Dorpspunt in wording

Zaak Kulturhus: ‘Wethouder was nalatig’

De onderaannemers die betrokken zijn bij de bouw van het Kulturhus in Stompwijk verwijten verantwoordelijk wethouder Astrid van Eekelen (VVD) nalatigheid. Dat zegt Leon Gouman, topman van Eco Bouwprojecten, namens hen in een verklaring.

Volgens Gouman hebben de onderaannemers in het najaar van 2018 bij de wethouder aan de bel getrokken dat het mis ging bij de bouw van het Kulturhus. Daarvan was Slim scholen bouwen (SSB), hoofdaannemer, verantwoordelijk. Met die informatie werd op het Raadhuis niets gedaan.

SSB is inmiddels failliet. De onderaannemers zitten met niet betaalde rekeningen van ongeveer 500.000 euro.

Gouman zegt dat de onderaannemers dat het Kulturhus, ook al is het niet af, wél wordt gebruikt. ,,Terwijl er niet wordt voldaan aan het bouwbesluit. Wie heeft daar dan toestemming voor gegeven? Er zit een basisschool in. Dat bestaat toch niet. Er zit ook geen garantie op het pand. Die zijn allemaal vervallen terwijl het wel nog 30 jaar in gebruik moet zijn.’’

,,Bij de opening van de school zaten de ramen bij de trappen er met houten klosjes in. Het is bijna onvoorstelbaar dat er geen ongelukken zijn gebeurd. Voor die opening waren de trappen ook niet klaar. Toen is de trappenman gevraagd het snel af te maken. Die wilde dat alleen doen als hij ook betaald werd. Dat deed het schoolbestuur Panta Rhei toen. Terwijl die wettelijk helemaal niet mogen investeren in gebouwen. Het is om te huilen.’’

,,Wij tot drie keer toe om een gesprek met de wethouder gevraagd. Daarop kregen we uiteindelijk te horen dat de wethouder daar geen interesse in had. Letterlijk zo werd het gezegd. De gemeente hield ons ook voor dat wij ons niet druk moesten maken. Ze kenden de financiële positie van SSB zo zeiden ze. En er was voldoende budget. Alles zou wel goed komen, zo werd ons gezegd.’’

,,Vanaf de eerste dag heeft SSB het principe van slim bouwen overboord gezet. SSB heeft de zaak ver, ver onderschat. Dat is dom en knullig maar er is ook een wethouder die haar verantwoordelijkheid niet neemt. Het is één grote puinhoop. Er is een potje van gemaakt. We hebben het contract opgevraagd tussen de gemeente en SSB. Wij kregen een stuk vol zwarte blokken waardoor we de tekst niet konden lezen.’’

,,De twee componentenvloer in het pand was niet klaar. Dat moest wel voordat de school erin trok. Bovendien was de oplevering al drie keer uitgesteld. Toen heeft de wethouder zelf de vloerenman gebeld met het verzoek het af te maken. Zij zei dat ze garant stond voor de betaling. Terwijl er tegen ons wordt gezegd dat het allemaal goed komt. We zijn gewoon in het ootje genomen. De zonnepanelen op het dak waren niet aangesloten. Dat is op kosten van de gemeente gebeurd.’’

,,Wij wilden SSB eind vorig jaar tot een overleg dwingen met de onderaannemers over alle problemen en de opstaande rekeningen. Het was toen één grote chaos op de bouw. Dat hebben we ook bij de gemeente en Panta Rhei aangekaart. SSB wilde dat overleg niet want dat zou een ‘Poolse landdag’ worden. Tegelijk werden onderaannemers tegen elkaar uitgespeeld.’’

,,Wij hebben de gemeente toen ook gevraagd of zij inzicht hadden in hetgeen er bij SSB gebeurde. ‘Ja’ zeiden ze. Kees Meijnen en Dick Groenenberg (de toplieden van SSB, red.) waren eerlijk. Onze informatie was niet nodig. De gemeente heeft twee hobbyisten aan een miljoenenproject gezet zonder dat zij enige bouwkundige kennis hadden en Alphaplan, dat die kennis wel heeft, eruit gooiden. En de gemeente deed niets.’’

,,Er was een oplossing mogelijk. Als de gemeente met ons allemaal om tafel was gaan zitten om te bespreken wat er allemaal niet goed was, en de problemen op te lossen. En ons bijvoorbeeld had aangeboden het voor één-derde van de prijs af te maken. Dan hadden we dat gedaan. Nu moet ik wachten op de curator. Dat kan jaren gaan duren. En ik heb al 20.000 euro aan juridische kosten gemaakt.’’

,,Kijk, wij zullen niet rusten tot er gerechtigheid is. We zullen SSB aansprakelijk stellen voor de schade. Maar ook de gemeente nalatig geweest. En het is ondenkbaar dat de wethouder daarmee wegkomt. We overwegen om het gebouw te laten sluiten omdat het gewoon niet voldoet aan het bouwbesluit.’’

