Hoe heb je de afgelopen week doorgebracht? Deel het hier met met ons in je reacties. Die worden dan eventueel ook in de Dorpsketting gezet of zend je verhaal rechtstreeks naar redactie@dorpsketting.nl. Zo blijven we met elkaar voor de verbinding zorgen ook voor degenen die geen social media hebben. Want die hebben het nu nog harder nodig!
Ook op www.stompwijk.nl kunt u reageren op dit artikel. De redactie zorgt ook hier ervoor dat dit eventueel weer geplaatst wordt in het blad.

We zijn in het bezit van een nieuwe brievenbus, die bij de pastorie is nu door een ander in gebruik genomen. Aan de voorkant van het Dorpspunt hangt een brievenbus voor alle gebruikers van het pand me uitzondering van de school. Deze week werd de Dorpsketting nog wel nieuws te voorzien, maar er zijn veel activiteiten vervallen. We kijken het dus nog even aan. Houd Stompwjk.nl en facebook in de gaten.

Redactie, Petra

André Baijens wordt dit jaar 70 en heeft al geruime tijd zijn pensionering in overweging genomen. Waar een ander door de werkgever gedwongen wordt te stoppen, heeft André dit lang uitgesteld. Dat komt er van als je werk tevens je hobby is en je eigenlijk niet wilt stoppen omdat je dan afstand moet doen van alles dat je je werkzame leven hebt opgebouwd. Daar mag best een paar nachtjes of zelfs weken/jaren over geslapen worden.

Hij is in 1977 gestart op de Dr. van Noortstraat op de boerderij van Wijsman. Zijn zus Marianne woonde daar en had een enorme stal tot haar beschikking. Zelf is Marianne ook gek op antiek en zij had destijds een winkel in Nootdorp. De naam De Nootedop is hier een creatieve afgeleide van. André heeft zelfs nog enkele jaren op de zolder gewoond, boven de opslag en werkplaats.

In 1980 heeft hij een eigen pand op de Huyssitterweg laten bouwen. Een showroom met diverse kamers, een gigantische zolder en natuurlijk zijn werkplaats. Hier staat het vol met apparatuur en gereedschap. Hier knapt hij meubelen op. Stoel, tafel of kast krijgt een nieuw leven. De ambachtelijke meubelen gaan generaties lang mee. Mijn fantasie slaat altijd op hol als ik dergelijke meubelen zie, waar hebben ze ooit gestaan, wie hebben er allemaal op gezeten? Zou dat iemand in een hoepelrok geweest kunnen zijn? Hebben ze op hun knietjes voor de stoel het avondgebed gebeden? Waar is ooit deze stoel gemaakt, in een kleine tochtige werkplaats waar vaders hun kennis op zoons overbrengen? Een mooi ambacht om meubelen met een lange geschiedenis weer verder op weg te brengen.

Ik kreeg een tip van André mee die ik graag wil delen, voor het behoud van je stoelen. Ik heb er thuis eentje die wiebelt. “Ja die moet gelijmd worden en niet te lang wachten anders droogt het hout veel te veel uit” Maar iedereen zit meestal op hetzelfde plekje aan tafel, dus de ene stoel en de bekleding slijt dan sneller dan de ander. De een zit stil, de ander wiebelt graag, door ze regelmatig door te draaien slijten ze gelijkmatig. (Hou vaker een stoelendans)

Hij maakt ook meubelen op maat naar eigen ontwerp. Ik heb daar een voorbeeld van gezien en dat is prachtige kast die een lange kamer een beetje breekt en aan twee kanten te gebruiken is. Hij koopt meubelen in, knapt ze op en verkoopt ze weer. Zo heb ik zelf ooit een prachtige mahoniehouten kast op het Hobbemaplein in Den Haag gekocht. Jaren plezier van gehad maar op een gegeven moment paste deze niet meer en is de kast naar André gegaan. Hij heeft hem prachtig opgeknapt, maar nooit verkocht. Ik werd weer op slag verliefd op de kast, die mij met het glimmend hout leek te smeken om weer mee te mogen.

