‘Bloemen zijn het mooiste wat er is’
Ingrid Verboon

Ingrid Verboon is de eigenaar van Bloemsierkunst de Passie. Zij is de enige mens die ik ken die tijdens het telefoneren, een bloemstuk in elkaar kan steken en tegelijkertijd aantekeningen op een blocnootje kan schrijven. In de tijd dat ik in haar winkel ben voor een interview over het edele vak der bloemsierkunst zie ik haar verschillende bloemstukken maken en diverse boeketten in elkaar steken. De snelheid waarmee ze werkt is indrukwekkend, en de zekerheid waarmee ze het mes in de bloemstelen zet zou een toeschouwer bijna jaloers maken. Kunstig hoe ze de bloemen direct op maat snijdt en precies op de goede plek in de oasis prikt. Opgewekt helpt ze onderwijl de klanten of beantwoordt de telefoon.

Een heerlijk vak
Altijd een goed humeur? ‘Best wel’ zegt ze ‘ik heb gewoon een heerlijk vak waar ik alles in kwijt kan. De winkel is mijn lust en mijn leven en bloemen zijn het mooiste wat er is. Ik koop ze om de andere dag vers in en dat wat ik overhoud, gaat in de afvalbak. Dat gaat me wel eens aan mijn hart, maar ja, ik heb een naam hoog te houden hè. De Passie bestaat nu zeven jaar en ik heb er hard voor gewerkt om een goede naam op te bouwen. Die ga ik niet te grabbel gooien door onder de maat te leveren. Kwaliteit gaat boven alles; kwaliteit, service en vakmanschap.’

A en B keuze
‘Kwaliteitsverschil in bloemen zit niet alleen in de versheid’ legt Ingrid me uit. ‘Het zit’m in de lengte van een rechte steel, de kleur van het blad en de omvang van de bloem. Je hebt A en B keuze. De B keuze herken je aan kromme takken, verkleurd blad en een bloem die onder de maat is. Onder B keuze vallen ook de geverfde bloemen. Maar een bloemist kan nóg zulke goede kwaliteit bloemen hebben, als hijzelf zonder talenten is, zijn zijn producten dat ook. De vakkennis en creativiteit van een bloemist maken een wereld van verschil. Ik heb wel eens staan kijken bij iemand die voor een spotprijs bloemstukjes verkoopt. Als je zag hoe hij werkte: hup hup hup, vijf bloemen afgehakt, rechtop in in de oasis gestoken, een tak groen hier en daar en klaar! Het was echt niet om aan te zien en dan denk ik: hoe durft die man het te verkopen.’

Een goede naam
Ingrid heeft echt een goede naam opgebouwd. Het eerste halfjaar in Stompwijk was moeilijk maar daarna ging de winkel lekker lopen. Als een trein mag je wel zeggen. En de halteplaatsen liggen tot ver buiten Stompwijk. Ik weet niet of u op de televisie de herdenking in Den Haag van D day heeft gezien? Bijna alle kransen die daar hingen, had zij gemaakt. De krans van de burgemeester, van de gemeenteraad, en van de belangenorganisaties. In rood wit en blauwe bloemen voorzien van een huisgemaakt oranje lint met opdruk. (Zie www.bloemsierkunstdepassie.nl) En dat zijn niet haar enige wapenfeiten. Ze loopt er niet mee te koop maar Ingrid mag nota’s sturen naar een klinkend rijtje vaste opdrachtgevers: een paar ministeries, het provinciehuis, de Shell, de gemeente Den Haag, Luiten auto’s, Autocentrum Leidschendam, het Blesse Paard, het Mauritshuis. De opsomming is niet compleet maar deze heb ik toevallig onthouden.

Rubens en Rembrand
Vooral dat Mauritshuis! Je zal toch maar als bloemiste uit Stompwijk een van de mooiste musea van Nederland mogen verfraaien. Is het niet fantastisch dat je stillevens staat te schikken naast Rubens en Rembrand? Maar Ingrid blijft er nuchter onder. Ze is er trots op natuurlijk maar om nou te zeggen dat ze het van de daken schreeuwt, nee.

