Vanaf 7 september gaan we maandagmorgen, op gepaste afstand, de koffie/hobby ochtend weer oppakken. Iedereen die even aan wil waaien is welkom, met of zonder breinaalden onder de arm. Ik zal proberen zo vaak mogelijk aanwezig te zijn om ‘de creatieve hobby’ te promoten.

Gezellig, tot dan Elly

Inizo zit nu 5 jaar in Stompwijk en wil iets gaan doen voor de wijk.

Dankzij een nieuwe samenwerking met Stompwijk ‘92 kunnen wij als groep gebruikmaken van de sportvelden en de sportzaal. Om iets terug te doen gaan wij 1 keer in de maand oud papier en karton ophalen.

Bent u hierin geïnteresseerd dan kunt u mailen naar L.schol@inizo.nl.

Vermeld hierbij graag uw adres. Op deze manier kan ik een route uitstippelen voor ons om dit op te halen.

Wij willen hier vanaf september mee beginnen. Elke 3e zaterdag van de maand willen wij hier in de ochtend met de auto een rondje te rijden in de middag en het karton en oud papier ophalen.

Naam: Inizo Stompwijk

Adres: Doctor van Noorstraat 113b

Plaats: 2266 GV Stompwijk

In de week van 6 t/m 12 september vindt weer de jaarlijkse collecte plaats voor het Prinses Beatrix Spierfonds.

Het spierfonds krijgt geen overheidssteun en is volledig afhankelijk van giften uit de samenleving. Tijdens de collecteweek wordt elk jaar ongeveer 1,5 miljoen opgehaald. Dit maakt de collecte een van de belangrijkste inkomstenbronnen in de strijd tegen spierziekten.

In verband met de corona hebben zich een aantal collectanten afgemeld. Met alle respect voor hen natuurlijk. Als er nog mensen zijn die willen collecteren dan heel graag! Voor alle collectanten geldt houdt ook bij het collecteren 1.5 meter afstand!

Zoals ook vorig jaar al het geval was is er ook de mogelijkheid om te doneren via een QR code. Er zit een sticker op iedere collecte bus zodat u toch een gift kunt doneren.

Ik wens alle collectanten veel succes in de collecteweek!

Namens het Prinses Beatrix Spierfonds,

Hélène vd Bosch,

telnr: 06 -81175018

Vorige week schreef ik een stukje over de hel die Osteoporose heet. Wat een lieve, begripvolle reacties heb ik daarop gehad en daar wil ik iedereen voor bedanken.

Men gaf aan dat ze inderdaad eigenlijk helemaal niet wisten wat Osteoporose nou precies is, ja de naam botontkalking kent iedereen wel, maar dat het zo heftig kan zijn en zoveel invloed op je leven kan hebben daar was men zich eigenlijk niet van bewust.

Ik heb mijn doel bereikt en de reacties hebben mij zeker goed gedaan en daar kan ik weer even op teren.

Dank jullie wel!

Agnes Hofstede

Achter het pastoorsbos bij het landje achter de Waterviolier is het uitzicht bij ondergaande zon prachtig. Soms sta ik daar te genieten, niet alleen van de mooie zonsondergang maar ook van de eendjes die daar dan heerlijk op een plankje zitten te soezen. En van de kleine 3 molens die door Kees Bos allemaal netjes onderhouden worden. Het is dankzij hem een geweldig stukje natuur met zelfs een soort pontje naar het ‘eilandje’ waar verschillende dieren het verschrikkelijk naar hun zin hebben. Een unieke plek en zo dichtbij.

Kees een compliment voor jou is wel op zijn plaats, het ziet er geweldig uit!

Ria Luiten  

Ik wil graag even iets kwijt:

Ik heb een zoon, Timothy hij is een jongen met een verstandelijke beperking. Hij ziet er uit als een volwassen man, maar heeft de emoties van een kind van 7 tot 12 jaar. Als u hem aanspreekt, wilt u dat dan doen met dit gegeven in uw achterhoofd. Hij vindt zaken moeilijk te begrijpen. Hij zou graag onbezorgd buiten willen lopen. Hij heeft net als u en ik de vrijheid om buiten te lopen.

Hij werkt de hele dag. En als hij uit zijn slaapkamer naar buiten kijkt naar het mooie uitzicht en de schaapjes en de omgeving met zijn mobiel filmt, dan wordt er gedacht dat hij  mensen hun tuinen staat te filmen. Dat is dus niet zo. Hij had wel naar iemand gebeld via de WhatsApp, ik heb hem gezegd dat dat niet mag.

Ik word zo moe van dit onbegrip. Timothy is een lieve jongen, er zit geen kwaad bij en ik ontneem hem zijn vrijheid niet. Het is al moeilijk genoeg.

