bij het verschijnen van no.2500 van De Dorpsketting.

Als pastoor “ín ruste” denk ik terug aan mijn werkzaamheden rond de vele kerken en parochies waarin ik werkzaam ben geweest. Ik kon genieten van de activiteiten van vele werkgroepen. Daarom kan ik nu bijzonder genieten van De Dorpsketting vanwege de vele activiteiten die vermeld staan. Mijn buren, Johan en Ida van Vliet reiken mij iedere week uw blad aan.

Ik heb voldoende leesmateriaal in de vorm van kranten, tijdschriften en kerkelijke bladen. Toch lees ik altijd steeds als eerste De Dorpsketting. Waarom?
Het geeft een beeld van mensen die met elkaar iets presteren. Ik voel de sfeer en de energie die uitgaat bij het vervullen van de verschillende werkzaamheden. Ik kan namen gaan noemen, maar het mag voldoende zijn als ik zeg dat ik iedere week met interesse de ervaringen lees van ieder die in het blad aan bod komt. Aandacht van allen voor allen. Anders zou het blad  nooit het aantal van 2500 bereikt hebben.

Gefeliciteerd Stompwijk, blijf aandacht hebben voor elkaar.

Jullie betekenen meer voor elkaar dan je denkt.

Een goede toekomst wens ik jullie allen. J. Olsthoorn

Gefeliciteerd met 2500ste ketting, bijzonder hoor!

We zouden donateur willen worden, vinden het iedere keer weer leuk om de Dorpsketting te lezen, weten we zo toch nog wat er gebeurt in Stompwijk.

Waar mogen we onze jaarlijkse donatie op over gaan maken?

Groetjes, Fam. Piet Janson, Zoeterwoude

Nou met zulke berichtjes zijn we altijd blij, vooral omdat we in financieel onrustig water verkeren.

Piet, maar ook anderen kunnen hun bijdrage overmaken op:

NL23INGB0003533219 o.v.v. donatie.

Redactie

Volgende week donderdag 31 oktober is het alweer Halloween!
Net als andere jaren word er ook weer in Stompwijk meegedaan, en mogen de kinderen (verkleed) langs de deuren voor lekkers!
Verschillende tuinen, garages en huizen worden weer griezelig versierd en dat wordt vast weer gezellig spannend!

Volgende week meer…..

In de bibliotheek is van alles mogelijk. U kunt niet alleen boeken lenen die hier staan, maar ook allerlei materialen reserveren en via onze bibliotheek dicht bij huis krijgen. Er zijn GROTE letterboeken en prentenboeken, boeken vol spanning en sensatie en boeken met romantische levensverhalen. En ook boeken voor uw hobby ontbreken niet. Voor iedereen is er wel wat. We proberen om tijdens de momenten dat de Huiskamer in het Dorpspunt open is het zelfservicepunt open te houden. Daarmee kunt u zelf boeken lenen en terugbrengen. Deze week, vanwege de herfstvakantie en de aanwezigheid van de kinderen van de BSO, dus iets beperkter, maar u kunt heel vaak terecht.
Weet u niet hoe u met het apparaat om moet gaan? Kom een keer langs als er een vrijwilliger is en we leggen het u graag uit.

Een nieuwe activiteit is het vragen aan onze lezers om een boekbespreking te maken van een boek dat zij gelezen hebben. Mevrouw Bolhaar bijt vandaag de spits af.

