Afgelopen zondag stond voor de A-groepen de altijd mooie rit naar Kinderdijk op het programma. De B koos ervoor naar Maasland te gaan en voor de C was De Zilk de geplande bestemming. Het was gelukkig niet meer zo stormachtig als zaterdag, maar nog steeds stond er een stevige zuidwester. Dat weerhield zo’n 50 fietsers er niet van om naar de start te rijden. Sommigen zagen zelfs voor achten nog een korte stortbui overtrekken, maar daarna was het slechts bewolkt met soms wat zon.
De A1 vertrok met 12 man naar Kinderdijk via de Rotte en de Brienenoordbrug. Op diverse plekken lag het fietspad bezaaid met bladeren en takken van divers formaat die de wind niet hadden overleefd. Het was dus soms behoedzaam laveren. Hetzelfde voor het fietspad langs de A16 waar veel bomen staan. Bij Alblasserdam gingen we via de brug over de Noord en zagen in de verte de eerste molens al staan. Al snel waren we bij de oude vertrouwde souvenirshop waar we met de toerclub al sinds jaar en dag komen.
De koffie en appelpunten mag je zelf afhalen aan het loket waar je ook een muntje voor het toilet kunt krijgen. Over 2 weken verhuizen ze naar het geheel nieuwe bezoekerscentrum dat ernaast is gebouwd. Een groot glazen paviljoen op het water dat erg modern oogt tussen de eeuwenoude molens van het werelderfgoed. Smaken verschillen zullen we maar zeggen. De souvenirshop wordt daarna gesloopt, zodat de entree van het gebied een geheel nieuw uiterlijk krijgt. Of het nieuwe bezoekerscentrum ook weer zo’n gezellig terras voor onze fietsgroepen krijgt zullen we dus een volgende keer gaan testen.
We vervolgden de route langs de vele molens en lieten de drukte van de buitenlandse toeristen achter ons. We doorkruisten de polders bij Brandwijk om bij het pontje naar Bergambacht uit te komen. De A3 stond daar al te wachten en even later kon ook de A2 nog precies mee. Dat was goed getimed. Zo stond de pont bijna vol met fietsers van de toerclub. De weg naar Stompwijk verliep daarna via Stolwijk en Gouda, zodat we na ruim 110km weer terug waren.
Daarna op weg naar huis kwam onze Max in botsing met een tegenligger. Beiden hadden veel schade aan de fiets, maar voor Max zelf bleef het gelukkig bij lichte verwondingen. Hopelijk herstelt hij daar spoedig van.
Arno van Rijn
Afgelopen zondag reden wij (A2) met zeven man naar de molens op de Kinderdijk.Met Frans als wegkapitein en zeker de eerste 20 kilometer als kopman reden we in gestaag tempo richting de van Brienenoordbrug. Verkeerd rijden zat er niet in want als het maar even dreigde iets makkelijker te gaan fietsen, dan ging je uiteraard de verkeerde kant op. Wat stond er een bak wind zeg! Achteraf bleek dat de wind gemaakt werd op de Kinderdijk. Ze hadden daar bijna alle molens aangezet voor de toeristen. Bij de koffie aangekomen bleek het inderdaad erg druk te zijn met allerlei nationaliteiten. Men heeft er inmiddels ook een nieuw ‘futuristisch’ souvenir, annex koffiegelegenheid bij gebouwd, wat naar mijn inziens iets te modern is voor het totale plaatje van de Kinderdijk. Ik had liever iets meer teerplanken gezien. Maar ja, wie ben ik? De terugweg verliep iets soepeler met de wind in de rug, op een gegeven moment liepen we zelfs iets in op de A1. Ondergetekende moest af en toe de pijp aan Maarten geven. Ik had de pijp ook wel aan Arie willen geven maar ik kon niemand in het peloton bespeuren die op hem leek. Met 126 km. op de teller (en met drie Theo’s in ons midden) kwamen wij weer bij onze molens in het dorp.
