De eerste ronde die begint,

Iedereen hoopt natuurlijk dat ie wint

Mijn nummers vallen stuk voor stuk

Ik ga winnen, ik heb geluk

Mijn kaart is nu al bijna vol

Mijn hart slaat er van op hol

BINGO!!!

Jammer maar zo is het spel,

Maar vervelend is het wel.

Dan twee nieuwe kaarten

Te winnen zijn twee mokkataarten

Het gaat lekker, ik ga door

Nog maar één nummer en ik hoor

BINGO

(André van Duin)

Vorige week schreven we in de Dorpsketting dat we voor de gezellige wekelijkse soosmiddagen een alternatief hebben bedacht in de vorm van een bingomiddag. Gewoon in het Dorpspunt op de bekende dinsdagmiddag maar dan eens per maand. Dan hebben we toch een gezellige middag, we zien elkaar weer eens en we zijn natuurlijk hartstikke fanatiek om net dat ene prijsje te winnen. Inmiddels hebben er zich al een aantal leden opgegeven maar er kunnen/ moeten er nog meer bij om het rendabel te maken om het te gaan organiseren.

Dus lieve leden, heeft u zich nog niet opgegeven doe dat dat alsnog bij Agnes op 06-43412445. Ook als u geen interesse heeft horen we dat graag zodat we weten waar we ongeveer op kunnen rekenen. Wij hebben er zin in, dus pak die telefoon en bel!!!

Namens het bestuur van Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris

p.s.: Zodra het mogelijk is gaan we natuurlijk weer over naar de wekelijkse soosmiddagen waarop we kunnen klaverjassen, kaarten maken en rummicuppen! Maar tot die tijd…..

Stompwijk,

Ons mooie, vriendelijke dorpje aan de dijk.

Och wat voel ik mij rijk

Als ik alles door de ogen van een toerist bekijk

We hebben het geluk hier geboren te zijn

En dat is ontzettend fijn

Zomaar even een klein gedichtje over ons mooie dorpje, dat helaas ook geteisterd wordt door het Corona virus. Het duurt toch langer dan verwacht, of misschien juist niet maar blijft het zo een beetje door sudderen. Er is altijd wel een doelgroep die de dupe van zo’n vreemd virus is en in dit geval zijn het de ouderen en zieken onder ons. Wij als bestuur van Ouderen Soos Stompwijk zouden willen dat we de wereld konden beïnvloeden en zo ervoor zorgen dat we weer op de gewone manier verder kunnen leven. Hoewel, gewoon….? Gewoon wordt het denk ik nooit meer, dit virus heeft een impact op de wereld en het zal nooit meer hetzelfde zijn. Misschien een beetje zware gedachten, maar zo voel ik het toch echt.

We hebben de laatste tijd veel van onze leden gesproken en we horen veel dezelfde dingen, men mist het sociale leven!! Het zwemmen, het kaarten en de middagen van de Ouderen Soos in het Dorpspunt. Die missen wij als bestuur ook!! Maar ook het contact met kinderen en kleinkinderen, even die knuffel of die arm om je heen wordt gemist. Konden we maar toveren, maar helaas dat gaat niet. U weet dat u nog altijd mag bellen naar Agnes als u even wilt praten, maakt niet uit waarover. We willen zoveel maar kunnen zo weinig voor jullie doen. Ik hoop dat de leden die meededen aan Ouderen in Beweging toch thuis ook in beweging blijven. Het kan met kleine dingetjes, zelfs tijdens de afwas kunt u een oefening doen. Dat de kaartenmakers ook thuis kaarten maken, het is niet zo gezellig in je ééntje maar zo blijft u wel in het ritme. Voor de klaverjassers en de rummicuppers is het wat moeilijker, ik hoor hier en daar wel dat men toch weer met wat leden onderling een spelletje doet en de heel moedige onder ons gaan ook weer met z’n viertjes klaverjassen. Dapper en fijn dat er aan elkaar gedacht wordt.

Gelukkig wordt het weer mooi weer deze week, tenminste dat zegt de weerman/weervrouw. Dan kunnen we weer lekker naar buiten en genieten van de zon, vitamine D opdoen. Feit is wel dat de langste dag inmiddels geweest is en we alweer af gaan tellen naar de herfst. En dan blijven we in spanning of de Corona weer opnieuw oplaait. Ik spreek bewust niet van een tweede golf, omdat we nog midden in de eerste zitten.

Lieve leden, hou vol en blijf gezond, daar gaan we met z’n allen voor. Mochten jullie iets willen delen via de Dorpsketting, iets wat u heeft meegemaakt, een mooie belevenis, of iets verdrietigs, voor wat steun mag natuurlijk ook, voel u vrij het in te zenden!

Een hartelijke groet namens het bestuur van Ouderen Soos Stompwijk,

Trees, Aad, Jan, Agnes, Sjaan en Marijke

Lieve Leden van de Ouderen Soos Stompwijk,

Allereerst willen wij jullie bedanken voor het begrip op mijn praatje van twee weken geleden. Toen moesten we jullie helaas vertellen dat we nog niet konden beginnen met onze gezellige soomiddagen, vooral vanwege die ene maar o zo belangrijke maatregel, anderhalve meter afstand houden. Er zijn een aantal van jullie die gereageerd hebben, maar allemaal vol begrip. We gaan met z’n allen én veilig of we gaan niet. Mijn inziens kunnen dit soort reacties alleen maar in een klein dorp zoals Stompwijk. In een grote stad zouden de reacties, denk ik, heel anders zijn, maar in elk geval onze dank voor jullie begrip.

Het betekent natuurlijk niet dat we stil zitten, maar daarover lezen jullie meer in deze Dorpsketting en merken jullie ook aan een bezoekje van onze privé postbode. Zo houden we toch het contact met jullie actief en als we elkaar dan weer zien zijn we tenminste niet helemaal van elkaar vervreemd. Stel je voor dat we ons opnieuw aan elkaar moeten voorstellen, dat zou toch wat zijn haha!

Had ik vorige week nog iets geschreven over wat te doen in deze Corona periode, wist u dat er ook een roman over Stompwijk is? Als u van lezen houdt is het een echte aanrader. De Wonderdokter van Stompwijk. Het is wel een beetje apart geschreven maar als u daar voor open kunt staan is het echt genieten. Het verhaal betreft een visser die paranormaal begaafd is en daardoor aanvankelijk veel moeilijkheden van ondervindt. Ik kwam het boek tegen in de minibieb in de Veen en ik heb ervan genoten. Dus misschien een tip, ga er eens lekker voor zitten, neem een pot thee met een pak koek erbij en geniet van dit wonderlijke verhaal. Het boek is er ook in een groot letter uitgave, dat is makkelijk want ik heb mijn loepbril op moeten zetten, die ik normaal gebruik voor mijn Diamond Painting en dat leest toch iets minder prettig.

En dan zijn we aan de tweede helft van het jaar begonnen, het eerst half jaar is omgevlogen….. Onderstaand gedicht vond ik wel mooi passen, het is wel even een doordenkertje maar dan blijven onze hersenen ook nog een beetje actief, en daar wil ik dan ook graag mee afsluiten.

Ik trek mij terug en wacht….

Ondanks alles is dit tijd die niet verloren is.

Iedere minuut uit het verleden is een nieuwe minuut in het heden.

Er is tijd….. of is er niets anders dan tijd??

Een hartelijke groet namens het bestuur van de Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris