Even voorstellen…

Ik ben Kim van Santen en woon nu ongeveer 10 jaar in Stompwijk. Al van jongs af aan wilde ik graag in de beautybranche werken en ik heb een MBO opleiding schoonheidsspecialiste, een visagie opleiding, een hairstyling cursus en in 2012 een opleiding nagelstyliste afgerond. Na jaren in een reisbureau te hebben gewerkt, heb ik mijn droom verwezenlijkt en op 1 januari 2013 heb ik mijn eigen studio geopend aan huis. In de studio kunt u gel van hoge kwaliteit op vinger- en teennagels in diverse uitstralingen laten aanbrengen, maar ook voor harsen van wenkbrauwen, lip en kin, onderbenen, armen en oksels kunt u bij mij terecht. Daarnaast geef ik manicure- en voetverzorgingbehandelingen. Ook geef ik manicureworkshops, deze zijn te volgen in het Dorpshuis of bij u thuis met een zelf samengestelde groep van minimaal 6 personen. Ook verzorg ik ongeveer eens in de 3 maanden een workshop waarvoor u zich individueel kunt inschrijven (of natuurlijk samen met anderen), de eerstvolgende workshop hiervoor is op 16 april om 20.00 uur. De kosten voor deelname aan deze workshop zijn € 32,50 p.p. (voor een workshop bij u thuis € 27,50 p.p.) incl. een setje verzorgingsproducten/vijlen t.w.v. ruim € 15,- welke u mee naar huis krijgt.

Het merk van de producten waarmee ik werk is Bio Sculpture. De gels van dit merk tasten uw natuurlijke nagel niet aan en zijn afweekbaar van de nagels. Dit betekent dat wanneer u voor één keer gelnagels wilt laten zetten of besluit te stoppen met het dragen van de gelnagels, uw eigen nagels dezelfde conditie hebben als voor het dragen van de gel. Daarbij heeft het merk een uitgebreide lijn, heerlijke verzorgingsproducten. Voor meer informatie kunt u een kijkje nemen op de website of contact opnemen via mail of telefoon. Ik zie u graag in de studio of tijdens een workshop!

Kim van Santen

Vanaf vrijdag 15 maart start het broedseizoen. De boerenlandpaden in het Land van Wijk en Wouden zijn dan gesloten voor publiek, om de vogels de rust te geven om te broeden. Toch kun je, nu het lente wordt, nog steeds mooie wandelingen maken in de polder.

Niet in het boerenland, wel erlangs. En dat is ook niet verkeerd. Geniet van het pittoreske Zoeterwoude-Dorp, koop mooie streekproducten in de Weipoort en geniet van het water en de vele vogels in het Zaanse Rietveld.

De Stichting Land van Wijk en Wouden heeft zeven mooie wandelroutes die het gehele jaar geopend zijn op een rijtje gezet. Je kunt de routes bekijken op www.landvanwijkenwouden.nl.

Veel van deze routes zijn ook toegankelijk voor mensen die moeite hebben met het gebruiken van overstapjes, wandelen door de modder of hoog grasland.

Op school mochten afgelopen vrijdag, opa’s en oma’s pannenkoek komen eten. Broertjes en zusjes mochten ook mee eten. De oudste leerlingen hebben de hele dag staan bakken. Goeie leer voor later.

Ze smaakten erg lekker. Ook de koffie ging er in als koek. Al met al was het een gezellige drukte.

De inhoud van de fooienpot gaat naar de Vastenaktie.

Ik ben benieuwd naar de opbrengst.  

Groetjes, Ria van Dijk

Pannenkoekenlucht vult basisschool

Vrijdag 15 maart was het nationale pannenkoeken dag (er wordt toch ook maar van alles verzonnen!!!!).

Normaal gesproken zouden we niet meedoen aan deze gekte, maar juffrouw Conny is het gelukt om ons allemaal enthousiast te krijgen, vooral ook omdat een goed doel hieraan gekoppeld zou worden. Dus echt niet alleen omdat zij stapelgek is op pannenkoeken.

