Gefeliciteerd

Nog altijd is hij in de weer
Veegt zijn straatje keer op keer
Gaat ook nog altijd uit werken
Dat is alleen weggelegd voor de “ijzersterke”
Ook het huishouden schuwt hij niet
en steunt hierin oma Riet
Je zult het niet geloven, maar het is waar
Opa Bas wordt 12 september 80 jaar !!!!!

Esther, Rianne, Rob, Marjet,
Claudia, Angela, Marjolijn,
Trevor, Kim,
Jarno, Bianca, Wendy,
Bas, Manja, Freek

Katten zoeken baasje

Humpie en Dumpie 2 hele lieve poesjes zoeken baasje.

Humpie is een kleine rode poes van 9 jaar en Dumpie is een kleine siamees van 8 jaar. Wie wil graag voor deze echt hele lieve poesjes gaan zorgen? Het zijn volwassen poezen, maar klein van stuk! Ze passen samen met gemak in een poezenkooi. Helaas is hun baasje plotseling overleden. Ze zijn altijd samen geweest en dat wil ik graag zo houden.

Reacties graag naar Ellen Martens
Tel. 079 3316217 of e mail: h.r.emartens@freeler.nl

Beste Blesruiters,

Springruiters opgelet.
Aanstaande vrijdag is het weer springen voor de 3e onderlinge wedstrijd. Hier wordt gestreden om de vermelding op het bord. Omdat het vroeg donker wordt is het parcours vanaf 6 uur te lopen. We moeten echt om half zeven beginnen. We springen weer in de 3 groepen te beginnen met de kleine pony s, grote pony’s paarden. Deelnemers aan de vaardigheidsproefjes onder de man.
Volgende week vrijdag worden onder leiding van Mevr. vd Wilk deze proefjes gedaan. Dit in verband met het volle programma op zondag 21 september aanstaande. Op deze 21e september worden alle wedstrijden van de 3e onderlinge wedstrijd gedaan zowel onder de man als voor de menners. De ruiters graag opgeven bij de instructie voor de 14 september i.v.m. de programma indeling. Zo, dat was het weer voor deze week.

De groeten van Piet van der Mespel (secr)

HIPPIADE 2003

Marcia Dominicus op Mexx en Sandy van der Salm op “Super” Beauty hebben zich gekwalificeerd tot een van de beste amazones in hun discipline categorie tijdens de regiokampioenschappen 2003. Daarmee verkregen zij ieder het startbewijs voor de Hippiade 2003 op het KNHS centrum in Ermelo. De tweede editie van de Hippiade, op zaterdag 6 september (en ook op vrijdag 12 en zaterdag 13 september, dan staan springen en dressuur van de paarden en de hoogste pony klassen op het programma), op het KNHS centrum in Ermelo beloofde een familiefeestje te worden. Want voor het eerst was de toegang gratis voor iedereen, dus niet alleen voor houders van de KNHS ledenkaart, maar ook voor familieleden en vrienden. Een mooi besluit van de KNHS om iedereen hèt paardenfestijn van dichtbij mee te laten maken. Op 6 september stond de verenigingssport voorop. De afdelingsdressuur en de clubkampioenschappen stonden toen op het programma: individueel dressuurrijden, springen, viertallen en achttallen rijden. Marcia en Sandy deden mee aan de individuele dressuur. Marcia met Mexx in de klasse M1 pony´s rond half twee in de middag. Sandy met Beauty in de klasse L2 pony´s rond de klok van half vijf.
Het was hartstikke druk: veel mensen te voet die weer erg moesten opletten op de ruiters te paard die nog even de puntjes op de i aan het rijden waren, of onderweg waren naar de ring waarin ze hun proefje moesten rijden. Natuurlijk waren Marcia en Sandy best wel wat gespannen; stel je toch eens voor dat je Nederlands kampioen zou worden!! Marcia startte en reed haar proef keurig geconcentreerd. Mexx die nog best weleens kan schrikken van een kleinigheidje deed het perfect. Zelfs toen het publiek naast hun ring opeens ging klappen en joelen voor een viertal wat daar ook reed, bleef Mexx geconcentreerd doorgaan. Wat een geluk, want iedere ruiter mag tijdens de Hippiade maar één keer de proef rijden. Alles moet in een keer goed gaan! Marcia en haar moeder waren erg tevreden. Sandy met haar Beauty moesten in ring 9 startten. Sandy begon haar proefje heel gespannen, dat kon een leek zien! Maar al gauw verdween die gespannenheid … gelukkig … en reden ze heel beheerst, als een mooie geconcentreerde eenheid, de proef uit. Toen Sandy en Beauty de ring uitreden hoorde je het gejuich van o.a. Marcia en haar moeder. Nog ruim een uur wachten voor de uitslagen bekend zijn. Marcia werd 10e (van de totaal 15) met 145 en 155 punten = totaal 300 punten = 57.70%. Sandy werd 5e (van de totaal 17) met 162 en 157 punten = totaal 319 punten = 61.30%. Omdat de prijsuitreiking was voor de eerste t/m de vijfde prijs mocht Sandy met Beauty haar 5e prijs op het hoofdterrein voor het grote publiek in ontvangst nemen. Daarna met alle prijswinnaars in volle galop nog een ererondje rijden.
Meiden jullie hebben het fantastisch gedaan …. HARTELIJK GEFELICITEERD

