DE REDDINGSACTIE VAN RINUS

Op 1 februari 2003 werd de Watersnoodramp herdacht. Die ramp zette in 1953 vrijwel geheel Zuidwest Nederland onder water en vele honderden mensen verloren daarbij het leven. In 1953 telde het Nederlandse Rode Kruis 1835 slachtoffers. Het Zeeuwse ‘Projectbureau Delta 2003’ organiseerde een aantal bijeenkomsten vanwege de 50 jarige herdenking.

Lia de Jong las toevallig een oproep van het projectbureau in de krant. Het was op zoek naar mensen die bij de Watersnoodramp te hulp schoten. Lia schreef het projectbureau een brief om ze te attenderen op het verhaal van Rinus van Haaster. Het verhaal van een bijzondere reddingsactie.

Rinus was ten tijde van de ramp al in het bezit van een auto; een jeep om precies te zijn. Rinus’ overbuurvrouw had géén auto maar wel een dochter met baby in het rampgebied, in Halsteren. De overbuurvrouw maakte zich vanzelfsprekend ernstig zorgen over haar dochter. En zij riep de hulp in van Rinus met zijn auto. Of hij alsjeblieft naar Halsteren wilde rijden om dochter en kleinkind op te halen. Dat wilde Rinus wel; een toezegging die je niet moet onderschatten. Toentertijd waren de wegen nog lang niet zo luxe als ze nu waren. Snelwegen waren schaars en liepen zeker niet naar Halsteren. Een automobilist reisde van dorp tot dorp over weggetjes die niet veel breder waren dan de Dr. van Noortstraat. De informatievoorziening verkeerde ongeveer op hetzelfde niveau: niet reuze efficiënt. Het duurde sowieso 24 uur voordat er verslaggevers ter plaatse waren. Geen honderden, zoals nu het geval zou zijn maar een enkeling. Televisie was er nog niet, alleen radio. Maar niet in de auto natuurlijk. Rinus stortte zich dus min of meer in het ongewisse, maar slaagde in zijn actie. Hij heeft er bijna een hele dag over gedaan om Halsteren te bereiken. Het dorp stond geheel onder water. Uiteindelijk heeft hij de dochter en haar baby gevonden en veilig en wel bij de buurvrouw bezorgd.

Dankzij de brief van Lia, werd de reddingsactie van Rinus 50 jaar na dato alsnog van overheidswege op waarde geschat. Hij ontving onlangs een brief van de minister president zelve. Jan Peter Balkenende bedankt hem in die brief voor zijn inzet. Een citaat ‘De Watersnoodramp is niet vergeten. Iedereen die het heeft meegemaakt, herinnert zich levendig de verschrikkingen. Maar iedereen herinnert zich óók de hartverwarmende hulp, steun en inzet van u en vele anderen, om die verschrikkingen te verzachten. De minister president stuurde ‘een klein symbolische geschenk’ met de brief mee en hij schrijft er bij ‘U kunt het dragen om aan te geven dat u één van degenen bent die vijftig jaar geleden in actie kwamen om mensen in grote nood te helpen’.

Thea Ambagtsheer

Algemeen Jaaroverzicht 2003

Januari 2003, nr. 1665 / 1668
* De Gaanders presenteren de nieuwe carnavalskrant.
* Fototentoonstelling pasfoto’s 1941 in Huize Emmaus is het bekijken waard.
* Kamerverkiezingen staan voor de deur. Politieke partijen laten van zich horen.
* De opkomst is 84,7%. De CDA krijgt 693 van de 1344 stemmen.
* Rock en Rollbal van de Gaanders was weer erg gezellig.

Februari 2003, nr. 1669 / 1672
* Arjen Veldhuizen schrijft zijn 250e Muizenissen.
* De Blaasbalgen zijn weer met het seizoen begonnen.
* Linda de Jong doet uitgebreid verslag van haar vrijwilligersactiviteiten in Zuid Amerika.
* Bardancing Orion organiseert een Super Purno Party.
* Eind februari / begin maart gaat bij de Gaanders onder leiding van Prins Frank en Page Jacqueline een week lang het dak eraf.
* Stroomstoring in Stompwijk. Bijna geen Dorpsketting deze week.

