel-/carrotgebak ging er wel in en na wat puzzelen met de rekening vertrokken we weer. De voorste 2 vertrokken iets te enthousiast en hadden niet door dat de rest al buiten het dorp gestopt was voor een lekke band. Toen we bij het kasteel omkeken zagen we niemand meer achter ons. Bij terugkomst was de band al bijna verwisseld. Op de buienradar hadden we vanuit het zuidwesten een flinke bui zien naderen, dus we hoopten dat we die net konden ontwijken. We voelden af en toe slechts lichte miezer, maar daar werden we niet nat van. Uiteindelijk na Boskoop begon het toch echt te regenen. Dan kom je best makkelijk in de verleiding om bij de rotonde af te slaan richting huis in Hazerswoude. En dat deed ik dus ook. De rest moest nog verder richting Stompwijk en waren daar na ruim 100km en een flinke bui.
Arno van Rijn
Bij de start van ons ritje zondagochtend vraag ik even waar we heen zullen gaan? Even naar de lucht kijken. Zeker niet naar het zuiden, daar komt de regen vandaan. De Zilk wordt er geroepen, oké. Via de Kniplaan naar de Horsten richting Meijendel door de duinen. Lekker rustig daar en voor het windje komen we wat te vroeg maar droog bij de koffie, 9.45u. Even kijken of hij open is, maar de deur is gesloten! Er werd nog wat aan de fietsen gesleuteld door Arie! De uitbater van de Ruige hoek zegt “Kom maar binnen voor een bakkie en gebakkie”. Richting huis even op de teller kijken. Er moet nog een ommetje gereden worden om iets boven de honderd in Stompwijk te arriveren. We fietsen richting de Zilk en langs de Keukenhof en krijgen daar een lekke band van Paul. De eerste brug over de ringvaart voorbij gefietst. De tweede ging net open voor een rijtje pleziervaartbootjes. Dan door richting Leimuiden. Ook daar ging de brug net open en kregen we ons eerste buitje. Via wat natte fietspaden en nog een paar buitjes en 105km op de teller waren we om 12.30u weer in Stompwijk.
Frans Hendriks
De C1 groep gaat op de verrassingstour, naar Wassenaar
Het was gauw gebeurd met het tellen van de leden bij de sporthal. Ik kwam niet verder dan 40! Maar dat is natuurlijk begrijpelijk met de verwachte weers-en regenvoorspellingen. De temperatuur was ook niet echt zomers met zo`n 17°. Met onze groep die bestond uit 10 personen ging het richting N3MP, met een matige noorden wind. We hoopten dat we het Vogelspad nu eindelijk eens een keer konden gebruiken, maar er staan nog steeds hekken voor, jammer! Via Leidschenveense wijken naar de brug over de A4, naar de Sytwende brug en langs het nieuwe Leidschenhage (Mall of the Netherlands). En dan alsmaar de Kastelenring en Tuinenlaan volgen. Wat een mooie fietspaden hebben we toch! Het dreigde al even en de lucht werd steeds donkerder maar in de Horsten kwamen we toch in een bui terecht, dus regenjasjes aan. Aad weet goed de weg in Wassenaar en we reden al snel langs Meijendel. Gaan we hier koffiedrinken, werd er achter ons al gevraagd? Maar nee hoor. Elke keer in de remmen bij een volgende koffietent, ook daar niet! Bij de 4e koffietent was het raak. Daar werd er gestopt bij Restaurant Zonnehof. Onder de koffie legde Aad uit dat dit jarenlang (ruim 35 jaar) de favoriete koffiestop van hun groepje in de winter was. Leuke gelegenheid trouwens zo pal tegenover Duinrell. De terugweg reed Corry op kop en ging het naar Voorschoten door de mooie mozaïek-tunnel naar de Papeweg. Langs het spoor verwachtten we over het bruggetje te gaan maar Corry wist nog een leuk ommetje verder langs het spoor en komen we later verrassend bij de Korte Vliet uit. Ook nog door het Cronesteinpark en klokslag 12.00 uur waren we weer thuis met ruim 55 km. Nog steeds verrast dat we het verder droog gehouden hebben…..en dat we die bui van 15 minuten later niet op ons hoofd kregen!
Annie van Rijn
P.S.: die bui, kreeg ik dus wel op mijn hoofd, bij thuiskomst sopte ik in mijn schoenen en droop waar ik liep. Gelukkig ben ik er niet van gesmolten en kon ik vertellen over de prachtige, gezellige tocht die we weer gemaakt hadden.
