Na een ‘Corona-stilte’ van anderhalf jaar staat de eerste activiteit van Wijk en Wouden voor de deur: op zaterdag 4 september zijn we te gast bij Buitenplaats Molenwei, Stompwijkseweg 27, 2266GC Leidschendam Voorburg (vlak bij De Drie Molens).

Het wordt een sfeervolle herstart met wat extra’s, zoals een lunch, bezichtiging van een indrukwekkend en kleurrijk schilderwerk van 2 bij 40 (!) meter, een toelichting op een ingrijpende verandering in het buitengebied, met aansluitend een wandel- of fietstocht. Het gaat om een buitenactiviteit, dus deze samenkomst is in lijn met de huidige coronaregels.

De inloop is vanaf 12:00 uur. Van 12:30 tot 13:30 uur is de lunch (soep, broodjes, fruit), neem je eigen soepkop en lepel mee! Aansluitend is er een korte uitleg en bezichtiging van Panorama platteland Zuid-Holland. Het is een ware belevenis om de geschiedenis van onze agrarische sector en eigen omgeving vanaf WO II op een reusachtig doek terug te zien.

Paul Hollander van het HH Rijnland, voormalig projectleider van de Nieuwe Driemanspolder (N3MP) tussen Leidschendam en Zoetermeer, zal daarna ingaan op het ontstaan, de functie en de nieuwe inrichting van deze polder  Tot slot kunnen deelnemers te voet of op de fiets een kijkje nemen in de nieuwe polder. Deze WW-samenkomst eindigt om ongeveer 16:30 uur.

De kosten, per persoon  € 7,50 (niet-leden € 10,– ), kunt u ter plaatse voldoen. Kom s.v.p. bij voorkeur op de fiets, met de auto kan ook (er is volop parkeerruimte).

Belangstelling? Meldt u zich dan uiterlijk 1 september a.s. aan op:

vierjaargetijden.secretariaat@gmail.com

Hallo hier een klein berichtje van de 12-jes. Wij lazen een berichtje in de Dorpsketting over vogelhuisjes maken. We hoopten dat de 12jes ook aan de beurt kwamen, en ja hoor 10 augustus was het onze beurt. Gezamenlijk liepen we naar het Dorpspunt, alwaar we hartelijk werden verwelkomd door Elly. Eerst was er uitleg over wat de bedoeling was en gelijk werden we aan het werk gezet. Het was best wel spannend, want hoe moet dat. Servet scheuren en met lijm erop plakken. We waren met 11 buurtjes. Ja, je gelooft het niet:  zelfs 4 mannen erbij. Terwijl we bezig waren kregen we een lekker hapje en drankje. Ze zijn erg mooi geworden, de vogelhuisjes.

Het was erg gezellig, Elly bedankt, het was super.

Namens alle 12-jes, 

groetjes Gerda en Linda 

Ook Elly was bijzonder tevreden,

ze appte naar de organisatie:

Het was afgelopen week écht een buren feestje. Hapjes en drankjes, maar vooral mensen die versteld stonden van hun eigen resultaat. Zelfs vier mannen met schortje verven, plakken en föhnen.

Sinds maart van dit jaar zamelen we doppen in voor het opleiden van hulphonden . Als u de doppen bij ons brengt kijken we ze na op etiketten en eventueel viltjes en kartonnetjes in de dop. En indien nodig wassen we ze schoon. (Het zou natuurlijk fantastisch zijn, als u dat al thuis doet. Red.)

In de nog maar korte tijd dat we dit doen hebben we al een behoorlijk aantal vuilniszakken vol weggebracht naar Zoetermeer.

De man van de vrouw, waar we de doppen brengen, is een poos geleden overleden. Hij was gehandicapt en heeft verschillende hulphonden gehad in zijn leven. Hij is er altijd heel blij mee geweest, dat is de reden dat ze na zijn overlijden nog steeds actief is met het verzamelen van doppen.

Deze worden bij haar opgehaald en naar een van de landelijke inzamelpunt gebracht voor verdere verwerking. Als u meer wilt lezen kijk dan op hulphond.nl of geleidehond.nl.