De onderaannemers hebben hun grieven inmiddels in een brief voorgelegd aan B&W en de gemeenteraad. Daarin vragen zij om spoedoverleg.

ingezonden

Cycle Paris – Op de fiets naar Parijs voor de Hartstichting, we hebben het gehaald

Bedankt voor alle steun! (ruim € 46.000,— opgehaald)

Donderdagochtend 23 mei was het zover. Cycle Paris gaat van start.
De fietsers verzamelden rond 7.00 uur bij het kantoor van de Hartstichting in Den Haag. Hier werd alle bagage ingeladen en kregen we het Cycle Paris shirt uitgereikt. Naast alle bagage ging er ook voor alle dagen eten en drinken mee. Het is bijna niet voor te stellen hoeveel dat is.
Om 8.00 uur precies vertrokken we, uitgezwaaid door veel familie, vrienden en kennissen, met 40 fietsers voor onze fietstocht naar Parijs. Een lang lint van fietsers in het mooie Cycle Paris shirt ging richting Leuven. Een mooi gezicht al die fietsers over de Erasmusbrug in Rotterdam. Onze eerste stop was net voor de Moerdijk. Daar stond de crew al klaar om de inwendige mens te versterken. Zij hebben in vier dagen ontzettend veel boterhammen belegd met kaas, appelstroop en pindakaas. Nadat iedereen weer voldoende had gegeten, gingen we weer op pad. Het lange lint werd nu automatisch gesplitst in groepjes zodat ieder zijn eigen tempo kon rijden. Na nog een tussenstop voorbij Breda doken we België in. Dat was direct te merken aan de slechte wegen. Rond vier uur arriveerden we, met 182 km op de teller, in Leuven. Leuven is een gezellige universiteitsstad met veel pleinen en oude gebouwen. Na een heerlijke douche hadden we tijd genoeg om dat allemaal te ontdekken.
De tweede dag fietsten we van Leuven naar Fourmies in Frankrijk (136 km). Na een goed ontbijt en een briefing van onze enthousiaste organisator Anna vertrokken we voor de uitdaging van die dag. Er was veel gesproken over de “bergen” die we tegen zouden komen. Dat zorgde toch voor wat nervositeit bij enkele deelnemers. Want hoe zou het gaan met klimmen? Uiteindelijk viel het best mee. Ieder reed op eigen tempo naar boven. Boven werd op de minder snelle klimmers gewacht en konden we weer gezamenlijk verder. Ook deze tweede dag hadden we weer twee tussenstops waar we werden voorzien van de boterhammen, fruit en andere versterkende voeding. Voor wie het moeilijk had waren er opbeurende woorden van de crew. En de fietsenmaker was paraat om een mankement aan een fiets te verhelpen. Na een iets kortere tocht dan gisteren (in km maar niet in tijd) kwamen we aan bij ons hotel in Fourmies. Het hotel lag een beetje buiten de stad en er waren geen restaurantjes in de buurt. Een groot aantal fietsers besloot daarom maar een pizza te laten bezorgen. De pizzakoerier leverde uiteindelijk ongeveer 20 pizza’s, een aantal salades en pasta’s af bij het hotel. Fietsen maakt hongerig. Het weer was goed en dus konden we gezellig met zijn allen op het terras het eten soldaat maken. Pizza’s op schoot, weer eens wat anders dan in een restaurant. Na een goede nachtrust waren we weer klaar voor alweer de derde dag. Vandaag was de eindbestemming Soissons (136 km). Ook nu weer lagen er een aantal klimmetjes in het verschiet. Iets geruster dan de dag er voor konden we daar aan beginnen. Onze weg konden we vinden met de vele gps’en en telefoons waarin velen de route hadden geladen. Maar ondanks dat reden we toch nog weleens verkeerd. Bij de gebruikelijke ochtendbriefing van Anna waren er wat zorgelijke mededelingen. Na twee dagen van mooi weer was de
voorspelling dat er in de middag wat buien met onweer zouden overtrekken. We kregen instructie wat te doen als het zover was (zorgen dat je, door extra hard te fietsen, voor de bui binnen was, was geen optie omdat dit te gevaarlijk zou zijn volgens Anna). In de loop van de dag begon het inderdaad te regenen. Gelukkig duurde dit niet lang en zijn we uiteindelijk toch weer droog in ons hotel aangekomen. De regen zorgde wel voor problemen bij het navigeren. De GPS systemen bleven het doen, maar navigeren met een telefoon werd lastig. Hierdoor werden de groepen vanzelf weer wat groter. Ook de crew bij de verzorgingspost had last van de regen. De bakjes met pinda’s voor de deelnemers regenden vol met water. Geweekte pinda’s zorgden voor veel hilariteit. In Soissons waren weer voldoende restaurants te vinden. Wel moesten we daarvoor een drukke weg oversteken. Het alternatief om daar te komen was een omweg. Na 135 km fietsen was er niet veel animo om de omweg te nemen. Gelukkig is iedereen veilig heen en weer gekomen.
De vierde en laatste dag naar Parijs (129 km) mochten we uitslapen. Het vertrek was pas om negen uur (normaal was de start al om acht uur). De organisatie had aangegeven dat we deze laatste dag alleen zouden dalen. Een blik op de GPS zorgde wel voor enige twijfel hierover. De twijfel bleek terecht. We begonnen al direct met een flinke klim. Tijdens deze laatste dag waren de meegereisde fotograaf en filmer, net als de dagen hiervoor, weer heel actief. Veel actiemomenten zijn vastgelegd. De fotograaf en filmer doken op de meest onverwacht momenten op. Soms rijdend in een auto, soms zittend op de weg en dan weer ergens verdekt opgesteld (want ze wilden niet alleen lachende gezichten op de foto/film, ook het afzien moest worden vastgelegd).
Deze laatste dag hadden we twee tussenstops. De eerste was zoals gebruikelijk op de eerdere dagen. Maar de tweede stop was in Clichy Sous Bois, ongeveer 25 km voor Parijs. Hier werden we ontvangen door “le Marie”, de locoburgemeester, de Nederlandse ambassadeur in Frankrijk en de militair attaché. De burgemeester had onze groep uitgenodigd voor een uitgebreide lunch. Deze was werkelijk super lekker met vis, pasta, salade en taart en franse kaas als dessert.
Vanaf deze stop werden we naar Parijs begeleid door de Militair attaché en een medewerker van de ambassade. Zij fietsten met ons mee. Zij kennen Parijs op hun duimpje en brachten ons door de drukte van Parijs naar de Eiffeltoren. Fietsen met een groep van 40 fietsers door Parijs is een mooie belevenis. Deels gingen we over een fietspad dat dwars door Parijs gaat. Ook fietsen we op de oevers langs de Seine. Daar gingen we zigzag langs wandelaars en steppers. Maar soms moesten we ook wegen met heel veel rijbanen oversteken, dwars door al het autoverkeer heen. Toch wel fijn dat we achter kunnen vaststellen dat dit allemaal toch goed gegaan is.