Groet, Arie
ps Is het gelukt met de veranda? We horen het wel wanneer ie ingedronken moet worden.)
C1
En toen, waren we nog maar met z’n 10-en………….
Om 8.30 stonden we met 11 man/vrouw te trappelen, voor een mooie rit naar de Zilk. Op dat moment hadden we natuurlijk nog geen idee, dat we daar nooit zouden komen. Al kletsend reden we richting Oosteinde, door Zoeterwoude, Vrouwenweg Leiden en daar hoorden we in de achter linie opeens een ontzettend raad geluid, gevolgd door veel gekerm. O help, wat gebeurt er? Valpartij!! En of
het nu door een tak in het voorwiel kwam of door een stukje afgebroken spatbord, het feit was nu dat er iemand van onze groep, lelijk ten val was gekomen, zij werd als het ware over haar voorwiel gelanceerd. Wat nu te doen? Corrie opperde het plan, om Koos te bellen, misschien kon hij Pia even naar huis brengen, want fietsen kon ze niet meer. Haar fiets was stuk en zelf was zij ook niet meer in staat om haar stalen ros te bestijgen. Goed Koos kwam en voor de zekerheid, werd ook 112 gebeld. Ziekenauto kwam eraan…….. En Pia werd naar binnengeloodst en van top tot teen nagekeken.
Uiteindelijk was er gelukkig niets ernstigs aan de hand en mocht zij gewoon naar huis. Gelukkig was Koos zo aardig om Pia én fiets even naar Voorschoten te brengen. En……….. Konden wij met z’n tienen (na bijna een uur op de uitslag gewacht te hebben) de rit vervolgen. Nu bleek De Zilk te ver weg en na goed overleg besloten wij om bij het Valkenburger Meer koffie te gaan drinken. Na al deze consternatie, smaakte de koffie opperbest en namen wij ruim de tijd om het gebeuren te bepraten. Uiteindelijk was ik vóór 12 uur al thuis met ong. 35 km. op mijn teller. Ik wil Peet en Marja bedanken voor het captain-schap, Jan voor het uitprinten van een prachtige route (die wij niet gebruikt hebben) Koos hartstikke bedankt voor het rijden van Pia met fiets.
En Pia: namens ons allen, wens ik jou een heel voorspoedig herstel……. En we hopen je weer snel op de fiets te kunnen verwelkomen binnen onze groep.
Trees
Vandaag stonden 7 fietsers van de C2 aan de start. Vanwege de harde wind besloot de captain deze rit te ruilen. In plaats van de Zilk fietsten wij vandaag naar het Delftse Hout, zodat we minder kilometers hoefden te trappen en terug de wind in de rug zouden hebben. Aldus geschiedde. We fietsten naar Zoetermeer en namen het Kangoeroepad richting het Lansingpad, waar het nieuwe station Lansingerland sinds mei 2019 officieel is geopend. Bij de windturbines alsmaar recht door; een leuk eind fietsen aan de buitenkant van de plaatsen Berkel en Rodenrijs. Deze ochtend namen we eerder de afslag en fietsten een heel eind langs de Rodenrijsevaart en via een ander gedeelte van de Ackerdijkse Plassen kwamen we aan in Delfgauw om vervolgens in het Delfts Hout uit te komen. Om 10.15 uur en 30 km, waarvan zeker ruim 20 km met pittige tegenwind, kwamen we bij het Rieten Dak aan. Altijd even een praatje met de uitbater, we komen daar al jaren, vanaf dat de C groep is opgericht. De terug route reden we langs de Dobbeplas in Nootdorp, waar het opruimen van de kermis in volle gang was. We zagen veel 123hekken staan en sommigen zelfs nog met een vastgeketende fiets eraan. Toen richting de Veenweg en na het viaduct onder de A12 gingen we gelijk links het Nieuweveensepad op, waar we ook voorbij het ADO stadion fietsten. Misschien wordt dit tijdelijk de thuishaven voor AZ de komende maanden. Heerlijk met de wind in de rug, dat was een goed besluit. Er lagen ontzettend veel takken op de weg en we hebben verschillende bomen gezien, waarvan er dikke takken gespleten waren en op de grond hingen. Ja de wind had hier en daar goed huisgehouden. We kwamen bij de Vliet uit en bleven deze volgen, totdat we ons eerste fietser thuis konden afzetten. Bij de Kniplaan nog eens drie fietsers en het laatste stukje door Stompwijk bracht mij en de overgebleven mannen om 12.00 uur thuis met 48 km op de teller. Wederom een prachtige tocht. Helaas was er ’s middags bij de afsluitende wegwedstrijd van het EK wielrennen in Alkmaar geen medaille weggelegd voor Oranje. Overigens hebben de Nederlanders daar goed gepresteerd.