Maart 2003, nr. 1673 / 1677
* De Maerten v.d. Veldeschool organiseert een fancy fair. De opbrengst is voor 2 goede doelen.
* De Dorpsraad buigt zich over het Wijk beheerplan.
* De Blaasbalgen overhandigen hun jaarverslag aan de Burgemeester.
* Stompwijk stemde opnieuw. Dit maal voor de Provinciale Staten. Opkomst 48,5 % (764 stemmen).
* Boerderij Akkerlust houdt open huis in hun nieuwe accommodatie Groene Hartlogies.
* Luiten Wonen heropent de zaak na een uitgebreide verbouwing.
* De Gemeente fietst door het dorp in het kader van het Wijkbeheerplan.

April 2003, nr. 1678 / 1681
* Toneelvereniging Stompwijk voert het blijspel “En ik dan?” op.
* Meerlaan?? 30 of 50 km per uur???
* Vrouwenvereniging houdt de jaarvergadering.
* Wethouder Beimers plaatst nestbeschermer over 1e Gruttonest aan de Westeinderweg.
* Film Tim Oliehoek te zien bij BNN.
* The Jamm Inn organiseert een Jamm session in Stompwijk.
* Oranjefeest op Koninginnedag.

Mei 2003, nr. 1682 / 1685
* KBO viert het 40 jarig bestaan.
* Linda de Jong blijft verslag doen van haar werk in Zuid Amerika.
* Blaasbalgen voor de 2e maal kampioen in IJsselstein.
* Polderdag 25 mei staat in het teken van het Jaar van de Boerderij.

Juni 2003, nr. 1686 / 1690
* Blaasbalgen worden 3e op het Open Nederlands Kampioenschap.
* De vlaggen gaan uit. Vele jongeren in Stompwijk behalen het diploma en ronden hun opleiding af.
* De Burgemeester wandelt door Stompwijk op 26 juni.
* Truus den Hollander en Agnes van Boheemen nemen afscheid van het kinderkoor “De Nachtegaaltjes”.
* Thea Ambagtsheer wordt correspondent bij de Dorpsketting.

Juli 2003, nr. 1691 / 1694
* Dit jaar worden de 94e Paardendagen van Stompwijk georganiseerd.
* Stomppop 2003 was super gaaf met optredens van o.a. Big Deal en Direct.
* Tim Oliehoek zoekt figuranten voor de filmopnames de Horsless Prince op het kerkhof St. Jan in Zoeterwoude.
* Paardendagen zeer geslaagd en goed verlopen. Fantastisch Feest!!
* Linda de Jong is weer terug in eigen dorp na 9 maanden in Zuid Amerika.

Augustus 2003, nr. 1695 / 1698
* Heisa gaat voor de laatste keer van start dit jaar. Er is een recordopkomst dit jaar met wel 61 kinderen per ochtend.
* Het Graalhuis bestaat 12,5 jaar.
* KBO soos gaat weer van start.
* Aad en Riet v.d. Ham 40 jaar getrouwd.

September 2003, nr. 1699 / 1703
* Het consultatiebureau in Stompwijk gaat zijn deuren sluiten. Alweer een voorziening minder.
* Dorpsketting Nr. 1700.
* Maria en Carmen gaan van start met de “Laurentius Kids”.
* Bas v.d. Helm wordt 80 jaar.
* Luiten Wild bestaat 65 jaar.
* Blaasbalgen prolongeren titel in Nootdorp.
* Ook het CDA fietst door Stompwijk.
* Het KW Fonds eert diverse vrijwilligers met een zilveren speld. Jan v.d. Burg ontvangt de bronzen krab.
* Transportbedrijf van Rijn en Zn. bestaat 25 jaar.

Oktober 2003, nr. 1704 / 1707
* Rabobank gaat per 1 januari het servicepunt aan het Hoefblad sluiten. Weer een voorziening minder.
* De 1e jeugdpagina gemaakt door Jeffrey, Sanne en Sabina is een feit. Elke maand komt er een nieuwe aflevering.
* De Hoge Brug gaat dicht voor groot onderhoud. De Dr.v.Noortstraat is 2x afgesloten wegens bouwwerkzaamheden, het laantje van Van Kampen is een paar dagen dicht wegens asfalteringswerkzaamheden en de brug naar de Kniplaan is afgesloten wegens groot onderhoud.
* Antoon van Santen volgt de kosterscursus.
* WO supermarkt sluit de deuren, de COOP supermarkt gaat open.
* Joop en Corrie van Geijlswijk zijn 50 jaar getrouwd.
* “Terug in de tijd” is het nieuwe motto van de Gaanders.

