Nederlandse shorttrackers hebben bij de Winter World Master Games (WWMG) in Italië zestien individuele medailles behaald, waarvan twee gouden. Bij de masters (atleten van dertig jaar en ouder) staat plezier voorop, maar wie aan de start verschijnt gaat voor de winst. Marleen Hendriks (43) slaagde daar twee keer in.

“Het was werkelijk waar een fantastische ervaring, ook omdat je echt met oud-profs op het ijs stond. Die reed ik er soms nog af ook, waar zij dan weer heel sportief mee omgingen”, zegt Hendriks, winnares van de 1000 en 1500 meter in de categorie 40 t/m 44 jaar. “Dit is het meest leuke schaatstoernooi dat ik ooit heb meegemaakt. Op het ijs werd fanatiek gestreden, maar het was vooral waanzinnig gezellig met elkaar. Deze games zijn een feest van een leven lang sporten.”

De vierde Winterspelen voor Masters zijn op 11 januari officieel geopend en ze duren tot en met 21 januari. Aan het shorttracken deden negen Nederlanders mee, onder wie één man: Ronald de Graaf. Hij is doorgereisd naar Baselga di Pinè, waar hij net als mede-shorttrackers Jip Spel en Claudia Henckel vanaf morgen ook deelneemt aan de langebaanwedstrijden. Dit onderdeel, waaraan liefst 67 Nederlanders meedoen, zou eigenlijk op een idyllisch bergmeer worden verreden. Omdat de ijsmeester slaagde er niet in om op Lago Palú een fatsoenlijke piste neer te leggen, is uitgeweken naar de kunstijsbaan van Baselga.

Zondag werden de laatste shorttrackraces afgewerkt, waar Marleen Hendriks dus de beloning vond voor vele uren noeste trainingsarbeid naast haar fulltime baan als medisch specialist. “De laatste drie maanden heb ik vijf keer per week getraind, inclusief pittige sessies die je niet zo snel doet zonder zo’n doel als dit”, aldus de atlete van Shorttrack AYC uit Amsterdam.

“Het is een geweldig evenement, superleuk”, vertelt ook Annemarie Juffermans-Van Haestregt (41). “Bij aankomst krijg je een warm welkom, met voor iedere deelnemer een rugzak en een atletenpas. Er waren fietsen voor de warming-up, camera’s, een heuse atletenlounge en vrijwilligers die allemaal even vriendelijk waren.”

De Stompwijkse, die een eigen huisartspraktijk heeft, begon drie jaar terug met shorttracken bij IHCL in Leiden. “In Nederland rijd je vooral tussen de junioren, nu stond ik met oud-olympiërs en -wereldkampioenen aan de start, onder wie de Italiaanse Katja Colturi. Geweldig, net alsof je mag rijden tegen Rintje Ritsma of Ids Postma. Dus hierbij een oproep aan al onze oud-toppers: schrijf je volgende keer ook in, doe het gewoon!”

Hoewel ze zelf niet in de prijzen reed, heeft Juffermans genoten in Bormio. “Vanwege een aandoening aan mijn longen heb ik een paar jaar helemaal niet kunnen schaatsen. Nu kon ik drie dagen lang volle bak rijden, dat was zo fijn! Ik heb echt even huilend van geluk op de baan gestaan. Lekker sporten in een positieve ambiance, en ik heb ook nog onwijze pr’s gereden! Tot slot hebben we met bijna alle deelnemers nog een mooi feest gehad in Bormio, omdat een Engelsman zijn verjaardag vierde. Prachtig.”

Bron: schaatsen.nl

Anderhalf jaar na het presenteren van het Ontwerpbestemmingsplan Vlietland Noord is er nog steeds geen betrouwbaar beeld van de bouwplannen beschikbaar. Het blijft dus gissen hoe het beoogde vakantiepark er uit gaat zien en hoe het wordt ingepast in natuur- en recreatiegebied Vlietland.

Tóch schrijft verantwoordelijk wethouder Bremer op 7 november aan de gemeenteraad dat de ‘beeldkwaliteit’ van de bouwplannen verbetert, vergeleken met het huidige plan uit 2005. Waarop zij dat baseert, vermeldt ze niet.

De samenwerkende natuur- en burgerorganisatie bestudeerden daarom de bouwregels en afspraken uit allerlei documenten en emailconversaties. Dat geeft een inkijk in de bedoelingen van de bouwers.

Dichte bebouwing en 8 meter hoog

Het beeld dat dan ontstaat, laat zeker geen verbetering zien t.o.v. de plannen uit 2005, zoals de wethouder aan de gemeenteraad laat weten. Integendeel! T.o.v. het plan uit 2005, nemen zowel het grondbeslag, als de grootte van de huizen én de bebouwingsdichtheid in het nieuwe plan namelijk fors toe.