Dit wou ik even kwijt,

Rob Hoegen

Na de positieve en leuke reactie over de rotonde van Ria Luiten vorige week, zijn er toch mensen die er blijkbaar anders over denken. Onze reclame bordjes op de rotonde zijn afgelopen weekend kapot geslagen!

Deze rotonde is gratis door ons aangelegd en wordt gratis onderhouden, daarvoor mogen wij deze twee reclame bordjes plaatsen.

Dus jammer dat dit is gebeurd.

Hoveniersbedrijf Janson

Je zou er inderdaad zo maar een rondje extra voor maken, onze mooie rotonde op de N206.  Waar vind je zo’n fleurige rotonde? Er zijn er genoeg met prachtige kunstwerken en reclames voor plaatselijke restaurants of bedrijven. Nou is dit natuurlijk ook een reclame voor Joost Janson tuinonderhoud, maar het mag ook weleens gezegd worden dat deze rotonde perfect bijgehouden wordt. Het is een feestje om naar te kijken en het Hoveniersbedrijf Janson sponsort alle planten en de verzorging, daar hoeft de gemeente of de provincie niet naar om te kijken.

Waar wel wat beter op gelet mag en kan worden is de oversteek van heel veel fietsers en zelfs wandelaars op de rotonde. Misschien staat het er niet duidelijk genoeg dat de mensen de tunnel in moeten, maar wat ook veel mensen tegenhoudt om deze routing te volgen zijn de twee hele scherpe bochten op het fietspad. Bij de van Santhorststraat schiet er vaak iemand uit de bocht, het is een rare knik en heel smal, eigenlijk te smal als er een tegenligger aankomt.

Het dorp uit richting de Boven-en Ondermeer eigenlijk hetzelfde ‘probleem’, een smalle slinger naar boven waar het lastig is om langs elkaar te fietsen of/en te lopen als er, zoals afgelopen mooie periode, veel mensen tegelijk elkaar moeten passeren. Er heeft zich al een olifantenpaadje gevormd recht naar beneden, daaruit blijkt dat er veel mensen direct naar boven lopen of fietsen.

Ook de bewegwijzering kan beter, maar dat komt misschien nog. Helemaal klaar is het tenslotte nog niet. Een prullenbak bij de fietsenstalling of de ingang, uitgang van de tunnel zou veel zwerfvuil voorkomen volgens mij. Nu wordt er veel zomaar op straat gegooid en dat is jammer van ons mooie dorp.

Joost en personeel ga zo door, we genieten ervan, ik in ieder geval wel.

Ria Luiten

Na jaren in Stompwijk te hebben gewoond ken ik bijna het hele dorp en velen uit het dorp kennen mij, zeker als ze horen wie mijn ouders zijn. Zo zullen er ook velen zijn, die weten dat ik regelmatig ernstig ziek kan zijn. Ik heb verschillende aandoeningen maar ééntje wil ik er uitlichten. Niet om medelijden op te wekken of om zielig gevonden te worden, absoluut niet, maar om te laten weten wat Osteoporose nu eigenlijk is en welke invloed dat heeft op mijn dagelijks leven. Osteoporose is een vorm van reuma. Wat veel mensen niet weten is dat reuma een verzamelnaam is van meer dan 100 aandoeningen. Ik heb er 4 van, Reumatoïde Artriris, Syndroom van Tietze , Fribromyalgie en dus Osteoporose.

Als je Osteoporose hebt neemt de botdichtheid af en zijn je botten hierdoor minder stevig. Je botten worden daardoor zwakker. Ook verandert de structuur van je bot. Door de zwakkere botten én de veranderde botstructuur ontstaan er gemakkelijker botbreuken. Osteoporose wordt ook wel botontkalking genoemd. De aandoening komt veel voor bij mensen boven de 50 jaar. Soms ontstaat Osteoporose eerder, dat is bij mij het geval, bijvoorbeeld als je een andere reumatische aandoening hebt zoals reumatoïde artritis (RA), axiale spondyloartritis (de ziekte van Bechterew) of SLE. Ook langdurig gebruik van prednison leidt vaak tot Osteoporose. Aangezien ik op mijn 17e Reumatoide Artitis kreeg en 33 jaar lang prednison heb geslikt, een onderhoudsdosis en af en toe een stootkuur zijn dat bij mij de grootste oorzaken van de Osteoporose.