Eigenwijs
Ze mag dan lol hebben in de creatieve kant van het vak, er moet natuurlijk wel gewoon brood op de plank komen. Ingrid maakt lange dagen. Als kleine zelfstandige doet ze alles zelf, van de inkoop tot en met de administratie en alles wat daar voor een bloemist tussen zit. Toch moet ze er niet aan dénken voor een baas te moeten werken: ‘ Daar ben ik te eigenwijs voor’ zegt ze. ‘Ik weet nog dat ik bedrijfsleider was in een winkel in Delft en daar moest ik dingen doen waar ik helemaal niet achter stond. Toen bedacht ik hoe fijn het zou zijn om écht te kunnen doen wat je zelf wilt. Nooit meer ergens toestemming voor vragen. Heerlijk.’
Ingrid wist al heel jong dat ze bloemist wilde worden. ‘Mijn moeder had een grote tuin met heel veel bloemen en daar was ze altijd mee in de weer. Toen zag ik hoe je met niks veel kunt maken. Zo mooi. Ik ging naar de tuinbouwschool in Rijswijk. Hartstikke leuke opleiding. Na mijn stage kwam ik in Den Haag te werken. Een winkel waar wel 200 klanten per dag binnenkwamen. Ik voelde me gewoon een doorgeefluik van bloemen. Maar zo’n ervaring is altijd ergens goed voor; toen wist ik hoe ik het in mijn eigen winkel anders wilde.’

Puzzelen
Ook in het bloemistenvak zit ontwikkeling. De tijd dat je vijf chrysanten als molenwieken uit een vaas liet steken, is voorbij. En terwijl Ingrid de laatste hand legt aan een blauw/wit opgemaakt geboortestukje zegt ze: ‘We zijn niet bang meer om een bloem af te snijden. Vroeger verkocht de bloemist je een bos en daarmee basta. Zeg maar zoals ze nu bij de benzinepomp staan. Nu verkoopt de bloemist zijn bloemen per stuk. Veel leuker toch, vooral als de klant zelf een boeket wil samenstellen. Of als je maar één enkele bloem nodig hebt. De mensen vinden het leuk om hier in de winkel een beetje te puzzelen wat ze zullen nemen. En sinds ik ook wat geschenkartikelen verkoop, is het helemaal leuk om daarmee een combinatie te maken.’ Aha, dat klopt. Ik heb ervaring met een takkenzaag die ik nog niet zo lang geleden door Ingrid op heb laten maken. Ze plaatste de zaag tussen witte en gele bloemen in een metalen mandje en toverde zo een reuze aantrekkelijk cadeau.

Vers
Het is behoorlijk druk met klanten zo op deze doordeweekse dinsdagochtend. Een kersverse bruid komt Ingrid complimenten maken over haar bruidsboeket en vragen hoe ze het ’t beste kan bewaren. Ingrid geeft advies en wurmt onder een stapel folders een boekje met foto’s van bewaarstolpen te voorschijn. Ze doet onderwijl verslag van haar onderonsje met de chauffeur van de bruidsauto die uiteindelijk in zijn schik was met het zuignappensysteem waarmee Ingrid een bloemstuk schadevrij op de motorkap had bevestigd. Een volgende klant wil een boeket in verschillende tinten roze en dat wordt in een ommezientje samengesteld en geschikt. Een andere mevrouw aarzelt van de ene bloem naar de andere. Ze kan maar moeilijk beslissen en maakt zich zorgen over de houdbaarheid. Ze vraagt ‘zijn ze wel vers?’. Nou ja! Dat lijkt me in Ingrid haar winkel een vraag die zichzelf beantwoordt: Tuurlijk zijn ze vers. Kijk eens om je heen! Trouwens, wat zou ze er bij winnen als ze bloemen verkoopt die de volgende dag al verwelkt de vaas uitzakken. Niets toch. Bovendien zou het haar eer te na zijn: Ingrid legt haar ziel en zaligheid in haar werk.