Uiteindelijk was daar dan toch de Eiffeltoren. Het einddoel van onze tocht. Daar was ook een ontvangstcomité uit Stompwijk. De familie Soonius stond ons, tot onze grote verrassing, op te wachten met een mooi spandoek. Super leuk. Bij aankomst stonden de bubbels gereed en konden we proosten op een geslaagde tocht. Daarna kwam het belangrijke moment. De bekendmaking van het opgehaalde bedrag van ruim €46.000. Hiervoor is een symbolisch een cheque overhandigd aan de Hartstichting en is er nog een laatste groepsfoto gemaakt met de cheque en een aandenken aan de tocht.

Na alle officiële momenten was het tijd om het laatste hotel van de tocht op te zoeken. Helaas moesten onze supporters uit Stompwijk dezelfde avond weer naar huis. Maar het was onvergetelijk dat zij er waren. De laatste avond in Parijs was erg gezellig. Alle fietsers hebben nog lang nagepraat over de belevenissen van de afgelopen vier dagen. Iedereen was het er over eens, een ervaring die we niet hadden willen missen.
Aan alles komt een eind, dus ook aan de fietstocht naar Parijs. Na vier dagen fietsen zijn we maandag in drie uur met de Thalys weer teruggekomen in Nederland.
Wij kijken terug op een mooie, afwisselende reis en we willen iedereen nogmaals heel hartelijke bedanken voor de steun. Door de bijdrage van alle donateurs is het ons gelukt ruim € 46.000,— bij elkaar te krijgen voor meer onderzoek naar hart- en vaatziekten. Een heel mooi bedrag en nog steeds komen er donaties binnen (www.cycleparis.nl).

Heel hartelijk bedankt!!!!!!!! Vier het leven……….

Lauw, Marja, Martien en Theo

Dorpspunt in wording

Schoolkinderen veilig in onaf Kulturhus

De veiligheid van de schoolkinderen die sinds 5 maart gebruik maken van het Kulturhus is niet in gevaar. Dit ondanks het feit dat het gebouw nog gebreken kent wat betreft brandveiligheid. Die betreffen echter niet de schoolruimten.

Dat heeft verantwoordelijk wethouder Astrid van Eekelen de gemeenteraad bericht. Aanleiding was een noodkreet van de onderaannemers die bij de bouw betrokken waren. Vlietnieuws berichtte daar dinsdag over. Hoofdaannemer SSB is inmiddels failliet verklaard.

Op 27 september 2017 is voor de bouw van het Kulturhus een omgevingsvergunning afgegeven, meldt Van Eekelen. Voor het brandveilig in gebruik nemen van het gebouw is op 30 oktober 2018 een melding ingediend, die op 12 november 2018 door het college (van B&W, red.) is geaccepteerd.

Tussen 18 december 2017 en 4 maart 2019 hebben in verschillende bouwfasen inspecties plaatsgevonden. De Veiligheidsregio Haaglanden (VRH) is bij vier van deze inspecties betrokken geweest. De laatste inspectie vanuit de gemeente was op 4 maart 2019, de dag voordat de schoolruimte in gebruik werd genomen.