November 2003, nr. 1708 / 1711
* Prins Peter en Page Marinka zwaaien de scepter in het Gaandriaanse rijk in het komende seizoen.
* St. Nicolaas is ook in Stompwijk op bezoek geweest. In een rode Ferrari werd de Sint naar de sporthal gereden waar vele kinderen bij hem op bezoek kwamen.
* Concert van Fanfare Juliana in de kerk is weer zeer geslaagd.
* Hugo Falet is 25 jaar actief als fysiotherapeut in Zoetermeer en Stompwijk.

December 2003, nr. 1712 / 1715
* Op 7 december is er een Prinsesje geboren. Een Oranje Dorpsketting.
* Alle leerlingen van de basisschool krijgen een beschuit met muisjes.
* Mevr. Knol Borghuis stopt na 23 jaar met fysiotherapiebehandelingen aan huis in o.a. Stompwijk.
* Jan Scholtes is 85 jaar geworden.
* Leida Boersma neemt na vele jaren afscheid van de peuterspeelzaal in Stompwijk.
* Dokter Kortmann overlijdt op 95 jarige leeftijd.
* Zondag 21 december is er weer een kaarsjesmiddag in de kerk.

Schaatsers in Thialf

Sterk optreden Stompwijkse schaatsers bij optreden in Thialf

In alle vroegte vertrok dinsdag jl. een volle bus met schaatsers vanuit Leiden richting de ijstempel Thialf in Heerenveen. Organisator van deze trip was het District Sassenheim. Zij wilden de beste schaatsers van het district de kans geven om op snel ijs hun persoonlijke records aan te laten scherpen. Tevens gaf dit sommigen een goede mogelijkheid te voldoen aan de limiet voor deelname aan de regioselectie voor het NK Junioren. De 9 Stompwijkse schaatsers, die aan dit evenement deelnamen, konden over het algemeen zeer tevreden terugkijken. Er werden 9 persoonlijke records verbeterd en een aantal snelste seizoens tijden aangescherpt. Nicky de Winter en Ilse Hilgersom wisten op zowel 500 als 1500 meter hun beste tijden aan te scherpen. Nicky, die de laatste weken op de Uithof al een goede vorm liet zien, legde de 500 meter af in 42.01 en de 1500 meter in 2.12.02, hetgeen een verbetering van zijn oude pr was met bijna 7 seconden. Ilse benaderde op de 500 meter de 45 seconden grens (45.22) en haalde op de 1500 meter met 2.22.60 ruim 2 seconden van haar beste tijd af. Marleen de Haas maakte na een mislukte 500 meter (45.97) indruk op de 1500 meter met haar tijd van 2.16.97. Ze voldeed meteen aan de kwalificatie voor de regioselectie NK Junioren. Tim Gareman benaderde op de 500 meter zijn beste tijd tot op vierhonderdste (40.24) en dook vervolgens op de 1500 meter voor het eerst onder de 2.10 (2.08.63). Cees Bergman verbeterde zich op de 500 meter, ondanks een zeer moeizame laatste binnenbocht, tot 42.49. Op de 1500 meter had hij in de laatste ronde zeer zwaar, waardoor een pr er niet in zat: 2.16.67. Nathalie van Rijn was wat teleurgesteld na haar 500 meter in 47.70. Op de 1500 meter dook ze echter voor het eerst onder de 2.30 (2.29.19). Jimmy de Winter benaderde op de 500 meter zijn beste tijd (42.75) en haalde vervolgens op de 1500 meter enkele tienden van zijn beste tijd af (2.22.39).Femke Hilgersom, al lang verzekerd van haar punten voor het NK, benaderde op zowel 500 (42.54) als 1500 meter (2.14.45) haar beste tijden tot op enkele tienden. Haar score op 1500 meter was wel haar beste seizoensprestatie. Robert de Groot had gehoopt tijdens deze wedstrijden ook kwalificatie voor het NK af te dwingen, maar slaagde hierin niet. Hij wilde op geen enkele afstand echt lukken. Zijn scores over 500/1500/3000 meter waren resp. 41.64/2.08.48/4.35.08. Hopelijk slaagt hij de komende weken nog wel in zijn missie.