Afgelopen vrijdag was het dan eindelijk zover:

Vele liters beslag werden door de kinderen gemaakt (lezen, wegen, meten en mengen deden ze natuurlijk zelf).

De klassen werden ingericht op het komende bezoek van de opa’s en oma’s, ooms en tantes, vaders en moeders.

De pannenkoeken werden gebakken door onze twee stagiaires juffrouw Cindy en juffrouw Cynthia. Natuurlijk hebben de kinderen deze twee juffen hierbij geholpen.

De fooienpot werd niet vergeten en werd flink gevuld.

Al met al:

Een erg leuke activiteit die wij zonder hulp niet hadden kunnen laten plaatsvinden, dus echt iedereen enorm bedankt voor de hulp, het bezoek en de bijdrage in de fooienpot, want ………………. nadat meester Peter de boodschappen heeft betaald zal ruim € 300,— aan de kerk gegeven worden voor het goede doel.

Op deze manier heeft die gekke pannenkoeken dag toch nog een zinvolle invulling gekregen.

Meester Richard,

Maerten van den Veldeschool

Begin jaren tachtig  werd aan de Laan van Nieuw Oost Indië in Den Haag een nieuw departement gebouwd. Het Ministerie van sociale zaken en werkgelegenheid werd daar eind jaren tachtig in gevestigd. Een nieuw departement openen is een mooie aanleiding om de koningin het pand officieel te laten openen. En wat doe je dan als je toevallig bij het ministerie werkt? Kijken natuurlijk. Zo ging ik als tienermeisjes de hal in waar de koningin het lint zou doorknippen. Nooit gedacht dat ik dichtbij kon komen. De beveiliging was in die tijd al streng. Tot mijn eigen verbazing kwam ik zelfs tot aan het lintje! De koningin heeft deze uiteraard netjes doorgeknipt en ze heeft me zelfs een vraag gesteld. Een leuke ervaring, waar ik nog wel eens aan terug denkt.

Jaren later (2010) vroegen mijn kinderen weleens wie nu de koningin was. Iedere keer als ze op de tv te zien was, dan waren mijn kinderen net met andere dingen bezig. Zo wil het dus dat wij in Italië op vakantie waren in de omgeving van Florence. Nu is bekend dat de koningin daar een huis heeft. Maar wie verwacht haar nu midden in de stad tegen te komen? Mijn dochter, toen 4 jaar oud, had er een houtje van om niet opzij te gaan als mensen haar tegemoet kwamen. Dus ja, wat doe je dan als de koningin op je afkomt? Dan ga je ook niet opzij. De koningin moest van het stoepje af en mijn dochter bleef stoïcijns staan. De koningin kon om de situatie lachen.  We hebben onze dochter toen verteld dat ze dus bijna tegen de koningin aan was gelopen. En de reactie? O dat is dus onze de koningin, maar waar is de prins?

Patricia van Arkelen

Badgasten in actie

Zondag 17 maart stonden weer diverse wedstrijden op het programma. Eline van Ruijven moest in Leiden aantreden voor de 200 meter wisselslag tijdens een lokale wedstrijd. Eline liet wederom zien dat het wel goed zit met haar vorm. Ze won deze afstand overtuigend met een dik persoonlijk record waarmee ze weer bij de beste 10 leeftijdsgenoten van Nederland behoort.

Bart Pardon, Jelsie en Sanne van Ruijven plonsten in het Voorschotense water (ik had nog zo gezegd geen bommetje). Bart moest eerst de vrije slag zwemmen. Een mager PR (persoonlijk record) bracht hem naar een plek bij de eerste 10. Daarna moest hij laten zien dat de rugslag meer tot zijn favoriete afstanden behoort (helaas voor Bart dit keer geen schoolslag wat hij echt leuk vindt en goed kan). Zijn start was op de rugslag was bijzonder goed, maar bij het eerste keerpunt was Bart tijdens de draai de onder- en bovenkant even kwijt waardoor hij ineens op zijn buik lag. Helaas was zijn supersnelle correctie niet voldoende voor de waarnemers zodat hij een ‘dis’ (diskwalificatie) achter zijn naam kreeg. Hopelijk lukt het Bart de volgende keer wel om zijn PR verder aan te scherpen.

Jelsie had als eerste de schoolslag. Maar al snel was duidelijk dat ze niet in het juiste ritme kwam. Dit betekende een tijd ruim boven haar PR (snel vergeten dus). Als tweede afstand had Jelsie de zeer lastige vlinderslag. Met een PR tikte ze netjes als twee aan. Maar toen later bleek dat het snelste meisje een ‘dis’ had vanwege een technische fout, mocht Jelsie toch de gouden medaille ophalen. En voor zover de eerdere schoolslag nog niet vergeten was, was dat hiermee in ieder geval wel gebeurd.

Sanne had ook als eerste de schoolslag. Ondanks de intensieve trainingen op deze slag van de laatste tijd zwom ze slechts een fractie onder haar PR, maar wel goed voor een zilveren medaille. Daarna stond Sanne op de startblokken voor de 100 meter vrije slag. Dit was een zeer spannende strijd. Bij het keerpunt kwam haar kontje als tweede naar boven. Voordat Sanne van vermoeidheid naar haar coach strompelde wist ze toch als eerste aan te tikken. Het was duidelijk dat ze alles had gegeven. Als laatste zwom Sanne de 100 meter rugslag; de minst favoriete slag van Sanne. Al snel was duidelijk dat ze niet kon strijden voor een gouden plak. Maar ze kon dik tevreden zijn met een nieuw PR en een zilveren medaille.

Ilona van Ruijven

Dankbetuiging

Ik wil familie, vrienden, kennissen, buren en bekenden hartelijk bedanken voor uw warme belangstelling rond het overlijden van mijn man

Wim Suijten

Uw komst naar de avondwake en uitvaart, de prachtige bloemen, lieve kaarten, aandacht enz. zijn voor ons een grote troost geweest.

Hiervoor hartelijk dank.

                                            Wil Suijten en kinderen

De Begraafplaats Wilsveen: een kleine oase met een ultieme serene rust

Over het ontstaan van het Wilsveen en de begraafplaats is al veel geschreven, ook door Stompwijkers bovendien is er genoeg literatuur over, maar toch. Een kleine begraafplaats verwacht je niet in zo’n Buurtschap als Wilsveen. Als je er niets te zoeken hebt ben je ook niet zo snel geneigd op de begraafplaats aan het Wilsveen  te gaan kijken. Toch is het best de moeite waard omdat deze meerdere geschiedenissen kent.

Allereerst toch even in het kort die van de begraafplaats zelf. Reeds in 1200 is in stukken sprake van het Buurtschap Wilsveen en rond de veertiende eeuw werd er een kapel en later een kerkje gebouwd. Het Wilsveen werd één van de meest bezochte bedevaart plaatsen van Holland. Katholieken en protestanten betwisten en vaak niet zachtzinnig, het recht op deze plek.

In de kerk werd ook begraven. Toen de kerk in 1820 werd afgebroken bleef alleen de begraafplaats over. De oude muren en funderingen van de kerk diende als wanden van de oude, nu nog aanwezige grafkelders.

De begraafplaats is eigendom van de Nederlands Hervormde Kerk (“peper-bus”) aan de sluis in Leidschendam. Er is inmiddels een splitsing aangebracht door de begraafplaats los te koppelen van de kerk en onder te brengen in een aparte stichting onder de naam ‘Nederlands Hervormde begraafplaats Wilsveen’. Op de gemeentelijke informatie zuil langs het Wilsveen  bij de begraafplaats staat ook de geschiedenis vermeld.

De tweede geschiedenis is die van de graven en de daarop liggende grafstenen. Al ronddwalend over de begraafplaats en zeker het oude gedeelte kom je veel namen tegen van mensen uit het Wilsveen maar ook uit oud Leidschendam. Van der Akker, Van Wijk, Olieman enz. ik noem er maar een paar. Je ervaart dan; er ligt ook een ware geschiedenis.