Op een mooie zondagochtend was er weer veel animo voor een nieuwe clubrit. De A1 vertrok met 13 man richting het Westland voor een koffiestop nabij Maasdijk. Deze keer niet het rondje via de duinen en de Nieuwe Waterweg, maar een heenweg via Delft en Kwintsheul. Het werd wel een rit met de nodige obstakels. Langs de Vliet zagen wat gekleurde dingetjes op het asfalt liggen en bij het passeren herkenden we dat als een handvol punaises. Wie gooit die daar nou neer?! We zijn gestopt om ze aan de kant te vegen, maar pas bij De Star bleek dat er toch 1 in een band terecht was gekomen. We vervolgden onze route naar Delft, waar je niet meer via het Haantje over het spoor kunt. Er is nu iets verderop een splinternieuwe tunnel aangelegd. Richting Kwintsheul een mooi fietspas langs de dijk, maar er lag glas en daar reed dezelfde fiets op lek. Wel balen als je met je splinternieuwe fiets meteen 2x lek rijdt. Een paar kilometer verderop opnieuw een stop. Er was een fietsbril blijven liggen op een bankje. Daar wil je wel voor terugrijden, dus dan wacht de rest even. Uiteindelijk bereikten we de duinen en ook de Bosrand. We zaten op het grasveld onder een grote partytent, waar ook regelmatig een feestje gegeven wordt. Met de gezellige bediening en heerlijke appel-notenpuntjes was het ook voor ons een feestje. De terugweg verliep een stuk voorspoediger en ook met de wind in de rug, dus dat schoot een stuk beter op. Al merkten we wel dat het door het mooie weer een stuk drukker begon te worden. Na ruim 100km waren we weer terug in Stompwijk.
Arno van Rijn
Vandaag inmiddels mijn derde ritje bij Tourclub Stompwijk A2. Nog niet eerder met een club mee gereden, maar zoals ik al dacht is het geweldig leuk!
Ik woon in Voorburg, ben 54 jaar en heb een zoon van 16. Momenteel geen werk, dus veel tijd om te fietsen. Op mijn zestiende het eerste racefietsje gekocht, een Peugeot.
Aardig wat kilometers gereden destijds in Groningen en Drenthe. Daarna richting Den Haag verhuisd en vele andere sporten gedaan. Eigenlijk met name atletiek (100-800m), tennis, inlinehockey en badminton. Dit laatste nog steeds; in september begint de competitie weer. Ik speel bij BC Orbiton en ben de voorzitter. Naast sport is, en met name was reizen, mijn passie. Sinds vorig jaar iets serieuzer wielrennen weer opgepakt, met eindelijk de aankoop van een nieuwe fiets. En dan nu bijna lid van TC Stompwijk.
De rit heden was weer prachtig, op plekken waar ik niet eerder geweest ben. En na 2 natte zondagen nu prachtig weer. Vanaf start via Alphen, daarna de schitterende slingerende weg langs de Nieuwkoopse plassen. De pauze was in rustiek Haarzuilens op de mooie Brink aldaar. Het nabijgelegen kasteel Ter Haar is zeker de moeite waard om nog eens naar terug te gaan. Onderweg een klassieker; een boerenerf op rijden i.p.v. de juiste weg naar rechts. Vlak daar in de buurt kon de loslopende hond ontweken worden. Terug aardig windje tegen en de kilometers gingen tellen. Na het immer pittoreske Oudewater, volgde Haastrecht, Gouda en via A12 richting huis. De tocht was ruim 110 kilometer. Voor mij dan vanuit Voorburg nog 20km erbij !
Frank Jansen
De C1 groep…. gaat voor een verrassende rit!