500 meter 1500 meter 3000 meter
Femke Hilgersom 42.54 2.14.45
Marleen de Haas 45.97 2.16.97 pr
Ilse Hilgersom 45.22 pr 2.22.60 pr
Nathalie van Rijn 47.70 2.29.19 pr
Jimmy de Winter 42.75 2.22.39 pr
Tim Gareman 40.24 2.08.63 pr
Nicky de Winter 42.01 pr 2.12.02 pr
Cees Bergman 42.49 pr 2.16.67
Robert de Groot 41.64 2.08.48 4.35.08

Tom de Haas

Nieuwjaarswedstrijden

NIEUWJAARSWEDSTRIJDEN IN LEIDEN

Ook dit jaar zijn er weer nieuwjaarswedstrijden in Leiden. Deze vinden plaats op vrijdag 2 januari en beginnen om 17.00 uur. De volgende schaatsers zijn daar voor uitgenodigd: Emma van Wissen, Lola de Winter, Marijn Suyten, Chelsea Disseldorp, Sandy van der Salm, Zoey van den Bosch, Nick van den Bosch, Phinney Disseldorp, Jordi Bennis, Mike Lansbergen, Cynthia van den Bosch, Kim van der Salm, Eline Bennis, Thom van Beek, Frank Rotteveel, Jip de Winter, Marjolijn Rotteveel, Sanne van Beek, Anne van Veen, Hidde Hilgersom, Bruno van Rijn, Max van den Bosch, Ilse Hilgersom, Marleen de Haas, en Rick van Boheemen. Het is wel belangrijk dat je jezelf op tijd afmeld als je niet kunt. Dus wacht daar niet te lang mee.

Annelies van Beek

Mariska Scholtes goed 3000 m

De omstandigheden voor goede prestaties leken afgelopen weekend door de stormachtige wind en harde regen verre van ideaal. Tot viel dit uiteindelijk heel erg mee. Mede door de zeer lage luchtdruk werden er nog veel snelle tijden gescoord. In het ochtendprogramma verschenen 4 Stompwijkse schaatsers aan de start. Op de 500 meter bleven ze alle 4 net iets boven hun beste tijd steken, maar op de 1000 meter gingen alle remmen los. Marjolijn Rotteveel was niet helemaal tevreden over haar 53.67 op de 500 meter, maar haar 1000 meter mocht er zijn. Met 1.48.64 was ze 1 sec. sneller dan haar oude p.r. Donny van Marwijk lijkt een abonnement te hebben dit seizoen op 500 meter van rond de 46.5. Nu bleef de klok weer staan op 46.50 (een honderdste boven zijn pr). Op de 1000 meter, zijn eerste van het seizoen, liet hij met 1.35.24 een nieuwe toptijd noteren. Thom van Beek kon op de 500 meter door enkele misslagen geen nieuwe pr scoren (52.04). In zijn allereerste 1000 meter noteerde hij daarna een keurige 1.44.58. Bruno van Rijn liet een redelijk goede 500 meter (49.29) volgen door eveneens een nieuwe toptijd op de 1000 meter. Zijn 1.42.02 was ruim 10 seconden sneller dan zijn beste tijd van vorig jaar. Op zaterdagavond kwam Mariska Scholtes in actie op de 3000 meter. Dat het met haar conditie heel goed zit, bewees ze wederom. Ondanks zwaar ijs wist ze een nieuwe toptijd te scoren: 5.14.07. Hiermee was ze ruim 1 seconde sneller dan haar oude p.r. Omdat een deel van de gewestelijke selecties naar Inzell vertrokken is, was het avondprogramma op zondagavond wat aangepast. Alleen Robert de Groot en Jimmy de Winter kwamen van onze club in actie. Robert reed zijn 2de 3000 meter in 5 dagen en scoorde een tijd van 4.35.65. Jimmy opende op de 500 meter flitsend, maar kwam vervolgens in de eerste bocht ten val. Hierbij bezeerde hij zich zodanig dat een start op de 1500 meter er niet meer in zat.