Zijn liefde voor het werk heeft hem door moeilijke perioden heen gesleept, zoals tijdens de ziekte en het overlijden van zijn vrouw Ria. Ook toen hij zelf tegen de grenzen van zijn lijf aan liep, werkte het werk afleidend en therapeutisch. In eigen tempo en in je eigen omgeving je handen het werk laten doen en je hoofd tot rust laten komen, dat werkt helend.

En nu is het pand verkocht en krijgt deze ook een nieuwe bestemming. Pieter van Rijn van Luiten Foods gaat hier verder met online speciaal vleesverkoop van LeJean. Je moet dan denken aan Krokodil, Zebra, Rund, Lams, Ibérico & nog veel meer. Maar hierover later.

Voor André Baijens wordt het tijd om opruiming te houden.

Vanaf woensdag 12 februari is de inboedel met flinke korting te koop.
Open van woensdag tot en met zaterdag van 10.00 tot 17.00 uur.

Petra Oliehoek– van Es

Kerstnummer dec. 2018 2460
Veel complimenten voor iedereen
Gevulde Kerstballen van de basisschool
Verhuizing naar het Kulturhus wordt uitgesteld

Januari 2461 – 2464
Adriaan Hilgersom viert 50 jaar koster tijdens Nieuwjaarsreceptie
Het overlijden van Gerard Olsthoorn krijgt veel aandacht
Stompwijk gefotografeerd door Jos de Groot met drone
De invulling van het Kulturhus vordert gestaag
BierstÜbe is tot de laatste plaats bezet
Daphne Luk wint 1 minuut winkelen met voorspellen Prins Carnaval
In memoriam Siem van Es

Februari 2465 – 2468
Eerste paal nieuwe aanbouw Luiten food
Fietstunneltje onder de A4 dicht tot eind 2019 (minstens?)
Weer misdienaars en misdienette in de kerk

Maart 2469 – 2472
Pim van den Brink maakt een deel van de inrichting van het Kulturhus
Maerten van de Veldeschool eerste “bewoner” Kulturhus
Gemeente vindt ook: Supermarkt in Stompwijk moet blijven!
Bestuur stichting Dorpshuis blikt terug op bouw Kulturhus.

April 2473 – 2477
Johan van Gestel Kampioen Kipklaverjassen
Brug over de Nieuwe Vaart heet Gemaalbrug
Rondweg wordt Veenpoldersweg
Provincialeweg bij Stompwijk onveilig?
Dorpsketting zoekt hulptroepen voor verhuizing
Oude schoolgebouw afgebrand. Politie zoekt getuigen
Dirk en Co Heemskerk 60 jaar getrouwd
Koningsdag in De Bles
Schildersbedrijf Janson bestaat 20 jaar en breidt uit
Nieuwe inwoners van Stompwijk voelen zich zeer welkom

Mei 2478 – 2481
Bouwer Kulturhus failliet
Samen eten heet voortaan: Jetty’s Eettafel
Bloembakken aan bruggen en palen worden weer gevuld
Ruud en Jose stoppen er mee na 30 jaar. Groots afscheid
KBO bestaat 55 jaar: wat een feest!
Nieuw evenement in Stompwijk: Lente Fair
Nieuwe buitenplaats Molenwei verwelkomt veel gasten

Juni 2482 – 2485
Kulturhus kost gemeente extra geld
Bloemsierkunst De Passie gaat verhuizen
Er komt “snel” internet in het buitengebied
Reünie Asafoetida
Verzet tegen bouw uitkijkplatform bij Drie Molens
Stichting Oud Stompwiic timmert flink aan de weg
Kulturhus blijft de gemoederen bezig houden

Juli 2486 – 2489
Kaalslag langs het ‘van Santenpad’
Buurschap Drie Molens houdt een buurtquiz
Er wordt hard gewerkt aan de speelplaats bij het Kulturhus
Nieuwe snackbar gaat van start bij De Bles
Bewoners zijn het oneens met de gemeente over ‘snippergroen’
Bibliotheek verhuist naar het Kulturhus

September 2494 – 2498
Inwoners Stompwijk jagen op miljoenen in Miljoenenjacht
Thomas en Tiny Lelieveld in de bloemen voor hun opruimwerk
Dorpshuis verhuist naar het Kulturhus
Wasdag wordt hobbydag met Elly
9e Stompwijkse Oldtimerrit
Burgemeester opent Bruggenfeest in de H. Laurentiuskerk
Stompwijkse burgemeester zoekt de mooiste brug uit