Pluk de dag
Dat dat wel eens uit de hand kan lopen, heeft ze tot haar schande moeten leren. Op een dag liet haar gezondheid het ernstig afweten. Dat heeft haar wakker geschud. Vandaar dat de winkel nu twee middagen per week gesloten is. Niet dat ze dan zit te niksen. Nee, dan doet ze de administratie of ze schikt arrangementen in voornoemde Haagse regionen. Ingrid werkt hard. Keihard mag je wel zeggen. Dat begint vanaf het moment dat ze ’s morgens opstaat tot het moment ze naar bed gaat, om een uurtje of elf ’s avonds. ‘Ronald mijn vriend heeft ook een eigen bedrijf dus we weten waar we over praten. We vullen elkaar mooi aan. Zijn levensmotto is pluk de dag. Maar ja, ik ben een beetje eigenwijs hè. Ik kan moeilijk iets loslaten. Ben altijd bang dat iemand anders het minder goed doet dan ik dus doe ik het liever zelf. Hoewel, mijn moeder komt me op maandag altijd helpen en daar ben ik heel erg blij mee. Mijn ouders hebben me trouwens altijd door dik en dun gesteund. En dan is Anneke er nog, Anneke de Jong. Op haar kan ik blind vertrouwen. Heerlijk is dat. Zonder hun zou ik het niet redden.’

Een passie
Afgezien van de treurige gebeurtenissen in het leven die door bloemen worden omlijst, is bloemen kopen meestal een blije aangelegenheid. Ingrid krijgt achter haar toonbank met allerlei emoties te maken. Die sociale kant van haar vak, maakt het werk wel heel bijzonder. Ze ontleent er veel vreugde aan en dat straalt ze naar alle kanten uit: haar werk is haar passie. Toch ontleent de winkel zijn naam aan een bloem, de Passiflora. Een bloem die een plek nodig heeft in de volle zon: ‘Een warme standplaats’ lees ik in mijn bloemenboek ‘geeft het beste resultaat’. Voor mensen geldt precies hetzelfde. En de bevlogen types onder ons creëren hun eigen warme standplaats om tot het beste resultaat te komen. Ingrid Verboon van Bloemsierkunst de Passie is er zo eentje!

Thea Ambagtsheer

Eerste berichtgeving omtrent EKTOTO Stompwijk 2004

* 285 deelnemers, evenaring van aantal in 2000
* Veel formulieren elektronisch aangeleverd, overige door organisatie in systeem verwerkt, nu reeds 1e tussenstand te geven (onder voorbehoud)
* Door late doelpunten (in 2 wedstrijden) zijn er nog geen enkelvoudige winnaars
* Familie Luiten neemt na 4 wedstrijden de koppositie
* Totale stand op www.Stompwijk.nl en bij Supermarkt de Coop
Ter aanvulling van vorige week bedanken wij ook de mensen van www.stompwijk.nl

Stand EKTOTO na 4 wedstrijden

Organisatie EKTOTO

De vorige week konden we onze lezers melden dat de wedstrijdduiven van Wim en de Comb. v.d. Bosch met prima prestaties de gehele Stompwijkse concurrentie een lesje leerde. Ook in het afgelopen weekend moesten de op revanche beluste tegenspelers ervaren dat er van enig verval in het Boschjes kamp nog geen sprake is. Wim is inmiddels op de ranglijst met Wim v. Benten op gelijke hoogte gekomen. Kortom het BOSCHEN GEWELD duurt voort.
Op het programma stond een zgn. midfondvlucht vanuit het in Frankrijk gelegen Pont St. Maxence (338 km.) Zaterdagmorgen om 8.00 uur gaf de wedstrijdleider het sein ’START VRIJ’ en mocht het peloton vertrekken. Enigszins gehinderd door een harde westenwind schuin op de wieken was het voor de renpaardjes van het luchtruim hard werken geblazen. Klasse en vorm was de combinatie die voor succes nodig was. Na 4 uur en 12 minuten wedstrijd vloog de NL03 ’601’ van de Comb. v.d. Bosch zegevierend Stompwijk binnen. Opnieuw was het de al eerder genoemde 6 jarige veteraan NL98 ’439’ van broer Wim die als 2e aankomende de winnaar het dichtst op de hielen zat (figuurlijk dan). De oude man werd op zijn beurt gevolgd door de NL02 ’711’ van Gerard Onderwater die zodoende de bronzen plek opeiste.