We werden niet alleen verrast onderweg, maar ook bij de koffietent, een nieuwe voor ons allen. Maar even terug geschakeld…naar de start, het hele plein stond erg vol met fietsers. Het vertrek ging een beetje rommelig dus precies weet ik het niet, maar ik schat op 65 fietsclub-leden. Komt natuurlijk door het mooie weer of weer terug van vakantie. Onze club bestond uit 13 personen, Peter en Marja ook weer present na 8 weken afwezigheid! De route liep naar Benthuizen, Hoogeveenseweg en weer eens die tunnel genomen onderdoor naar het Bentwoud en Schravenwildertpad. Via een nieuwe villawijk naar Moordrecht en ook een verrassing…het Kopladerpontje..(voorwaarts er op en achteruit er weer af, of omdraaien voor fietsers!) die ons over de Hollandse IJssel naar de overkant bracht, naar Gouderak. Verderop liep het spoor even dood maar het mooie pad wat we daarna kregen was ook al zo`n verrassing! Dwars door de landerijen op een soort van dubbelspoor. Aan beide kanten asfalt met een strook gras in het midden. Dan nog een klein stukje terug voor de Koffietent “1 4 the Road”. Een echt fietsers café, wat je ook kon zien aan de verschillende fiets attributen die er hingen en stonden. Voor zo`n grote groep was er plek beneden op een terras. Bij het bestellen van de koffie werd er al opgemerkt dat de koffie sterk gezet wordt… en werd er een kannetje heet water bij gezet. De kopjes zijn zo vol dat er toch eerst vele slokjes gedronken moesten worden voor het water er bij kon. Niet iedereen nam dus een 2e bakje, een ijsje was ook lekker en het duurde erg lang voor het gezet was.
De terugweg ging door een winkelstraat van Gouda en diverse andere leuke straatjes. Wel een paar stoplichten voor lief nemen om de Bloemendaalseweg te bereiken, maar was de moeite waard met aan het eind die bijzondere treurbeuk waar je onderdoor rijdt, mooi hoor. De Hefbrug bij Waddinxveen en bij Boskoop het Bentwoud weer in. Of er geen eind aan komt, wat een lange weg toch en dan ook nog wind tegen, dus een tandje zachter captain! Via de Noord Aa en dan ruiken we de stal, rond 13.00 uur stonden de fietsen weer in de stalling. Wel een latertje, maar dat kwam door de gezellige lange koffiestop! 60 mooie kilometers stonden er weer bij, wat was het een mooie route.
Annie van Rijn
Oproepje
Wij ontvingen op onze Facebook een oproep. Afgelopen zondag is één van onze leden namelijk erg behulpzaam geweest bij een ongeluk met enkele fietsers nabij Wateringen. Fijn om te horen! De betrokkenen zijn op zoek naar deze persoon, zodat zij hem nogmaals kunnen bedanken. Ben of ken jij deze persoon, kijk dan even op onze Facebook voor de oproep of neem contact op met mij/ons daarvoor.
Drie kwartier voor vertrek viel er een flinke plensbui en waren er donkere wolken in het westen. Waarschijnlijk werd het weer een ochtendje in de regen fietsen. Zolang je maar in beweging blijft heb je het in de zomer als je nat regent niet zo snel koud en als de zon gaat schijnen ben je zo weer droog. Ondanks de dreigende luchten vertrok de A2 met z’n negenen naar Maasland. We reden eerst naar de Wassenaarse Slag en daarna tegen de straffe wind door de duinen tot voorbij ‘s-Gravenzande. Vlak voorbij Kijkduin hadden we een flinke bui en met een harde wind moesten we even flink onze kiezen op elkaar zetten. Het was overal een stuk rustiger dan met mooi weer op de fietspaden. Zo heeft elk nadeel z’n voordeel. Onderweg had ik geen last meer van m’n heup die ik twee jaar geleden bij een ongelukkige val in Frankrijk gebroken had. Dat is toch wel heel fijn. Vanaf het verste punt gingen we voor de wind langs de Maasdijk naar ‘t Wapen van Maeslant voor de koffie. Hierna bleef het droog en gingen we voor de wind in rap tempo richting huis. Vlak voordat we thuis waren maakten we nog een lus langs de plas in de Nieuwe Driemanspolder met z’n mooie nieuwe fietspaden. Nu de Meer en Geerweg nog eens even opknappen. Na ruim 100km waren we om kwart voor een weer terug in Stompwijk.
Sjaak Hoogweg
C1 groep: Gaan we nu wel of gaan we niet fietsen…?
We gingen wel, al was het wel 5 minuten later! De regen kwam eerder met bakken uit de hemel zodat we wilden afhaken, maar dan wordt het droog en besluiten we toch te gaan. Op de Captains wachten ze wel! We zagen de andere groepen, C2 en A1 al rijden. Aad ging dus met zijn 7 kippen op pad naar de koffietent in Schipluiden. We volgden de route naar Zoetermeer, Nootdorp en reden door een woonwijk omdat een fietspad langs het Bieslandse bos nog steeds niet klaar is.