Tijdens die inspectie zijn gebreken geconstateerd, die hersteld moeten worden. De gebreken vormden echter geen blokkade voor het veilig in gebruik nemen van de schoolruimten. Het schoolbestuur (Panta Rhei) heeft het pand als zodanig aanvaard zodat op 5 maart 2019 de school van start is gegaan in het nieuwe onderkomen.
Gezien de mail van de (onder)aannemers heeft het college op 28 mei een inspectie laten uitvoeren. De VRH heeft op 29 mei ook een inspectie uitgevoerd. Er zijn nog steeds gebreken, die opgelost moeten worden voordat het pand volledig in gebruik kan worden genomen. Dit betreft echter niet de schoolruimten. Deze ruimten worden zonder veiligheidsproblemen gebruikt.

De gebreken hebben betrekking op:
– de vluchtrouteaanduiding op enkele plaatsen in het pand;
– het ontbreken van enkele rookmelders in specifieke ruimten;
– brandwerende voorzieningen, in die zin dat in enkele gevallen nog aangetoond moet worden dat de toegepaste materialen aan de gestelde (kwaliteits)eisen voldoen;
– de aanwezigheid van een slot in een vluchtdeur;
– het aanpassen van een deur in een brandscheiding op het kozijn, waar door de deur niet meer aan het afgegeven certificaat voldoet;
– het overleggen van een rapport over het inregelen van het klimaat- en luchtbehandelingssysteem.

De VRH heeft tevens vastgesteld dat zowel de begane grond als de eerste verdieping voldoende ontvluchtingsmogelijkheden kennen en dat de brandblusmiddelen zijn gekeurd.
In opdracht van de curator wordt een stand van zaken uitgevoerd om te bepalen welke werkzaamheden niet of deels zijn uitgevoerd. Op basis van deze controle wordt bepaald welke werkzaamheden nog uitgevoerd moeten worden ten behoeve van de eindoplevering van het pand.

Na de sloop van het (deels afgebrande) voormalige schoolgebouw wordt nu gewerkt aan de realisatie van het speelterrein. Op dit terrein worden vervolgens hekwerken, fietsbergingen en speeltoestellen geplaatst. Afronding van de inrichting van de buitenruimten is voorzien in juli 2019.

Van Eekelen gaat ook in op de stelling van de onderaannemers dat de gemeente nalatig is geweest. Die stelling deelt het college niet. Vanuit de gemeente is bevorderd dat de bouw kon worden afgerond. Met SSB hebben verschillende gesprekken plaatsgevonden om het bouwproces tot een goed einde te brengen.

Juist omwille van de voortgang heeft de gemeente diverse contractuele verplichtingen, waaronder de sloop van de voormalige school en de inrichting van de buitenruimten, overgenomen van SSB.

Tussen de aannemers van SSB en de gemeente bestaat geen contractuele relatie, stelt Van Eekelen naar aanleiding van het verwijt van de onderaannemers dat zij niet met hen wilde praten over de problemen bij het Kulturhus. ‘De gemeente is geen partij voor deze bedrijven. Uiteraard betreurt het college de financiële situatie waarin zij zich thans bevinden’.

‘Voor dit faillissement en de behandeling van de vorderingen van de diverse schuldeisers is een curator aangesteld. Ook de gemeente zal een vordering op SSB inbrengen bij de curator. Het college zal zich inzetten om de afwikkeling van deze zaak te bevorderen. Onder meer heeft het college de curator voorgesteld om een gesprek te initiëren met alle betrokken bedrijven en schuldeisers, waaronder dus ook de gemeente. Daarmee kan tegemoet worden gekomen aan de wens van de bedrijven om met elkaar in gesprek te gaan’.

Dorpspunt in wording

Kulturhus kost gemeente nog eens 300.000 euro

Het faillissement van de bouwer van het Kulturhus in Stompwijk, SSB, kost de gemeente nog eens minstens 300.000 euro. Dat bedrag wordt wel gevorderd op SSB maar op het Raadhuis wordt niet verwacht dat men dat bedrag, of een behoorlijk deel ervan, ook echt zal ontvangen.

Dat blijkt uit mededelingen van B&W aan de gemeenteraad. De 300.000 euro bestaat uit nog te doen werk, inclusief de sloop van de uitgebrande oude Maerten van den Veldeschool; opslag in verband met kosten die de gemeente moest maken; boete wegens te late oplevering van het Kulturhus.

De gemeente stak tot nu toe 4,125 miljoen euro in het Kulturhus plus 85.000 euro asbestsanering. Daar komt dus minstens 300.000 euro bovenop.

Het Kulturhus, dat nog niet af is, wordt al wel gebruikt. De gemeente overlegt nu met schoolbestuur Panta Rhei hoe de laatste restpunten kunnen worden afgerond. Volgens de planning had in juli alles klaar moeten zijn, inclusief de buitenruimte. Dat wordt eventueel later door het faillissement van SSB.