Piet Oliehoek

Op maandag 21 juni a.s. is voorafgaande aan Stompwijks beroemdste feest gehouden op vrijdag 16 t/m maandag 19 juli nog één keer vergadering. Dit zal zoals gewoonlijk plaatsvinden in het clubgebouw van ’de Blesruiters’. Aanvang 20.15 uur.

Het bestuur

Blaasknarren naar grootste dweilfestival in Bemmel

Zondag 13 juni was het voor feestkapel De Blaasknarren een belangrijke dag in hun prille bestaan. Voor het eerst ging deze groep muzikanten naar een dweilfestival. Er werd meteen maar gekozen om naar het grootste festival van Nederland te gaan welke elk jaar in Bemmel wordt gehouden. Al vroeg kwamen de Blaasknarren bij elkaar om, met de eigen touringcar van de vereniging, op weg te gaan. Natuurlijk waren er best wat spanningen op zo’n eerst festival, maar gelukkig waren er heel wat Blaasbalgen meegereisd om De Blaasknarren aan te moedigen. Vier maal moest er opgetreden worden op het festival waar wel 110 kapellen aan meedoen. De eerste keer ging nog niet helemaal lekker want het is toch wel even anders om buiten voor zo veel publiek te spelen! De volgende optredens gingen al een stuk beter, er kwamen zelfs spontaan enkele leuke pasjes aan te pas. Na vier keer een set gespeelt te hebben konden De Blaasknarren terugzien op een geslaagde trip naar Bemmel en met de juryrapporten op zak zal nu gewerkt worden aan de verdere muzikaliteit en uitstraling van de band. Bij de beste 10 zaten De Blaasknarren nog niet maar welke plek wel aan hen is toebedeeld zal komende dagen bekend worden gemaakt op de site: www.deblaasknarren.tk . De Blaasknarren kunnen nog wel enkele leden gebruiken. Met name trombonisten die al wat muziek kunnen spelen zijn van harte welkom. Alle informatie is te vinden op bovengenoemde site.