Namens De Blesruiters, Ellen Martens

Toernieuws

Zondagochtend reed ik samen met Marga naar de start. Normaal zie je nog meer fietsers rijden maar die ochtend zag het er mistig uit en was niets van dat waar te nemen. Even ging het gevoel door me heen dat we een uur te vroeg waren, maar gezien de festiviteiten de avond ervoor was dit onmogelijk. Ik bedoel, nog een uur vroeger opstaan als je pas om 3 uur naar bed gaat, leek me onwaarschijnlijk. Met een blik op m’n klokje werd bevestigd dat we op tijd waren of eigenlijk zelfs iets te laat. Een groep kwam ons tegemoet en we sloten aan. De rit ging naar Kinderdijk en stond met 105 km lengte op de toerkalender vermeld als de ‘Molentocht’. We waren in de A2 groep van Jaap terecht gekomen. De ander e groep werd geleid door Aad Switsar die dit dus alleen moest doen.
Er was een route uitgestippeld die kronkelend door het Zuid Hollandse Groene Hart liep. Jaap maakte van de gelegenheid gebruik om mij een aantal nieuwe/andere weggetjes te wijzen.
Dat is hem goed gelukt, alleen wist hij de Lekdijk niet te vinden, maar ik wel. Het verbaasde mij dat er zoveel mooie fietspaden zijn, waar je normaal langs rijdt of niet op gaat. Zoals bijvoorbeeld recreatiegebied ’t Hitland in Capelle. Na de koffie, genuttigd bij de ijsclubtent van Kinderdijk, vervolgden we het fietspad langs het Nieuwe Waterschap waar de molens bij gebouwd zijn. Op weg naar de pont bij Schoonhoven, kwamen we op een pad te rijden wat eruit zag als een weggetje uit de middeleeuwen, een verhard karrenspoor met gras in het midden. Het weggetje liep dwars door de polder met links en rechts boompjes. Ook voorbij Haastrecht (vanuit de terugweg gezien) reden we een pad op wat dit dorp met Gouda verbindt. De afstand werd er niet korter op, maar het was alles bij elkaar een prachtige rit en hij is daarmee de laatste lange rit van het seizoen. Met 115 km op de teller hing mijn fiets uit te blazen in de schuur. Ik zelf koos voor een bad en daarin keek ik terug op een heerlijke fietsdag.

Ook de A1 maakte leuke dingen mee!!
Op weg naar Krimpen a/d Lek was de weg geblokkeerd door een kudde koeien. Zij werden net door de boer naar een ander weiland gebracht. Terwijl de A1 stond te wachten kwam ook de A2 aangereden. Zij vroegen zich af of er niet een boerenzoon in het peloton aanwezig was die even kon helpen jagen, want de koeien hadden duidelijk niet veel zin. Boerenzonen waren er wel, maar zij vonden het niet nodig te helpen. Daarop zette Patrick zijn fiets tegen een boom en bracht met een stok en wat boe geroep weer wat vaart in de kudde. De boer, jaja, die liep er achteraan, was wel bang dat de beesten zo geschrokken waren dat ze die avond alleen yoghurt zouden geven.. De boer, een vent van midden 30, vond het wel lachen. Hij zei ook toen we wegreden dat ie het leuk vond dat ie ons even had kunnen tegenhouden. Met ruim 5 minuten vertraging konden we weer verder. Na 107 weer thuis en het was weer een kostelijke tocht.