In het plan uit 2005 mogen 120 vrijstaande huizen worden gebouwd en een appartementencomplex met 102 eenheden. Dat laatste mag maximaal 10 meter hoog worden. Veel te hoog, vindt de wethouder. In het nieuwe plan zijn 222 vrijstaande huizen gepland. Met drie woonlagen, 8 meter hoog. Waarom vindt de wethouder dat niet veel te hoog?

De 222 huizen mogen dicht op elkaar gebouwd worden (minimale afstand: 2 meter). In 2005 was dat nog minstens 15 meter, of -in het geval van een veranda- ten minste 6 meter.

In het nieuwe plan wordt de aanbouw van 2 veranda’s buiten het grondoppervlak van ieder huis toegestaan. Totaal oppervlakte: tot 50 m2. En ook de maten van de aanlegsteigers gaan omhoog, van max. 6m2 in 2005 naar max. 10m2 in het nieuwe plan.

Een gemeenteambtenaar noemt de vakantiewoningen in een email ‘bizar hoog’ en is bang dat de huizen daardoor ‘te veel gaan domineren’. Dat lijkt een zeer reële zorg.

Framing van het oude plan als inferieur?

Vanaf de start lijkt de projectontwikkelaar erg zijn best te doen iedereen te laten geloven dat het nieuwe plan véél beter is dan het lelijke, oude plan uit 2005. Het is daarom geen optie is om het nieuwe plan af te keuren, zo is de suggestie.

Het nieuwe plan is echter ontwikkeld omdat voor het oude plan al jarenlang geen uitvoerende partij gevonden werd. Om het plan financieel aantrekkelijker te maken, wil de ontwikkelaar dat het huidige bestemmingsplan vervangen wordt door een bestemming die grotere en uitsluitend vrijstaande huizen toestaat. DLR dreigde een jaar geleden zelfs via een persbericht dat, als het nieuwe plan nu niet héél snel door de gemeenteraad goedgekeurd zou worden, er gestart werd met het bouwen van dat oude en lelijke plan. Een vreemd verhaal, want welke projectontwikkelaar gaat iets lelijks bouwen als hij geld wil verdienen? Vanwege de markt die dol is op lelijke vakantiehuizen? Nonsens. Het lijkt meer op een poging onze volksvertegenwoordigers onder druk te zetten om het nieuwe plan snel goed te keuren. De belangen zijn immers groot. Maar of de beeldkwaliteit er beter van wordt, zoals de wethouder schrijft?

Beeldkwaliteit en een acceptabele ruimtelijke ordening

Zonder plaatjes en tekeningen is het lastig om een goed beeld te krijgen.  Maar we lezen dat het grondbeslag verdubbelt (!) ten opzichte van het huidige bestemmingsplan uit 2005. Dat het volledige bouwgebied in het nieuwe plan eerst helemaal kaal gemaakt moet worden. Dat de huizen hoger worden en dichter op elkaar worden gebouwd. Dat er grotere veranda’s en grotere steigers bij de huizen komen. Tel daar nog de schuttingen (2 meter hoog) en schuurtjes bij op. Van dat alles wordt de beeldkwaliteit echt niet beter!

En hoe vol, hoe massaal wordt het daar eigenlijk? Is er na de bouwfase straks nog genoeg ruimte over voor de beloofde groene inpassing? Hoeveel herplant als compensatie voor de duizenden bomen en struiken die het veld moeten ruimen, past er straks nog in Vlietland Noordoost?

Het is de vraag of dit nieuwe plan in deze vorm voldoet aan de normen voor een fatsoenlijke ruimtelijke ordening. Want al met al lijken naast de natuurwaarden en de beschikbaarheid van openbare ruimte voor dagtoeristen, óók de beeldkwaliteit in het nieuwe plan zwaar te moeten inleveren. Voor een transparante, open discussie én ten behoeve van een degelijke besluitvorming mag verwacht worden dat B&W alsnog een reële voorstelling van zaken geven betreffende de beeldkwaliteit van het bouwplan.

Vereniging Vrienden van Vlietland

Vanaf vandaag starten we de zoektocht naar sociale initiatieven die kans maken op een Appeltje van Oranje, in 2024 onder het thema Eenzaamheid verminder je samen!  

Projecten waarbij mensen (deelnemers en vrijwilligers) samen actief aan de slag gaan om eenzaamheid te verminderen. Die zoeken we dit jaar voor de Appeltjes van Oranje 2024.  Unieke, creatieve, betekenisvolle initiatieven die recht doen aan de behoefte van mensen om samen te komen, elkaar te zien en gelijkwaardig te zijn. We denken bijvoorbeeld aan projecten waarbij er weinig verschil is tussen vrijwilligers ‘die aandacht geven’ en deelnemers ‘die aandacht zoeken’. Want als je je inzet voor een ander, dóet dat ook iets met jezelf.   