Spaar dus doppen en lever ze in bij een van de twee inzamelpunten in Stompwijk.

John De Groot, Dr. v. Noortstraat 12o en Jan en Nel Havik Meerlaan 2b.

Jan Havik

Bron foto: Internet, Radio 2, de inspecteur

Op 11 en 12 september wordt de Open Atelierroute Kunst aan Huis georganiseerd in Leidschendam. De Stompwijkse hobbyisten zijn uitgenodigd om op de Molenwei te exposeren. Nu zijn er wat mensen die helaas moesten afzeggen, dus heb jij tijd en zin om mee te doen? Er is nog plek, het hoeven natuurlijk niet alleen schilderijen te zijn, ook andere kunstvormen zijn welkom. Maak jij mooie foto’s of werk jij met hout of steen dan is dat juist een mooie afwisseling. Dus grijp je kans om op deze mooie plek jouw werk aan een groter publiek te laten zien. Vorig jaar was het een groot succes, hopelijk hebben we wel wat beter weer dit jaar. Wil je meer informatie of jezelf opgeven om mee te doen mail dan naar ria.luiten6@gmail.com

Ria Luiten  

Voordat ik aan dit stukje begin wil ik even iets duidelijk maken. Dit is mijn verhaal en het is niet bedoeld om wie dan ook of om welke reden dan ook iemand ergens op aan te spreken of een andere mening op te dringen. Ieder is vrij om te doen en laten wat hij of zij wil, dat geldt ook voor het Bevolkingsonderzoek.

Waarom wil ik dit dan toch delen? Omdat ik wil laten weten wat mijn keuze om mee te doen aan het bevolkingsonderzoek heeft betekend en hoe ik mijn keuze heb gemaakt. Maar het is dus niet bedoeld om kritiek te leveren op mensen die daar anders over denken. Het is een intiem kijkje in mijn leven, maar u hoeft het natuurlijk niet te lezen, ook daar is iedereen vrij in. Het is ook een stukje verwerking, want de impact op je leven is groot.

Dit gezegd hebbende haalde ik begin van dit jaar de 5 jaarlijkse uitnodiging voor het laten maken van een uitstrijkje uit de bus. Normaliter kan ik hier nog wel eens laks mee omgaan, dan blijft de brief een maand op tafel liggen en steeds denk ik oh ja, ik moet nog een afspraak maken. Maar ik ben er altijd wat huiverig voor omdat door omstandigheden het maken van een uitstrijkje geen pretje is. Maar in de afgelopen 5 jaar heb ik een aantal situaties meegemaakt, heb ik gezien wat deze vreselijke ziekte met je kan doen en toevallig had ik de volgende dag een afspraak bij de huisarts dus het was meer geluk dan wijsheid dat ik deze keer binnen een dag dat uitstrijkje liet maken. Maar dat deed ik wel met een volle 100 procent overtuiging. Mijn lichaam is al ziek genoeg en ik kan er eigenlijk niets meer bijhebben. Terwijl ik de praktijk uit liep was ik het alweer vergeten, het was altijd goed, dus waarom deze keer niet? Ik had geen klachten, tenminste volgens mij niet. Maar deze keer was het dus anders, de week erop werd ik gebeld door de huisarts met de mededeling dat de uitslag niet goed was Pap3b. Dat betekent dat de cellen van de baarmoederhals sterk afwijkend zijn en dat onderzoek door een gynaecoloog is noodzakelijk. Bam!!! Die had ik even niet aan zien komen. Gelukkig is mijn huisarts iemand van niet lullen maar poetsen, dezelfde dag had ik al een verwijzing in mijn mailbox voor het maken van een afspraak. Dat ook meteen gedaan en binnen anderhalve week zat ik bij de gynaecoloog voor het maken van een biopt. Dat was vreselijk pijnlijk, ik zal u de verdere details besparen maar ik heb twee dagen krom gelopen van de pijn. De uitslag kwam niet zozeer als een verrassing, baarmoederhalskanker. Gelukkig was ik er op tijd bij en de week erop zat ik alweer in het ziekenhuis voor het eerste vooronderzoek en bloedprikken, zodat ze een datum voor een operatie konden plannen. Baarmoederhals en baarmoeder eruit en hoewel ze de eierstokken wilden laten zitten heb ik mij daar hard voor gemaakt om ook die te verwijderen. Ik ken mijzelf en mijn lichaam, als die blijven zitten ben ik constant aan het piekeren of het daar wel goed mee gaat en aangezien ik dagelijks zoveel pijn van de reuma heb is het voor mij moeilijk te onderscheiden als er een andere pijn bijkomt. Gelukkig was daar alle begrip voor en op 9 juni ging ik onder het mes. De narcose, waar ik vreselijk bang voor was, ging gemakkelijk en toen ik wakker werd gemaakt dacht ik dat het nog moest gebeuren maar was ik al klaar. Helaas had ik diverse complicaties na de operatie en in plaats van 1 nachtje heb ik een week in het ziekenhuis gelegen maar dat maakt niet uit. De opluchting dat de kanker uit mijn lichaam was had de overhand. Na een week mocht ik dus naar huis, maar dan begint het pas. In het ziekenhuis zijn er allemaal mensen die je helpen, thuis moet je het allemaal zelf doen. Je bent onzeker, kan dat wel, kan dat niet, hoort deze pijn erbij? Doordat ik zoveel andere ziektes had was ik er al op voorbereid dat mijn herstel langer zou duren dan gebruikelijk is, maar ach ik heb verder toch niets te doen.