Ik wist wel dat mijn botdichtheid in mijn onderrug niet zo goed was, had altijd pijn in mijn rug, maar ja dat hoorde erbij dacht ik. Totdat ik vorig jaar spontaan mijn rug brak, ik deed niets, zat in bed tv te kijken en ineens heftige pijnscheuten door mijn hele rug en ik kon niets meer. Meteen naar de huisarts gebeld, die zette meteen door naar het ziekenhuis, daar kon ik binnen een uur terecht en binnen een kwartier lag ik onder de scan. Uitslag, diverse gebroken ruggenwervels en ook al littekens van oudere breuken. Die heb ik wel gevoeld maar zoals hierboven al gezegd, ach ik dacht dat hoort erbij. Ik kon meteen door naar de gipskamer om een gipskorset aan te laten meten. Het dragen daarvan is echt niet prettig, je zit helemaal stijf ingesnoerd, alles doet zeer en wordt nog eens erger door het gips dat erop drukt. 2 maanden afgezien en met spierverslappers erbij kon ik het net volhouden. Na twee maanden mocht ik een “gewoon” korset aan laten meten, zo eentje die mijn oma vroeger had. Het enige verschil is dat zij het korset met touwtjes moest aantrekken en ik aan de voorkant klittenband heb. Dat was een heerlijke opluchting na twee maanden gips.

Maar ja, er moest wel verder actie ondernomen worden, want ik was in nog geen jaar tijd 7 cm gekrompen en ik had elke dag pijn. Ook liep ik inmiddels steeds breuken op, vooral ’s nachts zonder gips of korset. De reumatoloog kwam met het medicijn Forsteo. Dat zijn eiwitten, waarbij de werkzame stof teriparatide is. Dit is een kuur van 2 jaar waarbij je elke avond jezelf injecteert met dit middel. Je mag deze kuur slechts eenmaal in je leven volgen. Ik ben nu bijna een jaar bezig, nog een jaar te gaan dus en ik vind het erg zwaar. Ik gebruik heel veel medicijnen, ook andere injecties, maar die gaan mij veel makkelijker af dan Forsteo.. Ik voel nog geen resultaat, de rugpijn is elke dag aanwezig en ik leef op mijn medicijnenwekker omdat ik om de 8 uur een hele rits medicijnen moet nemen.

Het moeilijkste vind ik dat ik nooit meer eens iets spontaan kan doen, overal moet ik bij nadenken of hulpmiddelen bij gebruiken. Laat ik iets vallen en wil ik dat oprapen, oh nee niet doen, daar heb ik een handknijper voor. Even snel omdraaien is er ook niet meer bij, de kans dat ik dan weer wat breek is groot, dus rustig en met voorbedachte rade omdraaien. Rustig lopen, bij voorkeur met stok of rollator en mijn buik ziet er uit als die van een drugsverslaafde (tenminste dat denk ik want ik heb nog nooit een buik van een drugsverslaafde gezien haha) met allemaal rode puntjes van de injecties.

En hoe het na het volgend jaar verder moet? Nog geen idee. Er wordt in elk geval een nieuwe botdichtheidsmeting gemaakt en waarschijnlijk volgt er nog een nabehandeling van 3 jaar om het “ nieuwe” bot sterk te houden. In combinatie met de andere soorten reuma en mijn andere aandoeningen is het leven vaak zwaar. Ben veel afhankelijk van anderen, vooral van mijn man, maar omdat hij ook chronisch ziek is, kan hij mij niet altijd helpen als het nodig is. Wat zou ik graag eens één dagje pijnvrij zijn, zodat ik kan doen wat ik wil zonder bij na te denken. Dan zou ik naar de Efteling gaan of naar Walibi World en in elke 8-baan gaan die er maar is. Maar helaas, de meeste dromen zijn bedrog en ik weet dat dit niet zal gebeuren. Na een inzinking probeer ik de draad weer op te pakken en toch weer wat van het leven te maken. En verder droom ik stiekem verder over die ene pijnvrije dag…….

Agnes Hofstede

Ook dit jaar was er weer vissen bij Boerderij Akkerlust. Ongeveer 8 personen bij de ene brug en 3 op de andere brug. De vissen hadden niet veel zin om te bijten, in totaal werd er maar één vis gevangen. Helaas geen prijsuitreiking dit jaar.

De BBQ ging al lekker ruiken en iedereen kon er lekker van genieten. Eerst zat ik met Toos Oudshoorn lekker buiten maar er stond eigenlijk teveel wind, dus gingen we alvast naar binnen. Van lieverlee kwam de rest ook naar binnen. Na de BBQ kwam er ijs op tafel, allemaal verschillende smaken, heerlijk ambachtelijk zelf bereid. Dat was echt genieten.

Het begon nu te regenen en te onweren, in een mum van tijd was alles buiten opgeruimd. Daar ik deze week geen auto had werd ik netjes gehaald en ook weer thuis gebracht door Anja Rotteveel, bedankt hoor. Dat is wel wennen voor mij, normaal rij ik overal zelf naar toe. Hiermee wil ik jullie bedanken voor de gastvrijheid en gezelligheid en ik hoop jullie volgend jaar weer te zien.

Ik vind het echt fantastisch dat ik ieder jaar nog uitgenodigd word, terwijl ik toch alweer heel wat jaartjes weg ben uit ons Paddemoes.

Groetjes, Ria van Dijk