Oktober 2499 – 2502
11 oktober opening Kulturhus met groot programma
Kulturhus wordt DORPSPUNT
Stompwijkseweg verzakt alweer
2500 Dorpskettingen – 2500 weken – ……uren??? (Leo)
Lof alom in een dikke ketting
Kees-Jan Visser verstopt in De Bles met Vossenjacht
Paula Beekhuizen start nieuwe rubriek in de DK
Stichting Oud Stompwiic zoekt namen van toneelspelers in 1947
Abraham Jos van Santen
Ria Luiten 1e prijs met ijsbeer schilderij
Stichting Amigos: opbrengst € 960,– met klaverjaswedstrijd

November 2503 – 2506
Wie raadt de nieuwe prins carnaval?
Nieuw: Stompwijk heeft een gebiedsregisseur
Eerste Sabadao in het Dorpspunt
Intocht Sinterklaas zorgt weer voor een volle Bles
Stompwijkse boeren doen mee aan landelijke boerenprotesten
Bezorging Dorpsketting gaat veranderen

December 2507 – 2510
Heel het dorp heeft nu PMD minicontainers
Waar blijven de 60 tot 70 beloofde nieuwe huizen?
Sint heeft het weer druk
Happen en trappen in het donker in Zoeterwoude
Wereldlichtjesdag in Stompwijk
Van Velsen Ralleysport gaat het weer proberen

Theo Duyvesteijn is erelid geworden van Stompwijk ’92 een goede reden om hem eens onder de kerstboom uit te nodigen om zijn doopceel te lichten. Dat is geen probleem, Theo is een makkelijke prater en is een vat vol verhalen, de een nog mooier dan de ander. En hij vertelt het zo smakelijk en vol beelden. Theo is in ieder geval iemand die in het licht gezet mag worden met deze kerst.
Theo is op 14-1-1937 geboren in Naaldwijk in de glazen stad als 3e van een gezin van 9. Zijn vader was natuurlijk tuinder en veel in het gezin zijn die kant op gegaan. Het beroep van je vader is, en zeker toen, van invloed op je toekomst.

Als mannetje van 4 jaar was hij al helemaal gek van voetbal, vooral in de lange gangen van de boerderij uit midden 1500, waar hij woonde. Altijd de bal hoog houden en tegen de gevel aan trappen, altijd trainen. Er zijn vele ruiten gesneuveld. Op zijn 9e kon hij zelf als stiekem de ramen vervangen, glas was er altijd wel voor handen. Zijn vader voetbalde heel af en toe mee en als hij dan zijn klomp uitschoot, was het dolle pret.

Op zijn 10e mocht hij eindelijk lid worden van de voetbalclub Westlandia in Naaldwijk. Op school was hij altijd al de snelste met hardlopen, hij liep iedereen er uit. Zijn goede conditie, het feit dat hij niet rookte, was al héél bijzonder in die tijd, want er waren kassen vol met sigaretten van verschillende kwaliteit, die gemeten werd in sterren. En natuurlijk was zijn linkerbeen een uitstekend wapen in de strijd.

In 1950 gingen zijn ouders voor het eerst op vakantie naar Valkenburg en héél bijzonder, die namen een leren voetbal voor hem mee. Zo een met veters, die je in moest vetten en als je er mee kopte hand je direct een patroon in je voorhoofd. Die bal ging ’s avonds mee naar zijn bed!

Op zijn 16e werd Theo samen met een teamgenoot geselecteerd voor ADO, de ouders moesten hier wel achter staan en voor tekenen. Daar kwam niets van in: “Jij zeker voetballen, je benen breken en ik zit met de ellende in de tuin” in een tijd waarin de sla-prijzen al snel doordraaiden.

Theo zijn grote voorbeeld was Faas Wilkes, die was snel en wendbaar en kon zijn brood verdienen met voetbal. Ja dat wilde Theo ook. Hij was immers ook balvaardig en snel en dat dan betaald zou worden. Een droom in duigen, zijn liefde voor deze port is in ieder geval altijd gebleven.

