Vrijdagavond stond in het teken van happen en trappen, een culinaire fietstocht door het groene landschap van Zoeterwoude, Gelderswoude en Benthuizen.
We fietsten over het donkere Korte kerkepad naar de Weipoort, dat was al een uitdaging. Eenmaal in de Weipoort kwamen we al de vele fietsers tegen,. Er waren tegen de 100 aanmeldingen die op drie verschillende tijden van start gingen.
Een warm ontvangst bij zorgboerderij van Velsen op de Weipoortseweg. Een pracht locatie waar dagelijks gasten worden ontvangen door ziekenverzorgster Lia van Velsen en haar man Cees, die zich vooral richt op het bedrijf. Een verbouwde boerderij waar overdag het uitzicht prachtig moet zijn. De hele zijgevel is van glas, de treurwilgen naast het water kon ik nog net zien. Poezen geven kopjes langs de benen of luieren op de bank, gezellige mensen aan de lange tafels en de kachel brandt. Je zou bijna niet meer weg willen of alvast in willen schrijven voor later.

Toen de weg weer terug naar kaasboerderij Keizershof aan het einde van de Weipoort waar het al Noord Aa heet. Strobalen in het midden van de stal worden de zitplaatsen, kruiwagens met planken erop bijzettafels. De koeien met dampende adem herkauwen. Wij konden een keuze maken tussen drie verschillende stamppotten. Een glaasje melk erbij of een glaasje van zelf meegebrachte wijn. Een hobby fotograaf toont zijn mooiste foto’s van vogels. De kaaswinkel is ook nog open voor de liefhebbers.

En dan de weg naar Gelderswoude dat is overdag al een uitdaging maar in het pikkedonker zeker, want dit is een erg smal fietspad wanneer je eenmaal de kwakel bent overgegaan. Een hoogje halverwege en een sterke daling naar beneden met een bocht erin. Twee klaphekjes en een haag van knotwilgen. Het is gelukt!
Op de boerderij van René en Tara Straathof staan de desserts, griesmeel met bessensap en rode peertjes op sap, uitgestald stonden op een hefbrug in de stal. Het was er flink frisjes. Om een winterdip te voorkomen mocht je een boek meepakken. Dat heb ik gedaan en ben er thuis direct in begonnen. Ik ga hier in de vakantie veel aan hebben.
Hier vandaag gaan we terug naar het knotwilgenpad om daar dwars door de velden naar Benthuizen te fietsen. Twee keer rechts is gelijk aan tweemaal links om bij de familie van der Kooy aan de koffie of thee te gaan. Voor de gezelligheid nog een quiz erbij.
Wat een groot bedrijf is dit geworden met vergeten groenten, planten en winterhard groen en veel kerstassortiment. (Daar ben ik de dag erna nog even terug gegaan met de auto voor de nodige aankopen.) Hier vandaan rechtstreeks naar huis langs de Noord Aa en door de Geer, op naar de kachel. Het was koud, het was droog, het was fantastisch.
Wijk en wouden hartstikke bedankt voor de organisatie.

Petra

Harde zaken … zo noemde Elly de Waal van de Hobbycirkel zelf de creatieve middag afgelopen donderdag in het Dorpspunt. Nieuwsgierig naar elke vorm van schilderen zorgde ik dat ik om half twee op de stoep stond. Met mij nog twee enthousiaste deelneemsters aan de workshop porselein /aardewerk schilderen. Er stond van alles klaar, borden, kopjes en schotels, verf, kwasten, water en een tafel om te kliederen. Nadat Elly het een en ander uitgelegd had mochten we wat uitzoeken, zij had een aantal voorbeelden gemaakt en zo werd het dus al moeilijk om een keuze te maken, want wat zag het er allemaal leuk uit. De anderen gingen voor een bord met kersthulst, zelf koos ik een ander kersttafereeltje met rendier. Wat een leuk resultaat direct al.
Elly is van plan om zo’n workshop eens per maand te gaan organiseren, dus let op haar aankondigingen in de Dorpsketting. Ook op de maandagochtend geeft zij workshops, maar die noemt zij dan weer stoffige zaken en dat heeft alles met de techniek en het materiaal te maken. Kom gerust vrijblijvend bij haar langs als zij in het Dorpspunt aanwezig is, het is gezellig en leerzaam en voor een klein bedrag maak je de leukste hebbedingetjes of kadootjes.
Een aanrader!

Ria Luiten

Ook dit jaar organiseert 3FM in samenwerking met Het Rode Kruis 3FM Serious Request: The Lifeline.
Net als in 2018 is er geen Glazen Huis meer maar gaan de DJ’s van 3FM te voet door het land om acties te bezoeken. Ze lopen, in tweetallen, in zeven dagen van Goes naar Groningen en komen dit jaar in actie voor slachtoffers van mensenhandel.

