Het was er een prachtige vrije vrijdag voor een laatste vrijdagmiddagborrel op uitnodiging van de gemeente om alle ongemakken van het afgelopen jaar even te vergeten en samen een dronk uit te brengen op nieuwe vooruitzichten. Er zijn veel wethouders hiermee bezig geweest. Namen als IJmkers, Peter van Ostayen, Frank Rozenberg, Bianca Bremer en uiteindelijk Astrid van Eekelen. Astrid stond stil bij alle ongemakken van het opknappen van de kade, kabels en leidingen. Telkens weer was de weg afgesloten en de voorgaande jaren zijn er veel speeches van de prinsen carnaval hieraan gewijd. Een weg die al jaren aandacht vroeg en nu aandacht heeft gekregen. Hier hebben we allemaal veel overlast van gehad en nu na hard werken eindelijk profijt. Hoogste tijd om dit te vieren met een feestje. Dit is in overleg gegaan met Nicole van den Bosch van de Adviesraad. Helaas verblijft Nicole nu in het ziekenhuis. Vanuit de Bles wordt haar veel sterkte en gezondheid gewenst om te werken naar een spoedig herstel. Een hapje, drankje een bol en een flap en veel belangstellenden maakten dat de ongemakken in ieder geval deze middag vergeten werden.

Een leuk gebaar van de gemeente.

Petra

Wilt u nog meer grote, kleine of andere complimenten lezen? Leest u dan vooral onze papieren Kerstketting. Wij hebben weer ons stinkende best gedaan om er iets mooi van te maken.

Het bestuur en de redactie van weekblad de Dorpsketting wenst zijn bezorgers, de vouw- en nietploeg, lezers én adverteerders:

Hele fijne Kerstdagen en een spetterend 2019.

Tot volgend jaar…………….

Geen alledaags jubileum. Vijf jaar geleden zaten we hier ook. “Vijf jaar is toch gauw om”, zegt hij. Toen hebben we al herinneringen opgehaald hoe hij 1 januari 1969 begon bij pastoor Paap. En van alle werkzaamheden uit al die jaren. Hij heeft daarna heel wat priesters meegemaakt. Van pastoor van der Plas ligt nog wel in zijn geheugen. Die ging mee varen op zijn boot, en na afloop Chinees eten. Maar de boot is weg. Afgelopen zomer is Adriaan 80 geworden, en iedere keer gaat het een beetje rustiger. Het is goed zo. Hij is ook nog een keer flink van de trap gevallen. Maar is daar goed van hersteld. Op controle in het ziekenhuis waren ze zeer tevreden.

Hij komt nog elke dag naar de kerk

Dat blijft trekken. Koffie drinken, of thee. Even kijken of er iets te doen is. En dat is er natuurlijk wel. Gras maaien is hij ook weer zelf gaan doen. Op de zitmaaier. “Je moet opletten waar je mee bezig bent”, is een wijze uitspraak van hem. Of je nu op de fiets of de scooter bent, of in de auto zit. De moestuin hoeft niet meer. Maar hij kookt nog graag zijn eigen kostje. En daar blijft hij gezond bij. Hij mag het wat rustiger aan doen. Maar echt stoppen……… “Zijn we klaar?” Hij wil aan het werk.

Adriaan van harte gefeliciteerd en plak er nog maar een poosje aan vast.

 Agnes van Boheemen- Vollebregt

Tijdens de Stompwijkse opschoondag werden Tini en Thomas Lelieveld in het zonnetje gezet vanwege hun tomeloze inzet om 3 x per week de Vogelplas schoon te houden. Piet en Martien Turkenburg voor het wekelijks ophalen van de schillen, waardoor zij duurzaam bezig zijn. Win-win methode.

Een klein berichtje naar de fanfare was genoeg om met zijn twaalven uit te rukken naar de kantine waar de gasten eervol werden onthaald. Natuurlijk was dit ook voor hun mede fanfare lid Thomas, maar toch. Ieder van dit clubje heeft op zijn vrije zaterdagochtend de moeite genomen om een deuntje te spelen. Da’s mooi man en na de koffie waren er zelfs leden die even de prikker pakten en een stukje van de omgeving zwerfvuil -vrij maakten.

Mijn dank is groot en een compliment is zeker op zijn plaats.

Petra

zei mijn moeder altijd. En dat doe ik zoveel mogelijk. Ik werk met mensen die rond moeten komen van een bijstandsuitkering en jarenlang elk dubbeltje moeten omdraaien. Ongevraagd zijn ze in een dergelijke situatie gekomen door onverwerkte trauma’s, verbroken relaties, torenhoge schulden, werkloosheid of ze gevlucht zijn vanuit oorlogsgebied en hier een nieuw bestaan moeten zien op te bouwen. Soms is het de liefde die zorgt voor een besluit om familie achter te laten en naar een ander land te gaan. Ze worden geacht een nieuwe taal te leren vanuit het Arabisch of Chinees en dat is een enorm kluif, vooral het in de praktijk oefenen blijft moeilijk. Mijn bewondering is altijd weer groot om hun doorzettingsvermogen te zien. Zo heb ik een collega die in de jaren ´90 samen met zijn dochtertje is gevlucht vanuit Afghanistan. Nu nog vallen er bijna dagelijks bommen op Kabul vallen. Hij heeft een gezin, een Poolse vrouw en inmiddels 3 schattige kinderen. Van zijn broer die op zijn beurt weer in Polen woont, ontving hij afgelopen vrijdag onderstaand berichtje dat met dit achtergrond verhaal in een ander daglicht komt te staan en ik graag wil delen.

Geluk

Als je eten en kleding hebt, een dak boven je hoofd

en een plek om te slapen, dan ben je rijker dan 75% van de wereld.

Als je geld op je bankrekening of in je portemonnee hebt en nog wat

kleingeld op zak, dan ben je een van de 8% van de wereld.

Als je vandaag gezond wakker bent geworden zonder klachten,

dan heb meer je geluk dan een miljoen mensen die deze week niet overleven.

Als je nooit te maken hebt gehad met oorlogsgeweld, doodsangst,

je hebt niet vastgezeten en je bent niet mishandeld, dan heb je meer geluk

dan de 500 miljoen die lijden.

Als je deze tekst kan lezen, dan heb je meer geluk dan 3 miljard

mensen die helemaal niet kunnen lezen.

Petra

Stel je voor er is geen hemel
Het is simpel als je het probeert
Geen hel onder ons
Boven ons alleen lucht
Stel je voor dat alle mensen
Leven voor vandaag

Stel je voor er zijn geen landen
Het is niet moeilijk te doen
Niets om voor te doden of te sterven
Ook geen geloof
Stel je voor dat alle mensen
Samenleven in vrede

Je zou kunnen zeggen dat ik een dromer ben
Maar ik ben niet de enige
Ik hoop dat op een dag je bij ons komt
En de wereld zal een eenheid zijn

Stel je voor geen bezitten
Ik vraag me af of jij het kan
Geen lust naar hebzucht of honger
Een gemeenschap van mensen
Stel je voor dat alle mensen
De wereld samen delen

Je zou kunnen zeggen dat ik een dromer ben
Maar ik ben niet de enige
Ik hoop dat op een dag je bij ons komt
En de wereld zal een eenheid zijn