500 meter 1000 meter 1500 meter 3000 meter
Marjolijn Rotteveel 53.67 1.48.64 pr
Donny van Marwijk 46.50 1.35.24 pr
Thom van Beek 52.04 1.44.58 pr
Bruno van Rijn 49.29 1.42.06 pr
Jimmy de Winter val Niet gestart
Mariska Scholtes 5.14.07 pr
Robert de Groot 4.35.65

STICHTING AMIGOS

Op 9 december 2003 is de ‘Stichting Amgos’ officieel geworden. Linda de Jong heeft deze Stichting samen met 4 andere enthousiastelingen opgezet. Linda heeft ruim 9 maanden gewerkt in Bolivia en Argentinië, met het oprichten van deze stichting hoopt zij zich te kunnen blijven zetten voor de gezinnen daar. We hebben haar belevenissen allemaal in de Dorpsketting kunnen volgen. De stichting steunt het straatkinderenproject Ñanta te Sucre in Bolivia en het familieproject Ñandé Roga te Posadas in Argentinië.

Op de foto notaris Schils, Linda de Jong, Ilonka Prins, Lia de Jong Zwetsloot en Lidia Dijon en Theo Duijvestein. Als het goed is kunt u over haar activiteiten op de volgende pagina’s lezen.

Steun aan Zuid-Amerika wordt voortgezet!

Met de oprichting van Stichting Amigos kan ik me blijven inzetten voor de kinderen en gezinnen in Bolivia en Argentinië.
Ruim negen maanden in een andere wereld, een wereld met veel armoede, ondervoeding, corruptie, slechte hygiëne, economische crisis, kortom een schrijnende situatie die mij diep heeft geraakt. Als vrijwilligster heb ik gewerkt in een weeshuis ‘Tata Juan de Dios’ en straatkinderenproject Ñanta in Bolivia. In Argentinië heb ik een steentje bijgedragen bij het opzetten van het gezinsproject Ñandé Roga. Op veel plaatsen kon men wel een steuntje in de rug gebruiken. Het ‘verjaardagspotje’ voor uitjes met de weeskinderen groeide langzaam maar zeker uit tot een ware ‘donatiepot’, waarmee uiteindelijk maar liefst zeven projecten zijn gesteund met eten, kleding, schoolspullen etc.
Terug in Nederland stond mijn besluit vast: ‘Ik wil deze kinderen en gezinnen rechtstreeks blijven steunen. Ik kan ze toch niet in de ‘kou’ laten staan. Natuurlijk kan je niet de wereld verbeteren, maar alle beetjes helpen.’
Op 9 december 2003 is naast de bekendmaking van de naam Catharina Amalia, onze toekomstige koningin ook ‘Stichting Amigos’ geboren, bestaande uit vijf enthousiaste amigos ofwel vrienden, die zich gaan inzetten voor deze kinderen en gezinnen. Stichting Amigos steunt namelijk lokale projecten gericht op primaire levensbehoeften, educatie, medische ondersteuning aan de kansarme gezinnen en kinderen. We beginnen de ondersteuning van de projecten Ñanta en Ñandé Roga.

Geef deze kinderen een kans!
Het straatkinderenproject Ñanta (Centro Educativo ‘Ñanta’ – Educatief Centrum Ñanta) bevindt zich te Sucre in Bolivia, het armste, hoogste, meest geïsoleerde land van Zuid Amerika. In omvang is Bolivia dertig maal Nederland en heeft het 8 miljoen inwoners. Het land is rijk aan grondstoffen maar ondanks deze rijkdom is het merendeel van de bevolking zo arm als een ‘bedelaar op een gouden troon’.
Sucre vertegenwoordigd het Spaanse koloniale Bolivia: deze ‘witte’ stad heeft de koloniale sfeer grotendeels behouden en is nog steeds de officiële hoofdstad van het land.
Schoenen poetsen, auto’s wassen, snoep verkopen en tassen dragen op de markt, dit werk doen de kinderen op straat. Het werk is hun enige manier van overleven.
De vrijwilligers van het project Ñanta zetten zich in voor deze werkende kinderen en jongeren op straat. Zij komen meestal uit een extreem arm boerengezin en zijn naar de stad gekomen om werk te vinden en daarmee hun families te onderhouden. De kinderen zijn vaak het slachtoffer van geweld, misbruik en worden in de steek gelaten door hun ouders. Zij lopen een groot risico van het vervallen in misdaad en het verslaafd raken aan drugs. Ñanta streeft ernaar de kinderen de jeugd terug te geven, die hun wordt onthouden.

Oorspronkelijk is Ñanta opgezet als ‘comedor’ (eetschuur) waar ongeveer 50 kinderen dagelijks hun maaltijd kunnen krijgen voor een symbolisch bedrag. Nu heeft het project een dagvullend programma met allerlei activiteiten als: tekenen, handwerken, huiswerkbegeleiding en muziek. Sinds een aantal maanden wordt er een lokaal in Sucre gehuurd; een veilige plek waar elke nacht een vrijwilliger met een aantal kinderen slaapt. Daarnaast steunt Ñanta de kinderen op gebied van gezondheid, hygiëne en sociale hulp.