Met een stevige noordwestenwind was het soms flink aanpoten. De route door Delft ging ook goed en als er een paar spetters vallen wordt er geopperd naar de Bonte Haas te gaan. Maar het viel mee en het was nog (te) vroeg. Dus langs het kleinste dorpje van Nederland (‘t Woudt) naar de Lier en komen we mooi op tijd voor de koffie aan bij het Middelpunt. De terugweg gaat ook weer via mooie natuurpaden door Delft en het was heel verrassend hoe we gereden hebben. We komen uit aan de rechterkant van de Vliet en dan is het een rechte weg, lekker voor de wind, naar Stompwijk en Zoeterwoude. Er wordt gevraagd om over de nieuwe rondweg te gaan, dus zogezegd zo gedaan, fietst lekker hoor! Op de Westeinderweg komen we zelfs een koppel schapen tegen die door de boer verweid worden. Zie je ook niet elke dag! Om 12.30u zijn we na 60 km. weer thuis en er is geen haar op ons hoofd die spijt heeft van deze mooie maar wel koude fietsdag!
Afgelopen zondag was het niet zo druk bij de start van onze zondagse clubrit. Het was wisselvallig weer en hoewel het nog droog was leek er nog wat regen in aantocht. Na bestudering van diverse weerapps had ik het idee om met de A1 richting het oosten te gaan en zo de evt. buien voorlopig voor te blijven. Aangekomen bij de start bleken er echter andere meningen in onze groep te zijn. Liever gingen ze richting het noorden om precies tussen de eerste buien door te laveren. Dat leek mij een flinke uitdaging, maar vooruit. Terwijl andere groepen al vertrokken overlegden wij nog even en werd Langevelderslag het doel. Onze theorie kon al snel in de prullenbak, want al bij Zoeterwoude waren we alle 6 doorweekt van de 1e bui. Daarna via Leiden en dwars door Valkenburg met nog een bui. We vervolgden door de duinen langs Katwijk en Noordwijk en stopten even om een kudde schapen te laten passeren. Die mogen blijkbaar ook op het fietspad. Bij Langevelderslag aangekomen was het eigenlijk nog te vroeg voor een koffiestop. We reden door naar Zandvoort en toen het bij Bloemendaal weer begon te plenzen besloten we maar zonder stoppen weer huiswaarts te gaan. Ze zitten toch niet te wachten op een groepje doorweekte wielrenners en voor onze spieren is het ook beter om in beweging te blijven. Het werd daarna wel droog en af en toe zagen we ook de zon. Zo droogden we nog wat op. Via de Leidse- en Haarlemmer Trekvaart bij Leiden aangekomen was het nog even puzzelen om de handigste route te pakken. Dat lukte aardig en na precies 100km waren we al om 11.45u weer terug in Stompwijk. Thuis aangekomen viel er nog wel wat poetswerk te verrichten.
Arno van Rijn
TC A2 op bezoek bij Heksenwaag in Oudewater
Afgelopen zondag stonden om half negen weer een aantal fietsliefhebbers bij Stompwijk’92. Een 10 man sterke formatie van de A2 waren voornemens om een zonnig rondje te koersen. Niets was minder waar wat resulteerde in een nat pak toen we al naar Boskoop koersten. Risico van het vak als in Nederland zeggen we dan maar. Onder leiding van klasse kapitein Frans Hendriks, die 48 uur eerder al de 270km lange Elfstedentocht had gefietst met zoon Jorrian, werden de fietspaden bereden richting Oudewater via De Vlist en Benschop.
Onze andere kapitein Arie van Mullem had namelijk een koffie afspraak gearrangeerd bij de Heksenwaag in Oudewater waar hij altijd al naar toe wilde. Bij aankomst bleek het café van de heks waar zoals gebruikelijk het favoriete kopje koffie met een borreltje met slagroom gesloten. De heks was niet thuis en ook het borreltje ging aan onze neus voorbij. Gelukkig was de buurvrouw geopend die wel een lekker bakkie schonk.
In de stromende regen werd na de stop weer koers gezet naar het dorp van het dorstige hert. Bijna verkleumd kwamen we met 100 km op de teller weer terug in Stompwijk. Nat maar wel voldaan.
Peter Bregman
Fietsen naar Weesp
Speciaal voor de recreatieve fietsers organiseren we al vele jaren een fietsdriedaagse. Nu de corona maatregelen het weer toelaten hebben we de oud deelnemers gevraagd of er voor dit jaar interesse is.
