Op vrijdag 2 mei een zwart/witte poes
Op zaterdag 3 mei een cyperse poes
Bent u degene die deze poezen mist, neemt u dan contact op met Dierenbescherming Delfland
Werkgroep Zwerfkatten
Trees van Velzen 06—12 94 76 78

Dank jullie wel
De afgelopen weken zijn voor ons gezin redelijk heftig geweest en van velen in de parochie heb ik wat mogen horen. Ik wil ieder die op wat voor manier dan ook met ons meegeleefd heeft hartelijk danken, het is voor ons een geweldige steun in deze moeilijke tijd. Maar ik ben ook blij dat ik een wat blijer bericht heb. Op 14 april is ons 5e kleinkind geboren, onze derde kleinzoon, en hij heet Remon. Zijn ouders zijn er blij mee en deze oma en opa natuurlijk ook.
Als invaller heb ik nu een maand of vijf mogen werken in jullie parochie; op dit moment is er nog geen uitzicht op vervulling van de vacature. Daarom heb ik me bereid verklaard om tot het eind van het jaar (of zo veel eerder als er een vaste pastorale kracht is) werkzaam te blijven in de parochie.

Wie durft?
Misschien zult u zeggen: waar heeft hij het over? Waarom daagt hij mij uit? Ik hoop dat u aan het eind van dit artikel antwoord wil geven. Het gaat over de toekomst van onze geloofsgemeenschap. Misschien vraagt u zich af: geloofsgemeenschap, wat is dat?
U leest en hoort soms over de nota Samenwerking Geboden 2; het lijkt of de parochie veel verder van ons af staat. Maar wat betekent dat voor ons? Daar probeer ik een antwoord op te geven.
Door allerlei situaties (het voert te ver om daar diep op in te gaan, dat staat allemaal in die nota) is het noodzakelijk om dat hier en daar te stroomlijnen. Zo is de bedoeling dat een aantal parochies omgevormd worden tot één grotere parochie. Dat zal voordelen én nadelen hebben
Nog niet zo lang geleden was een parochie gelijk aan een geloofsgemeenschap ter plaatse. De term geloofsgemeenschap vind ik veel mooier, want daar gaat het om: we zijn hier ter plaatse een gemeenschap verbonden door ons geloof. Die plaatselijke geloofsgemeenschap blijft bestaan, want dat zijn alle rooms katholieke gelovigen die hier wonen: daar verandert niets aan. Ongetwijfeld zult u wel iets merken van de reorganisatie op vooral bestuurlijk gebied, maar het wezen van de geloofsgemeenschap verandert naar mijn gevoel absoluut niet. Gemeenschap zijn betekent meer dan een verzameling eenlingen: er is dus meer waardoor we met elkaar verbonden zijn. Maar zijn we samen een echte geloofsgemeenschap? Dragen we met zijn allen die gemeenschap of zijn we enkel consument van diensten die aangeboden worden? En van welke diensten (en hoe lang) maken we gebruik? Wie levert die diensten? Gelukkig zijn er in onze (huidige) parochie velen die op de een of andere manier al bezig zijn voor onze geloofsgemeenschap. Maar aanvulling is gewenst: vele handen maken licht werk en dat werk kan voor korte tijd zijn, of langer (dat mag nog steeds).