Moeilijke tijden in de wijk ‘Aeroclub’, Argentinië!
Argentinië, het land van onze Maxima de ‘mathe’ (soort kruidenthee), ‘asado’s ‘(soort barbecue), tango, wordt nu ook gekenmerkt door een economische crisis. Ongeveer 2 jaar geleden devalueerde de peso van de één op de andere dag enorm. Deze crisis heeft tot op de dag van vandaag veel gevolgen, zoals inflatie, werkloosheid, sluitingen van bedrijven, armoede, ondervoeding etc. De noordelijke provincies Salta, Jujuy, Tucuman en Misiones zijn het zwaarst getroffen door deze crisis. Buitenlandse hulp zie je slechts op kleine schaal, immers Argentinië kon zich altijd zelf wel ‘redden’. Des te meer reden om in deze moeilijke Argentijnse tijden een project op te zetten in de arme buitenwijk ‘Aeroclub’ van Posadas (Misiones, Argentinië).
’s Morgens geen ontbijt, om 11.00 uur wat eten van de staat en dan ’s avonds met een beetje geluk een kopje thee. Voor avondeten is vaak geen geld. Dit is de ‘harde’ werkelijkheid van veel gezinnen in de wijk ‘Aeroclub’. In deze wijk wonen ongeveer 16 families met meer dan 60 kinderen in kleine huisjes,vier houten schotjes met een golfplaten dak.

De vrijwilligers van het project Ñandé Roga hebben hier verandering in gebracht. Voor de kinderen is er in de namiddag melk met iets te eten (vaak versgebakken brood uit de oven) en huiswerkbegeleiding. De moeders krijgen les op de naaimachine en maken van de ingezamelde kleding de mooiste ‘nieuwe’ creaties.
Door middel van een groentetuin en het maken verkoopbare producten willen de vrijwilligers dit project meer zelfvoorzienend maken. In dit project helpen de ouders actief mee, zij maken het brood en de melk of thee voor de kinderen en een aantal ouders hebben hun eigen taken in het project. Gezamenlijk probeert deze wijk te overleven in deze moeilijke tijd en Ñandé Roga helpt hen daarbij.

Stichting Amigos steunt Ñanta en Ñandé Roga!
Ñanta en Ñandé Roga zijn van levensbelang voor de straatkinderen in Sucre en de gezinnen van de wijk ‘Aeroclub’ in Posadas. Om in de kosten van voeding, gezondheid, elektriciteit, opzetten van een groentetuin etc. te kunnen voorzien hebben deze projecten financiële hulp van buitenaf nodig. Stichting Amigos zamelt geld in dat rechtstreeks naar deze projecten gaat.
Elke attentie telt… help ons deze kinderen en gezinnen de kans te bieden die zij verdienen.
Voor meer informatie: Stichting Amigos, Linda de Jong 06 28504447 / 071 5802378, lindadejong10@hotmail.com

Stichting Amigos wenst iedereen ‘Feliz Navidad e próspero año nuevo’ …ofwel fijne kerstdagen en een voorspoedig nieuw jaar’.

Linda de Jong

Kerstmis 1948 en 1949

KERSTMIS 1948 en 1949 IN PALEMBANG (ZUID SUMATRA)