Dat is er. We hebben gekozen voor een mid-week van dinsdag 24 augustus tot vrijdag 29 augustus a.s.
In het oude hart van het stadje Weesp hebben we enkele kamers gereserveerd.
We fietsen op dinsdag 24 augustus langs de Nieuwkoopse en door Vinkeveense plassen naar ons hotel ‘Hart van Weesp’, een tocht van ongeveer 65 kilometer. Woensdag en donderdag maken we wat tochtjes in de omgeving en vrijdag fietsen we via een wat andere landelijke route naar huis.
Er zijn nog wat plekken vrij. Wil jij ook mee? Je kunt je nog opgeven bij:
Het weer voorspelde weinig goeds voor het hele weekend, maar zondag ochtend was het bewolkt, maar wel droog. We stonden met 13 man aan de start waarvan een gastrijder uit Voorburg. We vertrokken richting Benthuizen en via Kruiswijk kwamen we langs de A12 richting Gouda. Het weer werd steeds beter en al regelmatig kwam de zon door. Het tempo zat er lekker in. Vanaf Gouda werd er langs de Hollandse IJssel tot Krimpen gereden met een straf tempo. Na Krimpen gingen we langs de Lek terug naar Lekkerkerk waar we bij de Loethe onder het genot van koffie, taart en vieze praatjes een half uur op het terras bivakkeerden. Na de koffie zijn we binnendoor via het zeer mooie plaatsje Berkenwoude naar Stolwijk gereden en toen terug naar Gouda. Omdat we de 100 km. niet zouden halen wanneer we rechtstreeks naar Stompwijk zouden rijden deden we nog een rondje rond Gouda richting Reeuwijk. Door de plassen was het erg druk op de weg en moesten we herhaaldelijk in de remmen. Daarna weer richting Stompwijk via Boskoop en Benthuizen. Het was weer een leuke tocht met heel mooi weer en ruim 100 km. op de teller en dat is toch mooi meegenomen wanneer je de dagen ervoor denkt dat het helemaal niet door zou gaan gezien de weersvoorspellingen.
Theo van Velzen
De C1 groep
Het was duidelijk vakantietijd….Ik denk dat er maar zo`n 55 leden gefietst hebben. Eén voor één vertrokken de groepen, al was de volgorde anders dan anders. Wij waren ook maar met een groepje van 6, die de koffietent “de Vergulde Vos” in Rijpwetering gingen opzoeken. Na een lange afwezigheid kunnen we die wel weer eens op de toerkalender zetten. Via Zoeterwoude, Roomburg naar de Leiderdorpse brug. Daarna hoef je alleen nog maar de hele Zijldijk te volgen tot het mooie fietspad dat door de Boterhuispolder loopt. Een schitterende kronkelweg met veel natuur en een grote koppel (30-40) Lakenvelders, koeien, kalfjes en stieren. Een bijzonder mooi gezicht, zo`n ras dat je niet zoveel meer ziet. Via Oud Ade is het nog maar een klein stukje naar Rijpwetering. Het tempo zat er goed in en ook de temperatuur was prima. Omdat we nog te vroeg waren, ze gaan om 10.00 uur open, besloten we een extra rondje te doen via Roelofarendsveen. Om 10.15u waren we weer terug en schoven aan de tafeltjes langs de weg om te genieten van al wat er langs komt. De koffie stond er ook snel met een heerlijk boterkoekje erbij. Bij het 2e bakkie vertelden we dat de koekjes zo lekker waren, toen kregen we er een schoteltje vol bij, lekker toch! Terug ging het door het dorp Hoogmade om via de Ruige Kade weer bij de Rijndijk uit te komen. Het bleek een korte rit, want voor 12.00u was iedereen weer thuis. Bij mij stond er 50 km. op. Wat een mooie dag weer.
Afgelopen zondag was weer een prachtige dag om te fietsen. Dankzij het begin van de vakanties wel iets minder druk bij de start met een kleine 60 fietsers.