Maar waar gaat het om in een geloofsgemeenschap? Door velen worden vieringen als belangrijkste activiteit van de parochie gezien, maar is dat wel zo? Als we ons daar alleen maar op richten, dan kan over een tijdje de laatste het licht uit doen. Waarom? Ik hoop dat verderop duidelijk te maken. Gaat de laatste het licht uit doen? Ik geloof dat absoluut niet. De Geest (we vieren binnenkort weer het feest van Pinksteren) zal waaien op manieren die we nu nog niet zien, maar we moeten de Geest wel een handje helpen. Denkt u eens na: als we ons niet verdiepen in ons geloof en onze kinderen en kleinkinderen geen gelegenheid bieden om over dat geloof te horen, dan weet niemand meer waarom er gevierd wordt en komt er dus niemand meer. Dus geloofsvorming, catechese, is erg belangrijk. Maar dat is niet genoeg! Naast leren over ons geloof moeten we laten zien, DAT we christenen zijn! Dat doen we door te leven zoals Hij dat gedaan heeft, leven zoals dat in de Evangelies beschreven staat, zorg hebben voor de ander, geven om onze naaste (veraf of dichtbij), kortom diaconie. En daarom zijn deze pijlers zo belangrijk: leren, vieren, dienen, ofwel catechese, liturgie en diaconie.

Wie durft? Wie gaat de uitdaging aan om samen met anderen werk te gaan maken van die gemeenschap die Jezus voor ogen had en heeft? Om dat te ondersteunen zijn we van plan om in het najaar een aantal korte cursussen op te zetten, bij voorkeur hier ter plaatse of in een van de andere parochies van ons samenwerkingsverband, dus dicht bij. Het ligt aan het aantal aanmeldingen.
Waaraan denken we bijvoorbeeld? Aan de cursus Vrijwilliger in de kerk: wat gebeurt er allemaal in een geloofsgemeenschap: hoe zit het met geloof en motivatie, wat zijn de verschillende pastorale werkvelden (dienen, leren, vieren en pastoraat), wat zijn er voor ambten en functies in de kerk en wat is de rol van de kerk in de wereld of zou die moeten zijn.
Of een cursus over hoe we bezig willen zijn als vrijwilliger. In deze tijd is lang niet iedereen bereid om jarenlang vrijwilliger te zijn. Mensen wil zich soms best inzetten maar dan op projectbasis. Nu heeft het werken binnen een vrijwilligersorganisatie iets andere kenmerken dan in een professionele beroepsorganisatie, dus het heeft zin om daar eens over door te praten: onderwerpen zijn de grondbeginselen van procesmatig werken zoals: doelformulering, planning, gesprekstechniek, publiciteit en communicatie, verslaggeving; deze worden inzichtelijk gemaakt en geoefend.
Er zijn andere cursussen op deelgebieden denkbaar, maar dat is een volgende stap.
Daarnaast willen we meer mogelijkheden gaan geven om over ons geloof te praten: te denken valt dan aan een aantal bijeenkomsten ‘Geloven Nu’ of aan gespreksavonden over bepaalde onderwerpen: heeft u suggesties, laat die weten, dan zullen we zien wat we op kunnen zetten.

Vragen, reacties, commentaar, kritiek, vooraanmeldingen: laat het uw pastor weten: zeg het, mail, bel of schrijf naar hem of haar of: frank@frankburgers.nl.

Woensdag 7 me is er een fietstocht van de kring.
Start bij de kerk, om 09.30 uur.
Annie van Rijn

Paasfeest op de Maerten van den Veldeschool.

Op 20 maart werd het Paasfeest uitgebreid gevierd. Met een paasontbijt, een paasviering, een paaswandeling (voor de kleuters paaseieren zoeken) èn een speciale activiteit “voor iemand anders”, stond deze hele dag in het teken van Pasen.

In alle groepen hadden de kinderen voor elkaar een feestelijk paasontbijt gemaakt. Voor de paasviering in de speelzaal was de school in twee groepen verdeeld. Tijdens deze viering lieten de kinderen aan elkaar zien waarover ze in de afgelopen periode geleerd hadden. Mooie liedjes werden door alle kinderen luidkeels meegezongen.

Ook de opbrengst van de vastenactie werd bekend gemaakt.
Het uiteindelijke bedrag was ruim € 1.020,00! Dit kwam o.a. door het geweldige succes van de flessenactie en de grote hoeveelheid vastendoosjes welke zijn ingeleverd. Eenieder die heeft bijgedragen aan dit succes willen wij hartelijk bedanken. In het bijzonder bedanken wij de medewerkers van de COOP voor hun hulp, want zonder hun medewerking had de flessenactie nooit zo’n succes kunnen worden.