Groetjes, Lia de Jong-Zwetsloot
Aanstaande zondag staat voor de A de rit naar Breukelen op het programma. De B gaat dan naar Schoonhoven en de bestemming voor de C is het welbekende Maasland. We vertrekken weer om 8.30u vanaf het Klaverblad.
Voor de Mergellandroute van a.s. zaterdag zijn geen nieuwe aanmeldingen meer binnengekomen. Gezien de weersvoorspelling ook wel begrijpelijk. Als het zo blijft slaan we dus maar een jaartje over.
week (tijdens mijn afwezigheid) heeft bekokstoofd om af te wijken van de kalender en richting Baambrugge wilde fietsen. Zo gezegd zo gedaan: de koers werd ingezet richting noordoost, iedereen was het ermee eens in ik stond schaakmat! Dan laat ik mij natuurlijk niet kennen en fiets natuurlijk gewoon braaf mee, tegelijkertijd voel ik dat ik op de volgende vergadering iets heb uit te leggen. Eén van de hoofddoelen van de toerclub wordt met deze actie diep getart. Een andere doelstelling is dat iedereen het naar zijn zin heeft bij de toerclub, dus vooruit dan maar weer! Overigens hebben we ondanks deze consternatie 110 prachtige kilometers weggetrapt inclusief 3 lekke banden overwonnen. En de koffietent in Baambrugge is uitstekend!
Wapen van Reeuwijk, met 40 km. op de teller, voor ons doen best veel. We namen de tijd voor de koffie en om bij te kletsen.
Bloemdaalseweg naar de Hefbrug van Waddinxveen. Toen fietsten we door het Bentwoud en daarna het laatste stukje langs de Benthuizerplas. Hier werd even gestopt door onze vogelliefhebber, want er waren woudaapjes gesignaleerd bij deze plas.
Om even voor half 9, verzamelden wij (1 man en 8 vrouw) bij de sporthal voor onze jaarlijkse trip naar camping de Wippert in Roelofarendsveen. Gek genoeg is dat een lokatie, waar wij allemaal bijzonder graag heengaan. Waarom? Ik zal het u vertellen: deze ‘camping’ wordt ‘gerund’ door 2 bijzonder gastvrije mensen. Jos en Nel van der Tang. Nadat wij een prachtige route hebben gereden naar Roelofarendsveen, onderweg nog een pontje gepakt (waarop wij van de schipper wat lekkere
snoepjes kregen), worden wij al opgewacht door Jos en Nel. Na een warm welkom, worden wij allemaal voorzien van een overheerlijk kopje koffie met zelf gebakken, overheerlijke appeltaart en vers geklopte slagroom. Slagroom mochten we er zelf bijdoen, blijkbaar deed ik er te weinig bij, want, zo zei Nel, doe er nog maar wat bij hoor, dit is te weinig en alles wat er overblijft moet ik zelf opeten. Wat een heerlijke rust daar, je raakt er helemaal zen van. Bij ons 2e kopje kregen we een lekker koekje en…. We kregen zelfs een 3e
bakkie…. Toen was de ‘koek’ nog niet op, want we kregen daarna een bakje met vers gesneden fruit: aardbeien, meloen, pruim etc., etc. Ik moet zeggen, dat we nooit, maar dan ook echt nooit (zonder onze andere koffie-stops tekort te willen doen) zo’n lange en gezellige koffie pauze houden. Elk jaar is het daar ontzettend goed vertoeven, we kijken nu al weer uit naar het volgend jaar!
nog aan toevoegen? Dat we ook op de terugweg een mooie route hebben gereden en dat ik met 61.68 km op de teller, om ongeveer half 2 (denk ik), mijn fiets parkeerde in de achtertuin. O ja, en dat Wil van Es, op de terugweg weer met ons meereed. Wil, welkom terug namens ons allemaal.