Ik heb de hele tijd al een liedje in mijn hoofd, het nummer ‘Old Town’ van de Ierse band The Corrs…..een wéreldnummer! Laatst had ik nachtdienst en toen kwam mijn collega met de dvd van hen aandraven….. en toen kwam ineens Old Town! We hebben het nummer wel tig keer afgespeeld, loeihard zodat de buren lekker mee konden genieten…
Uiteraard had ik dat nummer wel eens eerder gehoord maar ik wist niet dat het van hun was. Prachtig! Dat doet je ‘Heb je even voor mij’ snel vergeten…Daar krijg je het Zinedine Zidane gevoel van om maar even een sprongetje naar de Europese Kampioenschappen te maken. Want Engeland ging behoorlijk lullig onderuit tegen Frankrijk. Beckham kon zijn haren wel uit zijn hoofd trekken na het missen van de penalty….
Ja, ik volg het EK maar heb nog niets wat oranjekleurig is buiten hangen. Overal om ons heen zien we de bekende oranje vlaggetjes en toeters en bellen als paddenstoelen uit de grond schieten en mijn lieve kindertjes vragen zich af waarom hún huis niet mee doet aan deze polonaise. “Omdat Oranje eerst maar eens moet laten zien dat ze wíllen voetballen!” is dan mijn antwoord. Ze vragen dan niet verder want ze weten dat dat zinloos is. Papa houdt niet van toeters en bellen. Papa vond het ook stom dat Oranje in de Arena (tegen Ierland) uitgezwaaid moest worden en lachte zich bijna een rolberoerte toen de omroeper vlak voor tijd, meerdere malen, bijna smeekte of het publiek asjeblieft wilde blijven zitten want Frans Bauer kwam nog met een toegift…(Ik wist niet dat Frans Bauer kon voetballen….) Men denkt dus kennelijk dat het gemiddelde niveau van een Oranjesupporter gelijk is aan een fan van Frans Bauer. Er zouden toch wel enkele fans van The Corrs aanwezig zijn geweest? Of durfden die dat niet te bekennen omdat Ierland won?
Toch vond ik het niet erg dat Ierland won want het ging toch niet om het eggie. Dat zit nu eenmaal in Nederlanders. Ik heb dus best wel vertrouwen in onze jongens want als het moet dan staat de gemiddelde Nederlander er wél (kijk maar naar het eerste elftal van Stompwijk’92!)
Jammer dat de Oranjespelers door het aanwezige publiek toch werden uitgefloten….Maar ja, dat krijg je als de commercie per sé wilt dat er toeters en bellen rond zo’n wedstrijd gehoord moeten worden, met als resultaat een genante vertoning voor álle aanwezigen. Mijn hoop op een goede afloop komt ook doordat ik vorige week maandagavond naar een samenvatting heb gekeken van het WK’74, herstel, het gedenkwaardige WK’74!. Een hele avond lang werden we getrakteerd op fragmenten van toen (mét Dionne de Graaf als een soort Louise van Haasdijk!). Destijds liepen de voorbereidingen ook niet erg goed maar tijdens het toernooi liep de Oranjetrein als een zonnetje (zonder inbreng van Venus). Nee, ik heb dat toernooi niet op video of dvd, ik heb alleen de herinnering van een toen 10 jarige Muis, een herinnering van onder andere na de wedstrijd direct naar buiten om de gespeelde wedstrijd met mijn vriendjes na te spelen…en het verdriet van het debacle finale te delen met diezelfde vriendjes….Ik hou immers niet van toeters en bellen. De dvd van The Corrs heb ik wel besteld. En ik heb niet eens een dvdspeler! En dat brengt mij weer bij het onderwerp Vaderdag, aanstaande zondag. Maar omdat mijn gezin weet dat ik niet van toeters en bellen houd krijg ik gewoon weer een paar sokken of een luchie en drie kinder tjes op bed met zelfgemaakte dassen of sloffen. Ja, het leven is pas écht leuk als je wat te wensen over laat!
Tegen wie moet Oranje vanavond eigenlijk?

Arjen Veldhuizen

* A.s. vrijdag 18 juni is er de Baggercross in Zoeterwoude naast de boerderij Rustdam in de Zuidbuurt. Utopia en WLTO organiseren deze cross voor de derde keer. Inschrijving vanaf 19.00 uur, start t/m 12 jaar om 19.30 uur en vanaf 13 jaar om 20.00 uur. Kosten t/m 12 jaar € 2,00 en vanaf 13 jaar € 3,00.
Info:www.rustdam.nl, Coby Versteegen, 071 5802970.

* Vrijdag 25 juni poldercross in Oegstgeest, start vanaf het Floraterrein in Rijns burg om 19.30 uur.

* Vrijdag 13 augustus poldercross in Warmond. De start is om 19.00 uur op de ijsbaan in Warmond.

* VRIJDAG 20 AUGUSTUS POLDERCROSS STOMPWIJK. De start is om 19.00 uur voor 10 t/m 14 jaar en om 19.30 uur start de groep vanaf 15 jaar.