De A1 ging deze keer met 12 man alsnog naar Vinkeveen. Het werd een rit met de nodige obstakels en oponthoud. Zo was onderweg een aantal keer de brug omhoog. Soms gaat dat nog ouderwets met handbediening, zoals over de Waver, waar de brugwachter zelf de brug omlaag en de slagboom omhoog deed. Maar bij de grotere bruggen zit de brugwachter in zijn glazen hokje op de knoppen te drukken. En soms gebeurt alles op afstand en is er toezicht met camera’s. Een paar keer was de brug al weer op weg naar beneden en konden we vlot door, maar bij De Hoef stonden we al even voor het stoplicht en gingen de slagbomen toen pas dicht. Ook bij Langeraar ging de Vijfgatenbrug net omhoog. Na het passeren van een paar eenvoudige sloepjes hadden wij het idee dat daarvoor de brug niet omhoog had gehoeven. Toch ging hij daarna niet omlaag. We stonden er inmiddels zo’n 5 minuten te wachten of er ergens nog een enorm schip in aantocht zou zijn toen er door de luidsprekers werd omgeroepen dat er een storing was opgetreden. Omkeren dus en een andere route kiezen. Dat hadden we eerder ook al moeten doen om een koffietent te vinden. Onze vaste stopplek in Vinkeveen bleek pas om 12u open te gaan. Gelukkig hadden we iemand van de jongere generatie mee die direct Google erbij pakte en in de omgeving een andere koffietent ging zoeken die wel al open was. Dat viel niet mee, maar in Mijdrecht werd Jettiez gevonden. Wel een beetje buiten de route, maar vooruit. Helaas was deze toch niet open, maar ernaast was Hotel Mijdrecht wel geopend met een groot grasveld als terras. Eindelijke koffie, en cola. Op een prima locatie. Voor de terugweg even improviseren om de kortste route naar huis te vinden. Ondanks Garmin helaas niet overal gelukt. Door het omrijden en oponthoud helaas wel wat later terug in Stompwijk.
Arno van Rijn
A2 op ‘heksenjacht’
Nederland is maar een klein landje, van noord naar zuid zo’n 300 kilometer lang en van oost naar west zo’n 200 kilometer breed, kortom, we zijn maar een klein vlekje op de grote wereldkaart. Dan zou je mogen verwachten dat er niet zoveel verschil kan zijn in het weersbeeld van ons kikkerlandje. Maar hoe anders was dat afgelopen week. Het zuiden werd geteisterd door grote regenval terwijl in het westen nauwelijks een druppel is gevallen. Overstromingen en ondergelopen huizen en wegen waren de desastreuze gevolgen in Limburg. Als Stompwijk in deze provincie had gelegen was er van een fietstochtje op deze mooie zondagochtend niets terechtgekomen! Maar Stompwijk ligt gelukkig in het westen, onder een prachtig ochtendzonnetje hadden zich daarom weer veel leden van de TC Stompwijk verzameld voor een onbekommerd fietstochtje door het Groene hart! De A2 was met 13 fietsers vertegenwoordigd. Nu is 13 een getal wat altijd wat vraagtekens oproept en dat kwam inderdaad toch weer uit voor één van de renners! We vertrokken echter in opperbeste stemming, iedereen was zo fris als een hoentje. Normaliter is dat wat anders rond deze tijd (in dit week-end was immers de kermis gepland) maar nu hield iedereen zijn stuur goed recht! Frans en Ari hadden een route bedacht richting Snelrewaard. Vanaf het begin in een lekker tempo via Benthuizen, Bentwoud, langs het waterrijke gebied rond Boskoop naar Zwammerdam en Bodegraven. In Zwammerdam kreeg Peter (blijkbaar rondrijdend dus met rugnummer 13) helaas pech. Een spaak in het wiel was losgeraakt waardoor hij niet meer op volle snelheid mee kon rijden. Peter besloot daarom om maar rustig terug naar Stompwijk te fietsen. De rest van de groep vervolgde vervolgens de weg door het werkelijk prachtige landelijke gebied richting Oudewater met als koffiestop de theetuin ‘de Kwakel’ in Snelrewaard. En van deze theetuin word ik altijd erg vrolijk! Geef je ogen eens de kost in deze tuin en je ziet werkelijk van alles in deze oase van rust. Op aanraden van Ron had ik mij i.p.v. de appelpunt laten verleiden tot een kersen-monchoutaartje. En dat was een zeer goede keuze, ongelooflijk lekker! Alles is overigens bijzonder aan deze theetuin, ook als je even naar de wc gaat! Het ‘hok’ is volledig bevolkt door heksen die ook nog angstaanjagende geluiden maken. Of je nu echt lekker op je gemak zit laat ik even in het midden… Na al deze bijzondere ervaringen tijd voor de terugrit. Altijd een mooi gedeelte om te fietsen, de weg “de Ruige weide” richting Hekendorp. Onderhand was het wel behoorlijk drukker geworden op de (fiets)wegen maar er werd alert en strak gereden. Alle credits voor Paul die veel van het kopwerk op zich nam. In de omgeving van Gouda werd er veel aan de weg gewerkt dus het was even goed opletten. Laverend tussen vrachtwagens, wegopstakels en wegpersoneel konden we zonder problemen onze weg vervolgen. Respect overigens voor alle wegarbeiders die op zondag hard bezig waren. De route liep vervolgens via Nieuwerkerk aan den IJssel, richting de Rotte waarna we via het fietspad langs de A12 uiteindelijk rond 13.00 uur met 110 km op de teller weer in Stompwijk arriveerden. Een prachtige dag, een mooie rit en een fantastische koffiestop. Kortom, het was weer genieten!