Als de journaliste en schrijfster Roxane van Iperen en haar partner villa ’t Hooge Nest in Naarden kopen, horen ze van de vorige eigenares, dat er in de Tweede Wereldoorlog onderduikers hebben gezeten. Tijdens de renovatie van het huis ontdekken ze achter de wanden en onder de vloer enkele luiken en lege ruimten met kaarsenstompjes, verzetskranten en bladmuziek. Roxane van Iperen krijgt de behoefte uit te zoeken wat er is gebeurd en er een boek over te schrijven. Mensen in de omgeving kunnen haar er niet veel over vertellen en daarom gaat ze in archieven en boeken op zoek naar informatie. Er staan aardig wat vermeldingen van ’t Hooge Nest in belangrijke historische werken. Ze zoekt contact met familie van onderduikers en krijgt memoires van voormalige bewoners. Zo ontdekt ze de geschiedenis van twee joodse zussen, Janny en Lien Brilleslijper, die in het verzet zaten. Toen ze gevaar liepen moesten ze onderduiken en kwamen ze uiteindelijk begin 1943 terecht in ’t Hooge Nest, dat verscholen lag in de bossen van ’t Gooi. De eerste bewoner van deze villa was Dirk Witte, schrijver van het lied Mensch, durf te leven. Hij liet in 1920 dit huis ontwerpen en bouwen, en woonde er met zijn vrouw en dochter. De zussen Janny en Lien Brilleslijper woonden er daarentegen met hun gezinnen, hun ouders en talrijke onderduikers, onder wie bekende kunstenaars en vooraanstaande figuren uit de ondergrondse. Het huis zou uitgroeien tot een van de grootste onderduikadressen in Nederland, ‘een commune van verzet in oorlogstijd’. In het begin wisten ze niet, dat de villa’s in de omgeving werden bewoond door NSB-ers, onder wie de minnares van Anton Mussert. Toen het einde van de oorlog in zicht was werd het ’t Hooge Nest verraden en de familie Brilleslijper ging met het laatste transport in Auschwitz, samen met de familie Frank. De kinderen werden gespaard en ondergebracht bij een doktersgezin in Naarden. Gelukkig hebben de beide zussen het kamp overleefd.Voor mij is dit boek meer dan een beschrijving van de Tweede Wereldoorlog. Ik heb het niet ervaren als een afstandelijke geschiedenis, want Roxane van Iperen weet je mee te nemen in het dagelijks leven van de zussen tijdens hun verzet in Den Haag en de onderduikperiode in ’t Gooi en zij doet indringend verslag van hoe de Duitsers de vervolging van de Joden in Nederland voorbereidden en uitvoerden. Ze laat bijvoorbeeld zien hoe moeilijk het is om aan eten te komen voor iedereen in ’t Hooge Nest. Je kunt niet elke dag voor 17 personen brood kopen bij de bakker en aardappelen bij de groenteboer. En hoe weet je aan genoeg closetpapier te komen? Juist door deze manier van schrijven heb ik het boek geboeid gelezen.

Gerda Bolhaar

Nog geen rimpeltjes, geen grijze haar: Jos van Santen werd vijftig jaar. En Jos wilde er een goed feest van maken. Dat werd het ook! Op boerderij Rustdam in Zoeterwoude was alles versierd en lekkers genoeg om een hele zondagmiddag door te brengen. Van heinde en ver; familie, vrienden, collega’s, bekenden en buren. De kaartclub van de vrijdagavond; noem ze maar op. Zeker Stompwijk was goed vertegenwoordigd.

Jos staat altijd voor iedereen klaar, dus de belangstelling was helemaal verdiend. De catering bleef ook in de familie. Nog muziek erbij en mooi weer. Wat wil een mens nog meer. De mooiste act kwam van Jos zelf toen hij zijn ontvangen kaarten ging voorlezen. Daar is een entertainer aan verloren gegaan. Een feest om niet snel te vergeten.

Jos bedankt!
Agnes van Boheemen- Vollebregt

Foto: Fotografie Carmen

Ik vind het leuk dat ik al 12 jaar mijn advertentie voor de kledingbeurs in de Dorpsketting mag zetten. Daar word ik blij van.
Bedankt alle medewerkers voor de inzet.

Leny Angenent, Kniplaan 4

eerst zelf een heerlijk en mooi weekend met mijn ouderlijke gezin gehad. Dinsdag kregen Sharon en Jelmer een 3 kamer appartement aangeboden, woensdag kijken en vrijdag contract tekenen en as woensdag krijgen ze al de sleutel Woensdag Erwin vertrokken naar Engeland om daar op vrijdag en zaterdag een Spartan run te doen, waar hij bij elkaar ongeveer 100 obstakels moet doen in ongeveer 20 kilometer. En deze allemaal heeft volbracht en weer 2 medailles erbij.

En Leroy die met zijn stage baas mee mocht naar paleis Noordeinde wat hij ook wel bijzonder en spannend vond omdat je daar niet zomaar komt. Al met al een mooie, bijzondere en vernieuwend week. Ben blij en trots op en voor en met iedereen.

Erwin is niet vies van sportieve prestaties. Kijk bijgevoegde foto is van 21 oktober 2018, moe maar o zo voldaan. Hij is in een tijd van 3.49 uur over de streep gekomen. Wat een prestatie op zijn eerste hele marathon

Sonja Van Abswoude – Roeling