B&W hebben nog niet gereageerd op de noodkreet van de onderaannemers bij het Kulturhus. Die claimen nog een half miljoen euro aan uitstaande rekeningen te hebben. Zij verwijten verantwoordelijk wethouder Astrid van Eekelen bovendien nalatigheid omdat zij waarschuwen dat het misging bij de bouw en SSB in de wind sloeg en het pand in gebruik werd genomen zonder dat voldaan werd aan het bouwbesluit. Vanuit het Raadhuis wordt bericht dat een en ander wordt uitgezocht en er later een reactie volgt.

Ook oud-wethouder Frank Rozenberg, die het contract met SSB voor de bouw van het Kulturhus afsloot, wil geen vragen over SSB en het project beantwoorden. ‘In de bestuurlijke verhoudingen is het zo dat het college (van B&W, red.) verantwoordelijk is. Dit betekent dat dit dossier ooit van wethouder Beimers vervolgens naar wethouder Rensen, naar mij, naar wethouder Bremer en nu naar wethouder Van Eekelen is overgegaan. Aan het college zijn vragen gesteld, die het college moet beantwoorden en niet ik. Het zou daarom ongepast zijn als ik nu vragen van Vlietnieuws ga beantwoorden’.

ijsclub

Rondom Stompwijk

Zondag 9 juni,

1e Pinksterdag, staat Stompwijk weer in het teken van wandelen. IJsclub Nut en Vermaak organiseert voor de achtste maal de wandeltocht “Rondom Stompwijk”. Vorig jaar was het evenement onderdeel van de sportieve vierkamp in ons jubileumevenement en met 574 deelnemers weer bijzonder geslaagd

Keuze in afstanden
Dit jaar zijn alle routes vernieuwd. Door het sluiten van de tunnel onder de A4 zijn alle routes aangepast. Dit betekend dat U nieuwe stukjes rondom Stompwijk te zien krijgt. Dit jaar komt u zelfs op plekken waar u doorgaans alleen in de winter verwacht te komen, namelijk de vaste kluunbrug onder de A4 bij Zoeterwoude. Wederom kan er op 4 afstanden gestart worden, namelijk 7.5, 15, 20 en 30 km.
U zult versteld staan van alle verrassende paden in het mooie Groene Hart, waarin Stompwijk ligt. U wandelt onder andere door parken en langs de prachtige plassen in de omgeving van Stompwijk (Buitenpark en Westerpark, Noord Aa en Vlietland) en loopt over dijken en door de polders van het Groene Hart. De organisatie hoopt u te verrassen op bijzondere plekjes waar u misschien nog nooit gelopen heeft. Onderweg ontvangen alle deelnemers bij de ‘Koek en Zopie’ een gezonde versnapering en/of drinken.
De routes worden voorzien van ondersteunende pijlen en linten, maar iedereen krijgt ook een gedetailleerde kaart en routebeschrijving mee.

Start en finish
De start en finish zijn in de Brasserie van ‘de Bles’,
Doctor van Noortstraat 154 in Stompwijk.
De vertrektijden zijn als volgt:
30  km tussen 7.30 en 9.30 uur
20  km tussen 8.00 en 10.00 uur
15  km tussen 9.00 en 11.00 uur
7.5 km tussen 9.30 en 12.00 uur.

Kosten
Om mee te lopen betalen volwassenen € 5,-.
Jeugd tussen de 8 en 15 jaar betaalt slechts € 2,50 en kinderen onder de 8 jaar mogen gratis mee wandelen. Alle deelnemers kunnen bij terugkomst in horecagelegenheid ‘de Bles’ kiezen tussen een consumptiebon of een herinneringsmedaille.

De opbrengst van de wandeltocht komt volledig ten goede aan de jeugdleden van de ijsclub. Sinds jaar en dag de kunnen kinderen leren schaatsen bij de ijsclub. Van de opbrengst kan voor hen onder meer een schaatskamp worden georganiseerd. De organisatie is er klaar voor en hoopt u allemaal te zien op de 1e Pinksterdag!

Kijk voor meer informatie op http://www.ijsclubstompwijk.nl/

Met vriendelijke groet,
Organisatiecomité “Rondom Stompwijk”

Uncategorized

Toerclub Stompwijk

Afgelopen zondag was vooralsnog de warmste van het huidige fietsseizoen. Een mooie dag om op de fiets te stappen dus. Vandaar dat zo’n 70 fietsers bij het Klaverblad verschenen. Voor de A en B was een rit naar De Zilk voorzien. De C ging naar De Meije.
Na licht aandringen vertrok de A1 als eerste met 15 man richting Meijendel. De drukte in de duinen viel me op dit vroege uur nog mee, dus reden we door de duinen tot aan de koffiestop in de Zilk. Op de boulevards van Katwijk en Noordwijk was het wel al aardig druk en zagen we dat parkeren al niet meer mogelijk was. Het terras van De Ruigenhoek was bij aankomst nog leeg, maar al snel voegden de A2 en de B zich bij ons. Op de terugweg reden we nog een stukje verder door Vogelenzang om daarna bij Bennebroek op de Haarlemmerringvaart uit te komen. Dan is het voor iedereen een bekende weg naar Nieuwe Wetering en kan de captain zich opnieuw in de luwte van het peloton verschuilen. Met de aanwakkerende tegenwind was dat wel lekker. Na ruim 90km waren we terug in Stompwijk en de meesten ook wel toe aan een verfrissende douche.
Arno van Rijn