Loek van Santen
What a Beautiful morning…what a Beautiful day……
De C1 gaat op stap met een klein groepje van 7. Via het Oosteinde naar Leiden, Korte Vliet, en richting Valkenburg naar Katwijk, waar Noordwijk het einddoel is. Het is goed fietsweer, zo`n 18° en een noordenwind. Het was even spannend hoe we geleid werden bij Valkenburg, want langs de N206 wordt veel gewerkt aan een nieuwe weg, onderdeel van de Rijnland route. We hoopten dat de fietsers al over een nieuw gedeelte konden, maar helaas en ging de weg dus door het centrum van Valkenburg. Langs de boulevard van Katwijk was het nog redelijk rustig. Bij Noordwijk kozen we liever voor een strandtent dan onze gebruikelijke koffietent. We belandden bij B.E.A.C.H….Een trendy strandtent waar we met onze fietskleding een beetje uit de toon vielen. We keken onze ogen uit naar de flanerende gasten die daar vermoedelijk vaker kwamen! Dure zonnebrillen en mooie strandjurkjes passen daar wel bij en het valt niet op als je om 10.15u met een fles champagne en glazen naar je ligbed loopt. De koffie was okay maar er waren wel wat kleine verbeterpuntjes zou ik zeggen. Het valt al niet mee om de prijs van de koffie te achterhalen en contant betalen zijn ze daar ook niet erg gewend!
Eenmaal weer op het zadel gaat het via mooie paadjes naar Voorhout, Oegstgeest en de singels in Leiden. Het zonnetje schijnt uitbundig en daardoor zijn er opvallend veel auto`s en andere weggebruikers die richting het strand gaan. Ook op de fietspaden was het opletten geblazen. Onderhand genoten we van de prachtige boten en luxe jachten die ook massaal op het water waren. Omdat er nog niet zoveel kilometers op de teller stonden koos de captain nog voor een extra rondje Vlietland. Om 12.15u werden wij thuis gebracht en stond er bijna 60 km op. Weer een schitterende fietsdag achter de rug.
Afgelopen zondag was het bewolkt en had het ook wat geregend, getuige de natte wegen rond Stompwijk. Toch zagen velen het positief in en was het druk op de parkeerplaats. Bij de start aangekomen stelde ik voor naar Vinkeveen te gaan, maar daar kwam nogal commentaar op. In noordelijke richting dreef volgens buienradar een regengebied over, dus we konden beter naar het zuiden gaan. Snel werd besloten de tunneltocht rondom Rotterdam te rijden, maar dan iets ingekort en met maar 1 tunnel. Ons vertrek werd nog even uitgesteld door een lekke band, maar daarna vertrokken we via Benthuizen naar de Rotte. Al snel voelden we de eerste miezer en ook langs de Rotte was het niet helemaal droog. Hadden we wel de goede richting gekozen? Daarna viel het gelukkig mee en hadden we soms ook wat zon. Langs de A16 zat een zwanenpaar met 8 jongen midden op het fietspad en weigerde opzij te gaan. We moesten met een ruime boog door het gras, want er was sprake van veel agressiviteit. Het lijkt mij handiger dat zwanen gewoon in het water of het gras blijven, maar leg dat maar eens uit. Voor de koffie kwamen we terecht bij Pitch&Putt Rhoon. Een prima terras met lekker gebak. Daarna de terugweg via de Beneluxtunnel en lekker vlot door Rotterdam. Na ruim 100km waren we weer terug in Stompwijk. Achteraf bleek dat fietsers richting Vinkeveen inderdaad veel meer regen hadden gehad. Hadden we toch goed gekozen.