Met het paasverhaal, verteld door de leerlingen van groep 8, werd de viering uiteindelijk afgesloten. Als symbool voor “het nieuwe begin” kregen alle kinderen tenslotte een narcis mee. De paaswandeling en het paaseieren zoeken konden gelukkig doorgaan. Ondanks de slechte voorspellingen bleef het de hele ochtend droog.

In het paasproject hebben de kinderen steeds gesproken over hoe je iets voor een ander kunt betekenen. De middag werd gebruikt om dit nu echt in de praktijk te brengen.
De meeste groepen vulden dit in door een gezellige middag te organiseren voor opa s en oma s. Door de hele school heen waren opa’s en oma’s gezellig met de kinderen spelletjes aan het doen. Dit is een groot succes geworden.

Groep 4 ging helpen op de boerderij van Jan Verhagen. Ook dit was een prima activiteit.

Al met al: Een prima begin van het voorjaar.

Regelmatig worden nieuwe foto’s van dit soort activiteiten op onze website geplaatst. Neem eens een kijkje, want het is zeker de moeite waard. www.maertenvandenvelde.nl

GEFELICITEERD PA EN MA BRUGMAN
MET JULLIE 55 JARIG HUWELIJKSFEEST
Ieder huwelijk dat ouder is dan een week kent gronden voor echtscheiding.
De kunst is het vinden, en blijven vinden, van gronden om bijeen te blijven.
Anderson, Robert (1917)

Het kaartseizoen zit er op en wat was het gezellig! 13 tafels, een volle bak. De enige schaduw was dat onze grote vriend Sjaak Dis niet erbij kon zijn. Hij heeft een lelijke val gemaakt en is daardoor geblesseerd.
Sjaak van harte beterschap en zorg dat je er in september weer bij bent!!!!

1.Koos van Hilten    5385
2.Kees de Jong       5351
3.Bertus Reigersbergen 5272
4.Alex Overdevest   5231
5.Toon Lelieveld     5201
6.Jan van Santen    5178
7. Sjaan van Rijn 5162
8. Rob Bos 5143
9. Tiny van de Wiel 5046
10. Alfons Belt 5101
11. Gre Luk 4942

De troostprijs was voor Frans Hendriks.
 
De 3, einde seizoen prijzen waren voor:
1 Tiny van de Wiel,  
2 Riet Beusenkamp,  
3 Piet Roeling 
Allemaal een fijne zomer gewenst met veel goed weer en tot in september! 

Lucie van der Poel

“De Vrolijke Noot” in Emmaus

Zaterdag 12 april verzorgt het koor “de Vrolijke Noot” met allerhande liedjes en enkele gedichten een gezellig programma in Huize Emmaus in Zoeterwoude. De KBO is gastvrouw en zal u samen met het koor een heerlijke middag bezorgen Het begint om 14.30 uur en de entree is € 2.00 inclusief een kopje koffie/thee.
U bent hierbij van harte uitgenodigd op Bennebroekweg 1.