Op donderdag 19 december aanstaande lopen wij (Anja , Corine, Margo, Gabrielle , Willy en Yvonne) mee met etappe 6 van 3FM Serious Request. Ons doel is zoveel mogelijk geld ophalen ter bestrijding van mensenhandel. Daarom organiseren wij op zondagmiddag 15 december “Wandelen voor Serious Request”. Tijdens een wandeling van ongeveer 5 km door de dorpskern van Zoeterwoude kom je allerlei verrassende en gezellige belevenissen tegen; Muziek, drankjes, verrassende acts, wat lekkers, voordrachten, een filmvertoning….. Je kunt de wandeling starten tussen 14.00 en 15.00 vanaf Café de Meester, Zuidbuurtseweg 57 in Zoeterwoude. Deelname is gratis maar een donatie voor Serious Request is natuurlijk altijd welkom (en neem daar het liefst contant geld voor mee!). Wandel jij ook mee?

Lijkt het je leuk om tijdens deze wandeling zelf iets te doen op de route (bijv. toekomst voorspellen, verkoop van boeken, een gedicht voordragen, goochelen, schminken, iets lekkers verkopen, enz….) laat het ons dan weten en mail naar: Zoeterwoudesteuntsr@gmail.com. Andere leuke initiatieven zijn natuurlijk ook van harte welkom!

Kun je er op 15 december niet bij zijn, dan kun je ons sponsoren via deze site: https://kominactie.npo3fm.nl/actie/zoeterwoude-steunt-serious-request hier kun je ook de voortgang van onze sponsoractie volgen. We houden je graag op de hoogte!

Donderdag 28 november waren Piet en Truus Knijnenburg
40 jaar getrouwd.

Felicitaties van hun kinderen en natuurlijk ook van de hele Stompwijkse gemeenschap.

Na jarenlang een administratieve baan te hebben gehad, zocht ik eind 2012 naar een nieuwe uitdaging. Dat vond ik bij de Verkeersacademie in Nieuwegein.
In februari 2013 ben ik daar begonnen aan de opleiding rij-instructeur, met als uiteindelijk doel het opstarten van mijn eigen rijschool. De opleiding zou ongeveer een half jaar duren, 2 dagen per week naar school in Amsterdam.
Die maanden gaven mij de tijd om alles voor de eigen rijschool uit te zoeken. Welke auto wilde ik, wat werd mijn logo, hoe wilde ik mijn website en hoe om te gaan met sociale media…..
In augustus was alles uitgezocht, gekocht en opgestart. Vanaf 1 oktober zou ik beginnen met Autorijschool Immerzeel, in Noordwijkerhout. Mijn nichtje zou mijn eerste leerling worden en diezelfde week startte er nog een leerling. Het begin was er. Al binnen een paar maanden werd ik redelijk bekend en begonnen er meerdere personen bij mij aan hun rijlessen. Deze eerste leerlingen ben ik nog steeds heel dankbaar. Zij gaven mij uiteindelijk toch het vertrouwen, zonder hen kon ik immers niet werken.

In datzelfde jaar leerde ik ook mijn huidige man kennen, René den Haan. (Uit Stompwijk, waar ligt dat???, was mijn eerste gedachte)

De eerste jaren bleef mijn werkgebied vooral de Bollenstreek, daar had ik inmiddels naamsbekendheid. Maar steeds meer begon het te kriebelen, hier in Stompwijk. Wat zou ik graag hier mijn thuisbasis gaan creëren. Als eerste Stompwijkse leerling begon bij mij Wesley Faas. Net 16,5 jaar oud. Ons doel werd om hem vlak na zijn 17e te laten afrijden zodat hij nog een paar maanden met zijn ouders als coach kon verder leren. Uiteindelijk is hem dat gelukt en nog altijd ben ik de familie Faas ook erg dankbaar voor hun vertrouwen in mij en mijn rijschool.