Wim de Groot

ZOETERWOUDE
Het aftellen is begonnen. De laatste puntjes worden op de i gezet. Zondag 20 juni klinkt om half twaalf het startschot voor de eerste wedstrijd van de wielerdag. De eliterenners en de amateurs A bijten het spits af. De 23e editie van het wielerfestijn kent bijzondere wedstrijden. Voor de eerste maal maken de dames hun opwachting, zij starten om 15.00 uur. Het is uiterst jammer dat Suzanne de Goede, de kampioen van Nederland, niet kan starten. Ze herstelt momenteel van een zware val. Wel zal De Goede zondag het startschot lossen van de koers voor dames.

Het wielercomité is er trots op dat eindelijk de dames hun debuut kunnen maken. Een groot aantal van de sterkste dames van Nederland komt aan het vertrek. Vanzelfsprekend is de formatie van Ton van Bemmelen Sports (het bedrijf is gevestigd aan de Rijneke Boulevard in Zoeterwoude) sterk vertegenwoordigd. Suzanne de Goede had het visitekaartje moeten worden. Het belangrijkste is echter dat De Goede goed herstelt van de verwondingen en het plezier in het wielrennen weer volledig terug krijgt. Ongetwijfeld zal de belangstelling van het publiek uitgaan naar het optreden van de dames. De echte wielerliefhebbers zullen ook komen voor het criterium voor eliterenners en amateurs A. De organisatie verwacht een groot deelnemersveld. Renners rijden graag in Zoeterwoude. Enerzijds vanwege de uitstekende gevulde prijzenpot, anderzijds vanwege de perfecte sfeer langs het parkoers. Daar zijn renners nu eenmaal gevoelig voor. Bij de amateurs A komt Zoeterwoudenaar Marco Berg aan de start. Hoewel hij niet direct wordt getipt als kanshebber, kan het ‘thuisvoordeel’ hem wellicht extra impulsen geven.

Grutronde
Voor het 15e jaar op rij is Handelskwekerij Floriade de hoofdsponsor van de Grutronde. Omdat het bedrijf 25 jaar gevestigd is aan ’t Watertje zijn er voor de jongste jeugd van de Zoeterwoudse basisscholen extra wedstrijden. Daaraan gekoppeld is een sponsoractie. Dat betekent dat voor iedere deelnemer een bedrag beschikbaar wordt gesteld voor een gezondheidscentrum in Mikumi, Tanzania. Deelnemers kunnen ook zelf sponsors zoeken en het bedrag zondag in een grote bus doen op de Schenkelweg. Er zijn, steeds per twee groepen, vier wedstrijdjes. Drumfanfare VIOS verzorgt zondag de muzikale noot.

Burgerronde
Het sluitstuk van de wielerdag is de burgerronde voor inwoners van Zoeterwoude en Stompwijk. Zij rijden vanaf 17.00 uur hun wedstrijd. Titelverdediger is Wouter Borst uit Zoeterwoude. Maar er zijn diverse Stompwijkse kapers op de kust die graag met de kampioensbloemen terug naar Stompwijk gaan.

Het Wielerprogramma voor zondag 20 juni ziet er als volgt uit:
* 11.30 uur Criterium elite en belofterenners, 80 km
* 13.30 uur Grutronde groepen 1 2, 3 km
* 13.45 uur Grutronde groepen 3 4, 3 km
* 14.00 uur Grutronde groepen 5 6, 3 km
* 14.15 uur Grutronde groepen 1 2, 1,5 km
* 15.00 uur Criterium dames, 65 km
* 17.00 uur Burgerronde, 40 km

HET GAAT GOED MET DE BLESRUITERMENNERS

* 16 MEI DRESSUUR WEDSTRIJD MENNEN IN LANGERAAR
Daar deden Sonja en Chris mee, Sonja behaalde daar 2 maal een 1e prijs met 168 en 154 punten = 3 winstpunten Chris behaalde daar wel 2x een winstpunt met 154 en 150 punten