Frans Oliehoek en Arno van Rijn

De C groepen
Zondag, rijdend naar de start, zagen we weer geen medefietsers. Maar nu kwam het door de mist. Gelukkig stonden er heel veel bij Theo v.d. Meer te wachten. Het mooie weer zat er aan te komen. Wij vertrokken in één groep van 11. Van de C2 waren er maar 2 en die durfden het wel aan bij ons. Ons doel was de hele Rotte Meren rond te rijden. Dit doen we maar een keer per jaar. Dan krijgen we even Rotterdam in het zicht en daarna naar de koffie in Oud Verlaat. We mochten er pas om half 11 zijn, dan gingen ze pas open. Ook al pasten we soms ons tempo aan, we waren er toch 15 minuten te vroeg. De “koffiemevrouw” was wel al aanwezig en bracht ons toch al gauw de koffie op het zonnige achterterras. Ook de terugweg verliep voorspoedig tot Giel ‘lek’ riep. Gelukkig was Kees ook weer eens aanwezig dus kon hij gelijk aan de slag. Het bleef bij één gaatje en na enig pompgedoe reden we de laatste 10 km naar huis. Daar stond de teller op 57 en de klok op bijna 12.30 uur.

Annie van Rijn

Aanstaande zondag 14 september gaan alle groepen naar Nieuwkoop. Voor de A en B staat 75 km op de kalender, voor de C 55 km.
Start om 8.30 uur vanaf Oostvlietweg 30.

Sportlezing

Sportlezing voor Toerclubleden

Op donderdag 18 september nodigen wij alle toerclubleden uit om naar een lezing te komen luisteren. Deze lezing wordt gehouden door Adrie van Diemen. Hij is sportfysioloog en werkzaam bij de Rabobank Profgroep, is trainer geweest van Greg Lemond en Danny Nelissen. Hij vertelt een verhaal over inspanning en voedsel en hoe je met zo weinig mogelijk energie duursport kunt bedrijven. Een zeer interessante man, welke de moeite waard is, om eens aan te horen. De avond begint om 20.00 uur in het Dorpshuis. Voor meer informatie zie elders in deze editie bij de berichten van de IJsclub.

Frans Oliehoek

Steeds verder groeien!

Dit is het thema van de komende gezinsviering. We gaan het hebben over het zaaien en dan verder groeien van bomen, maar ook van kinderen verder groeien in de gemeenschap. Het vernieuwde kinderkoor zingt er (met nu al 22 zangers) natuurlijk de mooiste liedjes bij. En we horen dan natuurlijk ook wat de nieuwe naam word van het kinderkoortje. Tot zondag 11 uur in de Laurentiuskerk
Tot dan, werkgroep gezinsviering

GOVERT IS TERUG

Weet u nog: Govert, de sinds 12 augustus vermiste Main Coon kater met het gebroken bekken? Nou, hij is er weer!!! Vrijdagochtend 5 september ’s morgens om ca. 5.30 uur (wat een geluk, onze zoon was net thuis, anders hadden we waarschijnlijk niets gehoord) zat er een kater te miauwen bij de achterdeur. Koen ging kijken en ja hoor, eindelijk was Govert weer terug en kwam hij ook binnen. Hij was broodje mager, totaal uitgeput, erg hongerig, vreselijk in de war en natuurlijk mank. Hij heeft een deuk in zijn schedel. Nou, warrig is hij nog steeds, hongerig en mank ook. Maar we verzorgen hem met liefde en we hopen dat Govert weer heel snel zal opknappen. Helemaal de oude zal hij nooit meer worden, maar ach, wat geeft dat. Iedereen, die heeft geholpen zoeken en naar hem heeft uitgekeken, BEDANKT!

Opgeluchte groetjes, fam. van Velzen, Stompwijkseweg 59.

Dorp van het dorstige hert