Verhoging van grondwaterstanden in veengebieden is ‘onontkoombaar’. Dat staat in een Ontwikkelperspectief Groene Hart (het gebied ten noordoosten en oosten van Leidschendam-Voorburg) dat Gedeputeerde Staten hebben uitgebracht.

De verhoging van grondwaterstanden zal leiden tot een andere landbouw en beperkingen opleggen aan zowel nieuwe woningbouw als aan (industriële) bedrijvigheid, staat in het stuk. ‘Tegelijk ontstaan grote kansen voor biodiversiteit, nieuwe natuur, recreatie en toerisme, en een aantrekkelijk vestigingsklimaat voor het midden- en kleinbedrijf, ook in de dienstensector en voor de landbouw passend bij de karakteristieken van het gebied. Bestaande bebouwing in landelijk gebied zal beter tegen verzakking zijn beschermd’.

‘Nieuwe woningen zijn op daarvoor in aanmerking komende plekken in het Groene Hart geclusterd gerealiseerd. In de eerste plaats op 27 kleibodems. Maar ook duurzame en betaalbare woningconcepten in het veengebied kunnen ruimte bieden aan woningzoekenden, afhankelijk van het tempo van innovatie’.

‘Met name de landbouw staat voor een grote opgave. Die zal voor een aantal bedrijven kunnen worden ingevuld door extensivering, door andere teelten, en door andere bronnen van inkomsten dan agrarische voedselproductie. Steun van de overheid is daarvoor een voorwaarde’.

‘Het Groene Hart als geheel is door betere Openbaar vervoer-, fiets- en vaarverbindingen beter toegankelijk. Door de combinaties van verbeterde mobiliteit en nieuwe recreatiefuncties in het landschap, zal het gebied meer een uitloopgebied voor inwoners van de Randstad en toeristen worden’.

‘De veenweiden blijven overwegend een open en uitgestrekt karakter houden en kunnen in verschillende mate een hogere grondwaterstand hebben, waardoor meer extensievere vormen van landbouw zichtbaar zijn. Ook energieopwekking, wateropslag, natuurbeheer en recreatie kunnen aanwezig zijn’.

‘Wanneer gekozen wordt voor verregaande verhoging van grondwaterstanden in het veengebied zullen ook droogmakerijen naar verwachting transformeren, als gevolg van beperking van de zoetwateraanvoer. Mogelijke alternatieven zijn meer ruimte voor opwekking van duurzame energie, andere typen teelten en wateropslag’.

‘Toepassing van het Ontwikkelperspectief  zal ertoe moeten leiden dat het Groene Hart ook over enkele decennia herkenbaar is en blijft als een groen, leefbaar en economisch vitaal gebied, zowel binnen de Randstand, binnen Nederland als Internationaal’.