Als organisatie kun je een project aanmelden voor de Appeltjes van Oranje 2024 als het tenminste aan de volgende criteria* voldoet: 

Het project heeft als doelstelling eenzaamheid te verminderen

Het project bereikt mensen in groepen waarvan bekend is dat zij zich vaker eenzaam voelen: in een bepaalde levensfase (net zelfstandig, na een scheiding, na pensionering), met een lager opleidingsniveau of met een diverse seksuele oriëntatie of migratieachtergrond 

Deelnemers en vrijwilligers hebben een actieve inbreng in het project 

*Op onze website lees je het volledige overzicht van de criteria.

Meld je aan

Om kans te maken op een Appeltje van Oranje, kan je jouw initiatief aanmelden via het voordrachtformulier in de digitale Mijn Oranje Fonds omgeving. Dit kan van 15 januari tot en met 23 februari.  

Op onze website vind je meer informatie over het thema, het aanmeldproces en antwoorden op veel gestelde vragen over de Appeltjes van Oranje. 

Meer informatie

Vragen? 
Neem bij vragen contact met ons op via appeltjesvanoranje@oranjefonds.nl of stuur een bericht via onze Facebookpagina. 

Het Oranje Fonds is altijd dichtbij, Doe mee

Vier jubilarissen in de schijnwerpers! Truus den Hollander zingt al veertig jaar mee in de kerk. Zij heeft de tijd nog meegemaakt dat er boven werd gezongen. En ook dat er een rouw- en trouw koor was van enkel dames. Dat waren soms drukke weken. Maar als muziek je grootste hobby is, zoals bij Truus, maak je daar geen punt van. Toen ze bij het koor was, kwam de gelegenheid om orgel te leren spelen. Dat heeft ze ook een heel aantal jaren bij het Kinderkoor De Nachtegaaltjes gedaan. En later bij het E.M.S. koor en bij het parochiekoor.

Sinds haar man; Jaap den Hollander, met de vut ging, is hij meegegaan naar het parochiekoor. Nu al weer vijfentwintig jaar. Hij had als jongen van acht jaar al op het knapenkoor gezeten bij Kappendijk. In Stompwijk wel bekend bij ouderen. En daar nog goede herinneringen aan. Ze doen het allebei nog steeds met veel liefde en plezier. Alleen wat meer koorleden en mensen in de kerk zou het nog wel fijner maken.

Pauline van Santen draait ook al heel wat jaren mee. Het is zo’n dertig jaar geleden dat zij werd gevraagd door een lid van het E.M.S. koor of ze er zin in had om eens te komen kijken. Daar heeft ze vijftien jaar mee gezongen. Op dezelfde manier werd ze bij het parochiekoor gevraagd. En ook zij zingt daar nog steeds met heel veel plezier. “Het is er altijd gezellig en er wordt ook gezamenlijk koffie gedronken.”  Even lekker bijpraten. Een leuke bijkomstigheid, en dat horen we ook van de anderen, is de barbecue in de zomer. Bij de familie van Rijn in de polder. Heel goed geregeld en verzorgd; iets om elke keer naar uit te kijken.

Als laatste, en zeker niet de minste, is Peter Suyten aan de beurt. Zijn vader speelde meer dan 60 jaar op het kerkorgel, dus hij heeft de muziek met de paplepel in gegoten gekregen. Hij is ook door zijn vrouw meegekomen. Ook al weer 25 jaar.  Hij zingt nog bij een paar andere koren. En zou het wel waarderen als weer eens meer stemmen bij komen om Gregoriaans te zingen. Wat hier en daar al wel in opkomst is. Het blijft in ieder geval allemaal ”Heel dankbaar werk” zegt hij.

En heel dankbaar zijn natuurlijk de parochianen die hen beslist niet zouden willen missen. Een lang zullen ze leven! is dus wel op zijn plaats.

Dat wensen we hen van harte toe!

Agnes van Boheemen- Vollebregt

P.S. de foto’s zijn van Jona van der Meer

Op 14 januari zijn in de Heilige Laurentiuskerk 4 jubilarissen gehuldigd.

Truus den Hollander is 40 jaar koorlid en organist. Pauline van Santen is 30 jaar koorlid. De heren Jaap den Hollander en Peet Suyten zijn beide 25 jaar koorlid.

Pastoor Broeders deed de huldiging en zette de jubilarissen in het zonnetje met een kerkelijk ereteken. Het ereteken speldje is van de Sint Gregorius vereniging. Deze vereniging behartigt en onderhoudt een bibliotheek van kerkkoor muziek. Verder kregen zij mooie bloemen en een cadeau voor de dames.

Pastoor Broeders sprak vooral zijn lof uit over de trouw waarmee deze koorleden al jarenlang gebeurtenissen binnen de kerk ondersteunen en opvrolijken met hun zang en orgelspel.

Aan deze plechtige gebeurtenis ging een mis vooraf die mede met zang en orgel werd begeleid. 

Gefeliciteerd en bedankt!

Jona van der Meer