Arno van Rijn
Samen uit, samen thuis (A2)
Afgelopen zondag stonden we met 14 vrienden van de A2 bij de sporthal voor een rit naar het kopje van Bloemendaal. Onze wegkapitein had besloten nu eens andersom te rijden, dat wilde zeggen eerst via Rijnsburg, Vogelenzang, Aerdenhout naar Bloemendaal en terug door de duinen. Het was immers niet zo’n mooi weer en de verwachting was dat het daarom niet zo druk zou zijn in de duinen. Naarmate we Bloemendaal naderden werd het wat zenuwachtiger in de groep. Gelukkig geen valpartijen hoor, zoals in de Tour de France, maar je merkte een bepaalde spanning in de groep. Ik weet niet wat het was. Maar aangekomen bij de col du Bloemdaal, ofwel het kopje van Bloemdaal, werd de spanning omgezet in daden. Uiteraard reed ik in het begin van de klim weer eens te hard. Toen ik dacht dat ik als tweede over de top kwam, had ik het mis. Er kwam na een kleine afdaling nog een stukje klimmen. Wat valt dat iedere keer weer tegen. Zoals gebruikelijk wachtten we beneden weer op elkaar. Immers we zijn samen vertrokken, doen we wel aan enige competitie op de klim, maar is fietsen toch m.n. een sociale bezigheid en willen we samen weer terug naar huis. Dat laatste lukte bijna niet, omdat niet op iedereen werd gewacht. Kunnen we niet tellen tot 14 of was dit de spanning die ik eerder voelde…….. Feit was dat 2 man achter de groep moest gaan jagen, de groep ook heel lang voor zich zag, maar in Zandvoort de groep kwijt was. Zij gingen daarom maar samen bij een strandtent zitten in de hoop de groep vandaag nog terug te zien. En dan is daar het voordeel van de mobiele telefoon. Er werd contact gezocht en besproken waar we elkaar na de koffie weer zouden zien. Trouwens, namens diegenen die er bij waren (zie foto), willen zij Thijs nogmaals bedanken voor de koffie. Ik weet niet of er appelgebak bij was, maar bij de strandtent was de appelgebak al op. Toen we elkaar na de koffie weer troffen werden er natuurlijk wel even excuses aangeboden. Het voornemen was er weer om samen naar Stompwijk te fietsen. Dat ‘samen’ was toch nog een flinke uitdaging. Het was in de duinen drukker dan we hadden verwacht. Door tegenliggers en het passeren van fietsers viel de groep regelmatig uiteen. Onze andere wegkapitein Arie werd hier wel gemist, hij is meestal diegene die van achteruit de groep tijdig roept als mensen moeten lossen. Daardoor gebeurde het dat de laatste paar kilometer een groepje vooruit reed en pas werd terug gezien bij de openstaande brug over de Vliet. Dus ook nu weer kwam de groep bijeen en gold zo als altijd; Samen uit, samen thuis!
John
De opkomst van het aantal leden was weer groot, zo`n 70 fietsers telde ik. Die, zo bleek later, alle kanten opgingen. De C1 groep gaat naar Aarlanderveen voor de koffie, als de koffietent tenminste open is. Anders zouden we doorrijden naar Nieuwkoop. Met 2 groepen van 6 fietsen we via het Oosteinde, Zoeterwoude, naar het fietspad langs de N11 helemaal naar Alphen. We stoppen daar weer op de brug, nu niet zozeer voor een drinkpauze, maar om de regenjasjes aan te doen! Dat viel een beetje tegen, zo’n miezerig buitje! Op de Kortsteekterweg slaan we af naar de Treinweg, en rijden zo naar de Achtermiddenweg waar aan het eind de Theetuin/Glamping, BoerenBed, TaarTenTuin gelegen is. We treffen het, de eigenaar heeft net de vlag ophangen, zodat hij open is. Het is hier echt genieten, zoveel leuke oude dingen, teveel om op te noemen. Maar je kijkt je ogen uit. Een lekker kopje koffie en voor de liefhebbers een taartje erbij. Als de regenjasjes weer aan zijn kunnen we weer op huis aan, via de Ziende, Zwammerdam, naar Boskoop, mooie wegen en tuinen allemaal. Inmiddels zien we de lucht opklaren en een half uurtje later schijnt de zon en zijn de regenjasjes droog gewapperd. De een na de andere haakt af en een klein groepje komt om ongeveer 12.30 uur in de Zonnegaarde aan, met bijna 60 km. op de teller.