We gingen op deze al een paar dagen aangekondigde tropische dag met twaalf man naar De Zilk in de Bollenstreek. Bij vertrek was er nog wat sluierbewolking, maar de zon zou uitzonderlijk fel gaan schijnen en ik had me goed ingesmeerd met zonnebrand. We reden met licht windje mee naar Meijendel en daarna door de duinen tot de Zilk. Door het mooie weer waren we niet de enigen die bedacht hadden een stuk te gaan fietsen en was het de hele ochtend goed opletten. Vooral op de boulevard in Katwijk kwam het gevaar van alle kanten. Toen we 5 minuten op het terras zaten voegde Sjaak zich bij ons en reed hij een groot gedeelte van terugweg op kop tegen de aantrekkende zuidenwind richting huis. Langs de Leidsevaart bij de Zilk was zowaar de Veldleeuwerik te horen. Eens algemeen voorkomend boven Stompwijkse weilanden, maar nu heeft hij het veld geruimd. Het was niet alleen goed weer om te fietsen, maar ook om te varen. De brug bij Nieuwe Wetering stond een behoorlijk tijdje open, zodat aan weerszijden lange rijen fietsers kwamen te staan. We waren om kwart over twaalf thuis na 90 km te hebben gefietst.
Sjaak Hoogweg

A3 buiten het boekje naar IJsselstein?
Zondag in alle vroegte waren de weersomstandigheden opperbest, dus een grote opkomst aan de startplaats van de Toerclub lag volledig in de lijn der verwachtingen. Ook de A3 was rijkelijk vertegenwoordigd. Ons Tour de France trio heeft vorig weekend hun bijdrage in het bestrijden van hartritmestoornissen keurig afgeleverd door een gesponsord ritje naar Parijs weg te trappen. Zij zijn met hier en daar nog een verdwaald woordje Frans weer aangesloten bij al het moois wat de Toerclub biedt op de zondagochtend. Samen met nog 15 man ging deze club als grote groep op pad richting de Zilk….., dachten we….. Al snel na de start ontstond bij mij al het gevoel dat we voor richting de Zilk toch wel heel erg vreselijk de verkeerde kant op fietsten. Niets was minder waar, want mijn oor te luisteren leggend werd me duidelijk dat het pad naar IJsselstein was ingezet. Totaal de andere kant op dus! Nu heeft een schip 1 kapitein (sommige schepen 2) en het is ten strengste verboden je als matroos te bemoeien welke koers is uitgezet door deze oppersten in rang. Toch heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben in een stukje rustig vaarwater bij 1 van de stuurlui op audiëntie gegaan op zoek naar de verklaring van deze koerswijziging. Waarschijnlijk heeft hij op voorhand op mijn komst gerekend, want voordat de vraagstelling volledig mijn lippen was gepasseerd werd ik al voorzien van het antwoord: “Met dit weer is het op de fietspaden in het duingebied veel te druk. Fietsen in de groep brengt dan extra risico’s met zich mee”. Op zich is dit natuurlijk niet echt een verkeerde beredenering, maar toch een met twee scherpe kantjes. Ten eerste: met een koerswijziging wijken we af van het vastgestelde programma. De vooraf aangekondigde koffietenten rekenen na een belletje op onze komst. Bij de no show van de groep bestaat de mogelijkheid dat er een litertje of 7 koffie zomaar het riool in kan worden gespoeld en een aantal taartpunten als voer aan de vogels geserveerd kan worden. Ten tweede: waarom IJsselstein? Een verklaring hiervoor zou kunnen zijn dat IJsselstein destijds niet is opgenomen in de toerkalender. Dat zou dan nu uitstekend de gelegenheid bieden eens te laten zien hoe mooi de rit naar IJsselstein werkelijk is. Nou, dat laatste kan ik wel degelijk onderschrijven. De rit naar IJsselstein is een mooie! En dan een bakkie bij Rivers Marnemoende beleef je als de kers op de taart. Een zonnig terras met uitzicht op de jachthaven, wat wil je nog meer… Toch is er een klein kanttekeningetje te vermelden: De rit naar IJsselstein ligt strak in het verlengde van de ritten naar Oudewater en Snelrewaard. Altijd leuk rijden in deze hoek van Zuid Holland, maar je ontkomt nu niet aan 100+ kilometers. De vraag rijst of we een dergelijke lange tocht als Toerclub willen integreren in het programma. IJsselstein is een mooie locatie, het pad er naartoe is voor de fietser ook niet te versmaden. Maar voor het allermooiste is IJsselstein net iets te ver weg. Na 108 fijne kilometers waren we tegen half twee weer terug in Stompwijk.
Hans