Niet lang na Wesley kreeg ik meer aanvragen en sindsdien hebben al heel wat Stompwijkers hun rijbewijs behaald bij Autorijschool Immerzeel.
Het leuke van dit beroep is de diversiteit in leerlingen. Elk persoon is anders en daardoor heeft iedereen weer een andere aanpak nodig. Het duurt een paar lessen voordat ik een leerling een beetje kan doorgronden en uitgevonden heb welke aanpak hij/zij nodig heeft.
Uiteraard maak ik wel eens aparte dingen mee en moet er wel eens flink ingegrepen worden om een benarde situatie te voorkomen.
Een trots gevoel krijg ik wanneer ik een oud-leerling zelfstandig rijdend, op de weg tegen kom.
Al die jaren bleef ik Stompwijk combineren met de Bollenstreek maar uiteindelijk was dat geen doen meer en ben ik volledig gestopt in mijn oude omgeving. Stompwijk werd mijn thuisbasis en nog altijd kan ik zeggen dat het me hier prima bevalt.
De rijwereld is een echte mannenwereld. Alhoewel er steeds meer vrouwelijke instructeurs bijkomen kan ik wel zeggen dat 75% van de collega’s die ik bij het CBR tegenkom, man is.

Ik had verwacht dat ik als vrouw zijnde meer aanmeldingen zou krijgen van meisjes. Dit omdat zij zich vaak fijner voelen bij een vrouw. Maar bij tijd en wijlen komt het voor dat ik bijna alleen maar met jongens rijd. Dat was dus een vooroordeel van mijn kant.

Het gemiddelde aantal uren dat men doet over het behalen van het rijbewijs ligt landelijk op 40 uur. Daarbij doen jongens er iets sneller over en meisjes gemiddeld wat langer. Uiteraard is dat geen standaard en zijn er ook jongedames die snel examen doen. Op ongeveer 2/3 van de rijopleiding ga ik met de leerling op proefexamen. Bij de RIS methode (rijopleiding in stappen) heet dat Deeltoets 3. Met het afleggen van deze toets (waarbij de leerling niet kan slagen, maar dus ook niet kan zakken), maakt de leerling kennis met het CBR, leren zij te rijden naast een voor hen onbekend persoon en kunnen zij als bonus de vrijstelling behalen voor de bijzondere verrichtingen. Zij ervaren de toets allemaal als heel prettig en zijn daarom minder zenuwachtig bij het examen wat een paar weken later zal plaatsvinden. Doordat zij heel bruikbare tips meekrijgen van de examinator, kunnen we verder met de voorbereiding voor het echte examen.

Het behalen van het rijbewijs is tegenwoordig niet meer zo “makkelijk” als vroeger. Leerlingen moeten veel meer zelfstandige opdrachten kunnen uitvoeren en vanaf dit jaar is zelfs het rijden op navigatie een verplicht examenonderdeel. Er is veel meer verkeer op de weg waardoor er veel meer gevraagd wordt van de beginnend bestuurder.

Met een slagingspercentage van, momenteel, 85 % kunnen we toch wel zeggen dat ik goed lijk te zijn in wat ik doe. Een slagingspercentage wordt door het CBR berekend op basis van de laatste 4 kwartalen en is te vinden op de website www.rijschoolgegevens.nl. Dit is een officiële website van het CBR en daar valt door ons rijscholen niet mee te knoeien.
Ik krijg wel eens de vraag of het niet eng is naast een nieuwe leerling. Eng vind ik een te groot woord, maar bij sommigen kan het best spannend zijn. Daar ikzelf nog de pedalen bedien in het eerste deel van de les, hoeft de leerling alleen maar te sturen. Ik rijd nooit harder dan dat ik zie dat de leerling aankan. Door ze te complimenteren met wat ze doen, zie je hun trots groeien. Vaak kunnen ze na de eerste les van 1,5 uur al de koppeling bedienen, gas geven en schakelen. Dat verwachten ze vaak niet van zichzelf en dat is superleuk om te zien.

Inmiddels draait mijn rijschool 6 jaar en heb ik afgelopen week de 100e leerling aan zijn/haar rijbewijs geholpen. Deze leerling, Bart van Santen uit Stompwijk, hebben we flink in het zonnetje gezet.

Monique Immerzeel

Ook dochter Robine heeft gereden bij autorijschool Immerzeel

Iedereen voor het sturen van kaarten, bloemen, koekjes!
Voor alle felicitaties, berichten op Facebook enzovoort. (zelfs uit Thailand)
Mede daardoor is ons 50-jarig huwelijksjubileum onvergetelijk geworden!

Aad en Agnes van Boheemen

In de drukke maand december doen we op maandagmorgen geen stoffige zaken. De tweede week van januari gaan we weer van start.
Harde Zaken doen we a.s. donderdagmiddag in de vorm van porselein/aardewerk schilderen. Neem je eigen witte servies goed mee of schaf iets aan tegen kostprijs.
De kosten voor het gebruik van verf,  ontvetter, penselen etc. zijn € 5,–.
We beginnen om 13.30 in de grote zaal.