Telefoon 071 580 92 03 

Jazz like that
We hebben er met z’n allen naar uitgekeken: JAZZ LIKE THAT uitvoering!!!…en nu is het al weer voorbij. Wat hebben jullie weer je best gedaan daar in de gymzaal van de Meerhorst Sportpark. BEDANKT MEIDEN WAT WAREN JULLIE WEER MOOI!!!…EN WAT KUNNEN JULLIE GOED DANSEN!! Mensen stonden al in de regen om naar binnen te gaan, om jullie te zien dansen. Wat een volk!!! En allemaal kwamen ze kijken naar hun dochters, kleindochters, nichtjes, vriendinnen enz. De kids waren erg zenuwachtig in de kleedkamers, het hoort er allemaal bij! Dit is de weer ontlading van maanden oefenen!!! Wat hebben we genoten van de ruim 2 uur durende show. Moeders tot tranen toe ontroerd, na het zien van de finale dans. Ik denk niet alleen tijdens finale, ik als fotografe/hulp achter de coulissen op deze middag kan daar over meepraten. Mijn dochter daar zien dansen, hoe trots kun ja als ouder zijn! Het was een hectische dag en uiteindelijk weet je ’t waar je voor doet! Het resultaat mag er weer zijn, Maria. YOU DID IT AGAIN!!!!!  

Je zei nog tegen mij toen de show was afgelopen: “Oh, ik was jou helemaal vergeten te bedanken tijdens mijn speech!” Ik weet dat jij mij nooit zal vergeten en het is goed zo! Wat ik afgelopen zondag heb gezien is met geen pen te beschrijven. ONGELOOFLIJK MOOI!!! Ook al ging het hier en daar wat mis we wisten het weer op te lossen en met jouw man achter je kan het eigenlijk bijna niet fout gaan….hahahaha!

Ik wil de mensen bedanken tijdens opbouwen en ook daarna toen de show weer afgelopen was. MANNEN BEDANKT!!!  De mannen hebben daar heel veel werk aan gehad Theo kwam pas om half 4 ’s nachts naar huis.

Zaterdagmiddag de generale repetities met kleding….zodat je nog hier en daar wat kan vermaken of innemen. Maria en ik hebben in de avond nog maskers gemaakt voor de mummies, want tijdens generale repetitie kostte dit te veel tijd, dus moest een andere oplossing komen. Ik achter de naaimachine, Maria maskers knippen, we lijken wel gek!!!…hahahaha! Voordat de show begon moest ik nog gauw achter de naaimachine leggings gaan innemen….je moest er niet aandenken dat de kids opeens tijdens het dansen in hun onderbroek stonden.
Het programma was al dagen van de voren gemaakt, maar moest nog geprint worden. Kleine dingen, maar het moest nog wel gebeuren! Heel veel kleine dingen nog regelen. Nog ff naar Stadshart om e.e.a. te halen. Beter fout gaan tijdens generale repetitie dan tijdens de show! Hier en daar waren wel wat schoonheidsfoutje qua kleding maar dat fotoshop ik wel weer weg als wij de foto’s gaan bekijken….hahahaha! Kortom zoveel te doen enkel en alleen om de show te doen slagen. EN WAT VOOR EEN SHOW!!! Mensen, je moet wel zo goed gek zijn op je hobby anders is dit echt niet te doen. Maria doet dit met hart en ziel en dat is goed aan het resultaat te zien. Ik werk in opdracht van mijn zus op de achtergrond als een soort haar beschermengel mocht ze af en toe niet meer zien zitten….hahahaha! Het lijkt wel of de bom in haar huiskamer is ontploft als je bij haar binnen kwam. ZOVEEL KLEDING!!!! Maar ze weet ze allemaal te vinden als ze weer is wat kwijt was.

Maria, bedankt voor dit ongelooflijk mooie show. Ik vind je geweldig!!!! Ben er zelfs een paar kilo van afgevallen…..hahahahaha!

CArmen

Extra bedankje
Wij willen de moeders die hebben geholpen met aankleden tijdens uitvoering Jazz Like That bedanken voor jullie goede hulp want zonder deze kanjers hadden wij het niet gered!
Speciaal willen wij bedanken Lenie Luiten die bijna helemaal in haar eentje heeft geholpen. Lenie, hartstikke bedankt voor jouw hulp in de kleedkamer van groep 2. Alhoewel de afzender je af en toe te hulp kwam, het was niet genoeg want 10 kinderen in je eentje kleden is haast niet te doen!!! We hadden genoeg hulp maar door een communicatiefoutje stond je helemaal alleen. Voor ons ben je de kanjer van de week!!!!!….NOGMAALS HARTSTIKKE BEDANKT LENIE!!!!
Maria en Carmen