Verslag C1
20 graden warmer dan een paar weken terug gingen we met 8 vrouw en 1 man op pad. De man had opnieuw zijn verrassende wegwijzer bij zich. Amper wind en luchtig gekleed gingen we richting de Meije, de geboortegrond van Regina. Wat een gevoel van vrijheid geeft het als je door het polderlandschap in ganzenpas over de kerkpaadjes snort. Kikkerkoren, groen landschap, blauwe luchten, zon op je huid en in Gelderswoude heet een erehaag van ongeknotte wilgen ons welkom. Drie lama’s staan mooi te wezen in een wei vol boterbloemen, 2 meeuwen staren vanaf een dukdalf over het water en laten ons links liggen. Ganzen en zwanen met kleintjes hebben hun tweede zwemles. De koeien lijken door de buien helemaal schoon gewassen en staan te glimmen in de wei. Op één neus zie ik sproeten. Het gebied is zo prachtig, we nemen onverwachte paadjes in Hazerswoude en zien dit weer eens van een andere kant. Via Zwammerdam, ook zo’n mooi oud centrum, richting stiltegebied de Meie. Als automobilist kom je er niet meer, meest zoef je er met een rondweg omheen, maar met de fiets ligt dit allemaal binnen handrembereik. Lisdodden sieren de waterkant en de paarse versie is in diverse tuinen zichtbaar. Hier en daar een pioenroos explosie, kortom de natuur op zijn best. Eetcafé de Halve Maan kan zijn naam vandaag beter wijzigen in de Volle maan. Het terras zit vol met vroege fietsvogels. Klein nadeel zijn hier de vele huisregels. Het bakkie is uiterst best. Op verzoek van Regina maken we eindelijk een foto bij de watertoren “Het potlood”, allemaal in clubkleding en het valt nog niet mee om de punt in beeld te krijgen. We rijden door het watergebied met links en rechts water, strandje en activiteiten. Deze route nam Regina altijd naar de middelbare school en bij sterke wind kwam het water over de onverharde weg gespetterd. Vader ooievaar vist vers gras langs de oever en komt nauwelijks omhoog.

We pakken regelmatig de waterfles om ons vochtgehalte op peil te houden, de temperatuur is inmiddels opgelopen tot 29 graden. We fietsen vandaag ons doel van meer dan 65 km. Het was hard werken en ja er is sprake van zadelpijn, maar we hebben het er allemaal voor over. Het was weer flink genieten.

Petra

Op deze zonovergoten zondag vertrok de C2 met 6 fietsers voor een koffiestop in de Meije. De heen route ging via het Noord AA en Gelderswoude waar een oud TC lid ons inhaalde voor een eigen rondje. Toen naar Hazerswoude Dorp en via het Rietveldsepad (ook wel het “strontpaadje” genoemd) naar de Hefbrug van Alphen a/d Rijn. Vervolgens gingen wij rechtsaf over de Steekterweg naar Zwammerdam. Een klein plaatsje met een nostalgisch centrumpje. Via de Ziende kwamen wij in Nieuwkoop aan en fietsten het Meijepad dwars door de plassen door naar “De Potlood” ofwel de watertoren van de Meije. Om 10.10 uur en na 32 km kwamen wij bij het restaurant De Halve Maan aan. Buiten op het terras was het een gezellige drukte. Gelukkig was er nog plek genoeg voor ons en we waren wel toe aan een bakkie koffie al dan niet met een overheerlijke appelpunt. De bediening was vlot en aardig.  Terug fietsten we de slingerende Meije uit en via Bodegraven, Boskoop, de Hoogeveenseweg en Benthuizen “immer gerade aus” naar huis. Het was niet de mooiste terug route maar wel de kortste. Door de warmte lasten we een extra drinkpauze in en deden we het wat rustiger aan de laatste vijftien kilometer.

We waren blij, dat de steeds sterker wordende wind ons gunstig gestemd was. Vanaf de start tot thuis klokte ik om 12.20 uur met 61,5 km af.
Vorige week moest ik de lezers mijn verslag schuldig blijven. Wegens verhindering en andere redenen gingen er toch 3 fietsers op pad voor een bakkie in Leimuiden. Naar verluid ging dat prima en met de terug route pakten ze slim de pont naar Oude Wetering, zodat ze de wegopbrekingen in Rijnsaterwoude konden vermijden. Vanaf de start tot terug in het centrum van Stompwijk klokten ze circa 55 km. Petje af voor jullie. Rest mij nog om onze geblesseerden van de ziekenboeg een spoedig herstel te wensen. Wij zien jullie graag weer bij ons fietsen.
Groetjes, Lia de Jong-Zwetsloot

Aanstaand weekend is het Pinksteren en dan fietsen we onze clubrit op maandag. Voor de A en de B staat dan Vlist op het programma. De C gaat dezelfde richting op en houdt de koffiestop in Haastrecht. We vertrekken weer om 8.30u vanaf het Klaverblad.

