Doe mee met de collecte, spek de clubkas en verdien extra speelplezier
Van maandag 5 t/m zaterdag 10 maart 2018, is de Jantje Beton Collecte. Dan gaan ruim 40.000 vrijwilligers langs de deuren om geld op te halen zodat meer kinderen kunnen spelen. Bovendien kunnen collectanten hun eigen club flink helpen, omdat 50% van de opbrengst naar de eigen clubkas gaat.
Het belang van spelen
Spelen is belangrijk. Kinderen moeten bewegen voor een gezonde ontwikkeling. En tijdens het spelen leren ze allemaal belangrijke dingen zoals vrienden maken en omgaan met tegenslagen. Spelen houdt kinderen vrolijk en open tegenover de wereld. Eigenlijk zou iedereen wat meer moeten spelen. Helaas wordt buiten spelen steeds minder vanzelfsprekend. 1 op de 5 kinderen speelt niet of slechts 1 keer per week vrij buiten.
Help je eigen club; doe mee met de Collecte van 5 t/m 10 maart 2018
Eén keer per jaar organiseert Jantje Beton een grote collecte. Samen met tienduizenden vrijwilligers halen we geld op, waarmee we zorgen dat er meer kinderen meer kunnen spelen. De helft van de opbrengsten besteedt Jantje Beton aan speelprojecten in heel Nederland. De andere helft is voor de eigen clubkas van deelnemende verenigingen. Niet alleen Scouting groepen, sport- en jeugdclubs kunnen deelnemen aan de collecte; ook speeltuinen en organisaties zoals buurtcentra, jongerenwerk en kinderboerderijen kunnen meedoen. Kijk voor meer informatie en tips op jantjebeton.nl/collecte
Nieuw: de digitale collectebus
Deelnemers aan de Collecte kunnen naast huis-aan-huis collecteren ook een digitale collectebus inzetten om de opbrengsten te verhogen. Leden, vrienden en familie van leden kunnen voor de deelnemende clubs een online collectebus aanmaken en hiermee helpen de clubkas te spekken. Kijk voor meer informatie en tips op jantjebeton.nl/collecte
Hoe geef ik mijn club op en waar vind ik meer informatie?
Kijk voor meer informatie op jantjebeton.nl/collecte
29 oktober gaan we kijken naar typische herfstverschijnselen. Dat doen we in Leidschendammerhout. Bomen die gekapt worden mogen blijven liggen. Hierdoor krijgen paddestoelen de gelegenheid om te groeien. Daarnaast laten de bomen hun blad vallen en is er nog veel meer te zien. Ga mee met de bekende IVN gidsen Titia, Irene en Corry op zondag 29 oktober om 14.00u. vanaf de ingang aan de Oostvlietweg tussen nr. 28b en 29. De wandeling duurt ca. 1 1/2 uur en deelname is gratis.
Wij hebben een (te) grote biologische groentetuin.
Op donderdag 12 oktober vierden Jan en Sjaan Dogterom hun 50-jarig huwelijksfeest. Samen met hun twee zonen en dochter, hun partners en de 4 kleinkinderen, veel familie, vrienden en buurtjes werd er uitgebreid “getafeld” in partyboerderij Hijdra.
Op vrijdag 6 oktober, was er een kledinginzameling voor Mensen in Nood (Sam’s Kledingactie). Deze inzameling heeft maar liefst 82 volle zakken met kleding opgeleverd.
Tim Oliehoek vindt dat hij voor het maken van een speelfilm maar weinig erkenning krijgt. Daarom is hij tegenwoordig vooral druk met televisie. Dat vertelt hij in gesprek met Het Parool. Na een reeks bioscoopfilms werkte Oliehoek de laatste jaren aan series als Celblok H, Bureau Raampoort en De Zaak Menten. Een bewuste keuze? “Niet echt, maar toen het werd uitgezonden realiseerde ik me de kracht van het medium televisie ineens. Mensen hadden het erover“, zegt hij. Dat had Oliehoek ‘eigenlijk nog nauwelijks meegemaakt op die manier’. “Je werkt drie jaar aan een speelfilm, dan gaat hij de bioscoop in. Als filmmaker werk je al die tijd met het idee dat iedereen op jouw film aan het wachten is. Bij Wiplala hadden we 300.000 bezoekers. Dat schijnt aardig te zijn, maar na een paar weken was de film alweer uit de bioscoop. Toen dacht ik wel even: was dit het? Heb ik hier drie jaar voor gewerkt?” Daarna kreeg de film nog wel wat prijzen in Amerika en India. “Maar de erkenning heb ik in Nederland wel gemist. Dat maakt wel dat de urgentie groot moet zijn, wil ik weer een speelfilm maken.” Waar Oliehoek vroeger film als het hoogst haalbare zag, is hij nu minder ambitieus. “Nu ik ouder word – over twee jaar ben ik veertig – merk ik wel dat ik niet meer een film hoef te maken om maar een film te maken.” “Ik ben nog steeds wel ambitieus, maar op een andere manier“, besluit hij in de krant.
Bron: Media courant, 16 oktober 2017
In een dagboek beschrijft Hendrik Groen zijn leven in een verzorgingshuis in Amsterdam-Noord. Hij mag dan wel oud zijn, hij is nog lang niet dood. Samen met enkele andere bewoners van het verzorgingstehuis richt hij de rebellenclub Omanido op: oud maar niet dood. Want, waarom zou het leven alleen nog moeten bestaan uit koffie drinken achter de geraniums en wachten op het einde?
Waar de herfst eigenlijk al was begonnen,
,