Als je er wel wat te zoeken hebt en er regelmatig komt ervaar je ook dat je echt niet de enige bent, velen komen er regelmatig om op het graf van hun overleden familielid  een bloemetje te plaatsen of een kaarsje aan te steken.

Maar nu waarvoor ik dit stukje eigenlijk schrijf.

Vele jaren geleden zei een oude Wilsveense agrariër/boer tegen mij: “ik wil als ik dood ga niet op de begraafplaats in het Wilsveen begraven worden, het is er rommelig”. Hij had wel een beetje gelijk. Het geheel zag er onverzorgd uit. Een groep vrijwilligers uit de Hervormde kerk sloegen de handen ineen en namen het onderhoud ter hand en in korte tijd kreeg de begraafplaats een heel ander aanzien. De Wilsveense boer heeft na het zien hiervan besloten toch op zijn “geboorte grond” begraven te willen worden en ligt inmiddels op een mooi plekje.

De groep vrijwilligers, onder de bezielende leiding van Wijnand Wiegeraadt, is iedere woensdagmorgen, zomer en winter, weer of geen weer, op de begraafplaats te vinden voor het plegen van onderhoud. Ze hebben hun domicilie in de naast gelegen, niet meer in gebruik zijnde, melkschuur van de buren, waar ze ook nog grote hoeveelheden openhaard hout (nevenactiviteit) zagen en kloven wat vervolgens tegen een redelijk tarief wordt verkocht om de kosten van het onderhoud te dekken.

Op de foto de groep vrijwilligers tijdens een koude winter woensdagmorgen bij een vuur korf met eigen gekloofd hout als opwarmertje. En na gedane arbeid van deze 60+ers wordt er uiteraard nog een lekker 12 uurtje/versna-pering of hoe je het ook maar noemen wilt genomen en “het zij ze gegund”. Veel fietsers die langs komen en de gemeentelijke informatie paal zien stoppen even en na het lezen van de geschiedenis van het kerkhof nemen ze ook vaak een kijkje op de begraafplaats zelf en ervaren niet alleen de intimiteit van het kerkhofje maar ook het mooie weidse uitzicht over het polderlandschap. Zowaar  “Een Kleine oase met een ultieme serene rust”          

                                            Ab Spaan

Het is echt waar gebeurd. Hier volgt mijn verhaal.

Het was in 1950, dus al lang geleden, dat ik  onverwachts oog in oog stond met prinses Beatrix en prinses Irene.                                                                                                                

Ieder jaar in het voorjaar gingen we bloemenslingers rijgen van gele narcissenkoppen met een randje rode tulpen er tussen. In het weekend gingen we ze dan aan de straat verkopen. Op een dag stopten er 2 glimmende zwarte auto’s met veel chroom.

Er stapten een man uit en 2 vrolijke meisjes met mooie jurkjes aan. Ze kwamen aan mijn stalletje staan en kochten zo’n mooie slinger van me. Hij werd op de auto vastgemaakt. De man betaalde en ze stapten weer in.

Ik keek de mooie auto’s  nog na en zag dat er AA op  het nummerbord stond. Toen liep ik snel naar huis om het mijn ouders te vertellen. In die tijd was er nog geen t.v. dus kenden we ze alleen van krantenfoto’s, maar  het waren beslist de prinsessen Beatrix en Irene. Ik ben dat nooit vergeten.

Corry Luk- Heemskerk

Paard/pony gezocht

Sinds het overlijden van ons paardje Mikado staat mijn paard Arrow alleen. Ik ben opzoek naar een nieuw maatje voor Arrow maar ook iemand waar ik het voeren mee kan delen. 

Grote paddock voor in de winter waar ze heel de dag buiten kunnen staan

Groot weiland—2 minuten loopafstand van de Blesruiters—Binnenpoetsplaats  

Ik vraag geen stallingkosten, alleen kosten eigen gebruikt (voer,strooisel enz.) Adres: Huyssitterweg 23, Stompwijk.

Heb je interesse dan graag contact opnemen met Chiara de Groot via tel: 06-10920100