Tot dan Elly

Op zondag 8 december is het Wereldlichtjesdag. Wereldwijd steken mensen om 19.00 uur kaarsjes aan ter nagedachtenis aan overleden kinderen. Dit jaar vindt Wereldlichtjesdag voor het eerst ook plaats in Stompwijk. Op deze avond herdenken we in het Dorpspunt met alle families onze kinderen. Dat doen we door samen een kaarsje te branden en door de namen van de kinderen voor te lezen. Iedereen die een kind moet missen of er nauw bij betrokken is geweest, is welkom. Het initiatief is genomen door Frans en Vera Hendriks. Zij vertellen er graag meer over:

Hoe zijn jullie op het idee gekomen om Wereldlichtjesdag te houden?
Vera: Onze dochter Tamara is overleden toen zij nog maar vijf maanden oud was. Op de verjaardag waarop zij 40 zou zijn geworden, wilden we iets speciaals voor haar doen. Toen hoorden we van een vriendin dat in Wassenaar Wereldlichtjesdag werd gehouden. Dat vonden wij een mooi initiatief. Toen we er waren, was het een heel bijzondere gebeurtenis.

Wat maakte die bijeenkomst zo speciaal?
Frans: Je ziet en voelt dat heel veel mensen een kind moeten missen, het laat je zien dat je niet de enige bent. Je hebt allemaal hetzelfde gemis en door het met elkaar te delen, voel je de verbondenheid met elkaar. Als iemand aan mij vraagt hoeveel kinderen ik heb, zeg ik altijd dat ik er vier heb. Als we er dan verder over praten, leg ik uit dat een van de vier kinderen al na vijf maanden is overleden. Ik vind het niet moeilijk om erover te praten. Maar wat bijzonder is aan zo’n avond is dat er dan veel meer mensen zijn die zoiets hebben meegemaakt.
Vera: Wat ook bijzonder was, is dat op het moment dat we weggingen en we nog één blik in de zaal wierpen, op het scherm precies de foto van onze dochter te zien was. Alsof ze nog even gedag wilde zeggen. Dat zijn van die momenten die dierbaar zijn.

En wanneer is het idee ontstaan om het ook in Stompwijk te gaan doen?
Vera: Eigenlijk wist ik het al op de terugweg van die bijeenkomst in Wassenaar. Stompwijk is een hechte gemeenschap waar mensen er voor elkaar zijn. En hier wonen ook veel mensen die een kind hebben verloren. Dat zagen we al bij de onthulling op het kerkhof van het beeldje voor ongeboren of ongedoopte kinderen. Er waren toen zoveel mensen die een kind moeten missen.
Frans: Dat werd ook een paar weken erna duidelijk. Toen waren we met vrienden bij elkaar. We vertelden over wat we van plan waren en toen waren er al twee echtparen die wilden komen. Van de tien mensen die er waren, hebben zes van hen al een kind moeten verliezen. Kun je nagaan, hoeveel mensen het helaas overkomt.

Wat voor avond wil je ervan maken?
Vera: Het gaat om het herdenken van de kinderen, we willen licht brengen met muziek en kaarsjes. Met een mooie ceremonie hopen we het verdriet dat je met je meedraagt een beetje lichter te maken. Voor wie dat wil, is er ook ruimte om een gedicht of verhaal voor te lezen. In Wassenaar was een oudere dame die voor het eerst in haar leven openlijk over haar kind mocht praten. In de tijd dat zij een miskraam kreeg, mocht ze het er nauwelijks over hebben. Je moest door en er vooral voor zorgen dat je nog een paar kinderen kreeg. Zo is het gelukkig tegenwoordig niet meer. We hopen dat de mensen zich op onze avond veilig voelen om hun verhaal te doen. En als je gewoon rustig in stilte wilt luisteren deze avond, is dat ook goed. Je mag het op je eigen manier beleven.

Verwachten jullie veel mensen?
Vera: De eerste aanmeldingen zijn binnen en we weten van een paar anderen dat zij zich nog gaan aanmelden. Heel mooi dat het zo op gang komt. We verwachten dat het dit eerste jaar een niet zo groot gezelschap zal zijn. Dat is prima, wij vinden het mooi dat we iets voor anderen kunnen doen.

Hoe kunnen mensen zich aanmelden?
Frans: Aanmelden kan via lichtpuntstompwijk@gmail.com. Als je ook de naam van je kind (en als je wilt een foto) doorgeeft, dan zorgen we ervoor dat ieder kind de aandacht krijgt die het verdient. Vragen stellen kan via hetzelfde mailadres, of bel Vera via 06 – 38 46 21 93 of 071 – 580 16 25.
Samen willen we er een heel mooie avond van maken.

Vriendelijke groeten,
Frans, Vera, Jerney, Chantal en José