9.00 uur, Vertrek vanaf Elmeco: Optocht versierde fietsen en karren in het thema “Het Wilde Westen” o.l.v. muziek van de Showband Kids
9.30 uur Aubade op het kerkplein: Tijdens het spelen van het volkslied door fanfare Juliana zal de Nederlandse vlag worden gehesen door Prins Jack I en Page Lisanne.
10.00 uur Kinderspelcircus (een heuse rodeostier zal onderdeel uitmaken van de behendigheidsspellen)
12.00 uur Prijsuitreiking ochtend programma
13.30 uur Kinderdans en toneelspektakel o.l.v.
dansinstructeur Ricardo Sibelo
16.00 uur Zeskamp (teams strijden onderling voor de SOS beker)

Om deze dag tot een succes te maken, zijn wij op zoek naar vrijwilligers. Heb je zin om te helpen, graag een telefoontje naar Hélène van den Bosch op 5801992.

Bevrijdingsdag op maandag 5 mei
9.00 uur Viswedstrijd (vanaf 8.30 uur inschrijving in de sportkantine)
10.00 uur Stoeptekenen bij sportpark “Meerhorst” en aansluitend Bingospelen
13.30 uur Rommelmarkt op de parkeerplaats van sportpark “Meerhorst”

Voor het aanmelden voor de zeskamp en het reserveren van een tafel voor de rommelmarkt op 5 mei, kun je terecht bij Martin Gootjes op 5802129 (tussen 18.00 en 20.00 uur) of tijdens het dansspektakel op Koninginnedag.

Tot ziens op Koninginnedag!