* 24 MEI MARATHON UTRECHT
KIMBERLEY BOON 1e bij de paarden en SONJA DE JONG 3e bij de pony’s
Dag van het aangespannen Paard. Beginnend met een dressuurproef daarna een wegparcours van 7 kilometer en dan de 6 hindernissen en niet zomaar hindernissen. Het was berg op berg af, 3 keer de waterbak in, een container in waar gordijnen in hingen, wat voor ieder paard/pony toch wel even schrikken is. Over bruggen en een zeer grote vaardigheid waar je mee eindigde. Petje af voor de mensen die dit georganiseerd hebben, het was geweldig. Er stonden kraampjes en er werden shows en demonstraties gegeven.

* WOENSDAG 9 JUNI MENNEN IN HEERJANSDAM
KIMBERLEY BEHAALD 1e WINSTPUNT IN DE KLASSE ZZ DRESSUUR
Avondwedstrijd 2x dressuur en 1x vaardigheid, alleen Kim van de Blesruiters deed mee. In de dressuur 145 en 156 punten, 1e winstpunt is binnen met de vaardigheid foutloos en de 1e prijs

* VRIJDAG 11 JUNI MENNEN IN?
Daar deed Kim weer aan mee. Helaas ging het wat minder in de dressuur maar wel een 1e prijs in de vaardigheid

* ZONDAG 13 JUNI MENNEN DRESSUUR IN LANGERAAR
SONJA weer 2 maal 1e. Daar deden Chris en Sonja mee. Sonja behaalde daar met haar proeven 173 en 158 punten. 2x een 1e prijs
Chris behaalde wel winst met 152 en 148 punten

* ZONDAG 13 JUNI MARATHON ZOETERMEERSE AANSPANNING
Helaas nog te weinig uitslagen, daar dus volgende week meer over

* MENNERS BLESRUITERS GESLAAGD VOOR TWEESPAN EXAMEN!!
Afgelopen zondag bij de Koetserij in Gouda werden er enkel en tweespan examens gehouden. Aan de tweespan deden mee: Theo Slingerland, Ron van de Ende, Sacha de Haas, René de Bruin en Manon Straathof. Na een zeer lange dag, met om 10 uur al theorie examen, de laatste was met rijden pas om vier uur klaar, werd om vijf uur eindelijk iedereen verlost van de spanning en zenuwen. Gelukkig we zijn allemaal geslaagd! Kees Ambachtsheer BEDANKT voor je lessen, hulp en vertrouwen in ons. Namens Theo, Ron, Sacha, René en Manon.

De Mencommissie, Manon Straathof

Poehee, ik moet nog een beetje bijkomen van de rit. We hebben nét geen 100 km gereden, maar het was pittig genoeg. De groep van Jaap, A2, vertok met 15 man richting de Meije. Het was een mooie rit via Zoeterwoude Rijndijk, Hazerswoude Rijndijk, Woubrugge en dan langs de Amstel. Daar kom je de gekste plaatsjes tegen: Papenveer, Vrouwenakker en De Hoef, ik had er nog nóóit van gehoord! Wij denken dat Stompwijk klein is, maar deze plaatsjes zijn nóg kleiner! We hebben stukken de wind mee gehad, maar ook regelmatig schuin tegen. Gelukkig voor ons meiden zijn de mannen zo galant om ons uit de wind te houden. Erg prettig, want er werd best doorgereden op de kronkelige paden. Elke keer reed er weer een ander op kop. Ook Leo van Santen liet zien dat hij nog kan fietsen als een jonge god, terwijl hij toch echt deze week 60 wordt! Omdat er op de toerkalender 100 km stond, maken we voor de koffie wat meer kilometers. Met nog ongeveer vijf te gaan voor de Meije was iedereen wel aan een bakkie toe. Maar ineens begon ik te stuiteren op m’n zadel. Bleek ik een lekke band te hebben! Moest er nog langer op de koffie gewacht worden… Sorry! Gelukkig zijn er zat mannen die de band gelijk willen wisselen. Jan van Rijn kan dat heel snel! Weer op de fiets bleek vooral Mieke Buitelaar de koffie al te ruiken, want zij nam verrassend de kop. De B was ons tijdens het plakken nog voorbij gereden, maar aan het begin van het dorpje Meije stonden zij aan de kant met een lekke band! Op de terugweg zijn we via Boskoop naar huis gereden. Bij Benthuizen wordt er normaal gesproken nog een tempo ingegooid, maar vandaag maar even niet. Iedereen zat er best doorheen. Ikke wel in ieder geval!! Maar goed, zo uit de wind bij Jan van Rijn en de andere mannen komen we wel thuis!