Afgelopen zondag stond voor de A en B groepen de rit naar het pittoreske Oudewater op de kalender. De C ging naar het waterrijke Nieuwkoop. In totaal stonden 58 fietsers om half 9 klaar voor vertrek. Na een zeer zwoele nacht was het zondagochtend heel ander weer voor onze fietsers. Was het ‘s avonds laat nog bladstil, ’s morgens werd ik al vroeg gewekt door klapperende ramen veroorzaakt door een stevige westenwind. Dat betekende voor de groepen die Oudewater op het programma hadden dat zij vrijwel de gehele heenweg voortgestuwd werden en op de terugweg flink moesten bikkelen om het tempo vast te houden. Bij de 12 man van de A1 was er dan ook lange tijd weinig discussie wie er op kop wilde. Het ging toch bijna vanzelf. Wel hadden we nog een hinderlijke onderbreking van een lekke band t.h.v. de McDonald’s bij Moordrecht. Er werd van achter uit “lek!” geroepen. Of was het nou “Mac!”? Toch maar even omgekeerd en daar stond inderdaad net iemand een spijkertje uit een band te trekken. Daar is geen anti leklaag tegen opgewassen natuurlijk. Met een nieuwe binnenband erin konden we verder en stonden vlak voor de koffie in Oudewater nog voor een brug die omhoog ging. Gelijk met de A2 arriveerden we bij de terrassen op de Markt. Dankzij het mooie weer was het er gezellig druk. Op de terugweg was het dus veel tegenwind en de animo op kop een stuk kleiner. Toch passeerden we rond 12.45u het bordje “Stompwijk” weer met 105 km op de teller.
cols in Frankrijk, een soort van monument heeft. Volgens mij heb ik hem gezien en gefotografeerd. De hele A2 zag mij even afstappen, maar niemand die ook even afstapt. Allemaal de blik op oneindig, of…..
Wel leuk om te vermelden, dat bij de eerste koffieronde er te weinig kokos makroontjes lagen, dus werd de serveerster vriendelijk gevraagd of we er bij de 2e ronde voor iedereen eentje zouden krijgen. Komt ze dus met een schoteltje vol aan en wij dik tevreden natuurlijk. Voor de terugweg de route Voorhout en Leiden, waar de captain soms verrassende weggetjes/paadjes nam! Het was jammer dat de singel bij molen de Valk afgesloten was anders hadden we alle Leidse singels afgereden. Via de Vrouwenweg kwamen we thuis aan om 12.15 uur met bijna 55 km. Mooi op tijd voor diegene die nog naar de Triatlon in Leidschendam willen of de feesttent in Zoeterwoude. Inmiddels was de thermometer opgelopen richting de 30°. Pffff
en daar eiste ik even een fotomomentje op. Jan en Pia fietsten door, die wilden waarschijnlijk toch snel naar huis.;-) 😉 Het werd prachtig weer en dat is het gebleven! Kortste weg naar huis en uiteindelijk plaatste ik mijn fiets om 10 over 12 in de achtertuin en had ik 62,49 km op mijn teller staan. Jan, hartstikke bedankt, we hebben ons ‘bochtenwerk’ weer even goed kunnen oefenen.
Bommelbrug onverwachts een paar wielrenners (familieleden van een van ons) die met ons mee reden naar huis. Daar klokten wij precies om 12.00 uur af met ruim 55 km. Het was weer een mooie en gezellige rit.