Je hebt wel eens van die weken dat je bij jezelf denkt: “Heb ik dat weer?!” Niks ernstigs hoor, we zijn allemaal gezond dus ik moet eigenlijk gewoon m’n mond houden maar dan blijft het hieronder wit en dat is nu ook weer niet de bedoeling… Nee, het was zo’n week dat bepaalde zaken mij flink in de steek lieten, materiele zaken om precies te zijn. Zo begon enkele weken onze auto al ‘raar’ te doen. Onze ouwe, trouwe Mazda, vier jaar geleden ‘langs de straat’ gekocht voor ‘wènig’, begon sporen van ouderdom te vertonen. Het stuur begon te trillen, de motor sloeg spontaan af en als je een bocht moest maken dan kreunde en kraakte er van alles waarna je spontaan de gordels wat vaster gespte. Ik gaf in eerste instantie de schuld aan de huidige weersomstandigheden en zei daarom tegen mijn gezinsleden dat het wel weer over zou gaan: “Een griepje..!” Mijn vrouw had daar toch duidelijker gedachten over en was snoeihard in haar commentaar: “Je hoort het stuur kraken! Straks breekt ie af!” Huppekee, direct weer drie kinderen in paniek op de achterbank dus moest er weer gesust worden. Normaal was mijn standaard antwoord dan: “Duuuh. Ik hoor nooit ‘geluidjes’!…Je moet gewoon de radio wat harder zetten en lekker doorrijden!” Maar op een gegeven moment stond de radio flink hard en toch hoorde ik ook de geluiden en wist ik dat een afspraak met onze garage onvermijdelijk was. Met lood in mijn schoenen bracht ik de auto weg en eigenlijk wist ik het vonnis al maar ik wilde daar niets van weten. Zevenendertigduizend kilometers heeft deze auto ons veilig van A naar B gebracht en weer retour: naar Leeuwarden toen mijn vader in het ziekenhuis terecht kwam, naar Harlingen voor onze jaarlijkse vakantie, naar Bennebroek voor de verjaardagspartijtjes van het gezin van mijn broer, naar de school om de hoek (ja, ik schaam me diep!) als het weer eens klere weer was, naar de trainingen van mijn zoons en elftalmaatjes bij ons in de omgeving zodat maar één gezin de deur uit moest, naar begrafenissen overal in het land, naar vrienden in bijvoorbeeld Akkrum en Anna Paulowna en natuurlijk naar Stompwijk en hebben we er uiteraard, kilometers en kilometers mee in de file gestaan! En nooit, nooit liet hij ons in de steek! Donderdagmiddag werd ik gebeld door mijn garage…euh…door de eigenaar natuurlijk, en kreeg ik de uitslag te horen. Ik hield mijzelf goed, nam het slechte bericht aan zonder overslaande stem maar ging van binnen helemaal uit mijn dak…Niet om de auto hoor, ben je gek, dat is maar blik en staal enzo, maar meer om het feit dat ik nu weer op pad moet om een geschikte vervanger te vinden. Want dat is net zoiets als een naald vinden in een hooiberg. Eerst ging ik om mij heen vragen wat de ervaringen zijn met bepaalde merken auto’s. Vervolgens ging ik het Internet op en na een uurtje of drie was ik helemaal de weg kwijt, begon ik rare antwoorden te geven aan mijn gezin (Pap, wat eten we vanavond? Gebakken Mitsubishi met Volvoreepjes spek en Astra aardappelen..) en wist ik niet meer wat ik kiezen moest. Ook buiten ging ik raar lopen doen.
Elke auto die passeerde bekeek ik op merk en type, geparkeerde auto’s werden stuk voor stuk door mij uit en doorgelicht en ik kreeg het helemaal warm wanneer ik er een briefje op zag hangen…en daarna weer koud omdat de vraagprijs veel te hoog was! Want ja, geld is mede veroorzaker van de pijn die je hebt want we praten hier natuurlijk niet over een uitgave van een paar tientjes. Een paar dagen geleden ging ik onze privé spullen uit de auto halen en moest ik van mijn kinderen zeggen dat ik de auto maar hartelijk moest bedanken voor al die fijne jaren…Met een brok in de keel keek ik nog ’n keer om…slikte en zuchtte..en hield ik mezelf maar voor: het is maar blik en staal.. Nu is zevenendertigduizend kilometer niet veel. Sommigen rijden zoveel in één jaar dus waar heb ik het over. Maar de rest doe ik op mijn scooter. Mijn ouwe trouwe scooter. Dik vijf duizend kilometer per jaar asfalt vreet dit jochie en laat ook heel wat fijnstofdeeltjes achter maar dat laat ik even links liggen. Want De wet van Murphy komt nu om de hoek kijken en dat is al erg genoeg. Zonder auto ben je gewezen op overige vervoersmiddelen en die hebben wij dus, fietsen en een scooter. Maar omdat ik zaterdagmorgen al zeiknat geregend was op weg naar het voetbalveld met mijn jongste zoon pakte ik die middag toch weer de scooter om naar mijn werk te gaan. Oh…benzine bijna op, effe tanken…Hup, scooter naar achteren trekken en op de standaard! Ik zak ineens door en voel door mijn hele lichaam dat er totaal iets niet klopte in dit scenario. Beduusd sta ik wijdbeens, de scooter ertussen, en zie ik de ravage onder mij tussen de olievlekken: een standaard, wat bouten, een veer en het ergste, een stuk gietijzer van het motorblok waar de standaard aan bevestigd zit. Zát! Na veel gedoe kon ik eindelijk tanken en toen ik betaalde besloot ik de Medewerker van het tankstation mijn ongeluk te vertellen want, immers, gedeelde smart is halve smart. De man keek mij wat lodderig aan, pakte ondertussen het wisselgeld en antwoordde toen, in tegenstelling tot zijn benzine, gortdroog: “Tja, dat is niet standaard!”
Arjen Veldhuizen