Groetjes, Jolanda Nowée

Er was een grote B groep van wel 14 personen. Via Zoeterwoude, Hazerswoude, Ter Aar, Noorden naar de koffiestop in De Meije. Omdat we vorige week iets minder kilometers hadden gemaakt, kregen we voor de koffie wat extra kilometers. Niet langs de toren maar om de Nieuwkoopse Plassen heen, zodat we deze keer van de andere kant kwamen. 500 meter voor de koffie nog een lekke band, maar van de kopman mochten we doorrijden en alvast binnen gaan zitten. Vanaf TC was dat toch 56 km. Een goedkopere en snellere bak koffie vergeleken met vorige week. Maar koffie uit zo n kartonnen beker is ook niet alles. De terugweg liep niet helemaal vlekkeloos. In Gelderswoude liep de weg rechtdoor maar niet het asfalt. Zodat een aantal met een wiel in het zand/stenen reed. Een valpartij was het gevolg. Jan Koek viel naar rechts in de berm, maar Coert viel naar links midden op de weg. Gelukkig was er niemand ernstig gewond (wat schaafwondjes), maar als die automobilist niet zo alert reageerde had dat heel fout af kunnen lopen. Die piepende remmen zitten nog steeds in mijn hoofd. Met 90 km waren we weer in Stompwijk.

Marianne de Mos

De C groepen
Vandaag stond voor iedereen weer de Meije tocht op de kalender, voor ons de eerste verre tocht (65 km). In totaal gingen er 62 bij de start weg, Wij zouden in 2 groepen, van 8 en 4 gaan, maar het leek wel of we stroop aan onze fietsen hadden, de C2 bleef het hele eind aan ons “vastplakken”. Zo konden ook zij genieten van een mooie route via het pad langs het spoor, de klepperende ooievaars (vader, moeder en 2 jongen) bij het Spookverlaat. Zouden de dames achter ons het verhaal geloven dat het hier s nachts spookt!!? Het Rietveldsepad, de Kortsteekterweg, de Ziende, het smalle en hobbelige Meijepad en dan doemt ineens weer de mooie potloodtoren op. En dan is er koffie. Jammer genoeg niet op het vernieuwde en vergrootte terras, maar binnen. Er zaten al 2 groepen maar er was nog plek zat. De bediening was vlot, dus konden we al gauw genieten van een bakkie. Terug, het leek wel meer te gaan waaien, ook weer in 1 groep, door de Meije, Zwammerdam, Boskoop op huis aan, waar we op het eind nog vergezeld werden door het zonnetje. Om ca. 12.30 uur waren de meeste alweer thuis en met ca. 68 km hadden we lekker gefietst.

Annie v. Rijn

Aanstaande zondag een kortere tocht, want dan kunnen we de vaders gaan verwennen/zich laten verwennen! Dan gaat de route voor de C naar Meijendel ca. 45 km. De A (80km) en B (75km) gaan naar Langevelderslag. Start om 8.30u vanaf Oostvlietweg 30.
De Stompwijkse deelnemers aan de Ronde van Zoeterwoude wensen we a.s. zondag veel succes. Uiteraard gaan we hen met z’n allen weer aanmoedigen tijdens de burgerronde die om 17.00 uur start.