In 1963/64 kwam Theo samen met broer Jan in Stompwijk wonen, werken kon hij al in zijn eigen kassen maar het duurde even voordat de woning klaar was. Eerst een bed en warm eten bij boer de Jong en later zijn beide broers bij Corstiaan en Toos Verhagen in de kost gegaan. Corstiaan was de Stompwijkse postbode. Theo ging bij Stompwijkse Boys voetballen en het was in die legendarische wedstrijd in 1967 tegen SVLV in Voorschoten dat zjn vader voor de eerste keer in zijn leven naar een wedstrijd kwam kijken. 2 rijen dik langs de lijn, goed voor duizend man, het was een wedstrijd van erop of er onder voor Voorschoten. Theo wist het winnende doelpunt te maken voor Stompwijk. Hij werd letterlijk op handen gedragen en zijn vader zei vol trots tegen iedereen die het maar wilde horen: “Ja-ha, dat is mijn zoon”.

Na de wedstrijd werd Theo gevraagd door …Van der Valk om bij Voorschoten te komen spelen, dan kon hij elke zondag met zijn vrouw gratis komen eten. Theo had teveel Stompwijks personeel om, zonder problemen, op dit aanbod in te gaan.

Zelfs pastoor Koning, immers een fervent voetbalfan, zou dit niet goed zou vinden, na de biecht waarin de gebruikelijke ‘zonden’ waren besproken fluisterde de pastoor in Theo’s oor: “Als je zondag wint dan…..”

In hetzelfde jaar(’63) dat Theo hier kwam wonen is hij lid geworden van Stompwijkse Boys. Hij is er vele jaren aanvoerder en leider van het eerste geweest onder leiding van trainers met namen als Cor van Dorp, de postbode, en Jan de Weger, die vanwege zijn precisie in de voorbereidingen ‘de schoolmeester’ werd genoemd. Een training startte bijvoorbeeld met 16 rondje hard lopen rond het veld.

In 1965 werd hij secretaris en later terreinconsul. Hij heeft zich bezig gehouden met het inkopen van materiaal als ballen en kleding aanschaf bij Wout Bergers. Rond de overgang van Stompwijkse Boys naar Stompwijk ’92 werd heeft hij de training en het leiderschap van de dames van Zwiep Vermeulen overgenomen. Hij is 2 jaar scheidsrechter geweest van de lagere elftallen, grensjager van het eerste elftal onder leiding van Hans van Rhijn. 9 jaar voorzitter van de sponsorcommissie en dit is iets waar hij zich nu nog mee bezig houdt.

Hij is bekend met de ins- en outs van het inzamelen van oud papier en het regelen van de transporten. Op dit moment is hij voorzitter van de club van 100, bestaande uit 83 leden, in samenwerking met Hans Nieuwland en Frank v.d. Voort. Om deze lijst van verdiensten heeft het bestuur van Stompwijk ’92 besloten hem erelid te benoemen. “Mooi hè”, zegt Theo.

Petra Oliehoek– van Es

Dat word je niet zomaar
Cock kan het zich niet meer herinneren hoelang hij al bezig is met dit vrijwilligerswerk. Hij heeft zelf nog gehandbald en gevoetbald. (nee niet tegelijk……)
Hij zat in het bestuur van de Handbal toen dat samen ging met de Gym en de Voetbal. Dus al voor 1992! Samen met mensen van de gemeente gingen ze overal sporthallen bezichtigen. Om te kijken wat het hier moest worden. (“Uit andere plaatsen zijn ze vaak jaloers op wat hier allemaal staat.”) Met nog een paar anderen heeft hij ook de scheidsrechtercursus gedaan. En wedstrijden fluiten doet hij nog steeds met veel plezier.

Verder regelt hij nu veel in de kantine
Onder andere de inkoop van alle etenswaren. Hij is er bijna iedere avond, behalve zaterdag. Buiten het sporten wordt er eens per maand geklaverjast. En vier keer per jaar is het Keezen. Een soort Mens Erger Je Niet, maar dan met kaarten. Ook zijn er nog wel eens andere dingen. Zoals een badminton toernooi.

En nieuw: een biljartclub. En steeds is Cock ook achter de bar te vinden. Zoals het nu gaat, blijft hij dat allemaal nog wel een poosje doen.

Dat ere – lidmaatschap is dubbel en dwars verdiend!

Agnes van Boheemen- Vollebregt