Ik was zegge en schrijve 3 dagen thuis, toen mijn wederhelft opnieuw een brief van het bevolkingsonderzoek uit de bus haalde, deze keer voor het borstonderzoek. Met mijn vorige ervaring nog vers in het achterhoofd was voor mij duidelijk dat ik ook aan dit onderzoek mee zou doen, alleen niet nu want ik was nog zo slap als een vaatdoek. Dus een telefoontje naar het bevolkingsonderzoek leerde mij dat ik rustig kon herstellen en dan begin volgend jaar een afspraak kon maken om alsnog langs te komen. Wel raadde de vriendelijke dame aan de telefoon mij aan om even langs de huisarts te gaan en door haar mijn borsten even te laten controleren zodat ik zeker wist dat ik mij geen zorgen hoefde te maken en ook daadwerkelijk kon wachten. Zo gezegd, zo gedaan, afspraak gemaakt en je gelooft het niet maar de huisarts vond een knobbeltje! Het eerste wat door mij heen schoot was oh nee hè, niet weer. Helemaal zeker was ze er niet van, er zat iets maar wat was het. Tja daar kom je maar op 1 manier achter, door het verder te laten onderzoeken. Dus dat gaan we nu ook laten doen, niet wachten tot volgend jaar en dan is het maar te hopen dat het niets is of nog met de hormonen van de eerste operatie te maken heeft.

Alsof het nog niet genoeg was lag er deze week weer een brief van het bevolkingsonderzoek in de bus, deze keer was hij gelukkig voor mijn wederhelft voor het darmonderzoek. Hij was daar eerst niet zo voor, maar omdat zonder de uitnodigingen van het bevolkingsonderzoek bij mij waarschijnlijk niets ontdekt was, gaat hij daar ook aan meedoen.

En zo staat je leven ineens op zijn kop, maar het wordt je gratis aangeboden en ik ben blij dat ik er gebruik van heb gemaakt. Natuurlijk ben ik bang geweest en kwam er wel heel wat meer bij kijken dan dat ik hier opschrijf maar anders hebben we een hele DK vol en dat is nou ook niet weer nodig. Ik heb natuurlijk de pech dat ik nog zoveel meer heb en de pijn die ik heb gehad was soms ondragelijk, maar toch ben ik dankbaar dat we in Nederland een goede medische zorg hebben. We mopperen wel eens dat de zorg zo duur is, dat is het ook, maar je krijgt er ook heel wat voor terug.