 

Uncategorized

Snel internet in het buitengebied

Afgelopen maandag was er een drukbezochte avond rondom snel internet in het buitengebied. Een project van de gemeente Zoeterwoude, samen met Leidschendam-Voorburg en vooral met de bewoners van het buitengebied. Op de avond is uitgelegd wat het nut en de noodzaak zijn om ook het buitengebied te ontsluiten middels een snelle, vaste, internetverbinding.

Mocht u niet in de gelegenheid geweest zijn om hierbij aanwezig te zijn, dan kunt u alles nog eens rustig nalezen via de website www.lv.nl/snelinternet. Mocht u nog vragen hebben over dit onderwerp, dan kunt u die ook stellen via adviesraad@stompwijk.nl. Wij zullen dan zorgen voor beantwoording hiervan.

Nog in het kort het vervolg van het proces:
Route naar digitale bereikbaarheid. Wat doen wij als u interesse toont?

01 Analyse
Voor elke adres is de digitale bereikbaarheid in kaart gebracht. Voor adressen met een downloadsnelheid lager dan de norm van 100 mbit hebben de gemeenten een gezamenlijke doelstelling deze minimaal boven deze norm te krijgen.

02 Interessepeiling
De interessepeiling vormt de kern van komen tot snel internet op uw adres. Het is essentieel om kenbaar te maken dat u interesse heeft. De interessepeiling loopt van 13 mei tot 15 juni.

03 Marktverkenning
Medio juni, na de analyse, maken we een indeling in logisch te combineren gebieden om door operators te worden voorzien van een snellere internetverbinding. We benaderen aanbieders via een wensenlijst per gebied. We vragen welke oplossingen ze kunnen bieden voor adressen met een internetverbinding lager dan 100 mbit.

04 Samen beslissen
Op basis van de interessepeiling en de mogelijkheden die operators bieden gaan wij de mogelijkheden bespreken en voorleggen bij de werkgroep van bewoners. De werkgroep beslist in augustus 2019 collectief welke mogelijkheid wordt aangegrepen om snel internet te realiseren. Begin 2020 gaat de eerste schop in de grond.

Voor u en ons in het buitengebied is het nu belangrijk om uw interesse te tonen via de website. Dus geef u vrijblijvend op zodat wij met z’n allen het buitengebied toekomst vast kunnen ontsluiten.

Namens de Adviesraad Stompwijk
Stef Verburg

ingezonden

Polderdag 30 mei 2019

……….was weer een feestje om mee te fietsen. De startplek was dit jaar bij Kolibri Jachtbouw aan de Dr. van Noortstraat waar de familie v.d. Brink al vele jaren de prachtigste (zeil)boten bouwt. Wat een vakwerk straalt ervan af en ook de waterski’s waren met liefde voor het hout gemaakt. Inmiddels is de 3e generatie aan het werk op dit plekje aan de Stompwijkse Vaart en Pim kan er dus ook met veel enthousiasme over vertellen. Het was er al vroeg druk en volgens mij is er de hele dag voldoende belangstelling geweest. Zelf kan ik niet zeilen, maar het lijkt mij heerlijk om de zeilen te hijsen en je lekker door de wind mee te laten voeren. Eigenwijs als wij zijn, gingen wij tegen de stroom in en belanden al snel bij de dikbillen bij Groene Hart Rund in de Meerpolder gerund door de familie Witteman- Verhoog. Keurslagerij Reas uit Zoetermeer stond hier heel lekkere kalfsvleesburgers te bakken en die hadden al vroeg aftrek, Jaap en Annelies waren vandaag stand-by en dat was wel nodig ook want er was veel te zien en  je mocht raden hoe zwaar een van de dikbillen was, bijna 900 kg schatte ik hem wel, of het goed is? Waarschijnlijk was hij nog wel wat zwaarder. Het Gelderwoudse Kerkpad konden wij niet af omdat Aad met de scootmobiel was en dat wel een erg hoge brug is, maar een omweg door de Bent was zeker geen straf. In de Weipoort mocht de ijssalon van de Jong natuurlijk niet overgeslagen worden en het was goed toeven op het terras. Vele bekenden kwamen en gingen met een ijsje weer verder, wij hebben op het terras een heerlijke tosti genuttigd. Daarna nog even helemaal naar het einde van de Weipoort naar de kaasboerderij De Keizershof waar een gezellig bandje aan het spelen was en je roomboter kon maken. De Meervaart was al weg, dus met de fiets over het Kerkepad naar de Kaasboerderij de Vierhuizen waar de nieuwe kaaswinkel te bezichtigen was met een heuse kaas-automaat kan er tegenwoordig dus altijd een stukje heerlijke Wilde-Weide kaas gekocht worden. Ook hier muziek en heerlijke pannenkoeken. De zorgboerderijen hebben wij helaas niet meer kunnen aandoen, wel gehoord dat het daar ook super interessant en druk was, dus hopelijk een ander jaar weer open dag hier, dan gaan we daar zeker langs. Soms moet je keuzes maken.
Organisatie en bedrijven bedankt voor de mooie dag!

Ria Luiten

Dorp van het dorstige hert