In de dagen rond kerst en oud en nieuw gaan mijn gedachten vaak terug naar de kerstviering in de tropen, in de tijd dat ik als militair in het “Benteng” hospitaal in Palembang werkte. Het valt niet mee om bij een temperatuur van plus 30 graden Celsius, in de echte kerststemming te komen. Toch hebben wij steeds geprobeerd er het beste van te maken. We hadden in de manschappenkamer, waarin we met twintig man lagen, zelfs een echte kerstboom staan, al moest je dat “echte” wel met een grote schep zout nemen. Ergens in het oerwoud kapten we een klein “Tjemara” boompje. Met veel fantasie kon je zeggen dat die wat op een spar leek. Die werd in de kamer neergezet en opgetuigd. Kerstballen of iets dergelijks hadden we natuurlijk niet. Daarom knipten we van stukjes rood en zilver papier zelf maar figuurtjes. Met stukjes watten uit de ziekenzalen maakten wij sneeuwvlokken en verdraaid, het uiteindelijke resultaat was niet eens zo slecht. Ook ons blad “Hospitaal stemmen”( vergelijk dat maar met de “Dorps ketting”) verscheen met een Kerstnummer, waarin kerstartikelen stonden en kerstwensen van o.a onze commandant, van het “Hoofd Hos pitaal” en van vele anderen. Op Kerstavond had den we in de kantine een “Kerstdiner”. Ik heb het menu, (gestencild op een A4 velletje), al die jaren zuinig bewaard en ik heb het nu voor mij liggen. We moesten eerst luisteren naar een toespraak van het “Hoofd Hospitaal”, majoor Gezelschap. Daarna werd het diner opgediend, bestaande uit vermicellisoep, Hollandse aardappelen,(van niet te beste kwaliteit), groenten, vlees en jus, pudding met vruchtensap en koffie toe. Daarna werd een Kerstverhaal voorgelezen en tot slot werden de Kerstpakketten uitgereikt die ons vanuit Holland waren toegestuurd. Die kerstpakketten is een verhaal apart. In Nederland was in die jaren, net na de oorlog, nog niet alles te koop, maar in Indië, zoals het toen nog heette, was nog veel minder van alles. En ook wij hadden gebrek aan veel dingen. Zelfs aan de meest eenvoudige dingen, zoals tandenborstels en scheerzeep. Ook aan sigaretten hadden wij een chronisch gebrek. Nu denkt men anders over roken, maar toen uiteraard nog niet. En we wilden ook wel eens een reep chocola, of iets anders op je brood dan de eeuwige “haring in tomatensaus” Zulke dingen zaten in de kerstpakketten. Ze werden ons toegestuurd door de NIWIN, een vereniging in Nederland. Ze kwamen met de boot en waren zes weken onderweg. Het gebeurde dus wel eens dat de etenswaren die er in zaten bedorven waren. Wat de letters NIWIN betekenden weet ik niet meer. Het had iets te maken met welfare en Indië. ‘s Nachts om 12 uur begon in een kantine in de stad de nachtmis, opgedragen door de Hoofdaalmoezenier van de troepen in Palembang. Het was in die tijd nog de gewoonte dat de priester met Kerstmis drie missen achter elkaar opdroeg, maar na één mis was het gewaad van de aalmoezenier al doorweekt van het zweet. Wat wil je ook, met een nachttemperatuur van 28 graden en met 1000 man in het gebouw. Het bleef dus, heel begrijpelijk, maar bij één mis.‘s Avonds was er een kerstspel in die zelfde kantine. Met Kerstmis 1949 was dat het kerstspel “Waar de ster bleef stille staan” van de Vlaamse schrijver Felix Timmermans. De mannelijke rollen in het stuk werden gespeeld door militairen van alle onderdelen die in Palembang gelegerd waren en de vrouwelijke rollen werden vervuld door verpleegsters uit het hospitaal. De zaal was stampvol. In de pauze werd er gepraat over de kerstvieringen thuis in Holland en hoe het daar nu zou zijn, want natuurlijk was er, vooral in die dagen, een groot verlangen naar thuis. Nu zou je met je mobieltje proberen naar huis te bellen, maar toen was geen enkel contact met thuis moge lijk. Het enige contact wat je met je meisje of met je ouders had, was een brief en die deed er +10 dagen over. Daarbij kwam ook nog de onzekerheid over wat je nog te wachten stond. In ons hospitaal lagen over de honderd zieke en gewonde soldaten, en sommigen waren er heel slecht aan toe. Dat kon ons ook elke dag overkomen. Je had al die tijd, maar zeker in de tijd rond kerst en oud en nieuw, de steun en de vriendschap van je makkers heel hard nodig. Er zijn in die tijd dan ook vriendschappen ontstaan die nu nog steeds voortduren. Kerstmis ‘48 en ‘49. Bijna 55 jaar is dat gele den. Ieder jaar komen wij, net zoals zoveel Indienveteranen, voor een reünie bij elkaar. Daar worden veel herinneringen opgehaald. Minder prettige, maar ook heel fijne. En bijzonder fijne herinneringen bewaren wij aan dié Kerstvieringen. Ze zijn, ondanks alles, onvergetelijk voor ons.

Jan van Rijn

Dorp van het dorstige hert