Agnes Hofstede

De Cultuurprijs 2021 wordt op vrijdag 10 september, tijdens het Huygens Festival uitgereikt. Inwoners van Leidschendam-Voorburg kunnen kandidaten voor de Cultuurprijs aandragen én zitting nemen in de Publieksjury. Dit jaar staat de beeldende kunst centraal, inclusief video art en fotografie.

Wilt u een kandidaat op het thema beeldende kunst voordragen, stuur dan een e-mail naar info@cultuurenco.org Hier kunt u zich ook met uw motivatie aanmelden voor de Publieksjury. Bij meer dan 20 aanmeldingen voor de Publieksjury, maakt het organiserende cultuurpodium Cultuur&Co een selectie op basis van diversiteit en inclusiviteit.

Voorzitter van de Publieksjury 2021 is Marie-Christine van der Gronde (Fractievoorzitter GroenLinks). Voor de Cultuurprijs kunnen zowel personen, organisaties als projecten worden voorgedragen mits deze inhoudelijk met cultuur bezig zijn. In 2022 zijn de Podiumkunsten aan de beurt. Tijdens 2021 zal de Beeldende kunst centraal staan.

Het voordragen van kandidaten voor de Cultuurprijs kan tot 27 augustus en het aanmelden voor de publieksjury tot 20 augustus Meer informatie is te vinden op de website van Cultuur&Co, https://cultuurenco.org

(Het zou fijn zijn als er veel kunstenaars worden voorgedragen en ook zouden we graag inwoners uit Stompwijk in de Publieksjury zien!

Kom in actie!  Red. en Annet)

Wat heb ik genoten van de onderlinge strijd

Over hoogte, lengte of de in tijd

Verschrikkelijk hard fietsen over de wielerbaan

Je zag ze vallen of spaak lopen en dan er af te gaan

Gestreden voor zilver en goud de Nederlander sprong er uit

Ons kleine Nederland als grootste inspiratiebron

Met 36 medailles meer dan andere keren kon

In alle delen van atletiek of de marathon gelopen

Er kwamen medailles in het zicht dat was te hopen

In Tokyo zonder publiek is anders dan het verleden

Maar in de strijd voor goud beleefden wij de hoogste treden

Met de zwemmers in het bad was zilver op één na de hoogste trap

Tom Dumoulin ging voor zilver bijzonder goed gereden

De liefde is weer terug na een rot tijd heeft gestreden

Van Vleuten naar het hoogste wat was te bereiken

Gaf de concurrentie les en het nakijken

De hockey dames voor hun juiste verlangen

Alle dames met goud verdiend behangen

Met zeilen en roeien en de surfplank op het water

Bracht herinneringen op de kast voor later

Het paard en nog vele anderen die ik ben vergeten

Is de vrouw met drie medailles als de snelste van de atleten

Zij gaat de boeken in voor wat zij heeft gepresteerd

Wij hopen dat ze voor Nederland blijft lopen

Ze hebben er van geleerd en staan voor kunstjes open

De hoop voor Mathieu van der Poel

Sprong hoog genoeg maar mist de plank

Viel hard onderuit over de keien

Heeft zich bont en blauw gestreden

Zonder olympisch tijden

Wybo Suijten

 De laatste jaren komen er steeds meer ooievaars bij in de buurt. Er staan diverse nesten op palen in de polders en vaak zie je er een of meerdere in het weiland of in de lucht. De afgelopen paar dagen waren ze later op de avond  te zien op de lantaarnpalen bij de rotonde en de andere ochtend hoorde ik geklepper en landde er een boven op de “totempaal” langs de N206.

Gisteren ben ik op kraamvisite geweest bij kleine schat Pim, daar was de ooievaar al door het raam gevlogen zag ik en prachtig en gezond afgeleverd. Veel geluk voor de toekomst. Wie weet waar ze nog meer gaan landen. We zullen het wel horen te zijner tijd, voor nu blijft het een leuk gezicht!

Ria Luiten